Tibetan
ང་ཡང་མེད་དོ། །སྨྲས་པ། འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཡོངས་སུ་ཆད་པར་སྟོན། སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡུལ་ཚད་མར་བྱས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡོངས་སུ་ཆད་པར་སྟོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་ཚད་མར་བྱས་ཏེ། དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཚད་མེད་པར་སྟོན་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ཅི་བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡུལ་ལས་བྱུང་ངམ། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡུལ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇམ་དཔལ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཡུལ་མེད་པ། ཡུལ་དང་བྲལ་བའོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཡུལ་ཐ་དད་པར་སྟོན། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སྤོབས་པ་ནི་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ། བར་ཆད་དང་བཅས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤོབས་པ་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པ། བར་ཆད་མེད་པའོ་ཞེས་དང་པོ་ཉིད་དུ་ཁོ་བོས་མ་སྨྲས་སམ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་ཁྱོད་ཀྱིས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མ་ཐོབ་བམ། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཁོ་བོས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་བོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་འཆད་པ་བར་ཆད། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དབང་པོ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་འཆད་པ་བར་ཆད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་པོ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་འཆད་པ་བར་མི་འཆད་དོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ཅི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱིངས་གང་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱི་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་བར་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནམ། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་བར་ཆད་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱིངས་ཐོགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་བར་ཆད་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ན། འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འཆད་པ་བར་ཆད། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཚེ་དང་ལྡན་ པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཤེས་རབ་ཆེ་བའི་མཆོག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཀྱིས། འདི་ལ་དྲིས་ཤིག་དང་། འདི་ཉིད་ཁྱོད་ལ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཉིད་ཀྱིས་ཤོད་ཅིག །ཁོ་བོ་ནི་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་ཆོས་བསྟན་པ་ཉན་པར་འདོད་ཀྱི། འཆད་པར་ནི་མི་འདོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་འདི་སྔོན་སངས་རྒྱས་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོའི་སྤྱན་སྔ་ན་ཆོས་འཆད་ཅིང་། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དག་ཀྱང་ཅང་མི་སྨྲ་བར་གཞོག་པ་ཁོ་བོས་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཤར་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་འདས་པ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དང་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་ཀྱི་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་ད་ལྟར་བཞུགས་ཏེ་འཚོ་ཞིང་གཞེས་ལ་ཆོས་ཀྱང་སྟོན་ཏོ། །དེ་ན་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཤེས་རབ་ཆེ་བའི་མཆོག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་གསུངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་ཀྱི་ཏོག་དེ་ནམ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་དེ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་མན་ཆད་དུ་མངོན་པར་སོང་སྟེ། ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདུན་པར་བྱས་ནས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཁོ་བོ་དང་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེར་ཕྱིན་ཏེ། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་དང་། ལྷའི་བུ་བརྒྱ་ཕྲག་སྟོང་ཡང་ཆོས་ཉན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འབྲང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་འོད་གསལ་གྱི་ལྷའི་རིས་སུ་འདུག་སྟེ། མགུལ་བསལ་བའི་སྒྲ་གང་གིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ ཐམས་ཅད་སྒྲས་གོ་བར་འགྱུར་བ་དང་། བདུད་ཀྱི་གནས་ཐམས་ཅད་སྤ་གོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་མགུལ་བསལ་བའི་སྒྲ་ཕྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དེས་མགུལ་བསལ་བའི་སྒྲ་དེ་ཐོས་པ་དང་། མགུལ་བསལ་བའི་སྒྲ་དེའི་ཤུགས་མ་བཟོད་པས་རྣམ་པར་འཐོར་རླུང་གིས་བུས་པའི་བྱ་བཞིན་དུ་ས་ལ་ལྷུང་སྟེ། དེ་དངངས་ཏེ་སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱེད་པར་གྱུར་ནས། ངོ་མཚར་དུ་བཟུང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་ཀྱི་ཏོག་དེ་ག
Chinese
我也沒有了。說道：那麼為什麼尊者善現將法界完全斷絕地顯示出來？說道：文殊以聲聞的境界作為標準，因此將法界完全斷絕地顯示出來。以佛的境界作為標準，那時就顯示法界是無量的。文殊說道：難道尊者善現法界是從境界產生的嗎？ 善現說道：文殊，法界不是從境界產生的。文殊，那是因為什麼呢？法界是沒有境界的，是遠離境界的。文殊說道：那麼為什麼具壽善現顯示境界是各不相同的？善現說道：文殊，聲聞們的智慧是具有障礙的，是具有間斷的。菩薩們的智慧是沒有障礙的，是沒有間斷的，我不是一開始就說了嗎？文殊說道：尊者善現，您沒有獲得個別的正確的智慧嗎？善現說道：文殊，我獲得了個別的正確的智慧。文殊說道：那麼為什麼具壽善現講述有間斷？善現說道：文殊，聲聞們的個別正確的智慧是與不了解眾生的根器是殊勝還是不殊勝的智慧相分離的，因此講述是有間斷的。菩薩們的個別正確的智慧是通過了解所有眾生的根器是殊勝還是不殊勝而產生的，因此講述是沒有間斷的。文殊說道：是什麼智慧的界限，以之具壽善現的個別正確的智慧所產生的智慧的界限，那是間斷的特徵嗎？善現說道：文殊，那不是的。智慧的界限是沒有障礙的特徵，是沒有間斷的自性。文殊說道：具壽善現，如果智慧的界限是沒有障礙的特徵，是沒有間斷的自性，那麼為什麼講述有間斷？善現說道：文殊，具壽 舍利子是世尊在聲聞眾中宣說的智慧廣大的第一人。
English
I am also not there. Said: Then why does the venerable Subhuti show the realm of Dharma as completely cut off? Said: Manjushri, taking the realm of the Hearers as the standard, thus shows the realm of Dharma as completely cut off. Taking the realm of the Buddha as the standard, then it shows that the realm of Dharma is immeasurable. Manjushri said: Does the venerable Subhuti's realm of Dharma arise from the realm? Subhuti said: Manjushri, the realm of Dharma does not arise from the realm. Manjushri, why is that? The realm of Dharma is without realm, it is separate from realm. Manjushri said: Then why does the venerable Subhuti show that the realms are different? Subhuti said: Manjushri, the wisdom of the Hearers is with obstacles, it is with interruptions. The wisdom of the Bodhisattvas is without obstacles, it is without interruptions, didn't I say so from the beginning? Manjushri said: Venerable Subhuti, have you not attained individual correct wisdom? Subhuti said: Manjushri, I have attained individual correct wisdom. Manjushri said: Then why does the venerable Subhuti's teaching have interruptions? Subhuti said: Manjushri, the individual correct wisdom of the Hearers is separate from the wisdom of not understanding whether the faculties of sentient beings are superior or not superior, therefore the teaching has interruptions. The individual correct wisdom of the Bodhisattvas is produced by understanding whether the faculties of all sentient beings are superior or not superior, therefore the teaching has no interruptions. Manjushri said: What is the limit of wisdom, with which the limit of wisdom produced by the individual correct wisdom of the venerable Subhuti, is that the characteristic of interruption? Subhuti said: Manjushri, that is not so. The limit of wisdom is the characteristic of being without obstacles, it is the nature of being without interruptions. Manjushri said: Venerable Subhuti, if the limit of wisdom is the characteristic of being without obstacles, it is the nature of being without interruptions, then why does the teaching have interruptions? Subhuti said: Manjushri, the venerable Shariputra is the first among the Hearers whose great wisdom was proclaimed by the Blessed One.
