Tibetan
ནས་ཉོན་མོངས་སྣང་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་རྣམ་དག་འཕགས་པའི་ཡུལ། །ཡང་དག་ཉིད་ནི་དངོས་པོར་འགྱུར། །སེམས་ནི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། །རྟོག་པ་དག་གིས་རྣམ་པར་སྤེལ། །རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་ལྟར། །མཐོང་ན་རྣམ་པར་འཚང་རྒྱ་འགྱུར། །བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་གནས་ངན་ལེན། །སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་རབ་ཏུ་ལྡན། །མི་ལ་ཕྱི་རོལ་རྣམས་སྣང་སྟེ། །སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དག་པ་སྟེ། །སེམས་ནི་ནོར་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། །ནོར་པ་གནས་ངན་ལེན་པ་སྟེ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་སེམས་མི་མཐོང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ནོར་པ་ཙམ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གུད་ན་མེད། །འདུ་བྱེད་ལ་མིན་གུད་ནའང་མིན། །འོན་ཀྱང་འདུ་བྱེད་མཐོང་བས་སོ། །ནམ་ཞིག་འདུས་བྱས་རྣམས་ལ་ནི། །མཚན་དང་མཚན་གཞི་བྲལ་མཐོང་ན། །འགྲོ་བ་རང་གི་སེམས་མཐོང་བས། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ནི་སྤངས་པར་འགྱུར། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་གནས་ནས་ནི། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་བརྟག་གོ །ཡང་དག་དམིགས་ལ་གནས་ནས་ནི། །སེམས་ཙམ་ལས་ནི་འདའ་བར་བྱ། །སེམས་ཙམ་ལས་ནི་འདས་ནས་ནི། །སྣང་བ་མེད་ལས་འདའ་བར་བྱ། །རྣལ་འབྱོར་སྣང་བ་མེད་གནས་ན། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མི་མཐོང་ངོ་། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་རྟོགས་ཞི་བ་སྟེ། །སྨོན་ལམ་དག་གིས་རྣམ་པར་སྦྱངས། །བདག་མེད་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །སྣང་བ་མེད་ཚེ་མི་མཐོང་ངོ་། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བལྟ་བར་བྱ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་བལྟ། །ཤེས་རབ་སྤྱོད་ཡུལ་མཐོང་ན་ནི། །མཚན་ཉིད་ལ་ནི་རྨོངས་མི་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་སེམས་ཀྱི་སྟེ། །ཀུན་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །བདེན་པ་གཉིས་དང་སངས་རྒྱས་ས། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་འཇུག །འབྲས་བུ་ཐོབ་དང་མྱ་ངན་འདས། །དེ་བཞིན་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་ལམ། ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་འགྱུར། །མིག་དང་གཟུགས་དང་སྣང་བ་དང་། །ཡིད་དང་ནམ་མཁའ་དེ་བཞིན་ཏེ། །དེ་དག་གིས་ནི་མི་རྣམས་ཀྱི། །ཀུན་གཞི་ལས་བྱུང་རྣམ་ཤེས་ཏེ། །གཟུང་དང་འཛིན་དང་འཛིན་བྱེད་པ། །མིང་དང་དངོས་མིན་མེད་པ་དང་། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྒྱུ་མེད་པར། །གང་སེམས་དེ་དག་མཁས་མ་ཡིན། །དོན་ལས་མིང་ནི་མ་བྱུང་སྟེ། །མིང་ལས་དོན་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མེད་ལས་བྱུང་བའི། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་རྟོག་ཅིག །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད། །ཚིག་ཀྱང་དེ་བཞིན་མེད་པ་ཡིན། །སྟོང་པ་དང་ནི་སྟོང་པའི་དོན། །བྱིས་པ་མ་མཐོང་རྣམ་པར་རྒྱུག །རློམ་སེམས་བདེ
Chinese
由彼烦恼显现生，是故清净圣者境，真实自性成事物，心由因缘所生起，由诸分别而增广，如梦幻术等所见，见则能成正等觉。 习气种种恶趣处，与心相合极相应，于人外境皆显现，非是心性之体性。 心之体性本清净，心乃由错谬所生，错谬即是恶趣处，是故彼心不可见。 如是真如唯错谬，真如实则无别异，非于诸行亦非异，然由见诸行而知。 何时于诸有为法，见其名相与体离，有情见自心性故，是故彼时即舍离。 住于唯心之境时，不应观察于外境，住于真正所缘时，应从唯心而超脱。 从唯心境超脱之后，应从无相而超脱，瑜伽行者住无相，不见大乘之妙道。 任运成就寂静性，由诸愿文所清净，无我智慧最殊胜，住于无相则不见。 应观心之行境处，亦应观照智行境，若见智慧行境时，则于体性不迷蒙。 痛苦谛是心之境，集起乃是智行境，二谛以及佛陀地，于此智慧极深入。 证得果位与涅槃，如是八支圣道等。 为悟诸法一切故，佛陀智慧成清净，眼与色及诸显现，意与虚空亦如是，由彼等法诸有情，阿赖耶识所生起，能取所取与执持，名与非实无所有，无因生起诸分别，如是之心非贤善。 名非由义而生起，义亦如是自名生，由因及非因所生，诸分别念莫思择。 一切事物皆无性，语词亦是如是无，空性以及空性义，稚童未见而奔驰。 骄慢心安
English
