Tibetan
ར་གྱུར་ཏེ། སྲིད་པ་ཉི་ཤུ་ལྔ་པོར་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་མྱོང་བར་གྱུར་ཏོ། །འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གིས་སེམས་བསྒྲིབས་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་ཤེས་པས་ནི་ཇི་ལྟར་གྱད་དེས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཤའི་ནང་དུ་ནུབ་པ་མི་ཤེས་ཏེ་སྟོར་སྙམ་སེམས་པ་ལྟར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་མི་ཤེས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཤིན་ཏུ་གསང་བ་མི་ཤེས་པས་བདག་མེད་པ་ལ་སྒོམ་ཞིང་ནན་ཏན་བྱེད་དོ། །དཔེར་ན་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་བདག་མེད་པ་སྨྲ་ཡང་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་ཡང་དག་པའི་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་སོ། །ངའི་ཉེ་གནས་དག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ཡང་མི་ཤེས་པས་བདག་མེད་པ་སྒོམ་པ་ཡང་མི་ཤེས་ཏེ། བདག་མེད་པའི་གནས་ཀྱང་མི་ཤེས་སོ། །བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མི་ཤེས་ན་བདག་གི་ཡང་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྨན་པ་མཁས་པས་གྱད་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་ནོར་བུ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཚད་མེད་པ་སྙེད་ཀྱིས་བསྒྲིབས་ཤིང་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་ཤེས་སོ། །གལ་ཏེ་ནམ་ཉོན་མོངས་ པ་ཟད་པ་ན་དེའི་ཚེ་གསལ་བར་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཇི་ལྟར་གྱད་དེས་མེ་ལོང་གསལ་བའི་ནང་དུ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་དེ་ལྟར་ཚད་མེད་དེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་གངས་ཀྱི་རི་ལ་སྨན་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རོ་ཡོད་དོ། །དེའི་རོ་ནི་ཤིན་ཏུ་མངར་ཏེ། ནགས་སྟུག་པོའི་དྲུང་དུ་སྐྱེ་བས་མཐོང་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལ་དྲི་བྲོ་བ་ཙམ་གྱིས་གནས་དེ་ན་སྨན་དེ་ཡོད་པར་ཤེས་སོ། །སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་སྨན་དེ་འདོད་པའི་ཕྱིར་གངས་ཀྱི་རི་དེ་ལ་གནས་ཀུན་ཏུ་ཤིང་གི་ཝ་བཙུགས་ནས་སྨན་ཟག་པ་བཟེད་དོ། །སྨན་དེ་ནམ་སྨིན་པ་ན་ཆུ་བཞིན་དུ་ས་ལ་ཟག་པས་ཤིང་གི་ཝ་བཟེད་པའི་ནང་དུ་ཡང་ཟགས་ཏེ་རོ་དེ་ནི་ཡང་དག་པའོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ནི་སྨན་དེའི་རོ་བར་འགའ་ནི་སྐྱུར། བར་འགའ་ནི་ལན་ཚྭ། བར་འགའ་ནི་མངར། བར་འགའ་ནི་ཁ། བར་འགའ་ནི་ཚ། བར་འགའ་ནི་བསྐའོ། །དེ་ལྟར་རོ་
Chinese
已经变成这样了。在二十五有中感受成熟的果报。由于贪欲、嗔恨和愚痴蒙蔽了心，所以不认识佛性，就像穷人不知道宝珠埋在肉里，以为丢失了一样，凡夫俗子也是如此。不知道恭敬善知识。由于不知道如来藏极其隐秘，所以修习并努力于无我。例如，非圣者虽然说无我，却不知道所谓的我的真实相。我的近侍们也像这样，既不知道恭敬善知识，也不知道修习无我。也不知道无我的处所。如果不知道无我的体性，更何况知道我的真实体性呢？种姓之子，如来这样宣说一切众生都具有佛性，就像良医指示穷人的金刚宝珠一样。凡夫俗子被无量无边的烦恼所遮蔽和压制，所以不认识佛性。如果什么时候烦恼灭尽，那时就会清楚地显现证悟，就像穷人从明亮的镜子中看到宝珠一样。种姓之子，如来藏就是这样无量无边，不可思议。种姓之子，再比如，雪山有一种名为“乐”的药，它的味道非常甜。由于生长在茂密的森林中，所以无法看到。仅仅闻到气味，就知道那个地方有那种药。过去世，有一位转轮王，为了得到那种药，在雪山的各个地方都竖起木槽，用来收集药的滴落。那种药成熟时，像水一样滴落在地上，也滴落在木槽中，那种味道是真实的。那位国王去世后，那种药的味道有的变酸，有的变咸，有的变甜，有的变苦，有的变辣，有的变涩。味道就是这样。
English
It has become like this. In the twenty-five existences, one experiences the ripening results. Because the mind is obscured by desire, hatred, and ignorance, one does not recognize the Buddha-nature, just as a poor person does not know that a precious jewel is buried in their flesh and thinks it is lost. Ordinary people are also like this. They do not know how to respect virtuous friends. Because they do not know the extremely secret essence of the Tathagata, they practice and strive for non-self. For example, non-noble ones speak of non-self, but they do not know the true characteristics of what is called "self." My attendants