Tibetan
་ལམ་མོ་ཤམ་བུ་བཞིན་ཏེ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་སུ་སྣང་། །ཐེག་ཆེན་ང་ཡི་ཐེག་པ་མིན། །ཡི་གེ་མེད་ཅིང་སྒྲ་ཡང་མེད། །བདེན་པ་མ་ཡིན་ཐར་པ་མིན། །སྣང་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་ཐེག་པ་སྟེ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་བྱེད་པ། །ཡིད་ཀྱི་ལུས་ནི་སྣ་ཚོགས་པ། །དབང་གི་མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན། །དངོས་པོ་དག་ནི་རྐྱེན་རྣམས་དང་། །གཅིག་དང་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཏེ། །སྐྱེ་བ་དག་ནི་མདོར་བཤད་དེ། །འགོག་པ་དག་ནི་རྒྱས་པར་རོ། །མ་སྐྱེས་སྟོང་པ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། །སྐྱེས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཅིག །མ་སྐྱེས་སྟོང་པ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །སྐྱེས་པའི་སྟོང་པ་འཇིག་པར་འགྱུར། །སྟོང་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མཐའ། །མྱ་ངན་འདས་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཡིད་ཀྱི་ ལུས་ནི་སྣ་ཚོགས་པ། །རྣམ་གྲངས་དག་གིས་ངས་བཤད་དོ། །མདོ་སྡེ་འདུལ་བ་ཆོས་མངོན་པས། །དོན་གྱིས་མ་ཡིན་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས། །རྣམ་པར་དག་པ་གང་རྟོག་པ། །བདག་མེད་པ་ལ་དེ་མི་གནས། །ང་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ནི། །མུ་སྟེགས་ཅན་དག་གང་གིས་ཀྱང་། །རྐྱེན་གྱིས་ཡོད་པ་ནམ་བསྒྲུབས་ན། །ཇི་ལྟ་བུར་ནི་ཡོད་པར་འགྱུར། །རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཡོད་པར་ཡང་། །སུ་ཡིས་བསྒྲུབས་ན་གང་མེད་བསྒྲུབས། །སྐྱེ་བར་སྨྲ་བ་ངན་ལྟ་བས། །ཡོད་དང་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག །གང་གི་ཅི་ཡང་མི་སྐྱེ་ལ། །ཅི་ཡང་འགག་པར་མི་འགྱུར་བ། །འགྲོ་བ་དབེན་པར་མཐོང་བས་ན། །དེ་ལ་ཡོད་མེད་ཉེར་མི་འགྲོ། །སྣང་བ་རི་བོང་རྭ་བཞིན་ཏེ། །མི་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྣམ་རྟོག་ཡོད། །སྨིག་རྒྱུ་ལ་ནི་རི་དགས་བཞིན། །གང་རྣམས་རྟོག་པ་དེ་དག་ནོར་། །རྣམ་རྟོག་མངོན་པར་ཆགས་པ་ཡིས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤིན་ཏུ་འབྱུང་། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འཇིག་ལས་གྲོལ། །སྣང་བ་མེད་ལ་རབ་ཏུ་སྤྱོད། །ཟབ་ཡངས་རྒྱ་ཆེ་ཡེ་ཤེས་དང་། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཞིང་རྣམས་ནི། །རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་རྣམས་ལ་བཤད། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་མི་རྟོག་པ། །སྲིད་གསུམ་མི་རྟག་སྟོང་པ་སྟེ། །བདག་དང་བདག་གི་རྣམ་སྤངས་དང་། །རྒྱུ་མེད་པ་ཡི་རྣམ་རྟོག་ནི། །རྣམ་པར་རྟོག་ཅེས་བྱར་མི་རུང་། །ཇི་ལྟ་བུ་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ། །ཆུ་མེད་པར་ནི་ཆུར་འཛིན་འགྱུར། །དེ་བཞིན་སྣང་ལ་བྱིས་པ་རྣམས། །འཕགས་པ་རྣམས་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ། །འཕགས་པའི་ལྟ་བ་དག་པ་སྟེ། །རྣམ་པར་ཐར་པ་གསུམ་ལས་བྱུང་། །རང་དང་སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་རྣམས། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་བཤད། །ཐམས་ཅད་ཆོས་ལ་མ་ཆགས་དང་། །གཅིག་པུ་དབེན་པར་སྤྱོད་པ་དང་། །མ་བརྟགས
Chinese
