Tibetan
འི་ལྟ་བར་ལྷུང་བ། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་རྒྱས་པར་བགྱིད་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྣ་ཚོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག །བདག་དང་བདག་གིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཞིག་ལགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། མཆིས་པ་དང་མ་མཆིས་པར་ལྷུང་བའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་དང་། དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། ལྟ་བ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ལས་ཇི་ལྟར་བཟློག་པ་དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དོན་དམ་པའི་གནས་སུ་ཡང་ཚད་མ་དང་། དབང་པོ་དང་། ཡན་ལག་དང་། དཔེ་དང་། རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ལས་ཀྱང་བཟློག་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་གཅིག་ལ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ལགས་པའི་དོན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་ལ། དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་། ཅི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་མཚུངས་པ་རྒྱུར་གསུང་བར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན་གཅིག་ལས་ནི་འབྱུང་། གཅིག་ལས་ནི་མི་འབྱུང་ཞེས་བཀའ་སྩལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གཅིག་ལས་འབྱུང་བའམ། གཅིག་ལས་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱི་རོལ་ན་སྣང་བའི་དངོས་པོ་དངོས་པོ་ མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་གི་སེམས་སྣང་བ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་སྐྱེའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ངས་ནི་གཞན་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རང་གི་སེམས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་དངོས་པོ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་འབྱུང་བར་བཤད་དེ། ཇི་ལྟར་ན་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འདི་དག་བདག་དང་བདག་གིར་མངོན་པར་ཞེན་པར་ལྟ་བ་རྣམ་པར་སྤངས་ཏེ། བྱེད་པ་དང་། བྱ་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་། འབྲས་བུ་ལས་བཟློག་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ། རང་གི་སེམས་སྣང་བ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་གྱུར་ཏེ། ས་ཐམས་ཅད་ལ་མཐར་ཕྱིན་པར་མཁས་ཤིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དག་གི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་དང་། ཆོས་ལྔ་དང་། རང་བཞིན་དང་། དངོས་པོར་ལྟ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ལྡོག་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་སྙམ་ནས། རྒྱུ་དེ་དང་། རྐྱེན་དེའི་ཕྱིར་ངས་རྣ
Chinese
堕入宗派的见解中，使外道的见解得以弘扬，并且由于分别念的习气，对外境的各种事物产生执着，以及心和心所产生的分别念。如果这些都是从对我和我所的执着中产生的，那么，世尊，既然如此，外境各种事物的体性和，以及陷入存在与不存在的体性，与事物和非事物相分离，以及与见解相分离的体性，如何才能避免呢？同样，世尊，在胜义谛的境界中，也必然会避免量、根、支、喻和因的体性。世尊，为什么对于一个不是真实的事物，会产生执着于各种事物的分别念呢？而对于胜义谛的体性，却不会产生执着的分别念呢？难道世尊您不会说不相同是原因吗？世尊说，一个产生，一个不产生。世尊说：大慧，分别念不是从一个产生，也不是不从一个产生。那是什么原因呢？因为，例如，有和没有的分别念不会产生；因为外境显现的事物是不存在的；因为认识到自己的心只是显现，所以分别念不会产生。大慧，我说过，其他的凡夫俗子由于自己的心是各种分别念的体性，所以由于业的事物显现，因此会对各种分别念的事物的体性产生执着。那么，这些凡夫俗子如何才能断除对我和我所的执着，从而避免能作者、所作的因缘和结果，以及分别念，认识到自己的心只是显现，从而使身心得到极大的转变，并且精通一切土地，进入如来各自的智慧境界，并且获得从五法、自性和事物见解的分别念中解脱呢？想到这些原因和条件，我
English
Falling into sectarian views, causing the views of non-Buddhists to flourish, and due to the habits of conceptualization, clinging to various external objects, as well as the conceptualizations arising from mind and mental factors. If these all arise from clinging to self and what belongs to self, then, Blessed One, since this is the case, how can the nature of various external objects, and the nature of falling into existence and non-existence, being separated from things and non-things, and the nature of being separated from views, be