Tibetan
གས་ཀྱི་བུ་ཕྱི་མའི་དུས་ཕྱི་མའི་ཚེ་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་དགེ་སློང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་འབྱུང་བ་ནི་དཀོན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་བསམ་གཏན་བཞི་མ་བསྐྱེད་པར་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དུ་ལྟུང་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཅིའི་ ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དེ་དག་སེམས་གནས་པ་ཡང་དཀོན་ན་གང་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་དག་ཅི་སྨོས། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཕྱི་མའི་དུས་ཕྱི་མའི་ཚེ་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་དགེ་སློང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་འབྱུང་བ་ནི་དཀོན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་འོན་ཀྱང་འདི་གཉིས་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ཏེ། གཉིས་གང་ཞེ་ན། ལྟ་བ་ལ་ཆགས་པས་བསམ་གཏན་གྱི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དང་། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་རིགས་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཐོས་པ་དང་། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་ཙམ་གྱིས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དུ་ལྟུང་བ་སྟེ། དེ་གཉིས་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ནོ། །གང་ཡང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དུ་གྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་སྤོང་བ་དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང་། གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་མི་ཤེས་པར་འདི་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ནོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ། སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་གྱི། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་སྐད་ཐོས་ནས་སྐྲག་པར་གྱུར་ན་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་གི། །དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་སྐད་ཐོས་ནས་སྐྲག་པར་གྱུར་ན་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་ཀྱི། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་སྐད་ཐོས་ནས་སྐྲག་པར་གྱུར་ན་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཉེས་པར་བྱེད་ཀྱི། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་སྐད་ཐོས་ནས་སྐྲག་པར་གྱུར་ན་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གང་དག་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་མི་གཡོ་བ་དེ་དག་ནི་མི་རྟེན་པའོ། །གང་དག་མི་རྟེན་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་སྦྱིན་པའི་གནས་སོ། །གང་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་གཡོ་བ་དེ་
Chinese
种姓之子，后世末法五百岁时，出现具有增上慢的比丘是很稀少的。这是什么原因呢？种姓之子，没有生起四禅，是不能堕入增上慢的。这是什么原因呢？因为那样，那时比丘们心安住也是稀少的，何况入于四禅者呢？种姓之子，因此后世末法五百岁时，出现具有增上慢的比丘是很稀少的。种姓之子，然而这两种是具有增上慢的，哪两种呢？由于贪著见解而具有禅定的增上慢者，以及为了利养恭敬，以种姓、戒律、听闻、修习功德和稍微减少资具而堕入增上慢者，这两种是具有增上慢的。凡是成为具有增上慢者，那些舍弃如来所说的法和律者，将要前往众生地狱、畜生之处和阎罗王的世界。说：文殊，不了解他人之心，如何知道这是具有增上慢者呢？说：如果听到‘异生者将要从痛苦中解脱，阿罗汉们则不然’这样的话后感到害怕，就应知是具有增上慢者。如果听到‘异生者将要见到如来，阿罗汉们则不然’这样的话后感到害怕，就应知是具有增上慢者。如果听到‘异生者将要完全行布施，阿罗汉们则不然’这样的话后感到害怕，就应知是具有增上慢者。如果听到‘异生者将要使如来欢喜，阿罗汉们则不然’这样的话后感到害怕，就应知是具有增上慢者。那些从一切烦恼中不动摇者，他们是不依赖者。那些不依赖者，是世间布施之处。凡是从烦恼中动摇者，
English
Son of the lineage, in the future, in the last five hundred years of the degenerate age, it is rare for a monk with pride of attainment to appear. Why is that? Son of the lineage, without generating the four meditations, one cannot fall into pride of attainment. Why is that? Because at that time, it is rare for those monks to have a stable mind, let alone those who enter into the four meditations. Son of the lineage, therefore, in the future, in the last five hundred years of the degenerate age, it is rare for a monk with pride of attainment to appear. Son of the lineage, however, these two are those with pride of attainment. Which two? Those who are attached to views and have pride of attainment in meditation, and those who, for the sake of gain and respect, fall into pride of attainment by boasting of noble lineage, discipline, learning, virtuous qualities of practice, and slightly reducing possessions. These two are those with pride of attainment. Whoever becomes one with pride of attainment, those who abandon the Dharma and Vinaya spoken by the Tathagata will go to the hells of sentient beings, the realm of animals, and the world of Yama. Said: Manjushri, without knowing the minds of others, how can one know that this is someone with pride of attainment? Said: If one hears the words, 'Ordinary beings will be liberated from suffering, but not the Arhats,' and becomes frightened, one should recognize that person as having pride of attainment. If one hears the words, 'Ordinary beings will see the Tathagata, but not the Arhats,' and becomes frightened, one should recognize that person as having pride of attainment. If one hears the words, 'Ordinary beings will completely give alms, but not the Arhats,' and becomes frightened, one should recognize that person as having pride of attainment. If one hears the words, 'Ordinary beings will please the Tathagata, but not the Arhats,' and becomes frightened, one should recognize that person as having pride of attainment. Those who do not waver from all afflictions are those who do not rely. Those who do not rely are the place of giving in the world. Whoever wavers from afflictions,
Tibetan
དག་ནི་རྟེན་པའོ། །གང་དག་རྟེན་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་ རྟེན་ན་སྦྱིན་པའི་གནས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གང་དག་རྩོད་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་འབྱུང་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཟབ་མོའི་ཚུལ་འདི་གང་གིས་མི་རྟོགས་པ་དེ་དག་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་མི་བྱའོ། །སྤང་བར་མི་བྱའོ། །བསྒོམ་པར་མི་བྱའོ། །མངོན་དུ་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བདེན་པའི་ཚུལ་འདི་ལ་གང་མི་འཇུག་པ་དེ་དག་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན། སྨྲས་པ། འགལ་བ་མེད་པ་དང་། རྩོད་པ་མེད་པ་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་རི་དགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ནི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་སྐྲག་གོ ། དེ་བཞིན་དུ་རིགས་ཀྱི་བུ་དགེ་སློང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ནི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་སྐྲག་གོ ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྲ་བརྙན་ལྟ་བུར་རིག་སྟེ། སྒྲ་བརྙན་ལ་ནི་སེམས་མེད། ཡིད་མེད། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ཀྱང་དེ་ལ་རྟེན་ཅིང་སྒྲ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེས་སེམས་དང་ཡིད་ཀྱང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཏེ། དེ་སྒྲ་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པར་རྟོགས་ནས་དེ་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ལ་དགའ་བ་ཡང་མི་སྐྱེད་དོ། །དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་ཆགས་པར་མི་བྱེད། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་སྒྲ་ལ་ཡང་ཁོང་ཁྲོ་བར་མི་བྱེད། རྣམ་པར་བྱང་བའི་སྒྲ་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་ཆགས་པར་མི་བྱེད། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲ་ལ་ཡང་ཁོང་ཁྲོ་བར་མི་བྱེད་ཅིང་དེས་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་། ཕྱི་མའི་མཐའ་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་འདི་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཞག་པ་མེད་པ་དང་། གདེག་པ་མེད་པའི་ཕྱག་རྒྱའོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱག་རྒྱའོ། །རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཚུལ་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱག་རྒྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཡང་དག་པར་འདུ་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱག་རྒྱའོ། །ཡང་དག་པའི་མཐའི་གནས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱག་རྒྱའོ། །རང་བཞིན་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཕྱག་རྒྱ་དེ་དག་གིས་བཏབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་ཐོས་ན་ནེམ་ནུར་དུ་མི་འགྱུར། ཐེ་ཙོམ་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། བདག་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་རྒྱལ་བའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་སྔོན་ཡང་ཀུན་དུ་རྒྱུ་ལྷག་སྤྱོད་དང་། སྣག་གི་གཉེན་མཚམས་ཀུན་དུ་རྒྱུ་ཟླ་བ་ཅན་ལས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིའི་ཡོན་ཏན་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ཁ་ཅིག་ཐོས་པར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་ད་ལྟར་ཡང་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལས་དམ་པའི་ཆོས་བཤད་པ་ཐོས་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་བདག་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བསགས་ཏེ། མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས། སེམས་ཅན་ཚད་མ་མཆིས་གྲངས་མ་མཆིས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བགྱིད་པར་འགྱུར་བ་ད་ལྟར་ཆོས་བཤད་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་བའི་བློ་གྲོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་འདི་གཉིས་ནི་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་དང་། བག་ཡོད་པའོ། །དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་གང་ཞེ་ན། གང་ཆོས་ཀྱིས་བཙལ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའོ། །བག་ཡོད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་མི་རེ་བས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བའོ། ། དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ནི་གང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤང་བ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་རྩོལ་བའོ། །བག་ཡོད་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་མི་འདོད་པས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བའོ། །དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ནི་གང་ལུས་དང་སེམས་ལ་མི་ལྟ་བས་བཟོད་ཅིང་དེས་པའོ། །བག་ཡོད་པ་ནི་གང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་སྲུང་བའོ། །དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ནི་གང་དགེ་བའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བའོ། །བག་ཡོད་པ་ནི་གང་དགེ་བའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བའོ། །དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ནི་གང་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པས་ཡོངས་སུ་མི་སྔོ་བའོ། །བག་ཡོད་པ་ནི་གང་བས
