Tibetan
།རྒྱུ་བ་མེད་པར་ནམ་མཐོང་བ། །དེ་ཚེ་བདག་དང་བདག་གིར་ཡང་། །གཉིས་སུ་རྟོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མ་ཞུགས་པར་ནི་རྒྱས་མི་འགྱུར། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡང་མིན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྤངས་པ་ཡི། །འགགས་པ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་འཇིག་རྟེན་རྣམས། །རྣམ་རྟོག་སེམས་ཙམ་བདག་ལ་གསུངས། །རྒྱུ་དང་རྣམ་པར་འབྲེལ་པ་ཡི། །མཚན་དང་མཚན་གཞི་རྣམ་སྤངས་པ། །རང་གི་སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་སྣང་། །མཐོང་བ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་བརྟགས། །སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤེས་པ་དང་། །སེམས་ཀྱི་དོན་གཞན་གཟུང་བའི་ཕྱིར། །བློ་ཡིས་གང་ཚེ་མ་མཐོང་ན། །མེད་པའི་ལྟ་བར་འགྱུར་བ་ནི། །སེམས་སུ་འཛིན་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་དེ་ཡི་ཡོད་མི་འབྱུང་། །རྣམ་རྟོག་དངོས་མིན་དངོས་མེད་མིན། །དེ་ཕྱིར་ཡོད་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ། །སེམས་སྣང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། །རྣམ་རྟོག་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འཇུག་པ། །རབ་ཏུ་གྱུར་པ་གནས་མེད་པའོ། །བཞི་ཡི་ཕྱོགས་རྣམས་ཕྱིར་བཟློག་ཅིང་། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྒྱུ་ཅན་ན། །མིང་གི་བྱེ་བྲག་གཞན་དེ་བྱས། །དེ་ནི་བསྒྲུབས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་འདུས་པ་དང་། །རྒྱུ་ནི་བཀག་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །དེ་དག་དོན་གྱིས་དཔོག་པར་འགྱུར། །ཡང་ན་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྐྱེན་རྣམས་མི་རྟག་ན། །རྟག་པའི་ཉེས་པ་བཟློག་པར་འགྱུར། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་མི་རྟག་ཕྱིར། །འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད། །གང་ཡང་འཇིག་པར་འགྱུར་བཞིན་དུ། །རྒྱུར་གྱུར་པ་ནི་མི་སྣང་ངོ་། །མི་མཐོང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཅིས། །མི་རྟག་པ་ལས་སྲིད་མི་འབྱུང་། །བསྡུ་བ་དག་གིས་སེམས་ཅན་གདུལ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་དབང་དུ་བྱ། །ཤེས་རབ་དག་གིས་ལྟ་བ་གཞིག །རྣམ་པར་ཐར་པས་ཤིན་ཏུ་སྤེལ། །འདི་ཀུན་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་ཏེ། །མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་གང་བཤད་བརྫུན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡོད་ལྟ་བས། །རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡང་མེད། །ང་འདྲ་གཅིག་པུ་རང་གྲུབ་མཐའ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྤངས། །འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་རྣམ་བྲལ་བ། །སློབ་མའི་སྡེ་ལ་བཤད་པར་བྱ། །སེམས་ཙམ་སྟེ་ནི་སྣང་བ་མེད། །རྟག་དང་ ཆད་པ་སྤངས་པ་ཡི། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་རུ། །སེམས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྣང་། །ཇི་སྲིད་སེམས་ནི་འཇུག་པའི་བར། །དེ་སྲིད་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་རང་གི་སེམས་མཐོང་ན། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འཇུག་གོ །འདུ་བ་འབྲས་བུ་དོན་གྲུབ་པ། །ཟད་པ
Chinese
何時若能不依因而見， 屆時於我及我所， 亦不生起二取想。 未曾涉入則不增廣， 亦非是為識之因， 捨棄因及果之後， 止息亦不復生起。 何以故世間諸眾， 說為唯識自性我？ 與因相連繫之， 相及所相皆捨棄。 自心現起諸多相， 如所見般而分別。 為知心之顯現及， 為取心外之境故， 若以慧力皆未見， 則轉成無有之見， 以成執持為心故， 彼之有又如何生？ 分別非實亦非無， 是故有者不生起， 為能遍知心顯現， 分別亦不復生起。 分別不生起者， 乃為殊勝無住者。 四方諸方皆遮返， 設若事物具有因， 則作異名之差別， 然此非為所成立。 因及緣等聚合及， 因已遮止之故， 彼等將以義而量， 或又將從因而生。 設若諸緣皆無常， 則將遮返常之過， 孩童諸眾以無常， 故無生亦無壞滅。 然任誰正壞滅之， 轉成因者則不顯。 不見者又如何能， 從無常者不生有。 以攝受調伏有情， 以持戒而令自在， 以智慧而壞宗見， 以解脫而極增廣。 此等皆為世間常法， 異道徒所說皆妄語。 以因及果有之見， 自之宗派亦皆無。 如我唯一自成宗， 因及果皆已捨棄。 遠離世間常法者， 當為弟子眾講說。 唯是心耳無顯現， 捨棄常與斷邊者， 於能取及所取物， 心則顯現為二相。 乃至心識生起間， 爾時即是世間常， 世間若見自心者， 則不生起諸分別。 聚合果實義成就， 窮盡
