Tibetan
་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྣང་བར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །ལྟོས་པའི་རྒྱུ་ནི་འགགས་པའི་དུས་ན་བྱ་བའི་རྒྱུན་ཆད་དེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དངོས་པོར་སྐྱེ་བའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འདི་དག་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་པས་རིམ་གྱིས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་ལ་ཅིག་ཅར་ཡང་མི་སྐྱེའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་ན་ནི་བྱེད་པ་དང་། བྱ་བ་བྱེ་བྲག་མེད་པས་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་ན་ནི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བས་མི་སྐྱེ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བུ་མ་སྐྱེས་པར་ཕ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བས་འབྲལ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྒྱུ་དང་། དམིགས་པ་དང་། མཚུངས་པ་མེད་པ་དེ་མ་ཐག་པ་དང་། བདག་པོའི་རྐྱེན་ལ་སོགས་པས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བས་མི་སྐྱེ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་གྱིས་སམ་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་སྟེ། རང་གི་སེམས་སྣང་བའི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་དངོས་པོ་མེད་པས་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རིམ་གྱིས་སམ་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་སྟེ། གཞན་དུ་རང་གི་སེམས་སྣང་བ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་དུ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་མཚན་མ་སྐྱེའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དང་། བྱ་བའི་དངོས་པོ་དང་། སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་རིམ་གྱིས་དང་། ཅིག་ཅར་གྱི་ལྟ་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་དེ་ཉིད་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེ་སྟེ། །རྒྱུ་རྐྱེན་འགག་པའང་ཡོད་མ་ཡིན། །སྐྱེ་དང་འགག་པ་དེ་དག་ལ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་རྟོག་པ་སྐྱེད། །འགགས་པ་ལས་ནི་ཡང་སྐྱེ་དང་། །འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་བཀག་མིན་ཏེ། །བྱིས་པ་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཡིས། །རྐྱེན་དུ་རྟོག་པ་རབ་སྤང་ཕྱིར། །ཡོད་དང་མེད་པ་རྟེན་འབྲེལ་ཆོས། །དེ་དག་སྐྱེ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །བག་ཆགས་རྨོངས་པས་རབ་ཏུ་འཇུག །དེ་ལས་སྲིད་གསུམ་སྣང་བ་ཡིན། །ཡང་དག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་མེད། །འགག་པའང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་རབ་བརྟགས་ན། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ཇི་བཞིན་ནོ། །གཟུང་བ་དང་ནི་འཛིན་པ་ཡི། །ནོར་
Chinese
如同显现色等一样。待缘之因，乃是坏灭之时，事业的相续断绝，生为不分别之事物。这些大智慧，并非幼稚的各类众生以各自的分别之相逐渐产生，也不是同时产生。那是什么缘故呢？如果同时产生，则能作者和所作无有差别，因此不会成为因的体性。如果逐渐产生，则因为没有获得我的体性，所以逐渐产生也不会产生，如同儿子未出生就没有父亲这个名称一样。大智慧逐渐产生，分离的结合也不行，那是因为是分别。因为由因、所缘、无等同之无间缘和增上缘等所生之事物产生，所以大智慧逐渐产生不会产生，因为是执着于遍计所执性的体性。不是逐渐或同时产生，因为是自心显现的身体和受用。由于自性和共相，以及外境的有实无实，所以大智慧不是逐渐或同时产生，否则因为没有领会自心显现仅仅是分别，所以相不产生。因此，因和缘，以及所作之事物，和结合的体性，逐渐和同时的观点应当完全舍弃。 然后，为了世尊再次显示那个意义，说了这些偈颂。一切诸法不生，因缘的坏灭也不存在。对于生和灭那些，产生作为因和缘的分别。从坏灭中再次生，关联的因缘并非遮止，因为幼稚极其愚昧，为了彻底舍弃作为缘的分别。有和无的缘起之法，那些生是不存在的。习气因愚昧而进入，由此显现三有。从真实的缘中没有生，坏灭也不会成为存在，如果彻底观察一切有为法，如同虚空之花一样。所取和能取的，财
English
Just as appearances such as form arise. The dependent cause is that at the time of cessation, the continuity of activity is cut off, and it arises as a non-discriminating entity. These great wisdoms do not arise gradually or simultaneously from the characteristics of the individual discriminations of childish beings. Why is that? If it arises simultaneously, then there is no distinction between the agent and the object, so it will not become the nature of a cause. If it arises gradually, then because it has not obtained the nature of self, it will not arise by arising gradually, just as there is no name of father without a son being born. Great wisdom does not allow for separation by arising gradually, because it is discrimination. Because the object to be produced is produced by causes, objects, unequal immediate conditions, and dominant conditions, etc., great wisdom does not arise by arising gradually, because it is the nature of being attached to the nature of complete imputation. It does not arise gradually or simultaneously, because it is the body and enjoyment that appear in one's own mind. Because of the nature of self and generality, and the existence or non-existence of external objects, great wisdom does not arise gradually or simultaneously, otherwise, because one does not understand that the appearance of one's own mind is merely discrimination, the sign does not arise. Therefore, the views of cause and condition, and the object of action, and the nature of combination, gradual and simultaneous, should be completely abandoned. Then, in order for the Blessed One to show that meaning again, these verses were spoken. All dharmas do not arise, and the cessation of causes and conditions does not exist. In those arising and ceasing, discrimination arises as cause and condition. From cessation there is rebirth, and the related causes and conditions are not prevented, because the childish are extremely ignorant, in order to completely abandon discrimination as a condition. The dependent arising dharmas of existence and non-existence, those births do not exist. Habits enter through ignorance, from which the three realms appear. There is no birth from true conditions, and cessation will not become existence, if all conditioned things are thoroughly examined, they are like flowers in the sky. The object to be grasped and the grasper, wealth.
