Tibetan
ས་ ཅན་དག་གདུལ་བའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་དུ་བདག་མེད་དོ། །གང་ཟག་མེད། སེམས་ཅན་མེད། འཚོ་བ་མེད། ཤེད་ཅན་མེད། ཤེད་བདག་མེད། ཤེས་པ་དང་། མཐོང་བ་དང་། བྱ་བ་དང་། བྱེད་པ་པོ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དགེ་སློང་དག་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་བདག་ཅེས་བརྗོད་པ་ནི་སྲིན་བུའི་རྗེས་ལས་ཡི་གེར་འགྱུར་བ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་ཕྱིར། དུས་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བདག་མེད་ཅེས་གསུངས་པ་ཡང་། རྒྱུ་ཡོད་རྐྱེན་ཡོད་པས་ན། བདག་ཡོད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྨན་པ་མཁས་པས་འོ་མ་ལ་སྨན་དུ་རུང་བ་དང་། མི་རུང་བ་ཤེས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། བྱིས་པ་མ་རབས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱིས་པ་མ་རབས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་མཐེ་བོ་ཙམ་ཞེའམ། ཡུངས་ཀར་ཙམ་ཞེའམ། རྡུལ་ཕྲ་མོ་ཙམ་དུ་འཛིན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བདག་ཅེས་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་ན་བདག་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གང་བདེན་པ། ཡང་དག་པ་རྟག་པར་གནས་པ་བདག་པོར་གྱུར་པ། མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བ་དེ་ནི་བདག་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྨན་པ་ཆེན་པོ་དེ་སྨན་འོ་མ་ལ་མཁས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱིས་ཁྱེད་ལ་སོགས་པས་འཁོར་རྣམ་བཞི་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ནན་ཏན་གྱིས་ཤིག།། །།བམ་པོ་བཞི་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞན་ཡང་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་འདུལ་བ་ལ་ཇི་ཙམ་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ཇི་དགའ་བར་དྲིས་ཤིག་དང་ངས་བསྟན་ཅིང་བཤད་དེ་ཁྱེད་ཀྱི་སེམས་རངས་པར་བྱའོ། །ངས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རྟོགས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་ཟད་དོ་སྙམ་དུ་མི་བསམ་མོ། །དགེ་སློང་དག་འདུལ་ བ་ལ་ཇི་ཙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ད་ཞུ་བའི་དུས་ལ་བབ་བོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་ནི་ཤེས་རབ་དང་མི་ལྡན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཞུ་ཞིང་གསོལ་བའི་མཐུ་མ་མཆིས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ལ། སྟོན་པས་བསྟན་པ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་བདག་ཅག་ནི་ཤེས་རབ་ཞན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཞུ་ཞིང་གསོལ་བའི་མཐུ་མ་མཆིས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔེར་བགྱི་ན། རྒན་པོ་ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལོན་པ། རྒས་འཁོགས་པ། རྟག་ཏུ་ན་བ་རྩོལ་བའི་མཐུ་མ་མཆིས་པ། ཉམ་ཆུང་བ་ཚེའི་དབང་དུ་མ་གྱུར་པ་གཅིག་ལ་མི་ཕྱུག་པོ་དོན་གཉེར་བའི་ཕྱིར་ཡུལ་གཞན་དུ་མཆི་བ་ཞིག་གསེར་སྲང་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་གཏམས་ནས་འདི་སྐད་དུ་བདག་གི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཁྱོད་ལ་གཏམས་ཀྱིས་ལོ་བཅུ་འམ། གལ་ཏེ་ལོ་ཉི་ཤུ་ན་ཕྱིར་འཁོར་གྱིས་སླར་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒན་པོ་དེས་རིན་པོ་ཆེ་དེ་བླངས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་ནད་ཀྱིས་ཤི་སྟེ། རབས་ཀྱང་ཆད་པས་རིན་པོ་ཆེ་དེ་ཅི་གཏམས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་འཁྱམས་པར་གྱུར་ཏོ། །ནོར་བདག་ཕྱིར་ལོག་ནས་སླར་བླངས་པའི་གནས་མ་མཆིས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་གླེན་པ་དེ་གཏམས་པའི་རིགས་སམ། མི་རིགས་པའི་གནས་མི་འཚལ་བས་ཡུལ་གཞན་ནས་སླར་འཁོར་ཡང་རིན་པོ་ཆེ་ཀུན་འཁྱམས་ཏེ་སླར་བླངས་པའི་གནས་མ་མཆིས་ སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡང་དང་ཡང་ནན་ཏན་དུ་འདུལ་བ་བསྟན་པ་ནི་ཐོས་ནས། གཟུངས་སུ་འཛིན་ཅིང་ཆོས་ཡུན་དུ་གནས་པར་བགྱིད་མི་ནུས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རྒན་པོ་དེས་ཕ་རོལ་པོས་གཏམས་པ་བླངས་པ་དང་མཚུངས་ཏེ། བདག་ཅག་ལ་ཤེས་རབ་མ་མཆིས་པས་འདུལ་བ་རྣམས་ལ་གང་ཞུ་ཞིང་འདྲི་བའི་ཆ་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱེད་དེང་ང་ལ་ཞུས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་དོན་དུ་འགྱུར་གྱིས་དེ་བས་ན་ཁྱེད་ཅི་དང་ཅི་འདོད་པ་དྲིས་ཤིག །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ཚད་ལ་བབ་པ། ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལོན་པ། ཤིན་ཏུ་ལང་འཚོ་བ། བྱད་གཟུགས་དང་ལྡན་པ། ནོར་རིན་པོ་ཆེ་གསེར་དང་། དངུལ་དང་། བཻ་དཱུརྱ་རབ་ཏུ་མང་བ། ཕ་དང་། མ་དང་། ཆུང་མ་དང་། བུ་དང་འཁོར་དུ་བཅས་པ་ཞིག་ལ། གལ་ཏེ་མི་ཞིག་གིས་ནོར་རིན་པོ་ཆེ་དག་གཏམས་ཏེ། དེ་ལ་འདི་སྐད་དུ་བདག་ནི་དོན་གཉེར་ཞིང་ཡུལ་གཞན་དུ་མཆིས། ནོར་རིན་པོ་ཆེ་འདི་དག་ཁྱོད་ལ་གཏམས་ཀྱིས། ནམ་འཁོར་བ་ན་སླར་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་སྐྱེས་བུ་དེས་བདག་
Chinese
土地。 为了调伏有情，所以这样说无我。没有补特伽罗，没有有情，没有命，没有力者，没有力主，没有知者，没有见者，没有作者，没有作者者，这样说了。比丘们，外道所说的我，就像从虫迹变成文字一样，也是如此。因此，如来说在佛教中是无我的。这是为了调伏有情。因为知时，所以这样说无我。因为有因有缘，所以说有我，就像贤明的医生知道牛奶适合做药，不适合做药一样。不像愚蠢的人执着于我。愚蠢的人执着于我，就像拇指那么大，或者像芥子那么大，或者像微尘那么大。如来说的我不是那样的，所以说一切法都是无我的，但实际上并不是无我。所谓我，是指真实、正确、恒常存在、成为主宰、不变异、不改变的法，这就是我。就像伟大的医生精通药用牛奶一样。如来也是如此，为了各个众生，说一切法真实地有我，所以你们等四众弟子也要像那样认真地对待一切法。 第四品。世尊又对比丘们这样说道。比丘们，你们对调伏有多少疑惑，都可以随意提问，我会教导和解释，让你们的心满意。我已经证悟了一切法自性空性。比丘们，如来不会认为仅仅是证悟了一切法自性空性。比丘们，对调伏有多少疑惑，现在是提问的时候了。然后，比丘们对世尊这样说道。世尊，我们没有智慧，所以没有能力向如来、阿罗汉、正等觉佛陀提问和祈求。
English
Land. In order to tame sentient beings, it is said in this way that there is no self. There is no person, no sentient being, no life, no powerful one, no lord of power, no knower, no seer, no doer, and no agent. Thus it was said. Monks, the self spoken of by the heretics is like letters transformed from the traces of insects, and it is the same. Therefore, the Thus-Gone One said that there is no self in the Buddha's teachings. This is to tame sentient beings. Because of knowing the time, it is said in this way that there is no self. Because there are causes and conditions, it is said that there is a self, just as a wise doctor knows whether milk is suitable for medicine or not. It is not like ignorant people clinging to self. Ignorant people cling to self as being as big as a thumb, or as big as a mustard seed, or as small as a dust particle. The self spoken of by the Thus-Gone One is not like that, so it is said that all dharmas are without self, but in reality, it is not without self. What is called self is the dharma that is true, correct, eternally abiding, becoming the master, unchanging, and immutable, that is called self. Just like that great doctor is skilled in medicinal milk. The Thus-Gone One is also like that. For the sake of individual beings, he said that all dharmas truly have a self, so you and the fourfold assembly should also diligently treat all dharmas in that way. Fourth fascicle. The Blessed One further said this to the monks. Monks, however much doubt you have about taming, ask as you please, and I will teach and explain, and make your minds satisfied. I have realized that all dharmas are empty of inherent nature. Monks, the Thus-Gone One does not think that it is merely realizing that all dharmas are empty of inherent nature. Monks, however much doubt you have about taming, now is the time to ask. Then, the monks said this to the Blessed One. Blessed One, we do not have wisdom, so we do not have the power to ask and request the Thus-Gone One, the Arhat, the perfectly enlightened Buddha.