如是道路如商队，种种形象显现。 大乘非我之乘，无字亦无声。 非真谛，非解脱，非无相之行境。 然乃大乘之乘，能自在禅定。 意之身种种，以自在之花庄严。 事物与诸缘，非一亦非异。 生之事略说，灭之事广说。 未生空性为一，已生空性亦一。 未生空性为胜，已生空性终将灭。 空性、如是性与边，涅槃与法界。 意之身种种，以种种名相我已说。 经藏、律藏、论藏，非以义理，乃以词句。 凡所分别之清净，于无我者不成立。 我与诸佛，以及外道徒，若以任何因缘成立有，如何能成有？ 以诸缘而有，谁能成立？何者不成立？ 说生者乃恶见，于有与无作分别。 何者无所生，亦无所灭，见诸行寂静故，于彼有无不亲近。 显现如兔角，乃人们之分别念。 如旱海市蜃楼之于鹿，凡所分别皆是错。 由分别念之显着执着，分别念极易生起。 解脱生死，于无相中善行。 甚深广阔之智慧，与圆满庄严之刹土，为诸佛子宣说，于声闻众不思议。 三有无常空性，断除我与我所之相，无因之分别念，不应称为分别。 如于旱海市蜃楼中，无水而执为水，如是显现中，凡愚之人，圣者则有别。 圣者之见清净，由三解脱门而生，自相与共相之体性，为声闻众广说。 于一切法不执着，独处寂静，不思议。
English
Such is the path like a caravan, various forms appear. The Great Vehicle is not my vehicle, without letters and without sound. Not the truth, not liberation, not the realm of the non-manifest. Yet it is the vehicle of the Great Vehicle, able to control samadhi. The body of mind is various, adorned with flowers of power. Things and all conditions, neither one nor different. The matter of birth is briefly explained, the matter of cessation is extensively explained. The unborn emptiness is one, the emptiness of the born is also one. The unborn emptiness is supreme, the born emptiness will eventually perish. Emptiness, suchness, and the end, Nirvana and the realm of Dharma. The body of mind is various, I have spoken with various names. Sutra, Vinaya, Abhidharma, not by meaning, but by words. Whatever purity is conceived, it does not exist in the selflessness. I and all the Buddhas, and the non-Buddhists, if existence is ever established by any cause, how can it become existence? If existence is established by all conditions, who can establish what is not established? Speaking of birth is a bad view, distinguishing between existence and non-existence. For what is not born at all, nor will it cease, seeing the solitary going, one does not approach existence or non-existence. The appearance is like a rabbit's horn, it is the discrimination of people. Like deer in a mirage, all those discriminations are wrong. Due to the manifest attachment of discrimination, discrimination arises very easily. Liberated from birth and destruction, practicing well in the absence of appearance. Profound, vast, and extensive wisdom, and the perfectly adorned fields, are taught to the sons of the Victorious Ones, inconceivable to the Hearers. The three realms are impermanent and empty, abandoning the aspects of self and what belongs to self, the discrimination of no cause, should not be called discrimination. Just as in a mirage, water is perceived where there is no water, so in appearance, foolish people, the noble ones are different. The view of the noble ones is pure, arising from the three doors of liberation, the characteristics of self and commonality, are extensively taught to the Hearers. Not clinging to all dharmas, dwelling alone in solitude, inconceivable.
