Tibetan
དག་ནི་གཉིས་ལ་གནས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཡོད་པ་ལ་གནས་པ་དང་། དངོས་པོ་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མོས་པའི་ལྟ་བར་ལྟུང་བ་སྟེ། འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་འབྱུང་བར་འདུ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་པ་དག་ཡོད་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཡོད་ན་སྐྱེའི་མེད་པ་ལས་མ་ཡིན་པས། ཡོད་པ་ལས་སྐྱེ་སྟེ། མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེས་དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་ན། འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་མེད་པ་ལས་གནས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གི་དངོས་པོར་ཁས་བླང་བ་བྱས་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གི་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་ཅིང་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཁས་མི་ལེན་པ་ནི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་དབེན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གི་དངོས་པོ་ལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མེད་ཅེས་བྱ་བར་ཁས་ལེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པར་ འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན། བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་དེས་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གི་དངོས་པོ་ཁས་བླངས་ལ་སླད་ཀྱིས་ནི་ཁས་མི་ལེན་པ་དག་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །གང་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་གོ་བ་ནི་ལེགས་སོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གི་དངོས་པོ་དངོས་པོ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཐ་དད་པ་དང་། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་རྣམས་ནི་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གི་དངོས་པོ་ལུས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁས་ལེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་དང་། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས
Chinese
的确，存在于两种状态中。例如，存在于有之中，以及万物都堕入对无的信仰的观点中，即认为非生为生。对此，大慧，世间之人如何安住于有之中呢？例如，如果世间有因和缘，则生，不是从无而生。因此，从有而生，不是从无而生，大慧如此说，就是说世间无因。大慧，世间如何安住于无之中呢？例如，对贪欲、嗔恨和愚痴的事物作肯定，然后在它们之后，对贪欲、嗔恨和愚痴的事物不存在进行分别念和执着。大慧，不肯定事物存在，是因为事物的自性完全空虚，因此，如来、声闻和独觉们，对于贪欲、嗔恨和愚痴的事物，不做肯定说有或说无。大慧，对此如何进行破灭呢？大慧向世尊请问：世尊，那些肯定了贪欲、嗔恨和愚痴的事物，后来又不肯定的人。世尊开示说：大慧，好啊，好啊！你如此理解是好的。大慧，那不是仅仅破灭了贪欲、嗔恨和愚痴的事物，而是连声闻和独觉们也破灭了。那是什么原因呢？例如，因为不观察内外，以及烦恼是各别的和非各别的缘故。大慧，贪欲、嗔恨和愚痴，即使在内外也不可观察，因为贪欲、嗔恨和愚痴的事物没有身体，并且没有肯定。佛、声闻和独觉们不是破灭者，因为佛、声闻和独觉
English
Indeed, it exists in two states. For example, existing in being, and all things falling into the view of believing in non-being, that is, perceiving the unborn as born. To this, Mahamati, how do worldly people abide in being? For example, if the world has causes and conditions, it is born, not born from non-being. Therefore, it is born from being, not born from non-being, Mahamati says so, which means saying that the world has no cause. Mahamati, how does the world abide in non-being? For example, affirming things of desire, hatred, and delusion, and then after them, discriminating and clinging to the non-existence of things of desire, hatred, and delusion. Mahamati, not affirming the existence of things is because the nature of things is completely empty, therefore, the Tathagatas, Sravakas, and Pratyekabuddhas do not affirm or deny the existence of things of desire, hatred, and delusion. Mahamati, how is it destroyed? Mahamati asked the Blessed One: Blessed One, those who affirm things of desire, hatred, and delusion, and later do not affirm them. The Blessed One said: Mahamati, good, good! It is good that you understand it that way. Mahamati, it is not only the things of desire, hatred, and delusion that are destroyed, but also the Sravakas and Pratyekabuddhas are destroyed. Why is that? For example, because of not observing inside and outside, and because afflictions are separate and non-separate. Mahamati, desire, hatred, and delusion are not observable even inside and outside, because the things of desire, hatred, and delusion have no body and no affirmation. Buddhas, Sravakas, and Pratyekabuddhas are not destroyers, because Buddhas, Sravakas, and Pratyekabuddhas
Tibetan