Chinese
彼等乃是所依处。凡是所依处，彼等就不是世间布施的处所。对于他们之中那些争论的人，应当了知他们是具有显现的骄慢者。对于“一切法都是生起”的甚深法之理，那些不理解的人，应当了知他们是具有显现的骄慢者。对于“一切法不应完全了知，不应舍弃，不应修习，不应现前”的真理之理，那些不进入的人，应当了知他们是具有显现的骄慢者。 说道：文殊，没有显现的骄慢的印是怎样的？ 说道：没有相违和没有争论就是没有显现的骄慢。种姓之子，例如山中野兽之王狮子，不会被一切声音所惊吓。同样，种姓之子，比丘没有显现的骄慢，也不会被一切声音所惊吓。那是什么原因呢？因为他了知一切法如回声一般，回声没有心，没有意，没有意识，然而依靠它却会发出声音。同样，他如实了知心和意，他了知一切声音依赖于因缘，因此他对一切声音也不会生起欢喜。他对佛的声音也不会执着，对异教徒的声音也不会愤怒，对清净的声音也不会执着，对烦恼的声音也不会愤怒，并且他了知一切声音的前际和后际，种姓之子，这就是没有显现的骄慢的印，也就是没有安立和没有执取的印，如实之印，真实成就之印，自性特征之印， 进入唯一之理的印，于法界中真实聚集之印，真如无差别之印，真实边际之处的印，胜义谛空性之印，三时平等性之印，从初始就未生之印，于自性中个别觉悟之印，是。
English
They are the support. Those who are the support are not the place of giving in the world. Those who argue among them should be known as those with manifest pride. Those who do not understand the profound Dharma principle that "all dharmas are arising" should be known as those with manifest pride. Those who do not enter into the truth that "all dharmas should not be fully known, should not be abandoned, should not be cultivated, should not be manifested" should be known as those with manifest pride. Said: Manjushri, what is the seal of no manifest pride? Said: No contradiction and no argument is no manifest pride. Son of good family, for example, the lion, the king of wild animals in the mountains, is not frightened by all sounds. Similarly, son of good family, a bhikkhu without manifest pride is not frightened by all sounds. Why is that? Because he knows all dharmas are like echoes. Echoes have no mind, no intention, no consciousness, yet relying on them, sounds arise. Similarly, he knows mind and intention as they truly are. He understands that all sounds depend on conditions, so he does not generate joy in all sounds. He does not cling to the sound of the Buddha, nor is he angry at the sound of heretics. He does not cling to the sound of purification, nor is he angry at the sound of afflictions. And he understands the prior and posterior limits of all sounds. Son of good family, this is called the seal of no manifest pride, which is the seal of no establishment and no grasping, the seal of suchness, the seal of true accomplishment, the seal of the characteristic of self-nature, the seal of entering into one principle, the seal of truly gathering in the realm of Dharma, the seal of the non-difference of suchness, the seal of the place of true limit, the seal of ultimate emptiness, the seal of the equality of the three times, the seal of being unborn from the beginning, the seal of individually awakening to self-nature, is.
Chinese
具慧之子，若无有慢心的比丘听闻那些手印所印持的一切法，则不会犹豫，不会疑惑，将证悟无我。之后，周游者胜慧于世尊前如是禀告：世尊，我过去也曾从周游者离垢行者和黑亲族周游者月称处听闻过一些对此大乘功德的赞颂。世尊，我现在也从童子文殊处听闻正法，已发起无上正等觉之心。世尊也务必为我宣说，我如何积聚菩提之道的诸法，迅速现证无上正等觉而成佛，利益无量无边之有情。世尊开示道：胜慧，菩萨的这两种法能迅速现证无上正等觉。何为二？即精进和谨慎。何为精进？即舍弃以正法寻求的一切受用和财富。何为谨慎？即不期望异熟果报而回向菩提。 其中，精进是指为了断除一切不善法和圆满一切善法而精勤努力。谨慎是指持守清净戒律，不贪求一切轮回而回向菩提。其中，精进是指不顾身心而忍耐和安住。谨慎是指以无嗔之心守护一切众生。其中，精进是指不厌倦地如实修持善法。谨慎是指将如实修持的一切善法回向于一切智智。其中，精进是指通过如实修持禅定支分而不退转。谨慎是指将
English
Son of good family, if a monk without arrogance hears all the teachings sealed by those mudras, he will not be hesitant, he will not be doubtful, and he will realize the absence of self. Then, the wanderer Jayanmati said to the Blessed One: "Blessed One, in the past I have also heard some praises of the qualities of this Great Vehicle from the wanderer Upatissa and the wanderer Candramas of the Nanda family. Blessed One, now I have heard the exposition of the sacred Dharma from the youthful Manjushri and have generated the mind of unsurpassed, perfect and complete enlightenment. Blessed One, please teach me now how I can accumulate the dharmas of the path to enlightenment, quickly realize unsurpassed, perfect and complete enlightenment, and become a Buddha to benefit countless sentient beings." The Blessed One said: "Jayanmati, these two dharmas of bodhisattvas quickly lead to the realization of unsurpassed, perfect and complete enlightenment. What are the two? They are diligence and mindfulness. What is diligence? It is the complete abandonment of all possessions and wealth acquired through the Dharma. What is mindfulness? It is the complete dedication to enlightenment without expecting any ripening." Therein, diligence is to strive earnestly to abandon all non-virtuous dharmas and to perfect all virtuous dharmas. Mindfulness is to dedicate oneself to enlightenment with pure morality and without desiring any rebirths. Therein, diligence is to endure and persevere without regard for body and mind. Mindfulness is to protect all sentient beings with a mind free from anger. Therein, diligence is to never tire of practicing virtuous dharmas correctly. Mindfulness is to dedicate all virtuous dharmas that have been practiced correctly to omniscience. Therein, diligence is to not be discouraged by practicing the limbs of meditation correctly. Mindfulness is to