Tibetan
ན་པ་ཡི་ཡུལ་དང་ལས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆེ་བ་ཉིད། །དེ་གསུམ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། །རྣམ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བསམ་མི་ཁྱབ། །མ་འོངས་པ་དང་འདས་པ་དང་། །ནམ་མཁའ་གང་ཟག་མྱ་ངན་འདས། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་དེ་དག་བཤད། །དམ་པའི་ དོན་དུ་ཡི་གེ་མེད། །རིས་སུ་གཏོགས་དང་མུ་སྟེགས་ཅན། །ལྟ་བ་གཅིག་ལ་གནས་པ་སྟེ། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་རྨོངས་པས་ན། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ནི་དངོས་ལ་རྟོག། རྨི་ལམ་ན་ནི་དབང་བསྐུར་དང་། །རང་རྒྱལ་དང་ནི་སངས་རྒྱས་དང་། །དགྲ་བཅོམ་སངས་རྒྱས་མཐོང་ན་ནི། །བྱང་ཆུབ་ས་བོན་འཕེལ་བ་ཡིན། །གང་ན་དེ་དག་ཇི་ལྟ་བུར། །གང་ལས་ཅི་ཡི་ཕྱིར་བ་དང་། །སྒྱུ་མའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཞི། །ཡོད་མེད་ཕྱོགས་བཤད་བདག་ལ་གསུངས། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་རྨོངས་པ་ལ། །སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ཡོད་མེད་བཤད། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འཇིག་པར་ལྡན། །མཚན་དང་མཚན་གྱི་གཞིར་ཡང་ཤེས། །ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་རྟོག་པ། །རྣམ་ཤེས་ལྔ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །གཟུགས་བརྙན་ཆུ་བོའི་ཆུ་འདྲ་བ། །སེམས་ཀྱི་ས་བོན་དག་ལས་འབྱུང་། །གང་གི་ཚེ་ན་སེམས་དང་ཡིད། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་འཇུག་པ། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་ཡིད་ལུས་དང་། །སངས་རྒྱས་ས་ཡང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །རྐྱེན་དང་ཁམས་དང་ཕུང་པོ་དང་། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནི་རང་བཞིན་ཉིད། །བཏགས་དང་སེམས་དང་གང་ཟག་རྣམས། །རྨི་ལམ་སྐྲ་ཤད་འཛིངས་པ་འདྲ། །འཇིག་རྟེན་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟར། །མཐོང་ནས་ཡང་དག་གནས་པར་གྱིས། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་མཚན་ཉིད་བྲལ། །རིག་པ་དང་ནི་གཏན་ཚིགས་སྤངས། །འཕགས་པའི་སོ་སོ་རང་རིག་པ། །སྤྱོད་པ་རྟག་ཏུ་དྲན་པར་གྱིས། །རིགས་པ་དང་ནི་རྒྱུ་རྨོངས་པའི། །འཇིག་རྟེན་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཁོད། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ནོར་པར་མི་འཇུག་སྟེ། །ཇི་སྲིད་ནོར་པར་རྣམ་རྟོག་པ། །དེ་སྲིད་རྨོངས་པས་སེམས་འཇུག་གོ །རང་བཞིན་མེད་དང་དངོས་པོ་དང་། །སྟོང་པ་རྟག་དང་མི་རྟག་རྣམས། །སྐྱེ་བར་སྨྲ་བའི་ལྟ་བ་སྟེ། །མི་སྐྱེ་སྨྲ་བའི་མ་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་གཅིག་ཐ་དད་གཉིས་ཀར་ཡང་། །དབང་ཕྱུག་དང་ནི་འདོད་རྒྱལ་དང་། །དུས་དང་གཙོ་དང་རྡུལ་ཕྲན་དང་། །རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བརྟག་པ་ཡིན། །འཁོར་བའི་ས་བོན་རྣམ་པར་ཤེས། །ས་བོན་ཡོད་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར། །རྩིག་པ་ཡོད་ན་རི་མོ་བཞིན། །ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་འགག་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན། །མི་དག་འཆི་དང་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་བྱིས་པ་ རྨོངས་པའི་ཕྱིར། །བཅིངས་དང་ཐར་པ་ཤིན་ཏུ་འབྱུང་།
Chinese
纳巴的地方和事业，诸佛的伟大之处，这三者不可思议，识的行境不可思议。未来和过去，虚空、补特伽罗、寂灭，这些都是世俗谛中说的，胜义谛中没有文字。属于宗派的和外道，安住于一个见地上，因为对唯识迷惑，所以执著外境的实有。在梦中灌顶，以及独觉和佛，如果见到阿罗汉佛，菩提的种子就会增长。在哪里，它们是如何的，从哪里为了什么，如幻的心之相，有无的辩论请为我说。对于唯识迷惑的人，就像幻术一样说有无。具有生和灭，也知道相和相的所依。所谓意，就是分别，与五识一起，如影像、如河流之水，从心的种子中产生。当心和意，以及识不生起的时候，那个时候意身和佛地也会获得。缘、界、蕴和诸法的自性，假立、心和补特伽罗等，如同梦中乱发。将世间视为如梦如幻，见到后安住于真实。真如没有相，舍弃了理性和逻辑。圣者的各自自证智，行为要常常忆念。以理性和因迷惑的世间，安住于真如中。为了息灭一切戏论，智慧不会陷入错误，只要错误地分别，那么迷惑就会进入心中。无自性和事物，空性、常和无常等，是说生的见解，不是说不生的。行者是唯一、他异或二者，自在天和随欲，时间和主宰、微尘和缘等进行考察。轮回的种子是识，有种子就会产生，有墙壁就有图画一样，完全了解后就会停止。就像幻术的士夫一样，人们死去又出生，同样因为孩童的愚昧，束缚和解脱才会显现。
English
