Tibetan
་པ་ཤེས་ལ་སྟོན་ཀྱང་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པའི་དོན་ཟབ་མོ་ཡང་ཤེས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྟག་པ་མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་ཤེས་ན་ སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་རྙེད་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་མི་རྟག་གོ །ཞེས་སྨྲ་བའི་གནས་མེད་དེ། སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་ཡང་གནས་ཤིང་རྟེན་པར་བྱ་ན། སྐྱེས་བུ་བཞི་པོ་ལ་གནས་ཤིང་རྟེན་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཆོས་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ལ་བྱའོ། །གང་ཟག་ལ་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་བྱའོ། །ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུས་བྱས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྟག་པའོ། །འདུས་བྱས་ནི་མི་རྟག་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གང་ཟག་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་རྙེད་པའམ། གྲགས་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་མི་རྟག་པ་འགྱུར་ཞིང་འཕོ་བའོ། །ཞེས་སྨྲ་ན་གང་ཟག་དེ་ལ་ནི། གནས་པར་མི་བྱ་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཞེས་བྱའོ། །དོན་ལ་གནས་ཀྱི་ཚིག་ལ་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། དོན་ནི་དོན་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཞུམ་པའོ། །མི་ཞུམ་པ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དོན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བའི་དོན་ནི་ཆོས་རྟག་པའོ། །ཆོས་རྟག་པའི་དོན་དགེ་འདུན་རྟག་པ་སྟེ། འདི་ནི་དོན་ལ་གནས་པ་སྟེ། ཚིག་ལ་མི་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་མི་གནས་པའི་ཚིག་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་སྤྲོས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གཙུག་ལག་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལྟར་མདོ་སྡེ་ཚད་མེད་པ་འདོད་པ་མང་ཞིང་ཆོག་མི་ཤེས་པ་སྒྱུས་འཚོ་ཞིང་གཡོ་བྱེད་པ། སྤྱོད་ལམ་འཆོས་པ་རྙེད་པ་དང་གྲགས་པའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་པ་ལ་རྟེན་པ་དང་། གཞན་ཡང་འདི་སྐད་དུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་འཆང་ཞིང་སྤྱོད་དུ་གནང་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བྲན་ཕོ་དང་། བྲན་མོ་དང་། ཡོངས་སུ་མ་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་གསེར་དང་། དངུལ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། ནས་དང་། འབྲས་དང་། བང་མཛོད་དང་། བ་ལང་དང་། ལུག་དང་། བལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་དང་། རྟ་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་ཅིང་ཚོང་སྤོགས་བྱེད་དུ་གནང་བ་དང་ མུ་གེའི་དུས་བྱུང་བ་ན་སྲས་རྣམས་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་ཕྱིར། དགེ་སློང་དག་ཡོ་བྱད་ལྷག་པ་སོགས་ཤིང་འཆང་དུ་གནང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། བདག་གིས་ལག་
Chinese
也能教導他人之故。若有士夫，既知如來所思而說之甚深義，又知如來是常恆不變之法性者， 則該士夫，僅為利養之故，說如來是無常，是無有是處。若於該士夫亦應安住、依止，何況於四眾安住、依止？安住於法者，謂安住於法性。不住於人者，謂不住於聲聞。法性者，謂如來。聲聞者，謂有為法。如來是常。有為法是無常。種姓之子！若有士夫，因戒律毀損，或為利養、名聞之故，說如來是無常、變異、遷變者，則不應安住於該士夫。種姓之子！此謂了義。何謂安住於義而不安住於語耶？義者，謂現證義。現證義者，謂不怯弱。不怯弱者，謂圓滿。圓滿之義者，謂如來常住不變不遷。如來常住不變不遷之義者，謂法常。法常之義者，謂僧伽常。此謂安住於義，不住於語。何謂不住於彼之語耶？譬如，諸多外道之論典，以及如世尊所說之無量經藏，彼等貪欲熾盛且不知足，以詐術維生且行欺騙，矯飾威儀，為利養名聞而依止在家眾。復有如是之語，謂：『如來世尊聽許諸比丘受用執持者，如下士、下女，以及未詳察之物，如金、銀、珍寶、青稞、稻米、倉庫、牛、羊、毛織大象、馬等，聽許受用且作買賣。』 又說：『饑饉之時，為憐愍諸子之故，聽許諸比丘執持剩餘資具等。』我以手
English
also be able to teach others. If there is a person who knows the profound meaning of what the Thus-gone One thinks and speaks, and also knows that the Thus-gone One is of the nature of permanence and immutability, then that person, just for the sake of gain, says that the Thus-gone One is impermanent, which is impossible. If even that person should be relied upon and dwelt with, what need is there to mention relying upon and dwelling with the four assemblies? Dwelling in the Dharma means dwelling in the Dharma-nature. Not dwelling in a person means not dwelling in a