Tibetan
སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་དེའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་བསྟན་དུ་གསོལ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། དཔེར་ན་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དག་སློབ་དཔོན་ལ་སློབ་པའི་ཚེ་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་མ་ལགས་སམ། གལ་ཏེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་ན་ཡང་སློབ་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་ལ། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་དུ་མ་གྱུར་ན་ཡང་མི་འགྲུབ། བདག་གི་དབང་དུ་གྱུར་ན་ཡང་སློབ་པ་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ནི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་རྒྱལ་བུ་ཅི་ཡང་མི་སློབ་ཅི་ཡང་མི་ཤེས་པ་དག་བདག་གི་དབང་དུ་འགྱུར་བ་ལགས་མོད་ཀྱི། གླེན་ཞིང་མི་ཤེས་པས་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱལ་བུ་དེ་ནི་བདག་གི་དབང་དུ་འགྱུར་ཞེས་བགྱིར་ཡང་གྲུབ་པའི་དོན་མ་མཆིས་ལ། གཞན་གྱི་དབང་དུ་འགྱུར་ཞེས་བགྱིར་ཡང་གྲུབ་པའི་དོན་མ་མཆིས་པས། དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དོན་འདི་ནི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ལགས་པས། དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་གཞན་གྱི་དབང་དུ་འགྱུར་བ་ལ་ཡང་ངེས་པར་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བགྱིར་མི་རུང་ལ། ཐམས་ཅད་བདག་གི་དབང་དུ་འགྱུར་བ་ལ་ཡང་ངེས་པར་བདེ་བ་ཞེས་བགྱིར་མི་རུང་ངོ་། །ང་རྒྱལ་གྱིས་དྲེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཁྲོ་གཏུམ་ཅན་ནོ་ཞེས་བགྱི་བ་ཡང་ལྷག་མ་དང་བཅས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔེར་ན་བུད་མེད་ཆུ་གང་ཅན་དག་ང་རྒྱལ་གྱི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། སློབ་པ་ལ་ཞུགས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་སྲུང་ཞིང་སྤྱོད་ལམ་ཤིན་ཏུ་སྡོམ་སྟེ། དབང་པོ་མི་གཡེང་བར་ནན་ཏན་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་ང་རྒྱལ་གྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་ཁྲོ་གཏུམ་པའོ་ཞེས་བགྱིར་མི་རུང་ངོ་། །དེས་ཤིང་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེར་ལྡན་ནོ་ཞེས་བགྱི་བ་ཡང་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ལགས་སོ། །དཔེར་ན་མི་ཞིག་ཕས་ཕམ་པ་ཞིག་བྱུང་ཡང་ཆོས་གོས་མ་སྤངས། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྤྱོད་ལམ་ཤིན་ཏུ་སྡོམ་ཡང་ཆོས་སྲུང་བ་དག་མཐོང་ན་མི་འདོད་དེ་སྤོང་ངོ་། །དེ་ཚེ་འཕོས་ནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་ དགེ་སློང་ཞིག་ཕས་ཕམ་པ་བྱུང་ན་ཆོས་སྲུང་བ་དེ་དག་གིས་སྐྲོད་པར་བྱེད་དེ་ཁྱིམ་པར་འབེབས་སོ། །དེ་བས་ན་དེས་ཤིང་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ངེས་པར་བྱམས་པ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་བགྱིར་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འདི་ལྟར་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་དོན
Chinese
索！世尊，为了慈悲，请您开示其中的原因和条件。这是为了什么呢？例如，当居士的儿子们向老师学习时，不是都受老师的支配吗？如果受老师的支配，学习的目的也不能达成；如果不受老师的支配，也不能达成。即使受我的支配，学习也不能达成。因此，如来所说的是有剩余的。世尊，再比如，那些什么也不学、什么也不知道的王子们，虽然受我的支配，但因为愚蠢无知，总是痛苦。这样，即使说那个王子受我的支配，也没有成就的意义；即使说受他人的支配，也没有成就的意义。因此，世尊所说的这个道理是有剩余的。因此，不能说一切受他人的支配就一定痛苦，也不能说一切受我的支配就一定快乐。所有因我慢而骄傲的人都是愤怒暴戾的，这种说法也是有剩余的。世尊，例如，有些充满欲望的女子，因为我慢而出家，如果开始学习，就会完全守护戒律，行为非常谨慎，努力不让感官放逸。因此，不能说我慢的所有烦恼都一定是愤怒暴戾的。同样，说所有善行都具有慈爱和悲悯，也是有剩余的。例如，如果有人犯了根本堕罪，但没有舍弃法衣，外在行为非常谨慎，但看到护法者就不喜欢而舍弃。那时死去之后，也会堕入地狱。如果一位比丘犯了根本堕罪，护法者就会驱逐他，让他还俗。因此，不能说所有的善行都一定具有慈爱。之后，世尊对文殊菩萨说：因为有原因和条件，如来才这样说这些有剩余的道理。
English