Chinese
为什么呢？因为如来的行境不可思议，所以三摩地也不可思议。导师的教法也不可思议，我们智慧浅薄，没有能力向如来请问和祈求。世尊，打个比方，一个一百二十岁的老人，年老体衰，经常生病，没有力气，虚弱无力，不能自主，一个富人为求利而前往他乡，将成百上千的金币托付给他，并说：“我把这些珍宝托付给你，十年或者二十年后我回来时，请归还给我。”老人接过珍宝后不久就病死了，后代也断绝了，那些托付给他的珍宝也都散失了。财主回来后，却找不到取回珍宝的地方了。这样，托付给愚人合适吗？因为不了解不合适的处所，即使从他乡回来，珍宝也全都散失了，找不到取回的地方了。 世尊，我们声闻也像这样，听闻如来再三殷勤教导的调伏法后，不能受持，不能使法长久住世，就像那个老人接受了别人托付的东西一样。因为我们没有智慧，所以对于调伏法，也没有请问和咨询的能力。世尊对众比丘说：你们现在问我，将有利于一切众生，为了安乐的缘故，所以你们想问什么就问吧。于是众比丘对世尊这样禀告说：世尊，譬如一个身强力壮、二十五岁的男子，非常年轻，容貌端正，拥有大量的金银、琉璃等珍宝，还有父母、妻子、儿女和眷属。如果有人将珍宝托付给他，并对他说：我为了求利要前往他乡，这些珍宝托付给你，等我回来的时候请还给我。然后那个人
English
Why is that? Because the realm of the Tathagata is inconceivable, so is the samadhi. The Teacher's teachings are also inconceivable, and we are of weak wisdom, without the power to ask and pray to the Tathagata. World Honored One, let me give an example. An old man of one hundred and twenty years, old and frail, constantly ill, without strength, weak and powerless, unable to be independent, a rich man goes to another country for profit, entrusting him with hundreds of thousands of gold coins, and says, "I entrust these jewels to you, and when I return in ten or twenty years, please return them to me." The old man took the jewels and soon died of illness, and his descendants were cut off, and all the jewels entrusted to him were lost. When the owner of the wealth returned, he could not find a place to retrieve the jewels. Is it appropriate to entrust it to a fool like that? Because he does not understand the inappropriate place, even if he returns from another country, all the jewels are lost, and there is no place to retrieve them. World Honored One, we Shravakas are also like this. After hearing the Tathagata's repeated and diligent teachings on the Vinaya, we cannot uphold it, nor can we make the Dharma abide for a long time, just like that old man accepted what others entrusted to him. Because we have no wisdom, we also have no ability to ask and consult about the Vinaya. The World Honored One said to the monks: If you ask me now, it will benefit all sentient beings, for the sake of happiness, so ask whatever you want. Then the monks said to the World Honored One: World Honored One, for example, a strong and healthy man, twenty-five years old, very young, with a handsome appearance, possessing a large amount of gold, silver, lapis lazuli and other treasures, as well as parents, wife, children and relatives. If someone entrusts him with treasures and says to him: I am going to another country for profit, I entrust these treasures to you, please return them to me when I come back. Then that person
Tibetan
གི་ནོར་དང་འདྲ་བར་ཤིན་ཏུ་བསྲུངས་སོ། །སྐྱེས་བུ་དེ་ཕྱིས་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ནས་དྲུང་གི་འཁོར་ཀུན་བསྡུས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་དག་ནི་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་གིས་གཏམས་ཀྱིས། ནམ་ལེན་དུ་འོངས་པ་དང་སླར་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཅན་ནི་དེ་ལྟར་གཏམས་པ་དང་མི་གཏམས་པའི་གནས་འཚལ་བས་སླར་འཁོར་མ་ཐག་ཏུ་རིན་པོ་ཆེ་ཀུན་ཐོབ་བོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་འདི་ཡང་གལ་ཏེ། དགའ་བོའམ་དགེ་སློང་དག་ལ་གཏམས་ན་ཡུན་རིང་པོར་མི་གནས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་དང་ཉན་ཐོས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྒན་པོ་དེས་ གཞན་གྱིས་གཏམས་པའི་ནོར་ལེན་པ་དང་མཚུངས་སོ། །དེ་བས་ན་བླ་ན་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་འདི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་གཏམས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་འདྲི་བ་དང་ལན་གླན་པ་ལ་མཁས་པས་ཆོས་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཡུན་དུ་གནས་ཤིང་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་པའི་བར་དུ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་ལ། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ལང་འཚོ་ལ་ནོར་རིན་པོ་ཆེ་གཏམས་པ་དང་མཚུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ནི་ཞུ་ཞིང་གསོལ་བའི་མཐུ་མཆིས་ཀྱི་བདག་ཅག་སྦྲང་བུ་དང་འདྲ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོ་ལ་ཞུ་བའི་མཐུ་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་གསོལ་ནས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྟོད་ནས་དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་སེམས་ལེགས་པར་ཐོབ་བོ། །ང་ཡང་དེ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། རྐྱེན་རྣམ་པ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གཏམས་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཡུན་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ན་འདུས་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་དང་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ངའི་སྐུ་ཚེ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་དེ། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཟད་མི་ཤེས་མོད་ཀྱི། ཁྱེད་འདུལ་བ་དང་ཆོས་མངོན་པ་ལས་ཅི་དང་ཅི་འདོད་པ་ཡིད་བཞིན་དུ་དྲིས་ཤིག་ཅེས་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེའི་ཚེ་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གྲོང་ཁྱེར་ཏ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ན་གནས་པ་ན། བྲམ་ཟེའི་རིགས་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་གཞོན་པ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱིན་གྱི་བརླབས་ཀྱིས་
Chinese
像保护自己的财产一样，非常谨慎地守护着。后来这个人得了病，把身边的所有人都召集起来，这样说道：这些珍宝是由某某保管的，什么时候来取就什么时候还给他。有智慧的贤者，能够辨别保管和不保管的情况，所以很快就取回了所有的珍宝。世尊也是如此，这佛法的珍宝，如果交给乐意者或者比丘们，也不会长久存在。这是什么缘故呢？因为大迦叶和所有的声闻都是无常的，就像那个老人取回别人保管的财产一样。因此，这无上的佛法珍宝如果交给菩萨们，菩萨们善于提问和回答，所以这佛法的珍宝会永久存在，直到无量劫都会非常兴盛，并且会利益众生，就像把珍宝交给有活力的人一样。因此，大菩萨们有请求和祈祷的能力，而我们这些像蜜蜂一样的智慧，没有能力请求如来甚深的佛法。说完之后，就默默地坐着。然后，世尊赞叹道：非常好，非常好！比丘们，你们已经很好地获得了无漏的心和阿罗汉的心。我也是这样想的，通过这两种因缘，如果将这大乘法交给菩萨，那么正法就会永久存在。然后，世尊对聚集在法会中的善男子和善女人们说道：我的寿命是无法估量的，个别的正知正见也是无法穷尽的，你们可以随意询问关于律藏和阿毗达磨的问题，这样说了两遍三遍。当时，在那法会中，有一位菩萨摩诃萨，居住在名叫塔拉城的，一位年轻的婆罗门种姓的大迦叶，受到了佛的加持。
English
Like protecting one's own property, it was guarded very carefully. Later, that man fell ill and gathered all those around him, saying: These jewels are entrusted to so-and-so; whenever they come to collect them, return them. The wise and knowledgeable one, able to discern what is entrusted and what is not, quickly retrieved all the jewels. Similarly, if this treasure of the Dharma, the Blessed One, were entrusted to those who are fond or to monks, it would not last long. Why is that? Because Mahākāśyapa and all the Śrāvakas are impermanent, just like that old man retrieving the wealth entrusted to another. Therefore, if this unsurpassed treasure of the Dharma is entrusted to the Bodhisattvas, the Bodhisattvas are skilled in asking and answering, so this treasure of the Dharma will endure and flourish greatly for immeasurable kalpas, and it will be for the benefit of sentient beings, just like entrusting jewels to a vigorous person. Therefore, great Bodhisattvas have the power to request and pray, but we, with wisdom like that of bees, do not have the power to request the profound Dharma of the Tathāgata. Having said this, they sat in silence. Then, the Blessed One praised them, saying: Very good, very good! Monks, you have well attained the mind free from defilements and the mind of an Arhat. I also thought so, that through these two causes, if this Great Vehicle is entrusted to the Bodhisattvas, then the sacred Dharma will endure. Then, the Blessed One addressed the sons and daughters of good families gathered in the assembly: My lifespan is immeasurable, and the individual perfect knowledge is also inexhaustible, but you may ask whatever you wish from the Vinaya and Abhidharma, and he spoke thus twice and three times. At that time, in that assembly, there was a Bodhisattva Mahāsattva residing in the city called Tala, a very young Brahmin by the name of Mahākāśyapa, who was blessed by the Buddha.