Chinese
尊者说：问这个人吧，这个人会为你解说的。具寿舍利子说：具寿善现您来说吧。我想要听妙吉祥童子说法，却不想说。那是因为什么呢？因为我曾见过这位妙吉祥童子在过去无数百千佛陀的面前说法，而大声闻们却一言不发。之后，具寿善现向东方，越过无数百千佛土，有一个名为具乳的世界。在那里，如来、应供、正等觉，名为光髻者，现在安住、生活、存在，并且说法。在那里，有一位大声闻名为智慧灯，世尊说他是声闻中智慧第一。世尊、如来、应供、正等觉光髻者，当他早上穿好衣服时，那位大声闻智慧灯就显现到梵天世界以下，想要充满一切的三千大千世界，然后说法。我和妙吉祥童子也去了那个世界。此外，还有无数百千菩萨和成百上千的天子，因为想要听法而跟随妙吉祥童子。之后，妙吉祥童子坐在光明天子的行列中，发出清嗓子的声音，那声音能让整个三千大千世界都能听到，并且让一切魔宫都感到恐惧。之后，那位大声闻听到清嗓子的声音，无法忍受那清嗓子声音的力量，像被风吹散的鸟一样掉在地上。他惊慌失措，毛发竖立，感到非常惊讶。世尊、如来、应供、正等觉光髻者啊！
English
The venerable one said: Ask this one, this one will explain it to you. The venerable Shariputra said: Venerable Subhuti, please speak. I want to listen to Manjushri Kumara teaching the Dharma, but I do not want to speak. Why is that? Because I have seen this Manjushri Kumara teaching the Dharma in the presence of countless hundreds of thousands of Buddhas in the past, and the great Shravakas were silent. Then, the venerable Subhuti turned to the east, passing countless hundreds of thousands of Buddha-fields, there is a world called Endowed with Milk. There, the Tathagata, Arhat, Samyak-sambuddha, named Light Crest, now abides, lives, exists, and teaches the Dharma. There, there is a great Shravaka named Wisdom Lamp, the Blessed One said that he is the foremost in wisdom among the Shravakas. The Blessed One, the Tathagata, Arhat, Samyak-sambuddha Light Crest, when he properly puts on his robes in the morning, that great Shravaka Wisdom Lamp appears below the Brahma world, wanting to fill the entire three thousand great thousand worlds, and then teaches the Dharma. I and Manjushri Kumara also went to that world. In addition, there were countless hundreds of thousands of Bodhisattvas and hundreds of thousands of sons of gods, who followed Manjushri Kumara because they wanted to listen to the Dharma. Then, Manjushri Kumara sat in the row of the gods of clear light, and made a sound of clearing his throat, which made the entire three thousand great thousand worlds hear, and made all the abodes of Mara tremble with fear. Then, that great Shravaka heard the sound of clearing his throat, unable to bear the power of that sound, he fell to the ground like a bird blown away by the wind. He was frightened, his hair stood on end, and he was very surprised. Blessed One, Tathagata, Arhat, Samyak-sambuddha Light Crest!
Tibetan
་ལ་བ་དེར་སོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མགུལ་བསལ་བའི་སྒྲ་གང་ཐོས་པས་བདག་མགུལ་བསལ་བའི་སྒྲའི་ཤུགས་དེ་མ་བཟོད་པས་རྣམ་པར་འཐོར་རླུང་གིས་བུས་པའི་བྱ་བཞིན་དུ་དོག་ས་ལ་ལྷུང་བར་གྱུར་པའི་མགུལ་བསལ་བའི་སྒྲ་ཟབ་མོ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་སུས་བགྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ང་ལ་བལྟ་བ་དང་། ཕྱག་བྱ་བ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་དང་། ཡོངས་སུ་ཞུ་བ་དང་། ཡོངས་སུ་ལེགས་པར་ཞུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་མེད་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྩེ་ཞིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིར་འོངས་ཏེ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་དེ་འོད་གསལ་གྱི་ལྷའི་རིས་སུ་འདུག་ནས་མགུལ་བསལ་བའི་སྒྲ་གང་གིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་སྒྲས་གོ་བར་འགྱུར་བ་དང་། བདུད་ཀྱི་གནས་ཐམས་ཅད་སྤ་གོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་མགུལ་བསལ་བའི་སྒྲ་ཕྱུང་ངོ་། །དེས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དག་མཐོང་ན་ལེགས་པར་འགྱུར་གྱིས། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