Tibetan
ས་ཀྱང་། །གལ་ཏེ་མཚན་མ་སྐྱེར་ཟིན་ན། །དེ་ཉིད་དེ་ཡི་ནོར་བ་སྟེ། །རབ་རིབ་ཡོངས་སུ་མ་དག་བཞིན། །རབ་རིབ་ཅན་རྣམས་བསླད་པ་ཡིས། །སྐྲ་ཤད་མཐོང་བ་ཇི་བཞིན་དུ། །དེ་བཞིན་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་། །འཛིན་པ་ཡུལ་ལ་ཤིན་ཏུ་འཇུག ། སྲིད་གསུམ་འདི་ནི་སྐྲ་ཤད་འདྲ། །སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་ལྟར་ནོར་བ་སྟེ། །རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ནི། །རྣམ་པར་བསྒོམས་ན་གྲོལ་བར་འགྱུར། །རྣམ་པར་རྟོག་དང་རྣམ་བརྟག་དང་། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇུག་པ་དང་། །འཆིང་དང་བཅིང་བྱ་བཅིངས་པ་དང་། །དྲུག་པོ་འདི་དག་ཐར་པའི་རྒྱུ། །ས་རྣམས་མེད་ཅིང་བདེན་པ་མེད། །ཞིང་རྣམས་མེད་ཅིང་སྤྲུལ་པ་མེད། །སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་རང་སངས་རྒྱས། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་བརྟགས་པའོ། །གང་ཟག་རྒྱུ་དང་ཕུང་པོའི་རྣམས། །དེ་བཞིན་རྐྱེན་དང་རྡུལ་ཕྲན་དང་། །གཙོ་བོ་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པོ་རྣམས། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག །སེམས་ནི་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་དུ། །ཐམས་ཅད་ལུས་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། །རྣམ་པ་དྲུག་གིས་སྣ་ཚོགས་འཛིན། །སེམས་ཀྱི་རིགས་ནི་མཚན་ཉིད་མེད། །ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བདག་མེད་དེ། །བདག་ཀྱང་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་མེད། །དེ་དག་བརྟགས་པ་བཞིན་དུ་མེད། །དེ་དག་མེད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བྱིས་པས་བརྟགས་པ་བཞིན། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་སྟེ། །དེ་དག་མཐོང་བཞིན་ཡོད་ན་ནི། །ཐམས་ཅད་ཡང་དག་མཐོང་བར་འགྱུར། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དག་པ་མེད། །ཇི་ལྟར་མཐོང་བཞིན་དེ་མེད་དེ། །དེ་དག་མེད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྟོག་ནོར་བའི་མཚན་མ་སྟེ། །གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །མཚན་ཉིད་དེ་ལ་མིང་བཏགས་པ། །དེ་ནི་རྣམ་བརྟགས་མཚན་ཉིད་དོ། །རྐྱེན་དང་མིང་གི་བརྡ་དག་ལས། །ཀུན་རྟོག་ནོར་བའི་མཚན་མ་དག །ནམ་ཞིག་དེ་ལ་མི་འབྱུང་ན། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། །སྤྲུལ་པ་ཡི་ནི་རྒྱལ་བ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་དང་། །ཕྱོགས་ཕྱོགས་ཀྱི་ནི་ཞིང་རྣམས་དང་། །སྒྱུ་འདྲའི་ཆོས་དང་འཕྲུལ་པ་དང་། །རྒྱལ་བ་གང་རྣམས་སྤྲུལ་པ་དག །དེ་ཀུན་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི། །བདེ་བ་ཅན་ནས་བྱུང་བའོ། །གང་ཡང་སྤྲུལ་པས་བཤད་པ་དང་། །རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་པས་གང་བཤད་པ། །མདོ་སྡེ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་ཚུལ། །དེ་ཡི་དགོངས་པ་ཤེས་པར་གྱིས། །གང་ཡང་རྒྱལ་བའི་བུས་བཤད་ དང་། །གང་ཡང་འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད། །སྤྲུལ་པ་དག་གིས་གང་བཤད་པ། །རྣམ་སྨིན་རྒྱལ་བས་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་
Chinese
再说，如果显现了错觉的征象，那本身就是它的过失，就像眼翳还没有完全消除一样。被眼翳迷惑的人们，就像看到毛发的幻影一样。同样，孩子们也会对事物产生强烈的执着。 这三界就像毛发的幻影，像海市蜃楼中的水一样是错觉。像梦境和幻术一样，如果进行观修，就能获得解脱。分别、辨别、分别的产生，束缚、能束缚者、被束缚者，这六者是解脱的原因。 地不存在，真实不存在；刹土不存在，化身不存在；诸佛和独觉佛，以及声闻们，也都是被臆想出来的。补特伽罗、因、蕴，同样，缘和微尘，以及自在天、遍入天、造作者们，都只是唯心上的分别。 心是所有的一切，在所有的一切中，一切都融入于身体。通过六种方式执持各种事物，心的种类没有自性。蕴中没有我，我也不是在蕴中。它们并不像被臆想的那样存在，但也不是不存在。 就像孩子们的臆想一样，一切事物都是存在的。如果能像看到的那样存在，那么就能如实地见到一切。因为一切事物都不存在，所以没有烦恼的清净。就像看到的那样不存在，但也不是不存在。 遍计所执是错觉的征象，是受他支配的自性。对那个自性进行命名，那就是依他起自性。从缘和名称的约定俗成中，遍计所执的错觉征象消失。当它不再产生时，那就是圆成实自性。 异熟佛、化身胜者、菩萨、有情，以及各个方向的刹土，如幻的法和幻变，以及所有化身的胜者，这一切都从无量光佛的极乐世界中产生。 无论是化身所说，还是异熟所生者所说，以及极其广大的经藏之理，都要理解它的意旨。无论是胜者之子所说，还是引导者们所说，以及化身们所说，都不是异熟胜者所说。法。
English