So! O Blessed One, for the sake of compassion, please explain the causes and conditions for this. Why is this so? For example, when the sons of householders learn from a teacher, are they not under the teacher's control? If they are under the teacher's control, the purpose of learning cannot be achieved. If they are not under the teacher's control, it also cannot be achieved. Even if they are under my control, learning also cannot be achieved. Therefore, what the Thus-Gone One has said is with remainder. O Blessed One, furthermore, consider this: for example, those princes who do not learn anything and do not know anything are indeed under my control. However, because they are foolish and ignorant, they are always suffering. Thus, even if one says that the prince is under my control, there is no accomplished meaning. Even if one says that he is under the control of others, there is no accomplished meaning. Therefore, this meaning spoken by the Blessed One is with remainder. Therefore, it is not right to say that all who are under the control of others necessarily suffer, nor is it right to say that all who are under my control are necessarily happy. To say that all who are arrogant with pride are wrathful and violent is also with remainder. O Blessed One, for example, women full of desire, because of pride, go forth and, if they engage in learning, they completely protect their vows and their conduct is extremely restrained. They diligently ensure that their senses are not distracted. Therefore, it is not right to say that all afflictions of pride are necessarily wrathful and violent. Similarly, to say that all virtuous deeds are endowed with loving-kindness and compassion is also with remainder. For example, if someone commits a defeat, but does not abandon the Dharma robes, and their external conduct is extremely restrained, but when they see Dharma protectors, they dislike them and abandon them. At that time, having passed away, they will fall into the hell realms. If a monk commits a defeat, those Dharma protectors will expel him and cause him to return to lay life. Therefore, it is not right to say that all virtuous deeds are necessarily endowed with loving-kindness. Then, the Blessed One spoke to Manjushri: Because there are causes and conditions, the Thus-Gone One speaks in this way about these meanings with remainder.
Tibetan
་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་འདིར་བུད་མེད་ཤིན་ཏུ་བཟང་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཕ་མའི་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་ཡོགས་སུ་ང་ག་ན་བར་འོངས་ནས་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་གསོལ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བུད་མེད་ཐམས་ཅད་ནི་མཐུ་མེད་པ་དབང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དབང་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པས་དེའི་ཚེ་ན་བུད་མེད་དེའི་བསམ་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དྲི་བ་ལེགས་སོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསོལ་པ། སེམས་ཅན་སྐྱེ་དགུ་ཐམས་ཅད་ནི། །ཀུན་ཀྱང་ཟས་དང་སྐོམ་ལ་རྟེན། །མཐུ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །དེ་ཡི་སེམས་ལ་ཕྲག་དོག་མེད། །ཐམས་ཅད་ཟས་དང་སྐོམ་གྱི་རྐྱེན། །ནད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། །རབ་ཏུ་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར། །དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཙུན་དའི་བསོད་སྙོམས་དང་མཆོད་པ་བཞེས་པ་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྙེངས་པ་མི་མངའ་འམ། དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་འཇམ་དཔལ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སེམས་ཅན་སྐྱེ་དགུ་ཐམས་ཅད་ནི། །ཟས་དང་སྐོམ་ལ་ལྟོས་མ་ཡིན། །མཐུ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །ཕྲག་དོག་སེམས་ནི་མེད་མ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