English
When one sees without cause, Then, towards self and what belongs to self, Dualistic thoughts will not arise. Without entering, it does not increase, Nor is it the cause of consciousness. Having abandoned cause and effect, Cessation does not arise either. Why do the worlds Say that all is mind, the nature of self? Having completely abandoned Name and object, which are connected with cause, One's own mind appears in various ways, And is analyzed as if it were seen. In order to know the appearance of the mind, And in order to grasp other objects of the mind, When one does not see with intelligence, It becomes a view of non-existence, Because it has become grasping as mind. How can its existence arise? Discrimination is neither real nor unreal, Therefore, the existent does not arise, Because of completely knowing the appearance of the mind, Discrimination does not arise either. Non-arising of discrimination Is the most excellent non-abiding. Turning back the four directions, If things have a cause, Then other distinctions of names are made, But that is not established. Because causes and conditions gather, And because the cause is prevented, Those will be measured by meaning, Or they will arise from a cause. If the conditions are impermanent, The fault of permanence will be turned back. Because children are impermanent, There is no arising and no destruction. While whatever is being destroyed, What has become the cause is not seen. How can the unseen Possibly arise from the impermanent? Tame sentient beings with gathering, Subdue them with morality, Destroy views with wisdom, Greatly increase with liberation. All these are the common ways of the world, Whatever the heretics say is false. With the view that cause and effect exist, One's own established tenets are also non-existent. Like me, the only self-established tenet, Cause and effect are completely abandoned. Separated from the common ways of the world, It should be taught to the assembly of disciples. It is only mind, there is no appearance, Having abandoned permanence and Extremes of annihilation, In the objects of grasper and grasped, The mind appears as two aspects. As long as the mind arises, That long it is the common ways of the world, If the world sees its own mind, Then discriminations will not arise. Gathering, fruit, meaning accomplished, Exhaustion.
Tibetan
་འབྲས་བུ་མ་མཐོང་བ། །འདུ་དང་ཟད་པ་ཡོངས་ཤེས་ན། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འཇུག་གོ །རྟག་དང་མི་རྟག་བྱས་པ་དང་། །མ་བྱས་པ་དང་གཞན་མིན་གཞན། །དེ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་མི། །བྱོལ་སོང་ཡི་དགས་གཤིན་རྗེའི་གནས། །གང་དུ་ལུས་ཅན་སྐྱེ་བ་ཡི། །འགྲོ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བཤད། །རབ་འབྲིང་ཐ་མའི་ལས་རྣམས་ཀྱིས། །དེ་དག་ཏུ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དགེ་བ་ཐམས་ཅད་བསྲུངས་ན་ནི། །ཁྱད་པར་དུ་ཡང་ཐར་པར་འགྱུར། །ཁྱོད་ཀྱིས་དགེ་སློང་སྡེ་རྣམས་ལ། །སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་དག་ལ་ཡང་། །ཚེ་དང་སྐྱེ་དང་འཆི་བཤད་པ། །དགོངས་པ་བདག་ལ་བཤད་དུ་གསོལ། །ཇི