Tibetan
པར་མཐོང་བ་རབ་ཏུ་སྤོངས། །སྐྱེད་དང་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྒྱུ་རྐྱེན་དག་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་སྣང་བ་མེད་པས་ན། །དེ་དག་ཀུན་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚིག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཞེས་བགྱི་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བཤད་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཞན་རྣམས་ཚིག་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཞེས་བགྱི་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པ་དེས། བརྗོད་པ་དང་། བརྗོད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་དེ། མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས། བརྗོད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་དག་པར་བགྱིད་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་ངས་ཁྱོད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། ལེགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བཀའ་མཉན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཚིག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ དང་། རྨི་ལམ་གྱི་ཚིག་དང་། གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚིག་དང་། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚིག་གོ །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ནི་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །རྨི་ལམ་གྱི་ཚིག་ནི་སྔོན་མྱོང་བའི་ཡུལ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། སད་ནས་ཡུལ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚིག་ནི་སྔོན་དགྲས་བྱས་པའི་ལས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚིག་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྤྲོས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་རང་གི་ས་བོན་གྱི་བག་ཆགས་ལས་འབྱུང་སྟེ། འདི་ནི་ཚིག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ད་དུང་
Chinese
彻底断绝影像显现，既非产生也非生出，因缘等也不存在。由于一切皆无显现，所以，所有这些都是言说。此后，菩萨摩诃萨大慧菩萨又向薄伽梵请问说：薄伽梵，请您宣说名为“言语分别之体性心要”的法类。薄伽梵，我和其他菩萨摩诃萨们，通过对此“言语分别之体性心要”法类的透彻理解，就能领悟言说和两种言说的含义，从而迅速证得无上正等觉，成佛后，以两种言说的方式使一切众生完全清净。薄伽梵回答说：大慧，因此，你要好好听，用心记住，我将为你宣说。大慧菩萨向薄伽梵请示说：好的，薄伽梵。听闻薄伽梵的教诲后，薄伽梵这样说道：大慧，言语分别的体性有四种，即：体性的言语，梦境的言语，对恶劣处境的分别执着的言语，以及无始以来的分别言语。其中，体性的言语源于对自身分别之色体性的执着。梦境的言语源于对先前经历之境的回忆，以及醒来后境无实有。对恶劣处境的分别执着之言语，源于对先前敌人所作之业的回忆。无始以来之分别言语，源于对无始以来之分别戏论的执着，以及恶劣处境的自身种子习气。这被称为言语分别的四种体性。此后，菩萨摩诃萨大慧菩萨为了同样的目的，再次向薄伽梵祈请道：薄伽梵，请您
English
Completely abandon the appearance of images. It is neither produced nor born. Causes and conditions also do not exist. Since everything is without appearance, all of these are speech. Then, the Bodhisattva Mahasattva Mahamati again asked the Blessed One: "Blessed One, please explain the Dharma category called 'Essence of the Nature of Speech Discrimination.' Blessed One, I and other Bodhisattva Mahasattvas, through thoroughly understanding this Dharma category called 'Essence of the Nature of Speech Discrimination,' will be able to comprehend the meaning of speech and the two types of speech. Thus, we will quickly attain the unsurpassed perfect enlightenment, become Buddhas, and purify all sentient beings completely through the means of the two types of speech." The Blessed One replied: "Mahamati, therefore, listen very well and keep it in mind, and I will explain it to you." Mahamati asked the Blessed One: "Very well, Blessed One." Having heard the Blessed One's teaching, the Blessed One said: "Mahamati, the nature of speech discrimination has four aspects, namely: the speech of nature, the speech of dreams, the speech of attachment to discrimination of unfavorable situations, and the speech of discrimination from beginningless time. Among them, the speech of nature arises from attachment to the nature of the form of one's own discrimination. The speech of dreams arises from recalling previously experienced objects and from the non-existence of objects upon awakening. The speech of attachment to discrimination of unfavorable situations arises from recalling actions previously done by enemies. The speech of discrimination from beginningless time arises from attachment to the elaboration of discrimination from beginningless time and from the habitual seeds of one's own unfavorable situations. These are called the four natures of speech discrimination." Then, again, the Bodhisattva Mahasattva Mahamati, for the same purpose, again requested the Blessed One: "Blessed One, please