From that, afflictions appear. Therefore, the realm of the pure noble ones, The very nature becomes things. The mind is produced by conditions, Multiplied by various thoughts. Like dreams, illusions, and so on, Seeing them, one becomes fully enlightened. Various habits, evil abodes, Are very much associated with the mind. To people, outer things appear, But that is not the nature of the mind. The nature of the mind is pure, The mind arises from error. Error is an evil abode, Therefore, the mind is not seen. Suchness is only error, Suchness is not separate. Not in actions, nor separate, But by seeing actions. When, for all conditioned things, One sees the name and the named as separate, Beings see their own mind, Therefore, they are abandoned. Having dwelt in mind-only, One should not examine external objects. Having dwelt in the true object, One should transcend mind-only. Having transcended mind-only, One should transcend the absence of appearance. When a yogi dwells in the absence of appearance, He does not see the Great Vehicle. Spontaneously accomplished, peaceful, Purified by prayers. Selflessness is the supreme wisdom, One does not see it when there is no appearance. One should look at the field of activity of the mind, One should also look at the field of activity of wisdom. If one sees the field of activity of wisdom, One will not be confused about the characteristics. The truth of suffering is the mind's field, The origin is the field of activity of wisdom. The two truths and the Buddha-ground, Wisdom enters deeply into them. Obtaining the result and nirvana, Likewise, the eightfold path. In order to realize all phenomena, The Buddha's wisdom becomes pure. Eye and form and appearances, Mind and space are likewise. By those things, sentient beings, The consciousness arising from the alaya, The grasped, the grasper, and the act of grasping, Name and non-reality, non-existence, Without cause, arising discriminations, Such a mind is not wise. Name does not arise from meaning, Meaning likewise arises from name. Arising from cause and non-cause, Do not think about discriminations. All things are without nature, Words are likewise without nature. Emptiness and the meaning of emptiness, Children run around without seeing. Prideful mind at ease
Tibetan
ན་དགོད་མཐོང་བས་ནི། །བཏགས་པ་ཡི་ནི་བཤད་པའོ། །གཅིག་པོ་རྣམ་པ་ལྔར་གྲུབ་པས། །བདེན་པ་པོ་འདི་སྤོང་བར་འགྱུར། །སྤྲོས་པ་བདུད་ཀྱིས་བཟུང་བ་ཡིན། །ཡོད་དང་མེད་ལས་འདའ་བར་བྱ། །ལོག་པའི་འདུ་ཤེས་བདག་མེད་པར། །མཐོང་བས་སྲིད་ལ་འདུན་མི་བྱ། །བརྟག་པ་བྱེད་དང་བཅས་པ་ནི། །རྩོད་པ་ཙམ་ཞིག་འཇུག་པ་སྟེ། །བདེན་པའི་མཆོག་ནི་སྨྲར་མེད་པ། །འགགས་ན་ཆོས་ནི་མཐོང་བ་ཡིན། །ཀུན་གཞི་ལ་ནི་རྟེན་བཅས་ནས། །ཡིད་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར། །སེམས་དང་ཡིད་ལ་རྟེན་བཅས་ནས། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཇུག་པར་འགྱུར། །སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་སྒྲོ་འདོགས་པ། །སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད། །རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་དེ་བསྒོམས་ན། །སེམས་ཙམ་ཤེས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཡིད་དང་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་ལ། །རྟག་དང་མི་རྟག་རློམ་སེམས་མེད། །སྐྱེ་དང་མི་སྐྱེར་རྣལ་འབྱོར་ལ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་རློམ་སེམས་མེད། །ཀུན་གཞི་ལས་བྱུང་རྣམ་ཤེས་ནི། །དོན་གཉིས་ལ་ནི་རྟོག་པར་བྱེད། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་དོན་གཅིག་ལ། །སེམས་གཉིས་ཀྱིས་ནི་མི་ཤེས་འགྱུར། །སྨྲ་བ་མེད་ཅིང་ཚིག་མེད་དེ། །སེམས་མཐོང་ཕྱིར་ནི་སྟོང་མ་ཡིན། །རང་གི་སེམས་ནི་མ་མཐོང་ཕྱིར། །ལྟ་བའི་དྲ་བ་འཇུག་པར་འགྱུར། །རྐྱེན་རྣམས་འོང་བ་མེད་པ་སྟེ། །དངོས་པོ་དག་ནི་གང་ཡང་མེད། །ཁམས་རྣམས་མེད་ཅིང་ཕུང་པོ་མེད། །འདོད་ཆགས་མེད་ཅིང་འདུས་བྱས་མེད། །ལས་དང་ མེ་མེད་སྔོན་ཡང་མེད། །བྱས་པ་མེད་ཅིང་འདུས་བྱས་མེད། །མཐའ་ཡང་མེད་ཅིང་ཆགས་པ་མེད། །ཐར་པ་མེད་ཅིང་བཅིངས་པ་མེད། །ལུང་མ་བསྟན་ལ་དངོས་པོ་མེད། །ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་མེད། །དུས་མེད་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །ཆོས་ཉིད་དག་ཀྱང་མེད་པ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་བདེན་རྣམས་མེད། །འབྲས་བུ་མེད་ཅིང་རྒྱུ་རྣམས་མེད། །ལོག་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །འབྱུང་བ་དང་ནི་འཇིག་པ་མེད། །ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཡོད་མ་ཡིན། །མཐའ་དང་མཐའ་མེད་པ་ཡང་མེད། །ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་ངས་བཤད་དོ། །ལུས་དང་ཉོན་མོངས་ལས་ལམ་དང་། །བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་རྣམས། །རྨི་ལམ་དང་ནི་སྨིག་རྒྱུ་འདྲ། །དྲི་ཟ་ཡི་ནི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་རྣམ་བཞག་པས། །དངོས་པོའི་མཚན་ལས་རྣམ་པར་ལྡོག །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་གནས་པའི་ཕྱིར། །རྟག་དང་ཆད་པ་མཐོང་བར་འགྱུར། །མྱ་ངན་འདས་ལ་ཕུང་པོ་མེད། །བདག་ཀྱང་མེད་ཅིང་མཚན་ཉིད་མེད། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་འཇུག་པ་ཡིས། །ཐར་པ་འཛིན་ལས་ལོག་པར་འགྱུ
Chinese
以欢笑看待时，是安立的解说。 以一法成就五种相，此真实者将舍弃。 戏论为魔所持，应超越有与无。 以颠倒之想，见无我，则不贪求有。 若带观察而行，则唯生争论。 真实之胜义不可言说，止息则见法。 以阿赖耶为所依，意亦极深入。 以心与意为所依，则识亦深入。 增益与损减，是心之自性如是。 瑜伽士若修习之，则得唯心之智。 于意与自性事物，无常与断常之执念。 于生与不生之瑜伽，瑜伽士无执念。 从阿赖耶所生之识，于二义生起分别。 从彼所生之一义，二心不能知。 无言说且无语词，以见心故非空。 以未见自心故，入于见网。 诸缘无来处，事物皆无有。 无界亦无蕴，无贪亦无有为法。 业与火皆无，先前亦无有。 无造作亦无有为法，无边亦无贪著。 无解脱亦无系缚，于无记无事物。 无法与非为法，无时之涅槃。 法性亦皆无，无佛亦无真谛。 无果亦无因，无邪见与涅槃。 无生起与坏灭，十二支亦非有。 无始亦无终，为舍弃一切见。 故我说唯心，身与烦恼业道与，作者与果报等，如梦与阳焰。 如乾闼婆城，以安立唯心故，从事物之相中解脱。 以安住于唯心故，将见常与断。 于涅槃无蕴，亦无我与自性。 以入于唯心故，将从执著解脱中返回。
English
When viewed with laughter, it is an established explanation. With one dharma accomplishing five aspects, this truthful one will abandon. Elaboration is seized by demons, one should transcend existence and non-existence. With perverse thoughts, seeing selflessness, one will not crave existence. If one proceeds with examination, then only disputes arise. The ultimate truth is inexpressible, cessation is the seeing of dharma. With the Alaya as the basis, the mind also enters deeply. With mind and intellect as the basis, consciousness also enters. Superimposition and depreciation are the nature of mind as it is. If a yogi meditates on this, they will attain the wisdom of mind-only. Regarding mind and characteristic entities, there is no clinging to permanence or impermanence. Regarding birth and non-birth in yoga, the yogi has no clinging. The consciousness arising from the Alaya discriminates between two meanings. From the one meaning arising from that, two minds cannot know. Without speech and without words, it is not empty because of seeing the mind. Because one has not seen one's own mind, one enters the net of views. Conditions have no coming, things do not exist at all. There are no realms and no aggregates, no desire and no conditioned phenomena. There is no karma and no fire, and there was none before. There is no action and no conditioned phenomena, no end and no attachment. There is no liberation and no bondage, in the indeterminate there are no things. There is no dharma and no non-dharma, no timeless Nirvana. All natures are also non-existent, there is no Buddha and no truths. There are no results and no causes, no wrong views and no Nirvana. There is no arising and no destruction, the twelve branches do not exist. There is no beginning and no end, in order to abandon all views. Therefore, I have spoken of mind-only, body and afflictions, paths of action, agents, and results, are like dreams and mirages. Like a Gandharva city, by establishing mind-only, one is liberated from the characteristics of things. By abiding in mind-only, one will see permanence and annihilation. In Nirvana, there are no aggregates, no self and no characteristics. By entering into mind-only, one will turn away from clinging to liberation.