Tibetan
ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁོ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཀུན་དགའ་བོ་སོང་སྟེ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཚུལ་དེ་དག་སྨྲོས་ཤིག་དང་། དེས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྟས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཁོ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྟར་མཉན་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་གནས་ཁང་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། དེའི་ཚེ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་རང་གི་གནས་ཁང་ན་བརྒྱ་བྱིན་དང་། ཚངས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་མཐོང་ངོ་། །འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་དེས་ཀྱང་ཁོ་བོ་གནས་ཁང་གི་ནང་དུ་འོངས་པ་མཐོང་སྟེ། མཐོང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་ཟེར་རོ། །བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་རླུང་དང་ཆར་གྱི་ནང་ན་འདིར་འོངས། ཁོ་ བོས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཚུལ་དེ་དག་སྨྲས་སོ། །དེ་ཁོ་བོ་ལ་ཀུན་དགའ་བོ་སོང་སྟེ་སྟན་ཐིང་ལ། གདུགས་ཚོད་བབ་ན་གཎྜཱི་རྡུངས་ཤིག་དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་ནས། ཁོ་བོ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་གནས་ཁང་ནས་བྱུང་སྟེ། དགེ་འདུན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བར་སོང་ནས་སྟན་བཏིང་སྟེ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ཅི་གནས་ཁང་ནས་བྱུང་ངམ་ཞེས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་གནས་ཁང་དུ་ལྟ་ཞིང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ ། དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་ལུས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་སྤྲུལ་པ་གཞན་ཞིག་སྤྲུལ་ཏེ། བརྒྱ་བྱིན་དང་། ཚངས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་དེ་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་གནས་ཁང་ནས་བྱུང་སྟེ་མཉན་ཡོད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞུགས་ན་ཁོ་བོས་ནི་མ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་བདུད་སྡིག་ཅན་འདི་སྙམ་དུ་གྱུར་ཏེ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་འདིས་སེང་གེའི་སྒྲ་བསྒྲགས་ནས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞུགས་ན་བདག་གིས་འདི་མིག་གིས་མི་རྩོལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་མཉན་ཡོད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོའི་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དང་། གྲོང་འདབ་དང་། ཡུལ་མི་གང་གིས་ཀྱང་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་མི་མཐོང་བ་དང་། གང་ཡང་བསུར་མི་འོང་བ་དང་། སུ་ཡང་བསོད་སྙོམས་མི་འབུལ་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་གང་དང་གང་དུ་སོང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ན་སྒོ་དག་ཀྱང་བཅད་པར་སྣང་སྟེ། གང་ཡང་མི་བསུ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་བསམས་ན། ཨེ་མའོ་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་འདི་དག་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་བདག་མི་མཐོང་བ་དང་། གཏམ་མི་བྱ་བར་བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེས་དེའི་ཚེ་གང་བདེན་པ་དང་། བདེན་པའི་ཚིག་དང་། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གང་དག་གིས་བདག་གི་སྤུའི་ཁུང་བུ་གཅིག་ལུས་ལ་སྐྱེས་པའི་བསོད་ནམས་ ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ཡང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་བདུད་སྡིག་ཅན་རྣམས་ལ་མེད་པའི་བདེན་པ་དང་། བདེན་པའི་ཚིག་དེས་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་འདི་དག་མེད་པར་གྱུར་ཅིག །བདུད་སྡིག་ཅན་ཉིད་ཀྱང་ཁྱིམ་བདག་གི་ཚུལ་དུ་སྲང་དང་། སུམ་མདོ་དང་། བཞི་མདོ་དག་ན་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་ཅིག །ཕུལ་ཅིག །འདི་ལ་ཕུལ་ན་འབྲས་བུ་ཆེ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་གཏོགས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལོ་འབུམ་དུ་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རིམ་གྲོར་བྱས། གུས་པར་བྱས། ཕུ་དུད་དུ་བྱས་པ་བས། གང་གིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་བསོད་སྙོམས་སེན་མོའི་རྩེ་མོ་གང་ཙམ་ཕུལ་ན་དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེས་མང་དུ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྒྲོགས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བདེན་པའི་བྱིན་གྱི་བརླབས་བྱས་སོ། །འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་བྱིན་གྱི་རླབས་དེ་བྱས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་སྒོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྱེ་བར་གྱུར་ཏོ། །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསུ་ཞིང་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་བདེ་བར་འོངས་སོ་ཞེས་ཀྱང་རྗོད་དོ། །བདུད་སྡིག་ཅན་ཉིད་ཀྱང་ཁྱིམ་བདག་གི་ཚུལ་དུ་སྲང་དང་། སུམ་མདོ་དང་། བཞི་མདོ་དག་ན་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་ཅིག །ཕུལ་ཅིག །འདི་ལ་ཕུལ་ན་འབྲས་བུ་ཆེ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་གཏོགས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལོ་འབུམ་དུ་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རིམ་གྲོར་བྱས། གུས་པར་བྱས། ཕུ་དུད་དུ་བྱས་པ་བས། གང་གིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་བསོད་སྙོམས་སེན་མོ་གང་ཙམ་ཕུལ་ན་དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེས་མང་དུ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྒྲོགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་ཅི་ནས་ཀྱང་ལྷུང་བཟེད་དེར་བསོད་པའི་བཟའ་བ་དང་། བཅའ་བ་དང་། མྱང་བ་ཕལ་ཆེར་བཅུག་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་སྣོད་སོ་སོར་བཅུག་པ་བཞིན་དུ་མ་ འདྲེས་པར་འདུག་པ་དང་། གང་དགེ་སློང
Chinese
于是，如来这样对我说道：文殊啊，你去对文殊童子说这些情况，他将会使比丘僧团兴盛起来。我听了世尊的话后，就前往文殊童子所住的地方。当时，我看见文殊童子正在自己的住所里为帝释天、梵天和护世神等说法。文殊童子也看见我进入住所，看见后这样说道：尊者阿难陀，你为何在风雨中来到这里？我向文殊童子讲述了那些情况。他对我说：阿难陀，你去铺设座位，当下雨时就敲犍稚。说完后，我从文殊童子的住所出来，前往僧团的精舍，铺设了座位，心想文殊童子是否从住所出来了呢？我看着文殊童子的住所，独自坐在一旁。之后，文殊童子进入名为“身体完全坏灭”的禅定，然后化现出另一个化身，为帝释天、梵天和护世神等说法。当他从住所出来，前往舍卫城去乞食时，我却没有看见他。这时，恶魔波旬心想：文殊童子发出狮子吼，前往舍卫城乞食，我不能亲眼看见他。于是，他立刻加持舍卫城的所有婆罗门、居士、村落和居民，使他们都看不见文殊童子，没有人迎接他，也没有人供养食物。之后，文殊童子无论走到哪里，都看见所有的门都关闭着，没有人迎接他。于是，文殊童子心想：唉！婆罗门
English
Then, the Thus-Gone One spoke to me thus: "Ananda, go and tell these circumstances to Manjushri, who has become a youth, and he will cause the Sangha of monks to flourish." Having heard the Blessed One's words, I went to the dwelling of Manjushri, who had become a youth. At that time, I saw Manjushri, who had become a youth, teaching the Dharma to Indra, Brahma, and the protectors of the world in his own dwelling. Manjushri, who had become a youth, also saw me coming into the dwelling. Having seen me, he said this: "Venerable Ananda, why have you come here in the wind and rain?" I told Manjushri, who had become a youth, those circumstances. He said to me, "Ananda, go and spread out a seat, and when the time for rain comes, strike the ghanta." Having said this, I came out of the dwelling of Manjushri, who had become a youth, and went to the monastery of the Sangha, spread out a seat, and wondered whether Manjushri, who had become a youth, had come out of the dwelling. I looked at the dwelling of Manjushri, who had become a youth, and sat down in one direction. Then, Manjushri, who had become a youth, entered into the samadhi called "The Complete Destruction of the Body," and then emanated another emanation, teaching the Dharma to Indra, Brahma, and the protectors of the world. When he came out of the dwelling and went to the great city of Shravasti for alms, I did not see him. Then, the evil Mara thought to himself: "If Manjushri, who has become a youth, roars the lion's roar and goes to the great city of Shravasti for alms, I will not allow myself to see him with my own eyes." Having thought this, he immediately blessed all the Brahmins, householders, villagers, and inhabitants of the great city of Shravasti so that they would not see Manjushri, who had become a youth, no one would come to greet him, and no one would offer alms. Then, wherever Manjushri, who had become a youth, went, all the doors appeared to be closed, and no one came to greet him. Then, Manjushri, who had become a youth, thought: "Alas! Brahmins"