avoided? Similarly, Blessed One, in the realm of ultimate truth, the nature of valid cognition, sense faculties, limbs, analogies, and causes will also inevitably be avoided. Blessed One, why does conceptualization, which clings to various objects of things that are not true, arise for one thing, while conceptualization that clings to the nature of ultimate truth does not arise? Would the Blessed One not say that dissimilarity is the cause? The Blessed One said, one arises, one does not arise. The Blessed One said: Great Wisdom, conceptualization does not arise from one, nor does it not arise from one. Why is that? Because, for example, the conceptualization of existence and non-existence does not arise; because the objects appearing externally do not exist; because one realizes that one's own mind is merely an appearance, therefore conceptualization does not arise. Great Wisdom, I have said that other ordinary people, because their own mind is the nature of various conceptualizations, therefore, because the objects of karma appear, they will cling to the nature of various conceptualized objects. So how can these ordinary people abandon the view of clinging to self and what belongs to self, thereby avoiding the causes and conditions and results of the agent and the action, as well as conceptualization, realizing that their own mind is merely an appearance, thereby causing body and mind to undergo great transformation, and be proficient in all lands, enter the realm of the Tathagatas' respective wisdom, and obtain liberation from the conceptualizations of the five dharmas, nature, and views of things? Thinking of these causes and conditions, I
Tibetan
མ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་སྣ་ཚོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འཐོབ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་དེ་ཉིད་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ། །རྒྱུ་རྣམས་དང་ནི་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས། །གང་རྣམས་འཇིག་རྟེན་འབྱུང་ཞེས་པ། །རྣམ་རྟོག་མཐའ་བཞིར་ཞེན་པ་སྟེ། །དེ་དག་ང་ཡི་ཚུལ་མི་ཤེས། །འཇིག་རྟེན་ཡོད་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དེ་བཞིན་མེད་ལས་སྐྱེ་བའང་མིན། །ཡོད་མེད་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་ཞིང་། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་ལས་མིན་ན། །རྒྱུ་དག་དང་ནི་རྐྱེན་རྣམས་སུ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཅི་ཕྱིར་རྟོག །ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་པའང་མིན། །དེ་བཞིན་ཡོད་མེད་གཉི་ག་མིན། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་རབ་མཐོང་ན། །སེམས་གྱུར་བདག་མེད་པ་ཡང་འཐོབ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེ་སྟེ། །རྐྱེན་རྣམས་ལས་ནི་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་རྐྱེན་གྱིས་ བྱས་པ་ཡིན། །བྱས་པ་རྣམས་ནི་བདག་ཡོད་མིན། །དངོས་པོས་དངོས་པོ་མི་སྐྱེད་དེ། །དངོས་པོ་གཉིས་ཡོད་སྐྱོན་ཕྱིར་དང་། །དངོས་པོ་གཉིས་མེད་སྐྱོན་གྱི་ཕྱིར། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་གཉིས་སུ་མེད། །འདུས་བྱས་ཆོས་རྣམས་རབ་བརྟགས་ཏེ། །དམིགས་བྱེད་དམིགས་བྱ་ཡོངས་སྤངས་ན། །དེ་ནི་སེམས་མེད་སེམས་ཙམ་སྟེ། །སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་ངས་བཤད་དོ། །ཙམ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གནས། །རྐྱེན་དངོས་གཉི་ག་སྤངས་པ་སྟེ། །དངོས་པོ་མཐར་ཐུག་དག་གི་མཆོག །སེམས་ཙམ་ཞེས་ནི་ངས་བཤད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་བདག་ཅེས་ཉེར་བརྟགས་པ། །དེ་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཕུང་པོ་ཕུང་པོ་ཞེས་བཏགས་པ། །དངོས་མེད་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་བཞི་སྟེ། །མཚན་ཉིད་དང་རྒྱུ་དངོས་ལས་བྱུང་། །གསུམ་པ་བདག་མེད་མཉམ་པ་སྟེ། །བཞི་པ་རྣལ་འབྱོར་རྣལ་འབྱོར་པ། །རྣམ་རྟོག་བག་ཆགས་གཡོས་པས་ན། །སེམས་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས། །ཡུལ་རྣམས་ཕྱི་རོལ་སྣང་བར་གྱུར། །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་སེམས་ཙམ་མོ། །ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། །སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་རྣམས་སུ་སྣང་། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་གཞག་པ། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་ངས་བཤད་དོ། །ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤོངས་ཤིང་། །རྟོག་དང་བརྟག་བྱ་བྲལ་བ་སྟེ། །དམིགས་མེད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི། །སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་ངས་བཤད་དོ། །དངོས་མེད་དངོས་མེད་མ་ཡིན་པ། །དངོས་དང་དངོས་
Chinese
那些分别念是从对各种非真实之义的执着而产生的，这是已经说过的。因为如实地完全了知真实的意义，所以能够获得解脱，就不会产生各种分别念。然后，为了世尊再次显示那个意义，宣说了这些偈颂：由诸因和诸缘，所谓世间生起者，乃是执着四边分别念，彼等不了知我的法性。世间不是从有而生，同样也不是从无而生，也不是从有无而生，也不是从非有非无而生。在诸因和诸缘中，孩童们为何分别？不是有，也不是无，同样也不是有无二者，如是善见世间，也能获得心之自性空性。一切事物不生，因为是从诸缘而生。一切都是由缘所作，所作的都不是有自性。事物不生事物，因为有二者存在的过失，以及二者不存在的过失，诸事物不是二元的。善于观察诸有为法，如果完全舍弃能缘和所缘，那就是无心唯心，我也是这样说的。唯是自性之所在，舍弃了缘和事物二者，是究竟事物的殊胜，我说是唯心。被认为的世俗我，那不是实有。被假立的蕴、蕴，也是同样无实。平等性有四种，自性和从因事物而生，第三是无我平等，第四是瑜伽瑜伽士。由分别念习气所动，心生起各种形象，诸境显现为外境，那就是世间唯心。外境显现不是有，心显现为各种形象，安立身体和受用等，我也是说唯心。完全舍弃一切见，远离能分别和所分别，无所缘且无生，我也是说唯心。非实有，非非实有，实有和
English
It has been said that those conceptualizations arise from attachment to various unreal meanings. Because one fully knows the true meaning as it is, liberation is attained, and various conceptualizations will not arise. Then, in order for the Blessed One to further show that meaning, these verses were spoken: By causes and conditions, what is said to arise in the world, is attachment to the four extremes of conceptualization; those do not know my nature. The world does not arise from existence, nor does it arise from non-existence, nor does it arise from both existence and non-existence, nor does it arise from neither existence nor non-existence. In causes and conditions, why do children conceptualize? It is not existence, nor is it non-existence, nor is it both existence and non-existence. If the world is seen well in this way, one also obtains the selflessness of the mind. All things do not arise, because they arise from conditions. All are made by conditions, and what is made is not self-existent. Things do not produce things, because of the fault of two things existing, and because of the fault of two things not existing, things are not dual. Having well examined conditioned dharmas, if one completely abandons the object of focus and the act of focusing, that is mindlessness, mind-only, and I have said so. "Only" is the place of the essence, abandoning both conditions and things, it is the supreme of ultimate things, I have said it is mind-only. The conventionally imputed self, that is not substantially existent. The aggregates, aggregates, which are imputed, are also likewise unreal. Equality has four aspects: characteristic, and arising from cause and thing. The third is selflessness equality, the fourth is yoga yogi. Agitated by the imprints of conceptualization, the mind arises in various forms, objects appear as external objects, that is the world mind-only. External appearances are not existent, the mind appears in various forms, establishing bodies and enjoyments, I also say it is mind-only. Completely abandon all views, being separated from the conceiver and the conceived, without object and without arising, I also say it is mind-only. Not real, not not real, real and