Tibetan
་པ་ཡི་འབྲས་བུ་ནི། །རང་རྒྱལ་སྲས་པོ་དག་ལ་བཤད། །ཕྱི་རོལ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། །གཞན་དབང་རང་གི་གཞི་ལས་སྐྱེས། །བདག་ལས་སྐྱེས་པའི་འཁྲུལ་མ་མཐོང་། །དེ་ཕྱིར་སེམས་རྣམས་རབ་ཏུ་འཇུག །བཅུ་པོ་པ་ནི་དང་པོ་ཡིན། །དང་པོ་པ་ནི་བརྒྱད་པོ་ཡིན། །དགུ་པོ་ཡང་ནི་བདུན་པ་སྟེ། །བདུན་པོ་པ་ཡང་བརྒྱད་པོ་ཡིན། །གཉིས་པོ་པ་ནི་གསུམ་པ་ཡིན། །བཞི་པོ་ཡང་ནི་ལྔ་པོ་ཡིན། །གསུམ་པོ་ཡང་ནི་དྲུག་ཡིན་ཏེ། །སྣང་མེད་པ་ལ་རིམ་ཅི་ཡོད། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་སྣང་མེད་ཚེ། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་ལ་ དངོས་མེད་མེད། །དངོས་དང་དངོས་མེད་མཉམ་པས་ནི། །འཕགས་པ་རྣམས་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ། །ཇི་ལྟར་དངོས་རྣམས་དངོས་པོ་མེད། །ཇི་ལྟར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བྱེད། །གང་གི་ཚེ་ན་ཕྱི་ནང་གི། །གཡོ་བ་ཡི་ནི་སེམས་མི་ཤེས། །དེ་ཚེ་འཇིག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། །སེམས་ཀྱི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱང་མཉམ། །ཐོག་མ་མེད་ལྡན་འཁོར་བ་ན། །བྱིས་པ་དངོས་འཛིན་གྱིས་གཡོགས་པ། །གཟེར་གྱིས་གཟེར་ལ་ཇི་བཞིན་དུ། །བྲིད་ནས་འཛིན་པ་རྣམ་པར་བཟློག །དེ་ཡི་རྒྱུ་ཅན་དེ་ལ་དམིགས། །ཡིད་ཀྱི་འཇུག་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡང་འབྱིན་པར་བྱེད། །རྣམ་པར་ཤེས་ཀྱང་དེ་ལ་གནས། །རྣམ་པར་སྨིན་སྐྱེས་བྱིན་རླབས་དང་། །རིས་དང་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་། །རྨི་ལམ་དུ་ནི་གང་རྙེད་དང་། །མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམ་བཞི་སྟེ། །གང་ཡང་རྨི་ལམ་རྙེད་པ་དང་། །གང་ཡང་སངས་རྒྱས་གནང་བ་དང་། །གང་རིས་འགྲོ་དང་རིགས་ཀྱི་རྣམས། །མངོན་ཤེས་རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་དེ་མིན། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་བསྒོས་པའི་སེམས། །དངོས་པོར་སྣང་བ་ཤིན་ཏུ་འཇུག །བྱིས་པས་གང་ཚེ་མི་ཤེས་པ། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བར་བཤད་པར་བྱ། །དངོས་པོ་མཚན་ཉིད་ལྡན་པར་ནི། །ཕྱི་རོལ་ཇི་སྲིད་རྣམ་རྟོག་ཅིང་། །རང་གི་ནོར་པ་མ་མཐོང་ན། །དེ་སྲིད་དུ་ནི་སེམས་རྒྱས་བྱེད། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ནི་སྐྱེ་བརྗོད་ལ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ནི་སྣང་བ་བརྗོད། །སྣང་བ་དག་ནི་སྣང་བ་མིན། །གང་གི་ཅི་ལ་ཅི་ཞིག་བརྗོད། །སེམས་ནི་རང་བཞིན་དང་བ་སྟེ། །རྙོག་པར་བྱེད་པ་ཡིད་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་དང་བཅས་པའི་ཡིད། །རྟག་ཏུ་བག་ཆགས་འདེབས་པར་བྱེད། །ཀུན་གཞི་ཡིས་ནི་འདོར་བར་བྱེད། །ཡིད་ནི་འགྲོ་ལ་སྨོན་པར་བྱེད། །རྣམ་ཤེས་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཡི། །ནོར་པ་མཐོང་ནས་རབ་ཏུ་ཆགས། །ང་ཡི་སེམས་ནི་སྣང་བ་སྟེ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ནི་དོན་མེད་པར། །ནོར་པ་ལ་ནི་དེ་ལྟར་བསྒོམས། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་དྲན་པར་གྱིས། །བསམ་གཏ
Chinese
的果实，是对自己的王子们说的。对外境进行考察的自性，是依他起从自己的基础上产生。没有见到从我产生的错觉，因此心识要完全进入。第十是第一，第一是第八，第九是第七，第七也是第八，第二是第三，第四也是第五，第三也是第六，对无有来说有什么次第？当事物都无有时，瑜伽士就没有非有。有和非有相等，圣者们就产生果实。如何有诸法非有？如何做成平等性？当内外的一切，不知道摇动的心时，那时就是毁灭的时候，心的平等性也是平等。在无始的轮回中，孩童被实执所覆盖，就像用钉子钉钉子一样，迷惑后执着，彻底遣除。以那个为因，缘于那个，是意的进入之处，也是产生心之因。识也安住于此，成熟所生加持和，类别和行境等也产生。梦中所获得的和，四种神通，无论是梦中所获得的，无论是佛所赐予的，无论是类别行境和种姓的，都不是神通成熟所生。被习气所熏染的心，对显现为实有之物非常执着。孩童什么时候不明白，那时就说是出生。对于具有事物自性的，只要对外境进行分别，没有见到自己的过失，那心就会增长。因为什么而说是出生，因此才说是显现。显现不是显现，对谁说什么呢？心是自性清净的，使之浑浊的是意。与识一起的意，总是种下习气。阿赖耶识舍弃，意希求行境。识在对境显现时，见到过失后非常贪执。我的心是显现，外境没有意义，对过失这样修习，也要忆念真如。思考
English
The fruit of is spoken to one's own princes. The nature of examining external objects is that other-dependence arises from its own basis. I have not seen the illusion arising from myself, therefore the minds should fully enter. The tenth is the first, the first is the eighth, the ninth is also the seventh, the seventh is also the eighth, the second is the third, the fourth is also the fifth, the third is also the sixth, what order is there for the non-existent? When things are non-existent, the yogi has no non-existence. Because existence and non-existence are equal, the noble ones produce fruit. How are all things non-existent? How to make equality? When all that is internal and external, does not know the moving mind, then it is the time of destruction, and the equality of mind is also equal. In beginningless samsara, children are covered by the clinging to reality, just like nailing a nail with a nail, deluded and clinging, completely dispelling. With that as the cause, focusing on that, is the place of entry of the mind, and also produces the cause of the mind. Consciousness also abides in it, and blessings and, categories and realms also arise from maturation. Whatever is obtained in dreams and, the four kinds of clairvoyance, whether it is obtained in dreams, whether it is given by the Buddha, whether it is of categories, realms and lineages, it is not born of clairvoyance maturation. The mind imbued with habits is very attached to things that appear to be real. When children do not understand, then it is said to be birth. For those who have the nature of things, as long as they discriminate against external objects, and do not see their own faults, then the mind will grow. Why is it said to be birth, therefore it is said to be appearance. Appearance is not appearance, what is said to whom? The mind is naturally pure, and it is the mind that makes it turbid. The mind together with consciousness always plants habits. Alaya abandons, the mind desires the realm. When consciousness appears in the object, after seeing the fault, it becomes very attached. My mind is appearance, external objects have no meaning, meditate on the fault in this way, and also remember Suchness. Thinking