Tibetan
དུ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་གྱི། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་ཟད་པར་གྱུར་ན་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པར་ལྟ་བ་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་འགྱུར་བས་བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་དེ་ཉིད་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ། །ཚོགས་རྣམས་དོན་མེད་གྱུར་ན་ནི། །རྟག་དང་མི་རྟག་ཉེས་པ་སྐྱེ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་མེད་ན། །རྟག་དང་མི་རྟག་རབ་ཏུ་སྤོང་། །དམ་ནི་རབ་ཏུ་འཆའ་བ་ལས། །གུད་ན་འདྲེས་པའི་དོན་ཡོད་གྱུར། །རང་སེམས་ཙམ་དུ་མཉམ་རྟོགས་ན། །ཚིག་གི་བརྗོད་པ་དམིགས་སུ་མེད། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡང་བདག་ལ་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་བཤད་དུ་གསོལ། དེ་དག་ལ་ནི་བདག་མ་མཆིས་ན་སུ་ཞིག་སྐྱེ་ཞིང་སུ་ཞིག་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ལ་གནས་པས་སྡུག་ བསྔལ་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་ཅིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རབ་ཏུ་མི་རྟོགས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ལེགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག་དང་ཁྱོད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། དེ་བཞིན་དུ་འཚལ་ལོ་ཞེས་བཀའ་མཉན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ནི་འགྲོ་བའི་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པས་གར་མཁན་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་སྟོན་པར་བྱེད་པ། བདག་དང་བདག་གི་སྤངས་པ་དེ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་གསུམ་འདུས་པའི་རྐྱེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལས་སྐྱེ་བ་དང་། མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་བྱེད་པ་པོར་མངོན་པར་ཞེན་ཏོ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་རྣམ་པར་སྤྲོས་པའི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མ་རིག་པ་གནས་པའི་ས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདུན་དང་ལྷན་ཅིག་བསྐྱེད་པ། རྒྱ་མཚོའི་རླབས་བཞིན་དུ་ལུས་རྟག་ཏུ་སྐྱེད་ཅིང་རྒྱུན་མི་འཆད་པ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བ། བདག་ཏུ་སྨྲ་བ
Chinese
中若执著于常与无常，就会产生过失。如果分别念的智慧穷尽，那么幼稚的凡夫们对于常与无常的见解不能平息，就会完全舍弃，因此有智慧的人们应当极力舍弃常与无常，以及非既常又非无常的一切执著。然后，世尊为了再次阐明那个意义，宣说了这些偈颂：聚集若成无意义，常与无常生过失，分别念之智若无有，常与无常皆舍弃。胜义若能善守护，隔离混合则有义，自心唯是平等觉，言语表达无所指。然后，菩萨大慧又向世尊请教：世尊，请您再为我讲解蕴、界、处诸法的生起和灭亡。如果其中没有我，那么谁会生起，谁又会灭亡呢？因为幼稚的凡夫们执著于生灭，不理解痛苦的止息，也不能很好地领悟寂灭。世尊回答说：很好！因此，好好听着，我将为你解说。大慧菩萨向世尊禀告说：如您所教，我将聆听。世尊对大慧菩萨说道：如来藏是善与非善的因，它遍布于一切众生的生命之中，像舞者一样，展现着众生的各种变化。由于不理解无我与我所，所以从三缘和合的因缘中产生，外道们由于不理解，所以执著于作者。从无始以来，被虚妄分别的恶业习气所熏染的就是阿赖耶识，它是无明所依的处所，与七种识一同产生。像海浪一样，身体不断地产生，相续不断绝。远离常与无常的过失，宣说我。
English
If one clings to permanence and impermanence, faults will arise. If the wisdom of discrimination is exhausted, then the immature ordinary beings' views on permanence and impermanence cannot be pacified, and they will completely abandon them. Therefore, wise people should diligently abandon permanence and impermanence, as well as all attachments that are neither permanent nor impermanent. Then, the Bhagavan, in order to further explain that meaning, spoke these verses: If gatherings become meaningless, faults of permanence and impermanence arise. If the wisdom of discrimination is absent, both permanence and impermanence are completely abandoned. If the supreme meaning can be well guarded, separation and mixture will have meaning. If one realizes that one's own mind is only equality, there is no object for verbal expression. Then, the Bodhisattva Mahamati again asked the Bhagavan: Bhagavan, please explain to me again the arising and ceasing of the skandhas, dhatus, and ayatanas. If there is no self in them, then who will arise and who will cease? Because immature ordinary beings cling to arising and ceasing, they do not understand the cessation of suffering, nor can they well comprehend nirvana. The Bhagavan replied: Good! Therefore, listen well, and I will explain it to you. The Bodhisattva Mahamati reported to the Bhagavan: As you teach, I will listen. The Bhagavan said to the Bodhisattva Mahamati: The Tathagatagarbha is the cause of good and non-good, and it pervades all beings' lives. Like a dancer, it shows the various changes of beings. Because of not understanding the absence of self and what belongs to self, it arises from the union of the three conditions, and the heretics, because of not understanding, cling to the maker. From beginningless time, what is completely perfumed by the habit of false discrimination and evil karma is called the Alaya-vijnana. It is the place where ignorance resides, and it arises together with the seven consciousnesses. Like ocean waves, the body constantly arises, and the continuum is uninterrupted. It is free from the faults of permanence and impermanence, and it speaks of self.