Hearer. Dharma-nature means the Thus-gone One. Hearer means conditioned phenomena. The Thus-gone One is permanent. Conditioned phenomena are impermanent. Son of good family! If there is a person who, because of damaged discipline, or for the sake of gain or fame, says that the Thus-gone One is impermanent, changing, and transforming, then one should not dwell with that person. Son of good family! This is called definitive meaning. What is meant by dwelling in the meaning but not dwelling in the words? Meaning means the actual realization of meaning. The meaning of actual realization means not being timid. Not being timid means being perfect. The meaning of perfection means the Thus-gone One abiding permanently, unchanging, and untransforming. The meaning of the Thus-gone One abiding permanently, unchanging, and untransforming means the Dharma is permanent. The meaning of the Dharma being permanent means the Sangha is permanent. This is called dwelling in the meaning but not dwelling in the words. What are the words in which one does not dwell? For example, the treatises of many non-Buddhists, and the immeasurable sutras spoken by the Blessed One, those who are intensely greedy and insatiable, who live by deception and practice deceit, who feign good conduct, and who rely on householders for gain and fame. Furthermore, there are such words as: 'The Thus-gone One, the Blessed One, has allowed the monks to hold and use such things as male and female slaves, and unexamined objects such as gold, silver, jewels, barley, rice, storehouses, cattle, sheep, woolly elephants, horses, etc., and has allowed them to use them and engage in trade.' It is also said: 'In times of famine, out of compassion for his sons, he allowed the monks to hold surplus provisions, etc.' I with my hand
Tibetan
དར་དེ་ཁ་ཟས་ཀྱི་གཡོས་བྱས་ནས། བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པར་ཟོས་ཀྱང་རུང་ངོ་། །ཞེས་མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་ཀྱང་ཚིག་དེ་ལ་ནི་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །ཉན་ཐོས་པ་གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཤིན་ཏུ་མི་གནས་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གནས་པར་མི་བྱའོ། །གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ཤེས་ན་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ནི་གནས་པར་བྱའོ། །གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐབས་སུ་སྟོན་པའི་སྐུ་ལ་འདི་ནི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ལས་འདུས་པ་སྟེ། ཞལ་ཟས་ཀྱིས་གསོ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་ན་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །གང་ཞིག་དེ་སྐད་དུ་སྟོན་ཏམ། ཡི་གེ་དང་གཙུག་ལག་ལས་འབྱུང་ཡང་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་གནས་ཀྱི་བཀྲི་བའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་མི་གནས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། བཀྲི་བའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཅན་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དོན་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོ་ཐོས་ན་ཐེ་ཚོམ་དུ་སྐྱེ་ཞིང་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏེ། དོན་ཟབ་མོ་སྙིང་པོ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བར་མི་ཤེས་སོ། །དཔེར་ན་བུས་པ་ཆུང་ངུ་ཅི་ཡང་མི་ཤེས་ཤིང་བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་པ་ལྟ་བུ་ནི་བཀྲི་བའི་དོན་ཅེས་བྱའོ། །ངེས་པའི་དོན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བསམ་པ་བཞིན་དུ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འཇུག་སྟེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཅི་ཡང་མི་ཤེས་པ་མེད་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཅེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི་བཀྲི་བའི་དོན་ཅེས་བྱའོ། །བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཅེས་བྱའོ། །གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་མི་རྟག་གོ །འགྱུར་ཞིང་འཕོ་བའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་བཀྲི་ བའི་དོན་ཏོ། །གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྟག་པའོ། །མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཅེས་བྱའོ། །གང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསྟན་པས་ཆུད་ཅིང་རྟོགས་པ་ནི་བཀྲི་བའི་དོན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསྟན་པས་ཆུད་ཅིང་རིག་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཅེས་བྱའོ། །གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཞལ་ཟས་ཀྱིས་གསོ་དགོས་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་བཀྲི་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ཞིག་རྟག་པ་གནས་པ་མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཅེས་བྱའོ། །གང་ཞིག་དེ་བཞིན་
Chinese
将乳粥作为食物做好后，即使不作加持就食用也可以。经部中这样说过，但不要执着于这句话。什么是“安住于智慧，不安住于识”呢？智慧即是如来。哪位声闻对如来的功德极不执着，那就是识，不要执着。如果有人了知如来本身是法身，那就是真实的智慧，应当安住于此。如果有人了知如来以方便示现的色身，是由五蕴、十二处、十八界组成的，需要食物来滋养，那就是识，不要执着。如果有人这样宣说，或者从文字和论典中得出这样的结论，也不要执着。应当安住于了义经，不要安住于不了义经。这是什么意思呢？不了义经是这样的：声闻乘的人们听到世尊极其深奥的道理，就会产生怀疑和惊讶，不明白深奥的道理是从精要中产生智慧的巨大海洋。比如小孩子什么都不懂，不能分辨是非一样，这就是不了义。了义是指菩萨以正确的智慧，如其所思地进入无碍的智慧。比如大人没有什么不懂的一样，这就是了义。此外，声闻乘是不了义，无上大乘是了义。如果有人说如来是无常的，会变化和转移，这就是不了义。如果有人说如来是常恒的，不变异不转移，这就是了义。被声闻的教法所理解和证悟的是不了义，被菩萨的教法所理解和觉悟的是了义。如果有人说如来需要食物来滋养，这就是不了义。如果有人说如来是常恒住留，不变异不转移，这就是了义。如果有人说如来
English
Having prepared rice porridge as food, it is permissible to eat it without blessing it. Although the Sutras say this, one should not abide by that statement. What is meant by "abiding in wisdom, not abiding in consciousness"? Wisdom is the Tathagata. Any Shravaka who does not abide in the qualities of the Tathagata is called consciousness, and one should not abide in it. If someone knows the Tathagata himself as the Dharmakaya, that is true wisdom, and one should abide in it. If someone knows the body shown by the Tathagata as a means, that it is composed of the five aggregates, twelve ayatanas, and eighteen dhatus, and that it needs food to be nourished, that is consciousness, and one should not abide in it. If someone teaches that way, or if it comes from letters and treatises, one should not abide in it. One should abide in the Sutras of definitive meaning, and not abide in the Sutras of provisional meaning. What does that mean? The Sutras of provisional meaning are like this: When those of the Shravaka vehicle hear the extremely profound meaning of the Bhagavan, they become doubtful and amazed, and do not understand that the profound meaning arises from the essence, the great ocean of wisdom. Just like a small child who does not understand anything and cannot distinguish between right and wrong, that is called provisional meaning. Definitive meaning means that the Bodhisattva's correct wisdom enters unobstructed wisdom as he thinks. Just like a great man who does not lack understanding of anything, that is called definitive meaning. Furthermore, the Shravaka vehicle is called provisional meaning, and the unsurpassed Great Vehicle is called definitive meaning. If someone says that the Tathagata is impermanent, changing and transforming, that is provisional meaning. If someone says that the Tathagata is permanent, unchanging and unmoving, that is definitive meaning. What is understood and realized by the teachings of the Shravakas is provisional meaning, and what is understood and realized by the teachings of the Bodhisattvas is definitive meaning. If someone says that the Tathagata needs food to be nourished, that is provisional meaning. If someone says that the Tathagata is permanent, abiding, unchanging, and unmoving, that is definitive meaning. If someone says that the Tathagata