Tibetan
དུ་ཡང་ལྡན་ན་ད་ཡང་གཞན་ཅི་ཞིག་བྱར་ཡོད། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། དེ་བཞིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ནུབ་ཀྱི་བ་ལང་སྤྱོད་ཅེས་བགྱི་བ་ད་དུང་མ་བཏུལ་ལོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་བཅས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ནས་ནུབ་ཀྱི་བ་ལང་སྤྱོད་དུ་ཆས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེར་ཕྱིན་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ན་གནས་པའི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཀའ་ཉན་པར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལྷོའི་འཛམ་བུའི་གླིང་དང་། ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་གླིང་དང་། ནུབ་ཀྱི་བ་ལང་སྤྱོད་ན་གནས་པའི་མི་དག་ནི་རབ་ཏུ་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་ལ་བཀའ་ཡང་ཉན་པར་གྱུར་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་། བུ་སྟོང་དུ་ཡང་ལྡན་ན་ད་གཞན་ཡང་ཅི་ཞིག་བྱར་ཡོད། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། དེ་བཞིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་ཞེས་བགྱི་བ་ད་དུང་མ་བཏུལ་ལོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཡང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་བཅས་ཏེ། ཐམས་ཅད་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ནས་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་དུ་ཆས་སོ། །དེར་ཕྱིན་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ན་གནས་པའི་མི་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་བཀའ་ཉན་ཏོ། །དེ་ནས་ཡང་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གླིང་བཞི་ན་གནས་པའི་མི་དག་ནི་རབ་ཏུ་ཡང་སྐྱིད་ཅིང་བདེ་ལ་བཀའ་ཉན་པར་གྱུར་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་བུ་སྟོང་དུ་ལྡན་ན་ད་གཞན་ཡང་ཅི་ཞིག་བྱར་ཡོད། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། དེ་བཞིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷ་ནི་ཚེ་ཡང་རབ་ཏུ་རིང་ལ་ཤིན་ཏུ་བདེ་སྐྱིད་དོ། །ལྷའི་ལུས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་བཟང་སྟེ། དཔེ་ཟླ་མེད་ལ་གནས་པའི་ཕོ་བྲང་ དང་། འདུག་པའི་ཁྲི་དང་། ཉལ་བའི་མལ་ཡང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་འབའ་ཞིག་སྟེ། ལྷའི་བསོད་ནམས་བསྙེམས་པས་དེ་དག་ཀྱང་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་མི་ཉན་ན་བཏུལ་ཞིང་དབབ་པའི་རིགས་སོ། །དེ་ནས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་བཅས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གནམ་དུ་ཆས་སོ། །དེར་ཕྱིན་པ་དང་ཤིང་ཁ་དོག་སྔོན་པོར་འདུག་པ་ཅིག་མཐོང་ནས་སྔོན་པོར་འདུག་པ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་དྲིས་སོ། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། འདི་ནི་ཤིང་པཱ་རི་ཛཱ་ཏ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གནམ་གྱི་ལྷ་རྣམས་དབྱར་གྱི་ཟླ་བ་གསུམ་ལ་ཤིང་དེའི་འོག་ན་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་རྩེའོ། །གཞན་ཡང་ཁ་དོག་དཀར་པོ་སྤྲིན་དཀར་པོ་དང་འདྲ་བ་ཞིག་མཐོང་ནས་འདི་ཅི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་སོ། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། འདི་ནི་
Chinese
既然已经拥有，现在还需要做什么呢？大臣们回答说：是的。伟大的国王，西方的牛货洲还没有被征服。然后国王带着七宝，全部升到空中，前往西方的牛货洲。国王一到那里，所有住在那里的人都听从命令了。国王又对大臣们说：南方的赡部洲、东方的胜身洲、西方的牛货洲的人民都非常安乐，而且听从命令，既然已经拥有七宝和一千个儿子，现在还需要做什么呢？大臣们回答说：是的。伟大的国王，北方的俱卢洲还没有被征服。然后国王又带着七宝，全部升到天空，前往北方的俱卢洲。一到那里，所有住在那里的人都非常高兴地听从命令了。然后国王又对大臣们说：四大洲的人民都非常快乐安乐，而且听从命令，既然已经拥有七宝和一千个儿子，现在还需要做什么呢？大臣们回答说：是的。伟大的国王，三十三天之神寿命极长，非常安乐幸福。天人的身体也非常美好，无与伦比，居住的宫殿、坐的宝座、睡的床也都是七宝所成。由于天人骄傲自满，如果不听从国王的命令，就应该征服并降伏他们。然后转轮圣王带着七宝，全部升到空中，前往三十三天。到了那里，看到一棵颜色是蓝色的树，就问大臣们：这棵蓝色的是什么？大臣们回答说：这棵树叫做巴日阿匝达树，三十三天的诸神在夏季的三个月里，在这棵树下享受嬉戏。又看到一个颜色是白色，像白云一样的东西，就问这是什么？大臣们回答说：这是
