Tibetan
་ཆུང་ངུ་ནི་ཐོག་མ་བཙས་པ་ན་ཅི་ཡང་བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་དེ་མི་འཚལ་ཏོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཅེས་བགྱི་བ་མཆིས་པ་ལགས་ན་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་འབྱེད་ཅིང་འཚལ་བའི་རིགས་སོ། །དེ་བས་ན་ངེས་པར་བདག་ཅེས་བགྱི་བ་མ་མཆིས་ པར་མངོན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཅེས་བགྱི་བ་ངེས་པར་མཆིས་པ་ཞིག་ལགས་ན་སྐྱེ་བ་གཅིག་བླངས་ནས་མཐར་མ་མཆིས་པར་འགྱུར་བའི་མི་རིགས་སོ། །ཅི་སྟེ་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཆིས་ཏེ་རྟག་པ་ཞིག་ལགས་ན་འཇིག་པ་ཡང་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ལགས་ན་ཅིའི་སླད་དུ་རྒྱལ་རིགས་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། རིགས་ངན་དང་། གདོལ་པ་དང་། བྱོལ་སོང་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐ་དད་དེ། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མི་འཐུན་ཞིང་རྒྱུ་ཐ་དད་པར་འགྱུར། ཅི་སྟེ་བདག་ཅེས་བགྱི་བ་ངེས་པར་མཆིས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བཟང་ངན་མ་མཆིས་པའི་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བགྱི་བ་ནི་རྟག་པའི་ཆོས་མ་ལགས་པར་མངོན་ནོ། །ཅི་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངེས་པར་རྟག་པ་ཞིག་ལགས་ན་ཅིའི་སླད་དུ་སྲོག་གཅོད་པ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། ཕྲ་མ་དང་། ངག་རྩུབ་མོ་དང་། ཚིག་ཐུན་ཚགས་དང་། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། ངན་པར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཅིང་གསུངས། གལ་ཏེ་བདག་ཅེས་བགྱི་བའི་རང་བཞིན་རྟག་པ་ལགས་ན་ཅིའི་སླད་དུ་ཆང་འཐུངས་པས་མྱོས་ཤིང་དྲན་པ་ཉམས་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་བདག་ཅེས་བགྱི་བའི་རང་བཞིན་རྟག་པ་ལགས་ན། ལོང་བས་ཀྱང་གཟུགས་མཐོང་ལ། འོན་པས་ཀྱང་སྒྲ་ཐོས། ལྐུགས་པས་ཀྱང་སྨྲ་ནུས། ཞ་བོས་ཀྱང་འགྲོ་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་བདག་ཅེས་བགྱི་བའི་རང་བཞིན་རྟག་ན་ཆུ་དང་། མེ་དང་། གཡང་ས་དང་། དུག་དང་། མཚོན་དང་། གཅན་གཟན་མ་རུངས་པ་ལས་ཀྱང་འབྱོལ་བ་མི་རིགས་སོ། །ཅི་སྟེ་བདག་ཅེས་བགྱི་བ་རྟག་ན་སྔོན་ཅི་ཤེས་པ་ཕྱིས་བརྗེད་པར་མི་རིགས་སོ། །ཅི་སྟེ་ཕྱིས་མི་བརྗེད་ན་ཅིའི་སླད་དུ་བདག་གིས་མི་འདི་སྔོན་མ་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་བགྱི་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བར་འགྱུར། གལ་ཏེ་བདག་ཅེས་བགྱི་བ་རྟག་ན་གཞོན་ནུ་ལང་ཚོ་བ་དང་། རྒས་ཏེ་རྒུད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། སྔོན་ཅི་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ ཀྱང་མི་བརྗེད་དེ་དྲན་པའི་རིགས་སོ། །ཅི་སྟེ་བདག་ཅེས་བགྱི་བ་རྟག་ན་ཅི་ལ་གནས། མཆིལ་མ་དང་། སྣབས་ལ་གནས་སམ། ཁ་དོག་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས། ཅི་སྟེ་བདག
Chinese
小孩子最初出生时，什么差别也分辨不了，什么也不知道啊。如果说有“我”存在的话，那么刚出生就应该能分辨一切，知道一切才对。因此，可以肯定地说，所谓的“我”是不存在的。如果说“我”确实存在的话，那么就不应该出现一生之后最终消失的情况。如果说一切众生都具有佛性，而且是恒常的，那么也不应该有坏灭。如果说没有坏灭的性质，那么为什么会有国王种姓、婆罗门、贱民、旃陀罗和畜生等等各种不同的类别呢？业的果报千差万别，原因也各不相同。如果说“我”确实存在，那么一切众生就不应该有善恶之分。因此，所谓的佛性，显然不是恒常的法。如果说佛性确实是恒常的，那么为什么还要教导和宣说杀生、不予取、邪淫、妄语、离间语、恶语、绮语、贪欲、嗔恚和邪见等等呢？如果说“我”的自性是恒常的，那么为什么喝酒会醉，失去记忆呢？如果说“我”的自性是恒常的，那么瞎子也能看见东西，聋子也能听见声音，哑巴也能说话，瘸子也能走路了。如果说“我”的自性是恒常的，那么也不应该从水、火、悬崖、毒药、武器和凶猛的野兽中逃脱。如果说“我”是恒常的，那么以前知道的事情就不应该忘记。如果说后来不会忘记，那么为什么会说“我以前没见过这个人”之类的话呢？如果说“我”是恒常的，那么年轻人青春焕发，衰老而衰败等等，以及以前所做的一切事情，都不应该忘记，而是应该记得。如果说“我”是恒常的，那么它住在哪里呢？是住在痰和鼻涕里吗？还是住在蓝色、黄色和红色等等颜色里呢？如果说“我”...
