Tibetan
་པར་རྟོག་ལ་མ་རྟོག་ཤིག །རྣམ་པར་རྟོག་མེད་མཁས་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་ལ་བརྟགས་གྱུར་ན། །གཉིས་མིན་མྱ་ངན་འདས་མ་ཡིན། །མི་སྐྱེ་བར་ནི་དམ་བཅས་པའི། །ཚུལ་ནི་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་སྣང་། །སྒྱུ་མ་རྒྱུ་མེད་བྱུང་བ་སྟེ། །གྲུབ་མཐའ་འདས་ཤིང་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཐོག་མ་མེད་ནས་བསྒོམས་པ་ཡི། །སེམས་ནི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་སྣང་། །དོན་ལྟ་བུ་སྟེ་དོན་མེད་མིན། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་རྣམ་པར་བསྒོམ། །མེ་ལོང་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་གཟུགས། །གཅིག་དང་ཐ་དད་ཉིད་སྤངས་པ། །སྣང་སྟེ་དེ་ནི་མེད་པའང་མིན། །སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་ནོ། །དྲི་ཟ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་དག །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །འབྱུང་བ་ ཡིན་ཏེ་མི་འབྱུང་མེད། །བདག་དང་ཆོས་སུ་བརྟགས་པ་ཡིས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེས་བུ་ལྟར། །འཇུག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཇུག །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྟོགས་སོ། །མ་ཚང་བ་དང་རྐྱེན་གྱི་དབང་། །དེ་བཞིན་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ། །བདག་མཐུ་རག་ལས་རྒྱལ་བ་ཡང་། །རག་ལུས་ཉན་ཐོས་ལྔ་པོར་བཤད། །དུས་གཞན་དུ་ནི་ཞིག་པ་དང་། །དོན་དམ་དུ་དང་ཕན་ཚུན་དང་། །མི་རྟག་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི། །བྱིས་པ་མི་མཁས་རྟོག་པར་བྱེད། །ཡོན་ཏན་རྡུལ་ཕྲན་རང་བཞིན་རྒྱུས། །བྱིས་པ་མཐའ་གཉིས་ལྷུང་བ་དག །ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་འཛིན་ཕྱིར། །ཐར་པ་ཡི་ནི་ཐབས་མི་ཤེས། །ཇི་ལྟར་བྱིས་པ་སོར་མོའི་རྩེར། །ཟླ་བར་འཛིན་ཏེ་གཞན་དུ་མིན། །ཇི་ལྟར་ཡི་གེར་ཆགས་པའི་རྣམས། །ང་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་རྟོགས། །འབྱུང་བ་མཚན་ཉིད་མི་འཐུན་པ། །གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པ་སྟེ། །དེ་ནི་འབྱུང་བ་གནས་པ་ཡིན། །འབྱུང་འགྱུར་འབྱུང་བས་མ་བྱས་སོ། །མེ་ནི་གཟུགས་ལ་སྲེག་པར་བྱེད། །སྤྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ཆུ་ཡི་ཁམས། །རླུང་ནི་གཟུགས་ལ་འདོར་བྱེད་པ། །འབྱུང་བས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །རྣམ་པར་ཤེས་དང་གཟུགས་ཕུང་པོ། །དེ་ནི་གཉིས་ཏེ་ལྔ་མ་ཡིན། །ཕུང་པོའི་རྣམ་གྲངས་ཐ་དད་པ། །ངས་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱར་ཡང་བཤད། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་བྱེ་བྲག་ནི། །འཇུག་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན། །གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་འདྲེས་པ་སྟེ། །འབྱུང་ལས་གྱུར་མིན་སེམས་གཟུགས་སོ། །སྔོ་ལ་སོགས་པ་ཟླ་ཡིས་དཀར། །དཀར་ལ་སོགས་པའི་ཟླ་ཡིས་སྔོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་དང་། །ཡོད་དང་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད། །གྲུབ་བྱེད་གྲུབ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་དང་། །གྲང་དྲོ་མཚན་དང་མཚན་གཞི་དང་། །དེ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །རྟོག་གེ
Chinese
于分别念处莫分别，无分别念乃智者。若于分别念而观察，则非二元之寂灭。于不生立誓之方式，显现如幻术一般。幻术无因而生，宗派超越且衰败。从无始以来所修习之，心如影像般显现。如意义一般而非无意义，如实如是而修习。如镜中之影像，舍弃一与异之自体。显现然彼亦非无，生之体性即如是。寻香城幻术等等，如依赖因与缘一般。如是诸法之一切生起，是生起而非不生起。以我与法而观察之，分别念如士夫一般。进入以二种方式进入，孩童们不能了知。不完整与缘之力，如是声闻阿罗汉。我之威力依赖于胜者亦，依赖于五声闻而说。于异时而坏灭，于胜义谛与互相，无常乃四种方式。孩童不智者作分别。功德微尘自性因，孩童堕入二边者。为执着有与无之方，故不识解脱之方便。如孩童于指尖，执持月亮而非于他处。如是执着于文字者们，不了知我之如是性。生起之体性不相符，生起色之事物。彼乃生起安住者，生变非由生所作。火焚烧色，幻化自性水之界。风抛弃色，生起如何生起耶？识与色蕴，彼乃二而非五。蕴之名相各异，我亦说为百种方式。心与心生之差别，乃进入极进入者。色之相杂，非由生所变乃心色。青色等等由月亮而白，白色等等由月亮而青。生起因与果，有与无乃空性。成立者与所成立与所成立事，冷热相与所相与，彼等等一切乃，分别。
English
