Tibetan
ན་མ་བྱས་ན་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ལ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་སྐྱེ་ཞིང་མ་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་བྲན་ཕོ་དང་བྲན་མོ་ལ་སོགས་པ་འཆང་ཞིང་སྤྱོད་པ་དང་། ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་དག་པའི་ཆོས་སྨྲ་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་མེད་པར་བྱེད། ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་མི་བྱེད་པའོ། །དེའི་རྒྱུ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་མི་ཤེས་སོ། ། མི་ཤེས་པས་ན་འཁོར་བར་འཁོར་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་མྱོང་བས་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བའམ་ཡང་དག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་རྣམ་པར་མི་གྲོལ་ལོ། །དེ་ལ་གང་ཟབ་མོའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ། དམ་པའི་ཆོས་མི་འཇིག་པ་ནི་དེའི་རྒྱུ། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །གང་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་མི་ཤེས་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་ནི་མི་རྟག་པ་མི་གནས་པ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །ཞེས་སྨྲ་ན་དེའི་རྒྱུ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པའི་བར་དུ་འཁོར་བར་འཁོར་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གང་དམ་པའི་ཆོས་ནི་རྟག་པ་གནས་པ་མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་ན་ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པ་སྟེ། ཀུན་འབྱུང་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་ན་ཀུན་འབྱུང་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཀུན་འབྱུང་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ནི་གང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མང་དུ་སྒོམ་ཞིང་ནན་ཏན་བྱེད་པ་དང་དགེ་བ་ཞེས་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་འགོག་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དེ་ལྟར་སློབ་ཅིང་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་སྒོམ་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལས་ཕྱིར་བཟློག་པའོ། །ཅི་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྟོང་པའི་ཆོས་སྒོམ་པས་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གང་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་དེ་བལྟར་མི་མཐོང་མོད་ཀྱི། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་བསལ་ན་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲའམ། གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་ཙམ་སེམས་བསྐྱེད་ན་ཡང་དེའི་རྒྱུ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་བདག་དང་། སྟོང་པ་དང་། ཞི་བ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་སྒོམ་ན་གང་ཟག་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་ཚད་མེད་པའི་བར་དུ་འཁོར་བར་ཡོངས་སུ་འཁོར་ ཞིང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གང་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་མི་སྒོམ་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་ཀྱང་མྱུར་དུ་བྱང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གསང་བ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ནན་ཏན་བྱེད་ན་ངའི་ཉེ་གནས་སོ། །གང་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པ་ནི་དོན་མེད་པར་སྒོམ་པ་སྟེ། འགོག་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་དང་། ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སེམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ་སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་དང་། ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མེད་དེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འཁོར་བར་འཁོར་རོ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ལྟ་ན་དེའི་རྒྱུ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་གསུམ་དུ་འཁོར་ཞིང་ཡུན་རིང་པོར་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གང་འདི་ལྟ་བུར་སེམས་བསྐྱེད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་རྟག་པ་གནས་པ་མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བའི་ཚུལ་དུ་ལྟ་ན་དེ་ལྟར་སྐད་ཅིག་སེམས་པ་ཙམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཚད་མེད་པའི་བར་དུ་བསོད་ནམས་ཡིད་བཞིན་དུ་འགྱུར་བའི་དབང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ང་ཡང་སྔོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིས་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆོས་སུ་བཟུང་བས་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཚད་མེད་པ་མྱོང་བར་གྱུར་ཏོ། །ད་ནི་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ལྟ་བ་འགགས་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ། འདི་ནི་ལམ་གྱི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མི་རྟག་ཅེས་སྨྲ་ཞིང་ལྟ་བ་དེ་ལ་སྒོམ་ན་དོན་མེད་པར་སྒོམ་པ་སྟེ། ལམ་གྱི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཆོས་དེ་ལ་རྟག་པ་གནས་པའི་ཚུལ་དུ་སྒོམ་ན་ངའི་ཉེ་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཡང་དག་པར་མཐོང་ཞིང་འཕགས་པའི་བདེན་ པ་བཞི་བསྒོམ་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོད་སྲུང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བདག་ནི་གདོད་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཤིན་ཏུ་ནན་ཏན་བྱ་བའི་ཆོས་འཚལ་བར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འོད་སྲུང་ལ་བཀ
Chinese
