Tibetan
་བོ་ཞེས་དེ་སྐད་སྨྲ་ན་དེ་ནི་ཕས་ཕམ་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡང་དག་པར་ཅིར་ཡང་མ་ཐོབ་པར་ཐོབ་པ་ལྟར་སྒྱུ་དང་གཡོ་འཆོས་ན་གང་ཟག་དེ་ནི་མིའི་ཆོས་ལས་ཉམས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕས་ཕམ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་གང་ཞིག་འདོད་པ་ཉུང་བ་ཆོག་ཤེས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ། ཡོངས་སུ་དག་པ། བས་མཐར་གནས་པའི་དྲུང་དུ་རྒྱལ་པོའམ། བློན་པོ་ཆེན་པོ་འོངས་ནས་དགེ་སློང་འདི་ནི་དགྲ་བཅོམ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་བསམས་ཏེ། དྲུང་དུ་བསྙེན་ནས་བསྟོད་པ་དང་། བསྙེན་བཀུར་དང་། ཕྱག་བྱས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལུས་འདི་རྗེས་མ་ཐག་ཏུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱའོ། །ཞེས་སྨྲ་ན་དགེ་སློང་དེ་རྒྱལ་ པོ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བདག་ནི་ཡང་དག་པར་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བདག་ལ་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ་ཞེས་མ་གསུང་ཤིག །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བདག་ལ་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་ཆོས་བཀའ་མི་སྩལ་དུ་གསོལ། གང་ཆོག་མི་ཤེས་པ་དག་ནི་ཁྱོད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བསྟོད་ཀྱང་ལན་མ་བཏབ་སྟེ་ཅང་མི་སྨྲའོ། །བདག་གིས་ཀྱང་ཅི་སྟེ་ལན་མི་འདེབས་པར་ཅང་མ་སྨྲས་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྨད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ཆོག་ཤེས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་ཏེ། དེ་བས་ན་བདག་ནི་ནམ་དུ་ཡང་ཆོག་ཤེས་པ་ལ་སྤྱོད་པར་དགའོ། །ཆོག་ཤེས་པ་ནི་བདག་གིས་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པར་རྒྱལ་པོས་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ་ཞེས་སྨྲས་ཀྱང་བདག་མི་འདོད་པ་ནི་ཆོག་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་ཡང་འདི་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ནི་ཡང་དག་པར་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང་ཐ་མི་དད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ན་དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་དེས་ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་དང་། བཙུན་མོ་དང་། ཕོ་བྲང་གི་སླས་ཀྱི་འཁོར་ཐམས་ཅད་དུ་དགེ་སློང་དེས་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ་ཞེས་བསྒྲགས་ནས། དེ་སྐད་ཅེས་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་དགེ་སློང་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་དད་པ་དང་། མཆོད་པ་བྱ་བ་དང་། བཀུར་སྟི་དང་། རིམ་གྲོ་བྱ་བའི་སེམས་སྐྱེས་སོ། །དེ་ལྟར་དགེ་སློང་དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་ཚངས་པར་སྤྱོད་ཅིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་པས་དེའི་རྒྱུ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་དེ་ལ་དགའ་བ་ཐམས་ཅད་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་ཐོབ་ཀྱི། དགེ་སློང་དེ་ནི་ཕས་ཕམ་པའི་ཁ་ན་མ་
Chinese
说“是”的话，那就是他胜罪。那是什么缘故呢？如果实际上什么也没有得到，却虚伪欺骗，那么这个人就叫做从人的正法中退失，是为他胜罪。比如，某位比丘少欲知足，守护戒律，完全清净，住在边地，国王或大臣前来，心想这位比丘会成为阿罗汉，于是靠近他，赞叹、尊敬、礼拜，这样说道：大导师，这个身体之后立即证得无上正等菩提。如果这样说，那么这位比丘对国王这样说：大王，我实际上没有获得沙门的果位，请大王不要说我获得了沙门的果位。大王，请不要对我宣说不知足的法。那些不知足的人，即使赞叹到“您将证得无上正等菩提”，也不回答，什么也不说。如果我不回答，什么也不说，那么会被佛世尊所呵责。所有佛都赞叹和称赞安于知足的行为。因此，我总是乐于安于知足。知足就是，即使国王说我没有获得果位却说我获得了果位，我也不贪求，这就叫做知足。那时，国王又这样说：大导师，您确实获得了阿罗汉的果位，与佛无二无别。那时，国王向所有国民、妃嫔和宫廷侍从宣告说，这位比丘获得了沙门的果位。所有听到这话的人都对比丘生起极大的信心，想要供养、尊敬和服侍。这样，这位比丘因为真实地行持梵行且完全清净，因此，所有对他的欢喜都获得了巨大的功德，但这位比丘不是他胜罪的
English
If he says "yes," then that is a defeat. Why is that? If someone has not actually attained anything, but pretends and deceives, then that person is said to have fallen from the Dharma of humans, and is defeated. For example, if a monk is content with little desire, keeps the precepts, is completely pure, and lives in a remote place, and a king or great minister comes and thinks that this monk will become an Arhat, so he approaches him and praises, respects, and prostrates, saying: "Great teacher, immediately after this body you will attain unsurpassed, perfect, complete enlightenment." If he says this, then that monk says to the king: "Great king, I have not actually attained the fruit of a renunciate, so please do not say that I have attained the fruit of a renunciate. Great king, please do