are also like this; they do not know how to respect virtuous friends, nor do they know how to practice non-self. They do not know the place of non-self. If they do not know the nature of non-self, what need is there to mention knowing the true nature of self? Son of good family, in this way, the Tathagata has declared that all sentient beings have Buddha-nature, just as a skilled doctor points out the vajra jewel to a poor person. Ordinary people are obscured and suppressed by countless afflictions, so they do not recognize the Buddha-nature. If afflictions are exhausted, then it will clearly manifest and be realized, just as a poor person sees a jewel in a clear mirror. Son of good family, the essence of the Tathagata is thus immeasurable and inconceivable. Son of good family, furthermore, for example, there is a medicine called "Sukha" on the snow mountain, which has a taste. Its taste is very sweet. Because it grows in dense forests, it cannot be seen. Just by smelling the fragrance, one knows that the medicine is in that place. In the past, there was a Chakravartin king who, desiring that medicine, erected wooden troughs in all places on the snow mountain to collect the dripping of the medicine. When that medicine ripened, it dripped onto the ground like water and also dripped into the wooden troughs, and that taste was authentic. After that king passed away, the taste of that medicine became sour in some places, salty in some places, sweet in some places, bitter in some places, spicy in some places, and astringent in some places. The taste is like that.
Tibetan
གཅིག་པོ་དེ་ཡང་གར་ཟག་པའི་གནས་ལས་རྣམ་པ་ཐ་དད་དུ་གྱུར་ཏེ་སྨན་དེའི་རོ་ཉིད་ནི་རི་ལ་ཡོད་དོ། །དཔེར་ན་ཟླ་བ་རྒྱས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཆུང་བ་དག་གིས་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཐག་པར་ལས་སུ་བྱས་ཏེ་གཞོར་གྱིས་བརྐོས་ཀྱང་ཐོབ་པར་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་འཕགས་པ་དག་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྨན་དེའི་རོ་ཡང་ཡང་དག་པར་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་རོ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ནགས་སྟུག་པོས་བསྒྲིབས་པས་སེམས་ཅན་མ་རིག་པ་དག་གིས་མཐོང་བར་མི་ནུས་སོ། །སྨན་རོ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་དཔེ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་རོ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། ཡི་དགས་དང་། བྱོལ་སོང་དང་། ལྷ་དང་། མི་དང་། སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་དང་། མ་ནིང་དང་། རྒྱལ་རིགས་དང་། བྲམ་ ཟེ་དང་། རིགས་ངན་གདོལ་པ་ལ་སོགས་པར་གྱུར་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཤིན་ཏུ་དཔའ་བས་དེ་བས་ན་གསོད་མི་ནུས་སོ། །ཅི་སྟེ་བསད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པར་བྱ་བའི་གནས་མེད་དོ། །བདག་ཅེས་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་སྙིང་པོའོ། །དེ་ལྟར་གསང་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ནི་གང་གིས་ཀྱང་འཇིག་ཅིང་མེད་པར་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པར་བྱེད་མི་ནུས་ཀྱང་མཐོང་བར་མི་རུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ན་རྟོགས་ཤིང་རིག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་གསོད་ནུས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོད་སྲུང་གིས་གསོལ་པ། ཅི་སྟེ་གསོད་ནུས་པ་མ་མཆིས་ན་མི་དགེ་བའི་ལས་ཞེས་བགྱི་བ་ཡང་མ་མཆིས་སམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འོད་སྲུང་