་དེ་དག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དང་། འཆིང་བ་དང་བཅིང་བའི་རྒྱུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་བཅིང་བར་བྱ་བ་ཡོད་ན་བཅིང་བ་ཡང་ཡོད་དེ། བཅིང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་སྐད་དུ་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་པ་སྨྲ་བ་འདི་ཡང་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ངས་དེ་ལ་དགོངས་ནས་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་རི་རབ་ཙམ་ཡོད་པ་ནི་བླའི། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་མེད་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ནི་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ལྟུང་བའི་བསམ་པ་ཅན་དག་རང་གི་སེམས་སྣང་བ་ཙམ་དུ་མི་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་མི་རྟག་ཅིང་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་ འཇིག་པར་མཐོང་ནས། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་ཅིང་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཡི་གེའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བར་རྣམ་པར་རྟོག་ན་ཡང་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་དེ་ཉིད་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ། །ཡོད་དང་མེད་པ་མཐའ་གཉིས་ཏེ། །ཅི་ཙམ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམས། །སྤྱོད་ཡུལ་དེ་དག་རབ་སྤངས་ན། །སེམས་མཉམ་རབ་དབེན་ཞི་བར་འགྱུར། །ཡུལ་གྱི་དངོས་ལ་འཛིན་མེད་པས། །འགོག་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡོད་པའི་དངོས་རྣམས་དེ་བཞིན་ཉིད། །འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཇི་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང་། །བྱུང་ནས་དེ་ནི་འགག་པར་འགྱུར། །རྒྱུ་རྐྱེན་ཡོད་དང་མེད་ཅེས་པ། །ང་ཡི་བསྟན་ལ་དེ་མི་གནས། །མུ་སྟེགས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་དང་། །ང་དང་གཞན་གྱིས་བྱས་མིན་ཏེ། །རྒྱུ་རྐྱེན་འདུས་ལས་བྱུང་ཡིན་ན། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་མེད་པར་འགྱུར། །རྒྱུ་རྐྱེན་ཡོད་པ་སུས་བསགས་ན། །མེད་པ་ཞེས་ནི་རྗོད་པར་བྱེད། །ལོག་ལྟ་སྨྲ་བ་ཆོས་སྐྱེ་བ། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡོད་མེད་བརྟགས། །གང་གིས་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་མེད་དང་། །འགག་པ་མེད་པར་རབ་ཤེས་པ། །འཇིག་རྟེན་དབེན་པར་མཐོང་བས་ན། །ཡོད་མེད་གཉིས་ལས་རྣམ་པར་འགྲོལ། །དེ་ནས་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་རྣམས་ལ་གྲུབ་པའི་མཐའི་ཚུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་དུ་གསོལ། གྲུབ་པའི་མཐའི་ཚུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་རབ་
Chinese
那些是自性解脱的缘故，并且没有束缚和系缚的因，没有实物的缘故。大慧，如果存在应该被束缚的事物，那么也存在束缚，因为那是束缚的因。大慧，像那样宣说彻底毁灭者，也被称为无的体性。大慧，我考虑到那一点，说执着于人我的见解有如须弥山般高大，但执着于显现的慢心者的空性见解则不是。大慧，没有的显现慢心者是彻底毁灭者。那些沉溺于自相和共相的念头者，因为不了解自己的心只是显现，所以看到外在的事物都是无常的，并且刹那刹那都在毁灭。 即使他们认为蕴、界、处是恒常不变、变化，并且脱离了文字的体性，他们也是彻底毁灭者。然后，世尊为了再次阐述那个意义，说了这些偈颂：有和无是两个极端，无论心识的行境是什么。如果彻底舍弃那些行境，心就平等、极度寂静、获得寂灭。因为对境的事物没有执着，所以不是没有止息，存在的诸事物就是真如，如同圣者的行境一样。从无因中产生，产生后它就会灭亡。所谓有因有缘和无因无缘，那不在我的教法中存在。外道和佛陀，不是我和他人所造，如果是从因缘聚合中产生，怎么会没有呢？谁积累了因缘，而说没有呢？说邪见者产生了法，以分别来衡量有和无。谁稍微了解无生和无灭，因为看到世界是寂静的，所以从有和无二者中解脱。然后，菩萨摩诃萨大慧又对世尊这样说道：世尊，请为我和其他菩萨们讲述宗义的体性。请详细讲述宗义的体性。
English
Those are liberated by their very nature, and because there is no cause for bondage and binding, because there is no substance. Great Wisdom, if there is something to be bound, then there is also bondage, because that is the cause of bondage. Great Wisdom, speaking of that which utterly destroys in that way is also called the nature of non-existence. Great Wisdom, considering that, I said that clinging to the view of self is as great as Mount Sumeru, but the view of emptiness of those with manifest pride is not. Great Wisdom, the manifest pride of non-existence is the one who utterly destroys. Those who fall into the thought of self-characteristics and general characteristics, because they do not know that their own mind is only appearance, see that external things are impermanent and are utterly destroyed from one moment to the next. Even if they think that the aggregates, realms, and sources are constant, unchanging, and free from the nature of letters, they are still destroyers. Then, the Bhagavan, in order to explain that meaning again, spoke these verses: Existence and non-existence are two extremes, whatever the objects of the mind may be. If those objects are completely abandoned, the mind becomes equal, extremely tranquil, and attains peace. Because there is no clinging to the objects of the realm, it is not without cessation, the existing things are suchness, just like the realm of the noble ones. It arises from no cause, and having arisen, it will perish. The so-called having cause and condition and having no cause and condition, that does not exist in my teaching. Non-Buddhists and Buddhas, not made by me and others, if it arises from the aggregation of causes and conditions, how can it not exist? Who has accumulated causes and conditions, and says there is none? Speaking of wrong views, the Dharma arises, and with discrimination, one measures existence and non-existence. Whoever slightly understands no birth and no cessation, because he sees the world as solitary, is liberated from both existence and non-existence. Then, the Bodhisattva Mahasattva Great Wisdom again said this to the Bhagavan: Bhagavan, please explain to me and other Bodhisattvas the nature of the tenets. Please explain in detail the nature of the tenets.