不做，就叫做痛苦。不是痛苦的圣谛。痛苦的集谛是，对于正确的法不生起正确的智慧，持有和使用未经观察的事物，如男仆和女仆等，对于非正法说为正法，使圣法消失，不能长久住留。由于那个原因，那个条件，也不了解诸法的法性。 因为不了解，所以在轮回中流转，感受诸多痛苦，不能生于天界，也不能以正确的解脱而解脱。对此，具有甚深智慧，圣法不灭，是那个原因，那个条件，能生于天界，以正确的解脱而解脱。如果不了知痛苦的集谛，说圣法是无常、不住留、变异之法，那么由于那个原因，那个条件，将在无数劫中轮回流转，感受诸多痛苦。对此，如果了知圣法是常、住留、不变异、不迁变，那就是了知集谛，称为集谛圣谛。如果不以那种方式努力，就叫做集，不是集谛圣谛。痛苦灭谛是，对于空性多多修习和努力，不能称为善。为什么呢？因为为了灭除一切法，为了摧毁如来正确的法藏。如果那样学习和努力，那就是修习空性。修习痛苦灭除，就是从一切外道中返回。如果修习空性是灭谛，那么一切外道也因为修习空性之法而有灭谛了。对此，如果有人这样说：如来藏是存在的，虽然看不见，但如果消除一切烦恼就能证悟，或者如果仅仅生起一刹那的菩提心，也由于那个原因，那个条件，就能获得一切法的自在。如果有人认为如来藏是我，
English
If not done, it is called suffering. It is not the noble truth of suffering. The noble truth of the origin of suffering is that correct wisdom does not arise for the correct Dharma, and holding and using unexamined things such as male and female servants, speaking of non-Dharma as the correct Dharma, causing the holy Dharma to disappear, and not abiding for a long time. Because of that cause, that condition, the nature of all Dharmas is not understood. Because of not understanding, one revolves in samsara, experiencing much suffering, and is not born in the heavens, nor liberated by correct liberation. For this, having profound wisdom, the holy Dharma is imperishable, which is that cause, that condition, one is born in the heavens, and liberated by correct liberation. If one does not know the noble truth of the origin of suffering, and says that the holy Dharma is impermanent, non-abiding, and of the nature of change, then because of that cause, that condition, one will revolve in samsara for countless kalpas, experiencing much suffering. For this, if one knows that the holy Dharma is permanent, abiding, unchanging, and unmoving, then that is knowing the origin, and it is called the noble truth of the origin. If one does not strive in such a way, it is called origin, and it is not the noble truth of the origin. The noble truth of the cessation of suffering is that one should not call it good to meditate and strive much on emptiness. Why is that? Because in order to eliminate all Dharmas, in order to destroy the Tathagata's correct Dharma treasury. If one learns and strives in that way, that is meditating on emptiness. Meditating on the cessation of suffering is turning away from all heretics. If meditating on emptiness is the truth of cessation, then all heretics would also have the truth of cessation by meditating on the Dharma of emptiness. For this, if someone says this: the Tathagatagarbha exists, although it is not seen, but if all afflictions are eliminated, it will be realized, or if one generates a moment of bodhicitta, then because of that cause, that condition, one will obtain mastery over all Dharmas. If someone considers the Tathagatagarbha as self,
Chinese
如果以散乱和没有寂静的方式禅修，那么这个人将在无量次的生命中完全地流转于轮回，并且遭受痛苦。如果他不以那种方式禅修，即使有烦恼也能迅速清净。那是因为他知道如来藏的秘密，这被称为灭苦之谛。如果他以那种方式精进，他就是我的近侍。如果他不以那种方式精进，那就是无意义的禅修，不是灭道谛。道谛是这样的：对于佛、法、僧和完全解脱，有些众生以颠倒之心说，没有佛、法、僧和完全解脱，就像幻觉一样在轮回中流转。如果以那种方式看待，以其因和缘，他将在三界中流转，并且长久地遭受巨大的痛苦。如果他这样发心：如来、法、僧和解脱是恒常、安住、不变异、不转移的方式，那么仅仅这样一瞬间的思念，就能获得在无量次的生命中随意转变福德的权力。那是因为我过去也以四种颠倒将非佛法执为佛法，因此遭受了无量不善业的果报。现在那种见解已经止息，我已经证悟了圆满正等觉，这被称为道谛。如果有人说三宝是无常的，并且以那种见解禅修，那就是无意义的禅修，不是道谛。如果他以恒常安住的方式禅修佛法，他被称为我的近侍，他正确地见到了四圣谛，并且精进于禅修四圣谛。菩萨持光向薄伽梵请教：我渴望获得一种能够非常精进地修持四圣谛的法。薄伽梵对持光说：
English
If one meditates in a scattered and non-peaceful manner, that person will completely wander in samsara for countless lifetimes and experience suffering. If one does not meditate in that way, even with afflictions, one will quickly be purified. Why is that? It is because one knows the secret of the Tathagatagarbha, which is called the Truth of the Cessation of Suffering. If one diligently practices in that way, one is my close attendant. If one does not diligently practice in that way, it is meaningless meditation, not the Truth of the Path to Cessation. The Truth of the Path is as follows: Some sentient beings, with a reversed mind, say regarding the Buddha, Dharma, Sangha, and complete liberation, that there is no Buddha, Dharma, Sangha, and complete liberation, and that they wander in samsara like illusions. If one views in that way, due to its cause and condition, one will wander in the three realms and experience great suffering for a long time. If one generates the mind in this way: that the Tathagata, Dharma, Sangha, and liberation are constant, abiding, unchanging, and non-transferring, then just by thinking in that way for a moment, one will gain the power to transform merit at will for countless lifetimes. Why is that? It is because I also previously, with the four inversions, grasped what was not Dharma as Dharma, and thus experienced immeasurable ripening of non-virtuous actions. Now that such a view has ceased, I have awakened to perfect and complete enlightenment, this is called the Truth of the Path. If someone says that the Three Jewels are impermanent and meditates on that view, that is meaningless meditation, not the Truth of the Path. If one meditates on the Dharma in a constant and abiding manner, one is called my close attendant, one correctly sees the Four Noble Truths and diligently practices meditating on the Four Noble Truths. Bodhisattva Dhrityupasaka (Holder of Light) asked the Bhagavan: I desire to obtain a Dharma by which I can diligently practice the Four Noble Truths. The Bhagavan said to Dhrityupasaka: