Tibetan
ས། ཡང་དག་པ་དང་བཅས། ཀུན་འབྱུང་ཡོད་ན་བདེན་པ་དང་བཅས། ཡང་དག་པ་དང་བཅས། འགོག་པ་ཡོད་ན་བདེན་པ་དང་བཅས། ཡང་དག་པ་དང་བཅས། ལམ་ཡོད་ན་ བདེན་པ་དང་བཅས། ཡང་དག་པ་དང་བཅས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན། བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན། བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན། བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད། གཅད་དུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་བས་ན་ཡང་དག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན། མི་རྟག་པ་མ་ཡིན། གཅད་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཡང་དག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ནམ་མཁའ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་ཀུན་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་འདུས་ཤིང་སྐྱེ་བར་བྱེད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། མི་རྟག་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། གཅད་དུ་རུང་བ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་མི་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན། ཕུང་པོའི་རྒྱུ་མ་ཡིན། གཅད་དུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཡང་དག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ནམ་མཁའ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འགོག་པ་སྟེ། རྟག་པ་ཡང་ཡིན། མི་རྟག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཐོབ་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་འཐོབ་པ་ནི་རྟག་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། རང་གིས་རིག་པའི་ཆོས་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ནི་འགོག་པ་ཞེའམ། ཉོན་མོངས་པ་འགོག་པ་ཞེས་ཀྱང་མི་བྱ། རྟག་པ་དང་། མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན། རང་གིས་རིག་པ་ཡང་མ་ཡིན། རྟག་པ་གནས་པ་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཡང་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ནམ་མཁའ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། ། རིགས་ཀྱི་བུ་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་གཅོད་པ་སྟེ། རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པའི་ཆོས་ཡིན་པས་ན་ཡང་དག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་གཅོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན། བསྒོམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་གནས་པ་མི་འགྱུར་མི
Chinese
萨。真实且具足。如果生起有，则具足谛实。真实且具足。如果灭尽有，则具足谛实。真实且具足。如果道有，则 具足谛实。真实且具足。种姓之子，如来不是痛苦，不是谛实，而是真实。空性也不是痛苦，不是谛实，而是真实。佛性也不是痛苦，不是谛实，而是真实。文殊，所谓痛苦，是不常有的体性，是可断除的体性。因此，不称为真实的谛实。如来本身不是痛苦，不是不常有，不是可断除，因此称为真实，虚空和佛性也应如是理解。种姓之子，此外，所谓生起，是五蕴聚集而生，因此也称为痛苦，也称为不常有，是可断除的，不称为真实的谛实。种姓之子，如来不是生起的体性，不是蕴的因，不是可断除的体性，因此称为真实，虚空和佛性也应如是理解。种姓之子，所谓灭尽，是烦恼的灭尽，也是常有的，也是不常有的。二乘所证得的是所谓不常有。诸佛所证得的也称为常有，也称为自证之法，称为真实的谛实。种姓之子，如来本身不是灭尽，也不是烦恼的灭尽，不是常有，也不是不常有，也不是自证，是常住不变的，因此称为真实。虚空和佛性也应如是理解。 种姓之子，所谓道，是断除烦恼，不是常有，也不是不常有，因为是修习之法，所以称为真实的谛实。如来不是以道断除烦恼，不是常有也不是不常有，也不是修习之法，是常住不变的，不
English
Sa. Complete with truth. If arising exists, then complete with truth. Complete with truth. If cessation exists, then complete with truth. Complete with truth. If the path exists, then complete with truth. Complete with truth. Son of lineage, the Tathagata is not suffering, not truth, but reality. Emptiness is also not suffering, not truth, but reality. Buddha-nature is also not suffering, not truth, but reality. Manjushri, so-called suffering, is the characteristic of impermanence, the characteristic of being severable. Therefore, it is not called true truth. The Tathagata himself is not suffering, not impermanent, not severable, therefore it is called reality, and the nature of space and Buddha should also be understood in this way. Son of lineage, moreover, so-called arising, is the aggregation of the five aggregates and arising, therefore it is also called suffering, also called impermanent, is severable, and is not called true truth. Son of lineage, the Tathagata is not the characteristic of arising, not the cause of the aggregates, not the characteristic of being severable, therefore it is called reality, and the nature of space and Buddha should also be understood in this way. Son of lineage, so-called cessation, is the cessation of afflictions, which is also permanent and also impermanent. What is attained by the two vehicles is called impermanent. What is attained by the Buddhas is also called permanent, also called self-realized Dharma, called true truth. Son of lineage, the Tathagata himself is not cessation, nor the cessation of afflictions, not permanent, nor impermanent, nor self-realized, but is permanent, abiding, and unchanging, therefore it is called reality. The nature of space and Buddha should also be understood in this way. Son of lineage, so-called path, is the cutting off of afflictions, which is neither permanent nor impermanent, because it is a practice Dharma, therefore it is called true truth. The Tathagata is not the cutting off of afflictions by the path, neither permanent nor impermanent, nor a practice Dharma, but is permanent, abiding, and unchanging, not
Tibetan
་འཕོ་བས་དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ནམ་མཁའ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་ཡང་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་ཡང་དག་པའོ། །ཡང་དག་པ་ནི་ནམ་མཁའ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ཡང་ཡང་དག་པའོ། །ཡང་དག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་ཡང་དག་པའོ། །འཇམ་དཔལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དང་བཅས། སྡུག་བསྔལ་ཟད་པ་དང་བཅས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཉེན་པོ་དང་བཅས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་པ་ནས་གཉེན་པོའི་བར་དུ་མ་ཡིན་པས་དེ་བས་ན་ཡང་དག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་འདུས་བྱས་དང་བཅས། ཟག་པ་དང་བཅས། མི་བདེ་བ་དང་བཅས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འདུས་བྱས་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རབ་ཏུ་བདེ་བས་ན་ཡང་དག་པ་ཡིན་གྱི། བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུ་ལགས་ན་བདེན་པ་བཞི་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་མཆིས་སམ། གལ་ཏེ་མཆིས་ན་ཅིའི་སླད་དུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་གསུངས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐམས་ཅད་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐམས་ཅད་ནི་སྡུག་ བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་ནང་དུ་གཏོགས་ཏེ། དཔེར་ན་སེམས་ཅན་ལྟ་བུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སེམས་དང་བཅས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དཔེར་ན་མི་ཞིག་ཕ་མ་དང་། སློབ་དཔོན་དང་། བླ་མའི་ངག་མི་ཉན་ལ། བསྟན་པ་བཞིན་དུ་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་གྱི། སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཡང་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལྟར་མི་བདེན་པ་མ་ལགས་པ་དེ་ཡང་དག་པའི་བདེན་པ་ལགས་ན། མི་བདེན་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་བདེན་པ་མ་ལགས་པར་འཚལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་མི་བདེན་པ་བརྫུན་ཐམས་ཅད་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ནང་དུ་གཏོགས་ཏེ། དཔེར་ན་སེམས་ཅན་ཞིག་ཕ་རོལ་པོ་གཞན་ལ་དབང་བཟས་ཏེ། གཡོ་སྒྱུ་ཞིག་བྱས་ན། དེའི་རྒྱུ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། བྱོལ་སོང་གི་སྐྱེ་གནས་དང་། ཡི་དགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་ལྟུང་སྟེ་དེ་དག་ནི་མི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །མི་བདེན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་མི་སྤྱོད་པས་ན་མི་བདེན་པ་ཞེས་མི་བྱའོ། །མི་བདེན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཡང་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བགྱི་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ལགས་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཐེག་པ་གཉིས་པོ་ནི་ཡང་དག་པ་ཡང་ཡིན་ལ། ཡང་དག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་བཅད་པས་ན་ཡང་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །མི་རྟག་ཅིང་མི་གནས་ལ་འགྱུར་ཞིང་འཕོ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་ གྱིས་ཡང་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡང་དག་པ་ཞེས་བགྱི་ན། གང་བདུད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་དག་པ་མ་ལགས་པར་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདུད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་དེ་འཕགས་པའི་བདེན་པར་རྟོགས་པ་ལགས་སམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བདུད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཀུན་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ནང་དུ་གཏོགས་སོ། །ཇི་ཙམ་དུ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་། འདུལ་བ་མ་ཡིན་པ་ཕ་རོལ་ལ་ཕན་པ་དང་། བདེ་བའི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དལ་བར་སྨྲས་ཀྱང་། ཕ་རོལ་པོས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བར་རམ། ཀུན་འབྱུང་ཆོད་པར་རམ། འགོག་པ་རིག་པར་རམ། ལམ་བསྒོམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་དེ། དེ་བས་ན་མི་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། མི་བདེན་པ་དེ་ནི་བདུད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཡང་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་གཅིག་སྟེ། གཉིས་སུ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བགྱི་བ། མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་འདི་སྐད་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་གཅིག་སྟེ་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་མཆི་ན། ཅི་སྟེ་ལམ་གཅིག་པུ་དེ་ཡང་དག་པའི་བདེན་པ་ལགས་ན། མུ་སྟེགས་ཅན་དང་ཁྱད་པར་ཅི་མཆིས། ཅི་སྟེ་ཁྱད་པར་མ་མཆིས་ན་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་གཅིག་གོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཡང་མི་རིགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཀུན་འབྱུང་གི་
Chinese
因为转变的缘故，所以称为安乐。虚空和佛的自性也应当如此理解。善男子，另外，所谓“真实”就是如来，如来也是真实的。真实就是虚空，虚空也是真实的。真实就是佛的自性，佛的自性也是真实的。文殊，如果有痛苦，就和痛苦的因连在一起；和痛苦的止息连在一起；和痛苦的对治连在一起。如来不是痛苦，乃至不是对治，因此称为真实，不是真谛。虚空和佛的自性也应当理解。痛苦是和合的，是有漏的，是不安乐的。如来不是和合的，不是有漏的，因为非常安乐，所以是真实的，不是真谛。文殊童子又向薄伽梵这样禀告说：薄伽梵所说的不颠倒就是真实的真谛。如果那样的话，四谛有四种颠倒吗？如果有的话，为什么说不颠倒就是真实的真谛？一切颠倒都不是真实的。薄伽梵对文殊说：一切颠倒都属于痛苦的真谛。譬如众生，因为具有颠倒的心，所以称为颠倒。善男子，譬如某人不听父母、老师和上师的话，不按照教法去做，这称为颠倒。这种颠倒不是痛苦的解脱，而是痛苦。文殊又禀告说：薄伽梵所说的不虚假就是真实的真谛，那么，虚假就不是真实的真谛了。薄伽梵说：善男子，一切虚假谎言都属于痛苦，譬如某个众生欺骗他人，进行欺诈，由于那个因，那个缘，众生会堕入地狱和畜生
English
Because of transformation, it is called bliss. The nature of space and Buddha should also be understood in the same way. Noble son, moreover, what is called "true" is the Tathagata, and the Tathagata is also true. True is space, and space is also true. True is the nature of the Buddha, and the nature of the Buddha is also true. Manjushri, if there is suffering, it is connected with the cause of suffering; connected with the cessation of suffering; connected with the antidote to suffering. The Tathagata is not suffering, and is not even the antidote, therefore it is called true, not the truth. The nature of space and Buddha should also be understood. Suffering is composite, defiled, and uneasy. The Tathagata is not composite, not defiled, because it is very blissful, so it is true, not the truth. Manjushri Kumara then said to the Bhagavan: As the Bhagavan said, non-reversed is the true truth. If that is the case, are there four reversed views in the four truths? If there are, why is it said that non-reversed is the true truth? All reversed views are not true. The Bhagavan said to Manjushri: All reversed views belong to the truth of suffering. For example, a sentient being is called reversed because it has a reversed mind. Noble son, for example, if someone does not listen to the words of parents, teachers, and lamas, and does not act according to the teachings, it is called reversed. This reversed view is not the absence of suffering, but suffering. Manjushri again said: As the Bhagavan said, what is not false is the true truth, then falsehood is not the true truth. The Bhagavan said: Noble son, all false lies belong to suffering, for example, if a sentient being deceives others and engages in fraud, due to that cause, that condition, the sentient being will fall into hell and the animal realm.