not preach to me the Dharma of discontentment. Those who are discontent, even if they praise you up to 'You will manifest enlightenment in unsurpassed, perfect, complete enlightenment,' do not answer and say nothing. If I do not answer and say nothing, then I will be reproached by the Buddha, the Blessed One. All Buddhas praise and commend those who practice contentment. Therefore, I am always happy to practice contentment. Contentment is when the king says that I have attained the fruit even though I have not attained the fruit, but I do not desire it, that is called contentment." At that time, the king also says: "Great teacher, you have indeed attained the fruit of an Arhat, and are no different from the Buddha." At that time, the king proclaims to all the people of the country, the consorts, and all the attendants of the palace, that this monk has attained the fruit of a renunciate. All who hear this develop great faith in the monk, and a desire to make offerings, respect, and serve him. Thus, because that monk truly practices celibacy and is completely pure, all the joy in him obtains great merit because of that cause and condition, but that monk is not in a state of defeat.
Tibetan
ཐོ་བ་ཉམས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་པོས་དགའ་བ་དང་། དད་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་། མཆོད་པར་བྱ་བའི་སེམས་རང་བ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དགེ་སློང་དེ་ལ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཉམས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལ་ནི་གང་ཞིག་དེ་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་ན། མདོ་སྡེ་དེ་ནི་བདུད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དགེ་སློང་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པའི་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པས་ཚད་མེད་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཆོད་ཅིང་། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་སྟེ། ལོག་སྲེད་ཅན་ནི་མ་གཏོགས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ། རྒྱལ་པོའམ། བློན་པོ་ཆེན་པོ་ཞིག་གིས་འདི་སྐད་དུ་དགེ་སློང་ཁྱོད་མངོན་པར་འཚང་རྒྱའམ་མི་རྒྱ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་དམ་ཞེས་འདྲི་ན་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲོས་ཤིག །བདག་གི་ལུས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ངེས་པར་ཡོད་ན་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་བམ་མི་འགྲུབ་པ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ལོག་སྲེད་ཅན་གྱི་ལས་མ་བྱས་ན། གདོན་མི་ཟ་བར་འགྲུབ་སྟེ་ཐེ་ཙོམ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་གིས་དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ངེས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་དོ། །ཞེས་དགེ་སློང་དེས་སྨྲས་ཀྱང་ཕས་ཕམ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་དགེ་སློང་དག་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཚེ་ན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་ནི་མཐར་གདོན་མི་ཟ་བར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱའོ་སྙམ་བསམས་ན། གང་ཟག་དེ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་མཐའ་ཡས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཐོབ་བོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ལ་གང་ཞིག་གིས་ཕས་ཕམ་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་ན་འོ་ན་ལྟ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཕས་ཕམ་པ་མ་བྱུང་བ་མེད་མོད། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ང་སྔོན་བསྐལ་པ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱད་ཅུའི་བར་དུ་མ་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། འདོད་པ་ཉུང་བ་དང་། ཆོག་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ལམ་དང་ལྡན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་ནན་ཏན་བྱས་ཏེ། བདག་གི་ལུས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངེས་པར་ཡོད་པར་ཤེས་པས་དེ་བས་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ནས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །གང་འདི་སྐད་དུ
Chinese