English
Since we already have it, what else is there to do? The ministers replied: "Yes, that's right. Great King, the Western Godaniya continent has not yet been subdued." Then the king, with the seven precious things, all rose into the sky and set out for the Western Godaniya. As soon as the king arrived there, all the people living there obeyed his command. The king then said to the ministers: "The people living in the Southern Jambudvipa, the Eastern Purvavideha, and the Western Godaniya are very happy and obedient. Since we already have the seven precious things and a thousand sons, what else is there to do?" The ministers replied: "Yes, that's right. Great King, the Northern Uttarakuru has not yet been subdued." Then the king, again with the seven precious things, all rose into the sky and set out for the Northern Uttarakuru. As soon as they arrived there, all the people living there were very happy and obeyed his command. Then the king again said to the ministers: "The people living in the four continents are very happy and obedient. Since we already have the seven precious things and a thousand sons, what else is there to do?" The ministers replied: "Yes, that's right. Great King, the gods of the Thirty-Three are very long-lived and extremely happy. The bodies of the gods are also very beautiful, incomparable, and the palaces they live in, the thrones they sit on, and the beds they sleep on are all made of the seven precious things. Because the gods are arrogant and do not obey the king's command, they should be conquered and subdued." Then the Chakravartin king, with the seven precious things, all rose into the sky and set out for the Heaven of the Thirty-Three. When they arrived there, they saw a tree that was blue in color and asked the ministers: "What is this blue thing?" The ministers replied: "This tree is called the Pārijāta tree, and the gods of the Heaven of the Thirty-Three enjoy and play under this tree for three months in the summer." They also saw something that was white in color, like a white cloud, and asked, "What is this?" The ministers replied: "This is"
Tibetan
སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གནམ་གྱི་ཆོས་བཟང་གི་ལྷའི་འདུན་ས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གནམ་གྱི་ལྷ་རྣམས་ནི་དེར་འདུ་ཞིང་ལྷ་དང་མིའི་གཏམ་ཟེར་རོ། །དེའི་ཚེ་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་འོངས་པར་ཤེས་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་བསུ་སྟེ། ལག་པས་བཟུང་ནས་འགྲོགས་ཏེ་ཆོས་བཟང་གི་འདུན་སར་བཞུགས་ནས་གདན་ཕྱེད་བདར་ཏེ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུག་གོ ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུག་པ་ན་གཟུགས་བྱད་དང་མཚན་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་མེད་དེ། ལྟ་བ་དང་མིག་འཛུམས་པ་ཙམ་ཞིག་མི་འདྲའོ། །དེའི་ཚེ་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དེས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་པར་གྱུར་ཏེ། བདག་གིས་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་འདིའི་ཐབས་ཕྲོགས་ཏེ་བདག་གིས་བྱར་རུང་ངམ་སྙམ་བསམས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་འཆང་བ་དང་། འཛིན་པ་དང་། ཀློག་པ་དང་། འདོན་པ་དང་། གཞན་ལ་ཡང་འབྱེད་ཅིང་སྟོན་པའི་ལས་བྱེད་དེ། ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོའི་དོན་ཟད་པར་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་འཆང་བ་དང་། འཛིན་པ་དང་། ཀློག་པ་དང་། འདོན་པ་ དང་། གཞན་ལ་རྒྱས་པར་འབྱེད་ཅིང་སྟོན་པ་དེའི་རྒྱུ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་དེ་དེ་ལྟར་བརྒྱ་བྱིན་ལ་ངན་སེམས་བསྐྱེད་པས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཕྱིར་འཛམ་བུ་གླིང་དུ་ལྷུང་ནས་འདོད་པའི་ལྷ་དང་། མི་དང་བྱེ་བྲལ་བར་གྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་ཀྱང་ནད་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ་ཚེ་འཕོས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བརྒྱ་བྱིན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ང་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བས་ན་འདོད་པ་དང་བྱེ་བྲལ་ན་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡང་དེ་ལྟར་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་བྱེ་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དྲན་པ་ཡིན་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་གནས་པ། ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཀྱི་འདོད་པ་དང་བྱེ་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྟོགས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་དགྲ་སྡང་བ་དང་ཕྲད་པའི་སྡུག་བསྔལ
Chinese
三十三天之天的善法殿，三十三天之天众在那里集会，讲述天与人的故事。当时，帝释天也知道轮王顶生来了，便到外面迎接，用手拉着他一同前往善法殿，分一半座位让他一同坐下。当时，两位国王一同坐在一起时，形貌和特征等没有差别，只是看的方式和眼睛的闭合略有不同。当时，转轮王心中想道：我能否夺取这位天王的权位，取而代之呢？善男子，那时，帝释天持有、受持、读诵、背诵大乘经典，并且为他人开示，但他并没有完全领悟极其深奥的含义。正因为他持有、受持、读诵、背诵大乘经典，并且广为他人开示，以此因缘，他才具有伟大的光辉。善男子，那时，顶生王因为对帝释天产生了恶念，立刻就从天界堕落到阎浮提，与天界的享乐、人类分离，产生了巨大的痛苦，之后又因疾病而去世。那时，成为帝释天的那位就是光明佛，而那位转轮王就是现在的我。善男子，因此要知道，与欲望分离是巨大的痛苦。善男子，菩萨摩诃萨如果忆念过去世分离的痛苦，更何况菩萨安住于大乘涅槃经典，对于现在世与欲望分离的痛苦会有何感受呢？善男子，菩萨摩诃萨如何行于大乘涅槃经典，才能远离与怨敌相遇的痛苦呢？
English
The Good Dharma Hall of the Heaven of Thirty-Three, where the gods of the Heaven of Thirty-Three gather and tell stories of gods and humans. At that time, Indra, the Lord of the Gods, also knew that King Mandhata had come, so he went out to greet him, took his hand, and went together to the Good Dharma Hall, sharing half of his seat to sit together. At that time, when the two kings sat together, there was no difference in appearance and characteristics, only the way of looking and the closing of the eyes were slightly different. At that time, the Chakravartin King thought to himself: Can I seize the power of this King of Gods and replace him? Good son, at that time, Indra, the Lord of the Gods, held, upheld, recited, and chanted the Mahayana Sutras, and also expounded them to others, but he did not fully comprehend the extremely profound meaning. It is precisely because he held, upheld, recited, and chanted the Mahayana Sutras, and widely expounded them to others, that he possessed great splendor due to this cause and condition. Good son, at that time, King Mandhata, because he harbored evil thoughts towards Indra, immediately fell from the heavenly realm to Jambudvipa, separated from the pleasures of the heavenly realm and humans, and experienced great suffering, and then died from illness. At that time, the one who became Indra was the Buddha Kashyapa, and that Chakravartin King is now me. Good son, therefore know that separation from desires is great suffering. Good son, if a Bodhisattva-Mahasattva remembers the suffering of separation in past lives, what more can be said about how a Bodhisattva abiding in the Mahayana Nirvana Sutra would feel about the suffering of separation from desires in the present life? Good son, how should a Bodhisattva-Mahasattva practice the Mahayana Nirvana Sutra in order to be free from the suffering of encountering enemies?