་དེ་བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་བལྟ་བར་བགྱིའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་འོད་ཀྱི་ཏོག་གིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་འོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཚན་མ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་དང་ལྷའི་བུ་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བར་སྣང་དེ་ལས་བབས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་ཀྱི་ཏོག་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ལྷགས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་ནས་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་ཇི་ལྟར་རང་གི་སྨོན་ལམ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མཐུས་སྤྲུལ་པའི་སྟན་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་ཀྱི་ཏོག་གིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་དོན་གྱི་དབང་ཅི་ཞིག་མཐོང་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དང་བ་ཅན་འདིར་འོངས། འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་དང་།
Chinese
去到那里之后，用头顶礼世尊的双足，然后对世尊这样说道：世尊，听到清喉咙的声音，我无法忍受那清喉咙声音的力量，就像被风吹散的鸟一样，掉落在地上。这般深奥的清喉咙的声音是谁发出的？世尊说道：比丘，名为妙吉祥童子，是不退转的，一生补处的菩萨，为了瞻仰我，礼拜我，承侍恭敬我，完全请问和完全好好请问我，以无碍的神通力而嬉戏，来到了这个世界。妙吉祥童子在光明的神众之中，发出了清喉咙的声音，那声音使得三千大千世界的一切都听得见，一切魔的处所都变得惊恐，发出了那样的清喉咙的声音。他禀告道：世尊，如果能见到那样殊胜的人就好了，我们也想瞻仰妙吉祥童子。然后，世尊如来、阿罗汉、正等觉佛陀，为了让妙吉祥童子前来，示现了光明之相。之后，妙吉祥童子菩萨与那些天子一同从虚空中降下，去到世尊如来、阿罗汉、正等觉佛陀光明之相那里，用头顶礼世尊的双足，围绕世尊三匝，与眷属一起，按照自己的愿力和神通力，在一处化现的座垫上安坐。然后，世尊如来、阿罗汉、正等觉佛陀光明之相，对妙吉祥童子这样说道：妙吉祥，你看到了什么样的意义，而来到这个清净的世界？妙吉祥禀告道：为了瞻仰世尊，
English
Having gone there, he bowed to the feet of the Blessed One with his head, and then said to the Blessed One: "Blessed One, having heard the sound of clearing the throat, I could not bear the power of that sound, and like a bird scattered by the wind, I fell to the ground. Who made such a profound sound of clearing the throat?" The Blessed One said: "Bhikkhu, the one called Manjushri Kumara, a non-returner, a bodhisattva bound by one more birth, has come to this world to see me, to worship me, to attend and honor me, to fully inquire and to fully and properly inquire of me, and frolics with unimpeded miraculous power. Manjushri Kumara, residing in the retinue of radiant gods, uttered a sound of clearing the throat that made the entire three-thousand great-thousand world system audible, and all the abodes of the maras terrified. He uttered such a sound of clearing the throat." He reported: "Blessed One, it would be good to see such an excellent person. We also wish to behold Manjushri Kumara." Then, the Blessed One, the Tathagata, the Arhat, the Perfectly Complete Buddha, manifested a sign of light in order to cause Manjushri Kumara to come. Then, Manjushri Kumara Bodhisattva, together with those sons of gods, descended from that space, and having gone to the place of the Blessed One, the Tathagata, the Arhat, the Perfectly Complete Buddha's sign of light, he bowed to the feet of the Blessed One with his head, circumambulated the Blessed One three times, and together with his retinue, according to his own aspiration and the power of his miraculous abilities, sat down in one place on a manifested seat. Then, the Blessed One, the Tathagata, the Arhat, the Perfectly Complete Buddha's sign of light, said this to Manjushri Kumara: "Manjushri, having seen what kind of meaning have you come to this pure world?" Manjushri reported: "To behold the Blessed One,