་ཟས་ཀྱི་རྐྱེན་དབང་གིས། །ནད་ཀྱིས་གཟིར་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། ། སྤྱོད་པ་དག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །ཐམས་ཅད་བདེ་བ་མྱོང་མ་ཡིན། །འཇམ་དཔལ་ཅི་སྟེ་ཁྱོད་ན་བར་གྱུར་ན་དེ་བཞིན་དུ་ང་ཡང་ན་བར་འགྱུར་བའི་རིགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ན་ཅི་ཡང་ཟ་བ་མེད་དེ། ཕ་རོལ་གདུལ་བའི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཚད་མེད་པ་དག་གི་སྦྱིན་པ་བླངས་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་དག་གི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་དང་། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། བྱོལ་སོང་གི་སྐྱེ་གནས་དང་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་ལས་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གང་ཞིག་འདི་སྙམ་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་ལོ་དྲུག་གི་བར་དུ་ཤིན་ཏུ་སྤྱོད་དཀའ་བ་སྤྱད་དེ། སྐུ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཆུང་བར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེ་ནི་གནས་མ་ཡི
Chinese
如是宣说。此外，世尊是因为有因和缘才如此宣说的。在王舍城这里，有一个名叫“非常贤善”的女子，在去父母家的路上，来到我（阿难）这里，向佛、法、僧三宝皈依，并如是说道：所有女子都是无力、无权的，所有男子都是权力无碍的。当时，世尊了知了那位女子的想法，因此宣说了这些偈颂。文殊，好啊！好啊！你为了所有众生向如来询问这样的问题，非常好。之后，文殊以偈颂请问：一切有情众生，全都依赖食物和饮料。所有具力者，其心中没有嫉妒。一切都是食物和饮料的因缘，将要感受疾病的痛苦。行为完全清净者，将要感受极大的安乐。因此，世尊，您接受纯陀的供养和斋饭，这对如来您来说，难道不是一种谦卑吗？对此，世尊以偈颂对文殊说道：一切有情众生，并非依赖食物和饮料。所有具力者，也并非没有嫉妒之心。一切并非因食物的因缘，而遭受疾病的折磨。一切行为清净者，也并非全都感受安乐。文殊，如果说你生病了，那么我也同样有生病的可能。这是为什么呢？因为阿罗汉们、独觉佛们、菩萨们以及如来，实际上生病时什么也不吃。为了调伏他人，才示现接受无量无数凡夫俗子的布施。这也是为了圆满那些布施的波罗蜜多，以及为了将众生从地狱、畜生道和阎罗王的世间中解脱出来。对此，如果有人这样想：如来也曾六年间修持极难的苦行，身体也变得非常虚弱，那么这种想法是不对的。
English
Thus it was spoken. Furthermore, the Blessed One spoke in this way because there were causes and conditions. Here in Rajagriha, a woman named 'Very Virtuous' came to me (Ananda) on the way to her parents' house, took refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha, and said: All women are powerless and without authority, and all men are unimpeded in their power. At that time, the Blessed One understood the thoughts of that woman, and therefore spoke these verses. Manjushri, well done! Well done! It is excellent that you ask the Tathagata such questions for the sake of all sentient beings. Then, Manjushri asked in verse: All sentient beings rely on food and drink. All those with power have no jealousy in their minds. All are subject to the suffering of disease due to food and drink. Those whose conduct is perfectly pure will experience great bliss. Therefore, Blessed One, is not this acceptance of alms and offerings from Cunda a humility for the Tathagata? To this, the Blessed One replied to Manjushri in verse: All sentient beings do not depend on food and drink. All those with power are not without jealousy. All are not tormented by disease due to the influence of food. All those whose conduct is pure do not all experience bliss. Manjushri, if you were to become ill, then it would be reasonable for me to become ill as well. Why is that? Because the Arhats, the Pratyekabuddhas, the Bodhisattvas, and the Tathagatas do not actually eat anything when they are ill. In order to tame others, they show that they have accepted the offerings of countless ordinary people. This is also in order to perfect the paramitas of those offerings, and to liberate sentient beings from hell, the animal realm, and the world of Yama. If someone thinks that the Tathagata also practiced extremely difficult austerities for six years, and his body became very weak, then that is not the case.