Chinese
堕入饿鬼的境界，那些被称为非真实。那非真实不是不痛苦，而是痛苦的。声闻、缘觉和佛陀薄伽梵们是完全断除而不行持的，所以不称为非真实。非真实是被佛陀们和二乘所完全遮遣的缘故，称为真实的真谛。文殊菩萨又禀告说：薄伽梵所说的那样，大乘称为真实的真谛，那么声闻和缘觉的乘就变成不是真实的了。薄伽梵对文殊菩萨说：这二乘既是真实的，又不是真实的。声闻和缘觉断除了烦恼的缘故，称为真实。因为是无常、不住、变化和变异的法性，所以不是真实的。文殊菩萨又禀告说：薄伽梵所说的那样称为真实，那么魔所说的那不是真实吗？薄伽梵，魔所说的那个是证悟为圣谛吗？薄伽梵对文殊菩萨说：魔所说的是属于苦和集，称为二谛之中。无论多少不符合佛法和不符合律仪，对他人无益和不转为安乐之义的一切，即使在任何时候不断地说，他人也不会见到苦，或者断除集，或者证悟灭，或者修习道，因此是非真实的，那非真实是魔所说的。文殊菩萨又禀告说：薄伽梵所说的那样，完全清净的道只有一条，没有第二条，如果外道们也这样说：完全清净的道只有一条，没有第二条，如果唯一的道是真实的真谛，那么和外道有什么差别？如果没有任何差别，那么说完全清净的道只有一条也是不合理的。薄伽梵说：善男子，外道们对于苦和集
English
falling into the realm of pretas, those are called untrue. That which is untrue is not non-suffering, but is suffering. The Hearers, Solitary Buddhas, and Buddhas, the Bhagavat, are completely abandoned and not practiced, so they are not called untrue. The untrue is called the true truth because it is completely eliminated by the Buddhas and the two vehicles. Manjushri again asked: As the Bhagavat said, if the Great Vehicle is called the true truth, then the Hearer and Solitary Buddha's vehicle becomes untrue. The Bhagavat said to Manjushri: These two vehicles are both true and not true. Because the Hearers and Solitary Buddhas have cut off the afflictions, they are called true. Because they are impermanent, non-abiding, changing, and of the nature of alteration, they are not true. Manjushri again asked: As the Bhagavat said, if it is called true, then is what the Mara said not true? Bhagavat, is what the Mara said realized as the noble truth? The Bhagavat said to Manjushri: What the Mara said belongs to the two truths called suffering and origin. No matter how much is not in accordance with the Dharma and not in accordance with the Vinaya, and all that is not beneficial to others and does not turn into the meaning of happiness, even if it is constantly said at all times, others will not see suffering, or cut off the origin, or realize cessation, or cultivate the path, therefore it is untrue, and that untrue is what the Mara said. Manjushri again asked: As the Bhagavat said, there is only one completely pure path, there is no second, if the heretics also say this: there is only one completely pure path, there is no second, if the only path is the true truth, then what is the difference between it and the heretics? If there is no difference, then it is unreasonable to say that there is only one completely pure path. The Bhagavat said: Son of good family, the heretics regarding suffering and origin