English
When a small child is first born, it cannot distinguish anything, it knows nothing. If there were such a thing as "I," then it should be able to distinguish everything and know everything immediately after birth. Therefore, it is clear that there is definitely no such thing as "I." If there were definitely such a thing as "I," then it should not be the case that one takes a birth and then ultimately disappears. If all beings possess Buddha-nature and it is permanent, then there should be no destruction either. If there is no characteristic of destruction, then why are there different kinds of people such as kings, Brahmins, outcasts, Chandalas, and animals? The ripening of karma is diverse, and the causes are also different. If there were definitely such a thing as "I," then there should be no good or bad among all sentient beings. Therefore, it is clear that what is called Buddha-nature is not a permanent dharma. If Buddha-nature were definitely permanent, then why are killing, stealing, sexual misconduct, lying, divisive speech, harsh speech, idle chatter, desire, hatred, and wrong views, etc., taught and spoken about? If the nature of "I" were permanent, then why does one become intoxicated and lose memory from drinking alcohol? If the nature of "I" were permanent, then the blind would also see forms, the deaf would also hear sounds, the mute would also be able to speak, and the lame would also be able to walk. If the nature of "I" were permanent, then one should not escape from water, fire, cliffs, poison, weapons, and ferocious wild animals. If "I" were permanent, then one should not forget what one knew before. If one does not forget later, then why would one say things like, "I have never seen this person before"? If "I" were permanent, then one should not forget youth and vigor, aging and decay, etc., and everything one has done before, but should remember it. If "I" were permanent, then where does it reside? Does it reside in phlegm and mucus? Or does it reside in colors such as blue, yellow, and red? If "I"...
Tibetan
་ཅེས་བགྱི་བ་རྟག་པ་ཞིག་ལགས་ན་ཏིལ་མར་གྱིས་ལུས་བསྐུས་པ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པའི་རིགས་ཏེ། གལ་ཏེ་ལུས་བཅད་པའི་ཚེ་ན་བདག་ཀྱང་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འོད་སྲུང་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་ལ་གྱད་གཅིག་ཡོད་པའི་འཕྲལ་བ་ན་རྡོ་རྗེའི་ནོར་བུ་གཅིག་ཡོད་པ་གྱད་གཞན་དང་སྟོབས་བཀྱེ་བ་ལས་གྱད་ཕ་རོལ་པོས་མགོས་རེག་སྟེ། འཕྲལ་བའི་ནོར་བུ་དེ་ཤའི་ནང་དུ་ནུབ་ཀྱང་ནོར་བུ་གར་སོང་བ་མི་ཤེས་སོ། །རྨ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་སྨན་པ་བོས་ནས་སྨན་པ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པས་ནི་ནོར་བུ་ཤའི་ནང་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་རྨ་བྱུང་བས་དེ་ལ་སྨན་མི་བྱེད་དེ། འདི་སྐད་དུ་ཀྱེ་སྟོབས་པོ་ཆེ་ཁྱོད་ཀྱི་འཕྲལ་བའི་ནོར་བུ་ག་རེ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གྱད་དེ་དངངས་ནས་སྨན་པ་ལ་འདི་སྐད་དུ་བདག་གི་འཕྲལ་བའི་ནོར་བུ་གར་ཡང་མ་སོང་བའི་རིགས་ཏེ། དེ་མེད་ན་འདི་སྒྱུ་མ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་སེམས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་སྨན་པ་དེས་ཀྱང་དེའི་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ནས་ཁྱོད་དེ་ལྟར་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིག །ཁྱོད་སྟོབས་བཀྱེ་བ་ན་ནོར་བུ་ཤའི་ནང་དུ་ནུབ་སྟེ་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་ངོ་། །ཁྱོད་སྟོབས་བཀྱེ་བ་ན་ཞེ་སྡང་བསྐྱེད་དེ། ནོར་བུའི་མཐུས་ཤའི་ནང་དུ་ནུབ་ཀྱང་མ་ཚོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་སྨྲས་ཀྱང་ཡིད་མ་ཆེས་ནས་འདི་སྐད་དུ་སྨན་པ་ཁྱོད་བརྫུན་མ་ཟེར་ཅིག །ཅི་སྟེ་ཤའི་ནང་དུ་ནུབ་ན་རྣག་ཁྲག་ཤིན་ཏུ་བཙོག་པ་ཡིན་པས་ཕྱིར་འབྱུང་བའི་རིགས་སོ། །ཅི་སྟེ་ཆུ་བའི་ནང་དུ་སོང་ན་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་མཐོང་བའི་མི་རིགས་སོ། །དེ་ནས་སྨན་པས་མེ་ལོང་ལྟར་བཅུག་ནས་མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་ནོར་བུ་ཡང་གསལ་བར་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །གྱད་དེས་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་མཐོང་ནས་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་སོ། །རིགས་ཀྱི་ བུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྙེན་བཀུར་མ་བྱས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་ཀྱང་མཐོང་བར་མི་ནུས་སོ། །འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གིས་བསྒྲིབས་ཏེ་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། བྱོལ་སོང་དང་། ཡི་དགས་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། གདོལ་པ་དང་། རིགས་ངན་དང་། རྒྱལ་རིགས་དང་། བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་ལྟུང་བར་གྱུར་ཏོ། །སེམས་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ལས་བསྐྱེད་པས་མིའི་ལུས་ཐོབ་ཀྱང་འོན་པ་དང་། ལོང་བ་དང་། ལྐུགས་པ་དང་། ཞ་བོ་ལ་སོགས་པ
Chinese
被称为常住之物，就像用麻油涂抹身体一样，是遍布一切的性质。如果身体被切割，那么我也将断灭的性质。世尊告诉光增说：善男子，比如国王有一个力士，突然间有一个金刚宝珠，力士与其他人较量力量，力士被对方的头碰到，宝珠沉入肉中，却不知道宝珠去了哪里。因为受伤的缘故，请来医生，非常聪明的医生说，宝珠进入肉中，因为受伤的缘故，所以不治疗，而是说：喂，大力士，你的宝珠在哪里？力士惊慌地对医生说：我的宝珠哪里也没有去。如果没有宝珠，这不是幻术吗？心中这样想着，非常悲伤。然后医生也让他高兴，说你不要这样悲伤。你较量力量时，宝珠沉入肉中，只有影像显现在外面。你较量力量时，生起嗔恨心。因为宝珠的力量沉入肉中也没有察觉。虽然这样说，也不相信，说：医生，你在说谎。如果沉入肉中，脓血非常肮脏，应该会流出来。如果进入水中，你应该也能看到。然后医生用镜子照，宝珠在镜子中也清晰地显现出来。力士看到这样，生起了稀有罕见的想法。善男子，一切众生也是如此。因为没有亲近侍奉善知识，所以即使有如来藏也无法见到。被贪欲、嗔恨、愚痴所遮蔽和压制，众生堕入地狱、畜生、饿鬼、阿修罗、旃陀罗、恶劣种姓、国王种姓、婆罗门种姓等各种各样的轮回中。因为心中产生各种各样的业，即使获得人身，也会变成聋子、瞎子、哑巴、瘸子等等。
English
That which is called permanent is like anointing the body with sesame oil, it is the nature of pervading everything. If the body is cut, then I too will be destroyed. The Blessed One said to Light Protector: Son of good family, for example, a king has a strong man who suddenly has a vajra jewel. When the strong man competes with another, the opponent's head touches him, and the jewel sinks into the flesh, but he does not know where the jewel has gone. Because of the wound, he calls a doctor, and the very skilled doctor says that because the jewel has entered the flesh, the wound cannot be treated. He says, 'Hey, strong man, where is your jewel?' The strong man is frightened and says to the doctor, 'My jewel has not gone anywhere. If it is not there, is this not an illusion?' Thinking this, he is very sad. Then the doctor cheers him up and says, 'Do not be so sad. When you competed, the jewel sank into the flesh, and only an image appeared outside. When you competed, you generated anger. Because of the power of the jewel, you did not notice that it had sunk into the flesh.' Even though he said this, he did not believe it and said, 'Doctor, you are lying. If it sank into the flesh, the pus and blood are very dirty, so it should come out. If it went into the water, you should also be able to see it.' Then the doctor used a mirror, and the jewel was clearly visible in the mirror. When the strong man saw this, he had a wonderful and rare thought. Son of good family, all sentient beings are the same. Because they do not attend to and serve a virtuous friend, they cannot see the Buddha-nature even though it is there. Obscured and suppressed by desire, hatred, and ignorance, sentient beings fall into various kinds of rebirths in hell, as animals, hungry ghosts, asuras, outcastes, low castes, royal castes, Brahmin castes, and so on. Because various kinds of karma are generated in the mind, even if they obtain a human body, they become deaf, blind, mute, lame, and so on.