The place and deeds of Napa, the greatness of all Buddhas, these three are inconceivable, and the realm of consciousness is inconceivable. The future and the past, space, persons, and nirvana, these are spoken of in the conventional truth, but there are no letters in the ultimate truth. Those belonging to sects and non-Buddhists, abiding in one view, because they are deluded about mind-only, therefore they grasp external objects as real. In dreams, empowerment, as well as solitary realizers and Buddhas, if you see Arhat Buddhas, the seeds of Bodhi will increase. Where are they, how are they, from where, for what purpose, the appearance of the illusory mind, please tell me about the debate of existence and non-existence. For those who are deluded about mind-only, existence and non-existence are spoken of like magic. Possessing birth and destruction, also know the characteristics and the basis of the characteristics. What is called mind, is discrimination, together with the five consciousnesses, like images, like the water of a river, arising from the seeds of the mind. When the mind and intention, and consciousness do not arise, at that time the mind-body and the Buddha-ground will also be attained. The nature of conditions, elements, aggregates, and all dharmas, imputations, mind, and persons, are like tangled hair in a dream. Seeing the world as like a dream and illusion, abide in reality. Suchness is without characteristics, abandoning reason and logic. The self-awareness of the noble ones, always remember the conduct. The world deluded by reason and cause, abides in suchness. In order to pacify all elaborations, wisdom does not fall into error, as long as you mistakenly discriminate, then delusion will enter the mind. Selflessness and things, emptiness, permanence and impermanence, are the views that speak of birth, not those that speak of non-birth. The goer is one, different, or both, the Lord and the arbitrary, time and the master, atoms and conditions are examined. The seed of samsara is consciousness, if there is a seed, it will arise, if there is a wall, there will be a picture, after fully understanding, it will cease. Just like an illusory person, people die and are born, similarly because of the ignorance of children, bondage and liberation will appear.
Tibetan
།ཕྱི་དང་ནང་གི་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ཆོས་རྣམས་དང་ནི་རྐྱེན་རྣམས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་དེ་ལ་རབ་བསྒོམ་ཞིང་། །སྣང་བ་མེད་ལ་གནས་པར་བྱ། །བག་ཆགས་དག་གིས་སེམས་དབྱེ་སྟེ། །སེམས་དང་བག་ཆགས་ཐ་མི་དད། །སེམས་ནི་ཐ་དད་མ་ཡིན་མཚན། །བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དཀྲིས། །ཡིད་ཀྱི་ཤེས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །བག་ཆགས་དྲི་མ་བཞིན་དུ་ལྟོས། །སེམས་ནི་རས་ཡུག་དཀར་པོ་འདྲ། །བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་མཛེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ངས་ནི་ནམ་མཁའ་ལ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་མ་ཡིན་བཤད། །དེ་བཞིན་ལུས་ལ་ཀུན་གཞི་ནི། །དངོས་དང་དངོས་པོ་མེད་པས་སྤངས། །རྙོག་པ་སྤངས་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་བཟློག་པ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཤེས་ང་འཆད། །རྒྱུད་གསུམ་རྣམ་པར་འཆད་པ་སྟེ། །ཡོད་པ་དང་ནི་མེད་པ་སྤངས། །མཐའ་བཞི་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། །སྲིད་པ་རྟག་ཏུ་སྒྱུ་མ་བཞིན། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ས་བདུན་རྣམས། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཉིས་སུ་འགྱུར། །ས་གཞན་དང་ནི་སངས་རྒྱས་ས། །དེ་དག་ཤིན་ཏུ་རྫོགས་པ་ཡིན། །གཟུགས་ཅན་དང་ནི་གཟུགས་མེད་ཁམས། །འདོད་པའི་ཁམས་དང་མྱ་ངན་འདས། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །ལུས་འདི་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན། །གང་ཚེ་ཇི་སྲིད་དམིགས་གྱུར་པ། །དེ་སྲིད་ནོར་པ་འཇུག་པར་འགྱུར། །ནོར་པ་རང་གི་སེམས་རྟོགས་ན། །འཇུག་པ་མེད་ཅིང་ལྡོག་པ་མེད། །སྐྱེ་བ་མེད་ལ་རྒྱུ་ཡང་མེད། །དངོས་པོས་འཁོར་བ་ཀུན་འཛིན་ཏེ། །རྒྱུ་ལ་སོགས་དང་འདྲར་མཐོང་ན། །མཚན་ཉིད་ལ་ནི་མི་བརྟག་གོ །བྱིས་པ་ཞན་པའི་བློ་ཅན་ལ། །ཐེག་པ་གཅིག་དང་ཐེག་གསུམ་དང་། །ཐེག་པ་མེད་པ་རང་འཆད་དོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ལ་དབེན་པ་ཉིད། །མཚན་ཉིད་དང་ནི་རྟོག་པ་དེ། །ང་ཡི་སྐྱེ་བ་རྣམ་གཉིས་སོ། །ཚུལ་བསྟན་པ་ནི་རྣམ་བཞི་སྟེ། །རིགས་པ་བསྟན་དང་གྲུབ་པའི་མཐའ། །དབྱིབས་དང་བྱད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས། །ནོར་བ་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་རྟོག །མིང་དང་དབྱིབས་དང་བྲལ་གྱུར་ནས། །རང་བཞིན་འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གཙང་། །ཇི་སྲིད་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྟོག །དེ་ སྲིད་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། །བརྟག་བྱ་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་ཡང་དག་ཉིད། །རིགས་དང་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་སེམས་ལས་གྲོལ། །རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱང་སྤངས་པའོ། །དངོས་པོ་མེད་ན་དག་མི་འགྱུར། །ཉོན་མོངས་པ་ཡང་སུ་ལའང་མེད། །གང་ཕྱིར་སེམས་ནི་དག་གྱུར་པས། །ཀུན་
Chinese
外与内之二者，乃法与缘也。于彼瑜伽善修习，住于无相之中。以习气分别心，心与习气无有异。心非异名，为习气所缠绕。由意之识所生之，习气视如垢染。心如白布，为习气所不美。如我于虚空，说非有与非无。如是身之阿赖耶，以非有与非物而空。离垢之心性，乃意之识之逆转，为知一切法故，我说心乃佛之识。宣说三续之差别，舍弃有与无，从四边解脱。有如幻象常存。从心所生之七地，自性变为二，异地与佛地，彼等极为圆满。有色与无色界，欲界与涅槃。一切心之行境，皆于此身中宣说。何时若成所缘，尔时错谬将生。若错谬悟自心，则无生无灭。无生亦无因，事物执持一切轮回，若见因等同，则不观察体性。于劣慧之童蒙，自说一乘与三乘，及无乘。于圣者乃寂静。体性与分别彼，乃我之二种生。示相有四种，示理与成立之边际，以形状与相貌之差别，见错谬而分别。离名与形之后，自性圣者之行境清净。如是分别而分别，如是所察之体性，以无所察分别之故，乃自性圣者之行境。常恒真实，种姓与事物之自性。如是之性乃离心，亦舍弃诸分别。若无事物则不净，亦无有烦恼。何以故？以心已清净故，一切
English
The two aspects, outer and inner, are the dharmas and the conditions. In that yoga, cultivate well, abide in the absence of appearance. Discriminate the mind with habitual tendencies, mind and habitual tendencies are not different. Mind is not a different name, it is completely entangled by habitual tendencies. The habitual tendencies arising from the consciousness of mind, regard them as stains. The mind is like a white cloth, it is not beautiful because of habitual tendencies. Just as I, in the sky, explain neither existence nor non-existence. Likewise, the ālaya of the body is empty of existence and non-things. The mind-nature that has abandoned impurities is the reversal of the consciousness of mind, for the sake of knowing all dharmas, I say that mind is the Buddha's consciousness. Explaining the differences of the three continuums, abandoning existence and non-existence, liberated from the four extremes. Existence is always like an illusion. The seven grounds arising from the mind, their nature becomes two, different grounds and the Buddha ground, these are extremely perfect. The realms of form and formlessness, the desire realm and nirvāṇa. All the objects of the mind are explained in this very body. Whenever there is an object of focus, then error will arise. If error realizes its own mind, then there is no arising and no ceasing. There is no birth and no cause, things hold all of saṃsāra, if one sees causes as equal, then one does not examine the characteristics. To children with weak intelligence, one speaks of one vehicle, three vehicles, and no vehicle. For the noble ones, it is solitude. That characteristic and discrimination are my two kinds of birth. Showing aspects are four kinds, showing reason and the limits of establishment, by the differences of shape and appearance, seeing error and discriminating. After being separated from name and form, the object of the self-nature of the noble ones is pure. As long as one discriminates with discrimination, so long is the characteristic of what is examined, because there is no examination of discrimination, it is the object of the self-nature of the noble ones. Constant, permanent, and true, the nature of lineage and things. Suchness is liberation from the mind, and also abandoning all discriminations. If there are no things, then there is no impurity, and there are also no afflictions for anyone. Why? Because the mind has become pure, all