Moreover, if the sign of illusion has arisen, that itself is its fault, just as when cataracts have not been completely removed. Those deluded by cataracts, like seeing a mirage of hair. Likewise, children also have strong attachments to objects. These three realms are like a mirage of hair, like water in a mirage, which is a delusion. Like dreams and illusions, if one meditates, one can attain liberation. Discrimination, discernment, the arising of discrimination, bondage, the binder, the bound, these six are the cause of liberation. There is no earth, there is no truth; there are no realms, there are no emanations; Buddhas and Pratyekabuddhas, as well as Shravakas, are also imagined. Pudgalas, causes, and aggregates, likewise, conditions and atoms, as well as Ishvara, Vishnu, and the creator, are all just discriminations on the mind-only. The mind is all of everything, in all of everything, everything merges into the body. It grasps various things through six ways, the nature of the mind has no characteristics. There is no self in the aggregates, and I am not in the aggregates. They do not exist as they are imagined, but they are not non-existent either. Just like the imaginations of children, all things exist. If they exist as they are seen, then one will truly see everything. Because all things do not exist, there is no purification of afflictions. Just as they are seen, they do not exist, but they are not non-existent either. The imagined nature is the sign of illusion, it is the nature of being controlled by others. Naming that nature, that is the dependent nature. From the conventions of conditions and names, the signs of the imagined nature disappear. When it no longer arises, that is the perfectly established nature. The Vipaka Buddha, the emanation Victorious One, Bodhisattvas, sentient beings, and the realms in all directions, the Dharma like illusions and transformations, and all the Victorious Ones who are emanations, all of these arise from the Blissful Land of Amitabha. Whatever is spoken by the emanation, or whatever is spoken by those born from Vipaka, and the extremely vast teachings of the Sutras, understand its intention. Whatever is spoken by the sons of the Victorious One, or whatever is spoken by the guides, and whatever is spoken by the emanations, is not spoken by the Vipaka Victorious One. Dharma.
Tibetan
འདི་རྣམས་ནི་མ་སྐྱེས་པ། །དེ་དག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་སྒྱུ་མ་དང་། །རྨི་ལམ་སྤྲུལ་པ་རྣམས་དང་འདྲ། །སྣ་ཚོགས་སེམས་ནི་འཇུག་པ་སྟེ། །སེམས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར། །འགོག་པར་འགྱུར་བའང་སེམས་ཉིད་དེ། །སེམས་ཉིད་སྐྱེ་ཡི་གཞན་མ་ཡིན། །མི་ཡི་སྣ་ཚོགས་བརྟགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བ་མངོན་པ་སྟེ། །འདི་ནི་སེམས་ཙམ་དོན་ཀྱང་མེད། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཐོག་མ་མེད་དུས་སྤྲོས་པ་ཡིས། །གནས་ངན་ལེན་རྣམས་རབ་ཏུ་བསྡུས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྒོས་པས་ན། །དེ་ཕྱིར་ལོག་པར་སྣང་བ་འབྱུང་། །དོན་དུ་སྣང་ལ་རྣམ་ཤེས་ཏེ། །ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཤིན་ཏུ་གྱུར་པ་སྣང་མེད་དེ། །དེ་ནི་འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །དོན་རབ་འབྱེད་པའི་བསམ་གཏན་དང་། །བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་བསམ་གཏན་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་བསམ་གཏན་པས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསམ་གཏན་དགེ། །ཀུན་བརྟགས་པ་ཡི་རང་བཞིན་གྱིས། །ཐམས་ཅད་ཆོས་ནི་མ་སྐྱེས་པ། །གཞན་གྱི་དབང་ལ་གནས་ནས་ནི། །མི་ཡི་རྣམ་རྟོག་འཁྱམ་པ་ཡིན། །ནམ་ཞིག་གཞན་གྱི་དབང་དག་ནས། །རྣམ་པར་རྟོག་དང་བྲལ་བ་ན། །ཤིན་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་ཉིད། །རྟོག་པ་སྤངས་པར་གནས་པའོ། །རྣམ་རྟོག་བདེན་པར་ཡོད་མིན་གྱིས། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་མ་རྟོག་ཅིག །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ། །ནོར་པ་དེ་དག་རྣམ་རྟོག་ན། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་བརྟགས་པ་ནི། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་ནི། །ནམ་ཞིག་སྣང་བ་མེད་གྱུར་ན། །དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་ལྷ་ཡི་ཕྱག །ཞིང་རྣམས་ཀུན་ནས་བྱུང་བའི་ས། །དེ་ཡི་མགོ་ལ་ཉུག་མཛད་དེ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་ལྟས། །གང་ཕྱིར་བློ་ཡིས་རབ་གཞིགས་ན། །རང་བཞིན་དག་ནི་མི་དམིགས་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་བརྗོད་དུ་མེད། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པར་བཤད། །རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་དོན་ལ་ནི། །ཡོད་དང་མེད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་དུ་གཏོགས་པའི་དངོས་པོ་ལ། ། ཡོད་དང་མེད་པ་གང་རྟོག་པར། །མུ་སྟེགས་ལྟ་བ་ཅན་དག་ནི། །བསྟན་ལས་རིང་དུ་གྱུར་པར་ཤེས། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་སྨྲ་བ་ལ། །རྟག་ཏུ་ཚེ་རབས་གཞན་སོང་ཚེ། །ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིས། །གོམས་ཤིང་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །མིང་ནི་བརྗོད་པར་མ་བྱས་ན། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་རྨོངས་པར་འགྱུར། །དེ་བས་རྨོངས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། །མིང་དུ་གདགས་པར་བྱ་བ་ཡིན། །མིང་དང་ནོར་བའི་རྣམ་རྟོག་དང་། །རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་
Chinese
这些都是不生的， 也不是清净的。 如乾闼婆城幻术， 梦境化现等一样。 种种心识生起时， 心即能获得解脱。 心即是能止息者， 唯心能生无他物。 人们种种测度的心， 显现为实在之境。 此唯是心境亦非有， 不作分别即解脱。 无始以来由戏论， 积聚种种恶趣业。 因串习种种分别念， 故而生起颠倒显现。 显现为境乃是识， 具有正智之行境。 彻底转变无显现， 此乃圣者之行境。 胜义分别之禅定， 以及孩童游戏之禅定， 如是观真实之禅定， 胜过如来之禅定。 由遍计所执之自性， 一切诸法皆不生。 安住于依他起性中， 人们分别念漂荡。 何时脱离依他起， 远离种种分别念时， 彻底转变即是真如， 安住于舍弃分别念。 分别念非真实有故， 莫以分别作分别。 于能取与所取之相， 错谬彼等即分别。 执著外境所见之义， 即是遍计所执自性。 何时舍弃彼等一切， 何时无有显现之时， 彼时诸佛天神之手， 于一切净土所生处， 轻抚其人之头顶， 示现随行真如者。 何以智慧善观察， 自性实不可得见， 是故彼等不可说， 亦说无有自性也。 由因缘所生之义， 有与非有皆非有。 于属于因缘之事物， 若思维有与非有者， 彼等外道见者们， 当知远离于教法。 于一切事物之言说， 若恒常经历其他生世， 则由相互之分别念， 将成为串习又串习。 若不诠说名言者， 一切世间将愚昧。 是故为遣除愚昧， 应当安立名言也。 名言与错谬之分别， 以及因缘等
English
These are unborn, And not pure either. Like a Gandharva city illusion, And dreams, emanations, and the like. When various minds arise, The mind will be liberated. The mind itself is what ceases, The mind itself arises, nothing else. The various minds contemplated by people, Manifest as appearing as real. This is only mind, and there is no object either, Non-conceptualization will be liberation. From beginningless time, through elaboration, Negative states are thoroughly accumulated. Because of being accustomed to conceptualization, Therefore, inverted appearances arise. Appearing as objects is consciousness, Having the sphere of activity of correct wisdom. When completely transformed, there is no appearance, That is the sphere of activity of the noble ones. The meditation that distinguishes meanings, And the meditation of children's play, Likewise, the meditation that focuses on suchness, Is superior to the meditation of the Thus-Gone One. By the nature of the completely imputed, All phenomena are unborn. Dwelling in dependence on others, People's conceptual thoughts wander. When one is free from dependence on others, And free from conceptualization, Complete transformation is suchness, Dwelling in the abandonment of conceptualization. Since conceptualization is not truly existent, Do not conceptualize with conceptualization. In the characteristics of the apprehended and the apprehender, Those errors are conceptualization. The imputation of seeing external objects, Is the nature of the completely imputed. When one has abandoned all of those, When there is no appearance, At that time, the hands of the Buddhas and gods, From all the lands where they arise, Will gently touch the head of that person, Showing the sign of following suchness. Because when one examines well with intelligence, The nature is not seen, Therefore, those are inexpressible, And it is also said that there is no essence. Regarding the meaning produced by conditions, Existence and non-existence are both non-existent. Regarding the objects that belong to conditions, If one thinks about existence and non-existence, Those with heretical views, Know that they are far from the teaching. Regarding the speech of all objects, If one constantly goes through other lifetimes, Then through mutual conceptualization, One will become accustomed and accustomed. If names are not spoken, The whole world will become confused. Therefore, in order to dispel confusion, Names should be established. Names and erroneous conceptualizations, And conditions, etc.