Do not conceptualize where there is conceptualization, the non-conceptual is the wise. If one examines conceptualization, then it is not the two-fold nirvana. The way of vowing not to be born, appears like an illusion. Illusion arises without cause, doctrines are transcended and decay. The mind that has been cultivated from beginningless time, appears like an image. Like meaning, but not meaningless, cultivate it correctly as it is. Like an image in a mirror, abandoning the nature of one and different. It appears, but it is not non-existent either, the nature of birth is like that. Gandharva cities, illusions, etc., like relying on cause and condition. Likewise, the arising of all things, is arising and not non-arising. By examining self and dharma, conceptualization is like a person. Entering, it enters in two ways, children do not understand. Incompleteness and the power of conditions, likewise, the Shravaka Arhats. The power of self relies on the Victorious One as well, it is said to rely on the five Shravakas. Destruction at other times, in ultimate truth and mutually, impermanence is four ways. Children, the unwise, make distinctions. Qualities, particles, nature, cause, children fall into two extremes. Because of clinging to the side of existence and non-existence, they do not know the means of liberation. Like a child at the tip of a finger, grasping the moon and not elsewhere. Likewise, those attached to letters, do not understand my suchness. The nature of arising is incompatible, arising the object of form. That is the arising dweller, change is not made by arising. Fire burns form, the element of water is of illusory nature. Wind discards form, how does arising arise? Consciousness and the form aggregate, that is two and not five. The names of the aggregates are different, I also speak of a hundred ways. The difference between mind and mental events, is entering, extremely entering. The mixing of form, not changed by arising, is mind-form. Blue and so on are white by the moon, white and so on are blue by the moon. Generating cause and effect, existence and non-existence are emptiness. The establisher, the established, and the to-be-established, cold and hot, sign and the signified, all of these are, conceptualization.
Tibetan
་ཅན་གྱིས་མ་བསྒྲུབས་སོ། །སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་དྲུག །དེ་དག་བདག་དང་ལྡན་པ་སྟེ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་བྲལ་བ་ཡི། །ཀུན་གཞི་དེ་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག །གྲངས་ཅན་གཅེར་བུ་ཁྱད་པར་ཅན། །དབང་ཕྱུག་སྨྲས་ པའི་རྟོག་གེ་བ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་། །དབེན་པའི་དོན་གྱིས་རྣམ་པར་སྤངས། །དབྱིབས་དང་བྱད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དག །འབྱུང་ལས་སྐྱེས་ཏེ་འབྱུང་བ་མིན། །མུ་སྟེགས་ཅན་ནི་འབྱུང་འགྱུར་དང་། །འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་སྨྲ། །དེ་ལས་གང་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན། །རྒྱུ་ལས་མ་སྐྱེས་རྟོག་པར་བྱེད། །ཡོད་མེད་ཕྱོགས་ལས་རྟེན་པའི་རྣམས། །རྨོངས་པས་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་དོ། །སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་ལྡན་པ་སྟེ། །ཡིད་ལ་སོགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན། །རྣམ་དག་མཚན་ཉིད་སེམས་ཅན་ནི། །ཡེ་ཤེས་དང་ནི་ལྷན་ཅིག་གནས། །གཟུགས་དང་ལས་ནི་གང་ཡོད་དང་། །ཕུང་པོ་ཡུལ་གྱི་རྒྱུས་བྱུང་དང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཉེར་ལེན་མེད། །གཟུགས་མེད་པ་ན་མི་གནས་སོ། །སེམས་ཅན་མེད་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ཅན་སྨྲ་ལ་བདག་མེད་གྱུར། །རྣམ་པར་ཤེས་པའང་མི་འབྱུང་ཕྱིར། །བདག་མེད་སྨྲ་བ་ཆད་པར་གྱུར། །དེ་ཡི་གནས་པ་བཞི་པོ་རྣམས། །གཟུགས་མེད་པར་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོད། །ཕྱི་ནང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་འཇུག་གོ །སྲིད་པ་བར་མའི་ཕུང་པོ་རྣམས། །རྟོག་གེ་ཅན་རྣམས་འདོད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་གཟུགས་མེད་པར་སྐྱེས་པའི། །སྲིད་པའི་གཟུགས་ནི་མེད་དམ་ཅི། །སེམས་ཅན་རྣམ་ཤེས་མེད་ན་ནི། །ནན་ཏན་མ་བྱས་ཐར་པར་འགྱུར། །མུ་སྟེགས་སྨྲ་བ་ཐེ་ཙོམ་མེད། །རྟོག་གེ་ཅན་གྱིས་མི་ཤེས་སོ། །དེ་ན་གཟུགས་ཀྱང་ཡོད་པ་སྟེ། །གཟུགས་མེད་པ་ལ་ལྟ་བ་མེད། །དེ་མེད་པས་ན་གྲུབ་མཐའ་མེད། །ཐེག་པ་མེད་ཅིང་འགྲོ་བ་མེད། །དབང་པོ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ཡི། །བག་ཆགས་ལས་བྱུང་རྣམ་ཤེས་པ། །རྣམ་པ་བརྒྱད་ལས་ཕྱོགས་གཅིག་ནི། །སྐད་ཅིག་དུས་སུ་མི་འཛིན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་གཟུགས་ནི་མི་འཇུག་ལྟར། །དབང་པོ་རྣམས་དང་དབང་མི་འཇུག །དེ་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་། །དབང་པོ་ལ་སོགས་སྐད་ཅིག་བཤད། །གཟུགས་ནི་རྟོག་པར་མ་གྱུར་པར། །རྣམ་པར་ཤེས་པར་ཇི་ལྟར་འཇུག །རྣམ་པར་ཤེས་པར་མ་ཞུགས་ ན། །ཇི་ལྟར་འཁོར་བ་སྐྱེས་པར་འགྱུར། །སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇུག་པར་ནི། །རྣམ་པར་འདྲེན་པ་མི་འཆད་དོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་པ། །འགྲོ་བར་བར་ཆད་མེད་པར་གཡོ། །དབང་པོ་རྣམས་དང་དབང་པོའི་དོན། །མཁས་ལ་མ་ཡིན་བླུན་པོ་ལ། །བྱིས་པ
Chinese
未被有宗派者所證實。 心、意及六種識， 彼等具有我， 一與異性分離之， 阿賴耶識即深入。 數論派、裸形派、特殊論者， 自在天所說之論理家， 落入有與無之邊， 以寂靜之義完全捨棄。 形狀與相貌之差別， 從生起，非為生起之因。 外道說生起變化， 諸生起亦如是生。 彼之外道， 臆測非從因而生。 依賴有與無邊者， 因愚昧故不能領會。 與心同時具有， 遠離意等。 清淨自性之有情， 與智慧同時存在。 凡所有之色與業， 蘊由處之因而生， 有情亦無取， 無色則不住。 因有情不存在之故， 說有情者則成無我。 因識亦不生之故， 說無我者則成斷滅。 彼之四種住處， 於無色中如何存在？ 因無內外事物之故， 識不得入。 中有之蘊， 如論理家所欲， 如是生於無色之， 有之色不存在嗎？ 若有情無識， 則未精勤即得解脫。 外道之說毫無疑問， 論理家不能知曉。 彼處亦有色， 無色則無可見。 因彼不存在故無宗義， 無乘亦無去處。 具有諸根之， 從習氣所生之識， 八種相中之一分， 剎那間亦不執取。 如色不得入般， 諸根與根不得入。 是故薄伽梵亦說， 諸根等為剎那。 色若未轉為分別， 識如何能入？ 若未入於識， 如何生起輪迴？ 於生起之初即入， 分別引導則不間斷。 事物之分別念， 於行進無有間斷地移動。 諸根與根之境， 非於智者乃於愚者， 幼童。
English
Not accomplished by those with sectarian views. Mind, intellect, and the six consciousnesses, they possess a self. The basis of all, separate from one and different, deeply enters. Samkhya, naked ascetics, and special proponents, logicians who speak of Ishvara, fall into the extremes of existence and non-existence. They completely abandon the meaning of solitude. The distinctions of form and appearance, arise from the elements, not being the elements themselves. Non-Buddhists say that change arises, and that all arising things are also born. Those other non-Buddhists, conjecture that things arise without a cause. Those who rely on the extremes of existence and non-existence, due to ignorance, do not comprehend. It is together with the mind, but separate from intellect and so forth. A sentient being with a pure nature, exists together with wisdom. Whatever form and action there are, the aggregates arise from the causes of the objects, and sentient beings have no appropriation. They do not abide in the formless. Because sentient beings do not exist, those who speak of sentient beings become selfless. Because consciousness does not arise either, those who speak of selflessness become nihilistic. How can those four abodes, exist in the formless? Because there are no internal or external objects, consciousness does not enter. The aggregates of the intermediate existence, as the logicians desire, likewise, is there no form of existence, for those born in the formless? If sentient beings have no consciousness, they would be liberated without effort. The words of non-Buddhists are without doubt, logicians do not understand. There, there is also form, but there is no seeing in the formless. Because that does not exist, there is no tenet, no vehicle, and no going. The consciousness arising from habit, endowed with the faculties, one aspect out of the eight, does not grasp in an instant. Just as form does not enter, so the faculties and their objects do not enter. Therefore, the Bhagavan also, explained the faculties and so forth as momentary. Unless form becomes conceptualized, how can consciousness enter? If it does not enter into consciousness, how can samsara arise? To enter immediately upon arising, the guiding consciousness does not cease. The conceptualization of things, moves without interruption in going. The faculties and the objects of the faculties, are not for the wise, but for the foolish, children.