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཡང་དག་པར་ན་གསོད་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་ཅན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་གནས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྔ་བཤིག་ན་སྲོག་བཅད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྲོག་བཅད་ན་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ལས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་རྒྱལ་རིགས་དང་བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ་དང་། རིགས་ངན་གདོལ་པ་དང་། སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་དང་། མ་ནིང་དང་། སྲིད་པ་ཉི་ཤུ་ལྔ་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་བར་
Chinese
那唯一之物，亦从何处滴落之处，转变为种种不同之相，那药之味，实则在于山中。譬如圆满之月，福德浅薄者，纵然竭尽全力，以凿子雕琢，亦不可得。若诸圣王降临于世，则因福德之缘，亦可如实获得那药之味。善男子，如来藏之味亦复如是，为烦恼之稠林所遮蔽，故众生无明者不能见之。所谓药味唯一，乃是佛性之譬喻，因烦恼之故，其味转变为种种不同，即如众生地狱、饿鬼、畜生、天、人、男、女、非男非女、刹帝利、婆罗门、以及种姓低贱之旃陀罗等。佛性甚为勇猛，故不可杀。若杀之，则为已灭佛性。佛性自性不能灭，因无灭除之处。所谓我之自性，即是如来之秘密藏。如是秘密藏，任何亦不能摧毁消灭，虽不能灭，然亦不可见。若于无上正等觉中现证成佛，则可证悟了知，故不可杀。菩萨光护请问：若不能杀，则不善业亦不存在耶？世尊告光护曰：真实而言，杀生是存在的。何以故？善男子，众生之佛性住于五蕴之中，若摧毁五蕴，则名为杀生。若杀生，则将堕入恶趣，因业力之因缘，而转生为刹帝利、婆罗门等，以及种姓低贱之旃陀罗、男、女、非男非女、二十五有等，以种种不同之相而流转于轮回之中。
English
That single thing also, from where it drips, transforms into various different forms, the taste of that medicine is indeed in the mountains. For example, the waxing moon, those with little merit, even if they exert themselves to the utmost and carve with a chisel, cannot obtain it. If noble kings appear in the world, then by the cause of merit, they will also truly obtain the taste of that medicine. Son of good family, the taste of the Tathagatagarbha is also the same as that. Because it is obscured by the dense forest of all afflictions, ignorant beings cannot see it. The so-called single taste of medicine is an example of Buddha-nature. Because of the power of all afflictions, its taste transforms into various different forms, such as sentient beings in hell, hungry ghosts, animals, gods, humans, males, females, hermaphrodites, Kshatriyas, Brahmins, and low-caste Chandalas, and so on. Buddha-nature is very brave, therefore it cannot be killed. If it is killed, then it is as if Buddha-nature has been destroyed. Buddha-nature cannot be destroyed by its own nature, because there is no place to destroy it. The very nature of what is called self is the secret essence of the Tathagata. Thus, that secret essence cannot be destroyed or annihilated by anyone. Although it cannot be destroyed, it is not permissible to see it. If one manifestly awakens to unexcelled, perfect, and complete enlightenment, then one will realize and know it, therefore it cannot be killed. Bodhisattva Light Protector asked: If it cannot be killed, then does that mean that non-virtuous actions do not exist either? The Blessed One said to Light Protector: Truly, killing does exist. Why is that? Son of good family, the Buddha-nature of sentient beings dwells in the five aggregates. If the five aggregates are destroyed, then it is called killing. If one kills, then one will fall into the lower realms, and due to the causes and conditions of karma, one will be reborn as Kshatriyas, Brahmins, and so on, as well as low-caste Chandalas, males, females, hermaphrodites, the twenty-five existences, and so on, wandering in samsara with characteristics of various different forms.