Tibetan
་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ། རང་བཞིན་གྱིས་དྲི་མ་མེད་པ། མཐར་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །དེ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང་། འཇིག་པ་ཡོད་པ་སྟེ། ཡིད་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་བདུན་དང་བཅས་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་རྒྱུས་ཡུལ་རྣམས་ཀྱི་དབྱིབས་དང་གནས་སྣ་ཚོགས་ལེན་པ། མིང་དང་རྒྱུ་མཚན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ། རང་གི་སེམས་སྣང་བའི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ། སྡུག་བསྔལ་དང་བདེ་བ་མ་རྟོགས་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་གནས་སུ་ཕྱིན་པར་མི་འགྱུར་བ། མིང་དང་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་ལ་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་ནས་རྒྱུ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་དེ། ཚོར་བའི་དབང་པོ་དེ་དག་འགགས་ན་རིམ་གྱིས་མི་སྐྱེའོ་ཞེས་གཞན་དུ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྡུག་བསྔལ་དང་། བདེ་བ་མ་ཤེས་པས་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཐོབ་པ། ཡང་དག་པའི་བདེན་པ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་ བ་ལ་མཁས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་དེ། རབ་ཏུ་མ་སྤངས་ཤིང་ཡོངས་སུ་མ་གྱུར་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདུན་ནི་འཁོར་བར་འཇུག་ཅིང་འགག་པ་མེད་དེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་རྒྱུ་དང་དམིགས་པ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ། བདག་མེད་པ་མ་རྟོགས་པས་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྐྱེད་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མཐོང་བར་གྱུར་པ་ན། ཆོས་ལྔ་དང་། རང་བཞིན་དང་། གང་ཟག་དང་། ཆོས་བདག་མེད་པ་རྣམས་ལྡོག་པར་གྱུར་ཏེ། སའི་རིམ་པའི་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པས་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་མི་གཡོ་བ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདེ་བའི་སྒོའི་ལམ་བཅུ་རབ་ཏུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བློས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོ་སོར་རབ་ཏུ་རྟོག་པ་དང་། རང་གི་སྨོན་ལམ་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོའི་བདེ་བ་མི་ལེན་ཅིང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པར་འཕགས་པའི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་འགྲོ་བ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱ
Chinese
完全断除，自性无垢，最终完全清净。与此不同的识，有生有灭。意和意的识等，具有七刹那，以非真实的遍计所执为因，取境的各种形状和处所，执着于名和原因，不领会自心显现的色法的体性，由于不了解痛苦和快乐，因此不会到达解脱的境地。由名和原因所缠缚的贪欲生起，贪欲生起后，就成为因和所缘，如果这些感觉的官能停止，则逐渐不会产生。此外，由于自己心的分别，不了解痛苦和快乐，因此进入灭尽受想的等持，进入等持后，获得第四禅。精通真实的真理和解脱的瑜伽士们，将之视为解脱的意识。没有完全断除和完全转变的，就是如来藏阿赖耶识。七识在轮回中流转，没有止息。为什么呢？因为从它的因和所缘，各种识得以产生。声闻和独觉的瑜伽士们所不能及，由于不了解无我，因此产生以自相和共相所摄的蕴、界、处。当如来藏被证悟时，五法、自性、有情和法无我就会止息。由于地的次第的连接变得特殊，因此不能被其他外道的见解所动摇，这就是安住于菩萨的不动地。将获得十种等持的安乐之门的道路，由于以智慧完全摄持等持，因此能够分别了知不可思议的佛法，并且不以自己的愿望来接受等持之门的安乐，不住于真实的边，而是趋向于圣者的各自自证，以及声闻和独觉。
English
Completely abandoned, naturally stainless, and ultimately completely pure. The consciousnesses that are different from this have arising and ceasing. Mind and mind consciousness, etc., possessing seven moments, take on various shapes and places of objects due to the cause of unreal complete conceptualization, clinging to names and reasons, not comprehending the nature of the form that appears to one's own mind, and because of not understanding suffering and happiness, they will not reach the state of liberation. Attachment, which is completely entangled by names and reasons, arises, and after attachment arises, it becomes the cause and object. If those sense faculties cease, then gradually they will not arise. Furthermore, due to the conceptualization of one's own mind, not understanding suffering and happiness, therefore entering into the meditative absorption of the cessation of feeling and perception, and after entering into meditative absorption, attaining the fourth dhyana. Yogis who are skilled in the true truth and liberation regard it as the consciousness of liberation. That which has not been completely abandoned and completely transformed is called the Tathagatagarbha Alaya-vijñana. The seven consciousnesses flow in samsara without ceasing. Why is that? Because from its cause and object, various consciousnesses arise. That which is not the domain of the Sravakas and Pratyekabuddha yogis, and because of not understanding selflessness, therefore generating the skandhas, dhatus, and ayatanas that are included by their own characteristics and general characteristics. When the Tathagatagarbha is realized, the five dharmas, nature, sentient beings, and dharma-selflessness will cease. Because the connection of the stages of the ground becomes special, therefore it cannot be shaken by the views of other non-Buddhists, and this is called abiding in the immovable ground of the Bodhisattva. One will obtain the ten paths of the gate of bliss of samadhi. Because of completely grasping samadhi with wisdom, one is able to separately understand the inconceivable Buddha-dharma, and one does not accept the bliss of the gate of samadhi with one's own aspirations, and does not abide in the true extreme, but rather tends towards the self-realization of the noble ones, as well as the Sravakas and Pratyekabuddhas.