Chinese
而且，這些施主們無論如何也認為我既看不見，也不說話，心想是被魔加持了。因此，在那時，以真實和真實之語，以及福德和智慧之積聚，我身上一個毛孔所生的福德之聚，那如同恆河沙數世界中的惡魔們所沒有的真實和真實之語，願以此使這些魔的加持消失！願惡魔自身也化為施主之相，在街道、三岔路口和四岔路口，向文殊童子行乞！行乞！向此行乞將會獲得巨大的果報。如果有人以所有能帶來安樂的用具，在數十萬年中，對屬於三千大千世界的眾生進行供養、恭敬和服侍，與之相比，如果有人向文殊童子施捨指甲尖端那麼多的食物，那他所積累的福德將會更多。願以此宣告。以真實語加持。文殊童子加持之後，立即所有的門都打開了。許多人前來迎接，並說文殊童子安樂到來。願惡魔自身也化為施主之相，在街道、三岔路口和四岔路口，向文殊童子行乞！行乞！向此行乞將會獲得巨大的果報。如果有人以所有能帶來安樂的用具，在數十萬年中，對屬於三千大千世界的眾生進行供養、恭敬和服侍，與之相比，如果有人向文殊童子施捨指甲尖端那麼多的食物，那他所積累的福德將會更多。願以此宣告。然後，文殊童子無論如何都將化緣缽中放入的食物、飲料和飲品，都像分別放入各自的容器中一樣，互不混雜地存在著。以及那些比丘
English
Moreover, these patrons thought that I could neither see nor speak, and that I was blessed by demons. Therefore, at that time, with the truth and true words, and the accumulation of merit and wisdom, the accumulation of merit born from a single pore on my body, with the truth and true words that the evil demons in the worlds as numerous as the sands of the Ganges do not possess, may these blessings of the demons disappear! May the evil demons themselves transform into the form of patrons, and beg for alms from Manjushri Kumara in the streets, at the crossroads, and at the four-way intersections! Beg! Beg! Giving alms to him will bring great rewards. If someone were to make offerings, respect, and serve all the beings belonging to the three thousand great thousand worlds for hundreds of thousands of years with all the means of comfort, compared to that, if someone were to give alms to Manjushri Kumara as much as the tip of a fingernail, the accumulation of merit would be much greater. May this be proclaimed. He blessed with the words of truth. As soon as Manjushri Kumara gave the blessing, all the doors opened. Many people came to greet him, saying that Manjushri Kumara had come in peace. May the evil demons themselves transform into the form of patrons, and beg for alms from Manjushri Kumara in the streets, at the crossroads, and at the four-way intersections! Beg! Beg! Giving alms to him will bring great rewards. If someone were to make offerings, respect, and serve all the beings belonging to the three thousand great thousand worlds for hundreds of thousands of years with all the means of comfort, compared to that, if someone were to give alms to Manjushri Kumara as much as the tip of a fingernail, the accumulation of merit would be much greater. May this be proclaimed. Then, Manjushri Kumara, in any case, all the food, drinks, and beverages placed in the alms bowl existed without mixing, as if they were placed in their respective containers. And those monks
Tibetan
་བརྒྱད་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་པོ་དེ་དག་ལ་ཁ་ཟས་ཇི་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པ་ལྷུང་བཟེད་དེས་བླངས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རང་གི་ལྷུང་བཟེད་དེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་སྤྱད་ནས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་བྱུང་སྟེ། ལམ་ལས་བྱོལ་ནས་ལྷུང་བཟེད་དེ་སའི་སྟེང་དུ་བཞག་སྟེ་བདུད་སྡིག་ཅན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །སྡིག་ཅན་ལྷུང་བཟེད་འདི་ཁྱེར་ལ་མདུན་དུ་སོང་ཤིག །དེ་ནས་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་ལྷུང་བཟེད་དེ་ས་དེ་ལས་གདེག་པར་བྱས་ན་གདེགས་མ་ནུས་ནས། དེས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འཇམ་དཔལ་ལྷུང་བཟེད་འདི་སའི་སྟེང་ནས་གདེག་པར་མ་ནུས་སོ། །སྨྲས་པ། སྡིག་ཅན་ཁྱོད་ཀྱང་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷུང་བཟེད་འདི་སའི་སྟེང་ནས་གདེག་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཐམས་ཅད་བསྟན་ཀྱང་ལྷུང་བཟེད་དེས་དེ་ལས་ཐ་ན་སྐྲའི་རྩེ་མོའི་ཆ་ཙམ་ཡང་གདེག་པར་མ་ནུས་ནས། དེ་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏེ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འཇམ་དཔལ་ཁོ་བོ་ནི་འདོད་ན་རི་གཤོལ་མདའ་འཛིན་ཀྱང་ལག་མཐིལ་དུ་བླངས་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་འདོར་ན་ཁོ་བོས་ལྷུང་བཟེད་ཆུང་ངུ་འདི་ལྟ་བུ་འདིས་འདིའི་སྟེང་ནས་གདེག་པར་མ་ནུས་ན་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གྱུར། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། གང་ཟག་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྟོབས་དྲངས་པ་ལྷུང་བཟེད་འདིར་བཅུག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་གདེག་པར་མ་ནུས་སོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷུང་བཟེད་དེ་ས་ལས་བླངས་ནས་བདུད་སྡིག་ཅན་ལ་བྱིན་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །སྡིག་ཅན་ལྷུང་བཟེད་འདི་ཁྱེར་ལ་མདུན་དུ་སོང་ཤིག །དེ་ནས་བདུད་སྡིག་ཅན་དེ་སློབ་མ་བཞིན་དུ་ལྷུང་བཟེད་ཁྱེར་ཏེ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་ མདུན་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ལྷའི་བུ་དབང་སྒྱུར་ལྷའི་བུ་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་མདུན་དུ་བདར་ཏེ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ག་ལ་བ་དེར་དོང་ནས་ལྷགས་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་རྐང་པ་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་བདུད་སྡིག་ཅན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །སྡིག་ཅན་བྲན་བཞིན་དུ་འཇམ་དཔལ་གཞོན
Chinese
那八百人和两万菩萨，钵能容纳多少食物，就这样加持了自己的钵。然后，文殊童子到舍卫城大城去乞食，从舍卫城外出来，离开道路，把钵放在地上，对恶魔说：恶魔，拿着这个钵，往前走！然后，恶魔想把钵从地上举起来，却举不起来。于是对文殊童子说：文殊，我举不起这个钵。文殊说：恶魔，如果你有大神力，就用神力把这个钵从地上举起来！然后，恶魔用神力显示了所有的神通，但钵连一根头发丝那么大的地方也举不起来。他感到很奇怪，对文殊童子说：文殊，我如果想，连山和弓箭都能拿在手心里扔到空中，我却举不起这么小的钵，这是为什么？文殊说：因为这个钵里装了所有大菩萨和大人物的力量，所以你举不起来。然后，文殊童子自己从地上拿起钵，交给恶魔，说：恶魔，拿着这个钵，往前走！然后，恶魔像个学生一样拿着钵，走到文殊童子面前。然后，自在天子被两万天子围绕着，来到文殊童子所在的地方，用头顶礼文殊童子的双脚，对恶魔说：恶魔，像奴仆一样侍奉文殊童
English
Those eight hundred and those twenty thousand Bodhisattvas, the bowl was blessed to hold as much food as would suffice for them. Then, Manjushri Kumara went to the great city of Shravasti for alms, and coming out of the city of Shravasti, he left the road and placed the bowl on the ground, saying to the evil Mara: "Evil one, take this bowl and go forward!" Then, when the evil Mara tried to lift the bowl from the ground, he could not lift it. Then he said to Manjushri Kumara: "Manjushri, I cannot lift this bowl from the ground." He said: "Evil one, if you have great miraculous power, then lift this bowl from the ground with the power of miracles!" Then, although the evil Mara showed all the miracles of his miraculous power, the bowl could not be lifted even by the amount of a hair's tip. Then, he was amazed and said to Manjushri Kumara: "Manjushri, if I wanted, I could take a mountain and a bow and arrow in the palm of my hand and throw them into the sky, but I cannot lift this small bowl from here, why is that?" Manjushri said: "The power of all the great beings and great persons has been put into this bowl, therefore you cannot lift it." Then, Manjushri Kumara himself took the bowl from the ground and gave it to the evil Mara, saying: "Evil one, take this bowl and go forward!" Then, the evil Mara, like a student, took the bowl and went before Manjushri Kumara. Then, the son of the gods, the lord of power, surrounded by twenty thousand sons of the gods, came to where Manjushri Kumara was, and bowed his head at the two feet of Manjushri Kumara, and said to the evil Mara: "Evil one, like a servant, serve Manjushri Kum