这并非堕罪。那是什么缘故呢？因为他人产生了欢喜、信仰、赞颂和供养之心。这样一来，那位比丘就没有堕罪了。如果有人说他有堕罪，那么应当知道那部经是魔所说的。此外，诸比丘，如来深思熟虑后所说的甚深经典中说，一切有情都有如来藏（སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན།，梵文：tathāgatagarbha，梵文罗马转写：tathāgatagarbha，如来之藏），因为有如来藏，所以能断除无量的烦恼，并且现证无上正等菩提，唯除邪见者。如果国王或大臣问：‘比丘，你能现证菩提吗？你有如来藏吗？’ 那么，你应该这样回答：‘我的身体里一定有如来藏，至于能否成佛，那就不一定了。’ 国王说：‘尊者，如果不造邪见之业，必定能成佛，毫无疑问。’ 比丘应该像国王所说的那样回答。像这样，即使比丘说了‘我一定有如来藏’，也不会因此而堕罪。此外，诸比丘，出家之时，如果这样想：‘我最终必定现证无上正等菩提。’ 即使那个人没有获得无上菩提，也能获得无量无边不可思议的福德。如果有人说他会因此而堕罪，那么，所有的比丘岂不都堕罪了吗？那是什么缘故呢？因为我过去在八十俱胝劫中，舍弃了一切未经观察的事物，具有少欲知足的行持，精勤于如来无上的法藏，并且知道我的身体里一定有如来藏，因此现证无上正等菩提，成为名为佛陀，具有大悲者。’ 凡是这样说
English
This is not a defeat. Why is that? Because others have generated a mind of joy, faith, praise, and offering. In this way, that bhikshu has no defeat. If someone says that he has a defeat, then that sutra should be known to be taught by Mara. Furthermore, monks, in the profound sutras spoken by the Buddha after careful consideration, it is said that all sentient beings have the Tathagatagarbha (སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན།，梵文：tathāgatagarbha，梵文罗马转写：tathāgatagarbha，Essence of the Tathagata), and because they have the Tathagatagarbha, they can cut off immeasurable afflictions and manifest complete enlightenment in unsurpassed perfect enlightenment, except for those with wrong views. If a king or a great minister asks, 'Bhikshu, will you manifest enlightenment or not? Do you have the Tathagatagarbha?' Then, you should answer like this: 'My body certainly has the Tathagatagarbha, but whether I will become a Buddha or not is uncertain.' The king said, 'Venerable one, if you do not commit the deeds of wrong views, you will surely become a Buddha without doubt.' The bhikshu should answer as the great king said. Like this, even if the bhikshu says, 'I certainly have the Tathagatagarbha,' he will not fall into defeat because of it. Furthermore, monks, at the time of ordination, if you think like this: 'I will ultimately manifest complete enlightenment in unsurpassed perfect enlightenment.' Even if that person does not attain unsurpassed enlightenment, he will obtain immeasurable, boundless, and inconceivable merit. If someone says that he will fall into defeat because of this, then wouldn't all bhikshus fall into defeat? Why is that? Because in the past, for eighty kotis of kalpas, I abandoned all unexamined things, possessed the conduct of few desires and contentment, diligently applied myself to the unsurpassed Dharma treasury of the Tathagata, and knew that my body certainly had the Tathagatagarbha, therefore I manifested complete enlightenment in unsurpassed perfect enlightenment, and became known as the Buddha, endowed with great compassion.' Whoever says like this
Tibetan
་སྨྲ་བའི་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་བསྟན་པ་འདིའི་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་རིས་སུ་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསྟན་པ་འདིའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཕས་ཕམ་པ་བཞི་ཡང་མེད་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་དང་། མ་ངེས་པའི་ཆོས་གཉིས་དང་། སྤང་བའི་ལྟུང་བ་སུམ་ཅུ་དང་། ལྟུང་བ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་དང་། སོ་སོར་བཤགས་པའི་ཆོས་བཞི་དང་། བསླབ་པ་མང་པོ་དང་། བདུན་ཤིན་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེད། སྦོམ་པོ་དང་མཚམས་མེད་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལོག་སྲེད་ཅེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་དག་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་ཉམས་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལྟ་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེས་མོད། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མུ་སྟེགས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བ་ཉམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གང་ཟག་དག་གདུལ་བའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལས་ཀྱང་ངའི་དགེ་སློང་དག་གལ་ཏེ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་འདོད་ན་ཆོས་གོས་བཞག་སྟེ། ཁྱིམ་པའི་གོས་གྱོན་ལ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་ཅིག །གཞན་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་འདི་བདག་ཅག་འབའ་ཞིག་གི་སྐྱོན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞུགས་པའི་ཚེ་ཡང་དགེ་སློང་དག་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་དེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡང་ཡོད། ཚེ་འཕོས་ནས་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡེ་ནས་ཡོད་དེ། བདག་འབའ་ཞིག་གིས་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན། ལ་ལ་ཕས་ཕམ་པ་བཞི་ཉམས་པ་དང་། ལ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྔ་ཉམས་པ་དང་། ལ་ལ་ནི་མ་བརྟགས་པ་སྤྱོད་ལམ་མ་ཡིན་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་བྱས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡོད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཉེས་པ་གཅིག་བྱས་ ན། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གནམ་གྱི་ཉི་མ་དང་། ཟླ་བ་དང་། ལོར་བགྲང་བའི་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་བརྒྱའི་བར་དུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་མོད་ཀྱི། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གང་ཟག་དག་གདུལ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པར་ཟད་ཅེའམ། ཕས་ཕམ་པ་དང་ཉེས་བྱས་ཀྱི་བར་དུ་ལྕི་ཡང་གི་ཁྱད་པར་མེད་དེ། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཅས་པར་བརྫུན་དུ་སྨྲས་སོ་ཞེས་དེ་སྐད་ཟེར་ན་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་གྱི། དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་འདི་སྐད་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་
Chinese
所说的经藏和律藏，就叫做佛的教法。对于那不遵循此教法的，就叫做属于魔的眷属。遵循此教法的，就叫做菩萨。 另外，像这样，四种他胜罪也没有，僧众的十三种僧残罪，两种不定法，三十种舍堕罪，九十一种单堕罪，四种向彼悔罪法，许多学处，以及七种极寂静法等等也没有。粗罪和五无间罪等等，以及叫做邪见的一切都没有。 如果比丘们因为违犯那些等等而堕入地狱，那么所有外道都应该转生到天界为天神了。那是什么原因呢？因为外道等等没有叫做戒律的违犯。 因此，如来为了调伏众生才说了叫做戒律的法。 佛陀所说的话是，我的比丘们，如果想要行不净行，就放下法衣，穿上在家人的衣服，行不净行吧。 另外，像这样想，行不净行不是我们单独的过错，如来住世的时候，也有比丘行不净行，也有解脱的，死后转生到天界为天神的也本来就有，不是我单独行持的。有些人违犯了四种他胜罪，有些人违犯了五种戒律，有些人做了所有不观察的行为，但也有获得正解脱的。 如来说，如果犯了一个罪过，众生会在三十三天，太阳和月亮，以年计算的八千年中堕入地狱。 但那也只是如来为了调伏众生而说的吗？他胜罪和罪过之间没有轻重的差别，持律者们虚假地说这是佛陀制定的吗？如果那样说，那不是佛陀的教法，应当知道那样说是魔的经藏和律藏。 那么，谁像这样安住于戒律
English
The spoken Sutra Pitaka and Vinaya Pitaka are called the teachings of the Buddha. Those who do not follow these teachings are said to belong to the retinue of Mara. Those who follow these teachings are called Bodhisattvas. Furthermore, like this, there are no four parajikas, no thirteen sanghavasesas of the Sangha, no two aniyatas, no thirty nissaggiya pacittiyas, no ninety-one pacittiyas, no four patidesaniyas, many sikkhapadas, and no seven adhikaranasamathas, etc. There are no sthulatyayas and five heinous crimes, etc., and no such thing as wrong views. If monks fall into hell for violating those things, then all the tirthikas should be born as gods in the heavens. Why is that? Because the tirthikas, etc., do not have violations called precepts. Therefore, the Tathagata spoke of what is called precepts in order to tame beings. The Buddha said, "My monks, if you want to engage in impure conduct, put down your Dharma robes, put on the clothes of a householder, and engage in impure conduct." Furthermore, thinking like this, "Engaging in impure conduct is not just our fault, when the Tathagata was alive, there were also monks who engaged in impure conduct, and there was also liberation. There was also the birth as gods in the heavens after death, it is not just me who is doing it. Some have violated the four parajikas, some have violated the five precepts, and some have done all kinds of unexamined, improper actions, but there is also perfect liberation." The Tathagata said, "If one commits a single offense, beings will fall into hell for eight thousand years counted in years in the Trayastrimsa heaven, the sun and the moon." But was that also just said by the Tathagata in order to tame beings? There is no difference in weight between parajikas and offenses, are the Vinaya holders falsely saying that this was established by the Buddha? If one says that, that is not the teaching of the Buddha, one should know that saying that is the Sutra Pitaka and Vinaya Pitaka of Mara. Then, whoever abides in the precepts like this