་ལྟར་གཟུགས་ལས་གཟུགས་གཞན་བཞིན། །སེམས་ཀྱང་འདུས་ནས་འཇིག་པར་འགྱུར། །དེའི་ཕྱིར་སློབ་མ་རྣམས་ལ་ནི། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ནས་གཅིག་སྐྱེ་བཤད། །གཟུགས་དང་གཟུགས་ལ་རྣམ་རྟོག་པ། །འབྱུང་དང་འཇུག་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་མེད་དོ། །སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་གང་ངས་བཤད། །འདི་ནི་རྐྱེན་དུ་བཤད་པ་ཡིན། །གཟུགས་སུ་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པ། །སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད། །རྐྱེན་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་རྣམས། །མ་རིག་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས། །ཆོས་གཉིས་ཀྱིས་ནི་འཇུག་པར་འགྱུར། །མི་གཉིས་དེ་བཞིན་ཡིད་གཉིས་སོ། །རྐྱེན་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་ཡི། །ཆོས་རྣམས་གལ་ཏེ་ཁྱད་མེད་ན། །རྟག་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུར་འགྱུར། །རྐྱེན་རྣམས་ཀྱང་ནི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་བཟང་བའི་ཕྱིར། །ཁྱོད་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གསུང་། །མུ་སྟེགས་ཅན་དང་ཁྱད་མེད་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཐུབ་ཆེན་འཕགས་མ་ཡིན། །འདོམ་གང་ཙམ་གྱི་ལུས་ལ་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་འབྱུང་འཇིག་རྟེན་དང་། །འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ ལམ་གྱི་རྣམས། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་བཤད། །རང་བཞིན་གསུམ་ལ་འཛིན་པ་ཡིས། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གཟུང་འཛིན་ལྟ། །འཇིག་རྟེན་འདས་དང་འཇིག་རྟེན་པའི། །ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་སྔོན་ལ་བལྟ་བྱ་སྟེ། །རང་བཞིན་རྣམས་ནི་སྨོས་པར་བྱ། །ལྟ་བ་རྣམས་ནི་བཟློག་པའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་རྣམ་པར་མི་བརྟག་གོ །ཉམས་པའི་ཉེས་ཕྱིར་སྡོམ་པ་མེད། །སེམས་ཀྱང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་སུ་འཛིན་ཕྱིར་འཇུག་པར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གཉིས་མེད་ཡིན། །མི་ཤེས་པ་དང་སྲེད་པ་ལས། །རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་ཚུལ་མ་སྐྱེས། །མཐར་ཐུག་མེད་དང་བྱས་པ་དང་། །
Chinese
未见果实者。 若能遍知聚集与消散， 则分别念不得入。 常与无常、已作与， 未作以及非异异， 如是等等一切法， 乃是世间戏论相。 天与非天以及人， 旁生饿鬼阎罗界， 何处有情众生者， 说为六道之流转。 以上中下之诸业， 于彼等中而受生。 若能守护一切善， 尤其亦能得解脱。 汝于苾刍僧众前， 刹那刹那复刹那， 说生老死之义理， 祈请为我解说之。 如从色中生异色， 心亦积聚而坏灭。 是故于诸弟子前， 说刹那刹那而生起。 于色与色起分别， 生起与灭亦如是。 分别念即是生起， 分别念外无他物。 刹那刹那我所说， 此乃说为因缘法。 于色执著皆舍弃， 无生亦且无有灭。 因缘以及因缘生， 无明如是真如等， 二法即能令趣入， 二人如是二种意。 因缘以及因缘生， 诸法若无有差别， 则常等成为其果， 诸因亦复成为因。 因与果善之故， 汝与诸佛之言说， 与外道者无差别， 是故大雄非殊胜。 于一寻之量身中， 世间集起世间与， 趣向灭除之
English
Those who have not seen the fruit. If one fully knows gathering and dissipation, Then conceptualization will not enter. Permanent and impermanent, done and, Undone, and neither different nor different, All such things, are the nature of worldly play. Gods and demigods and humans, Animals, hungry ghosts, the realm of Yama, Wherever sentient beings are born, It is said to be the six realms of existence. By the deeds of superior, middling, and inferior, They will be born in those realms. If all virtues are guarded, Especially, one can also attain liberation. You, before the assembly of monks, Moment by moment, and again moment by moment, Explain life, birth, and death, I request you to explain the meaning to me. Just as from form another form arises, So too, the mind gathers and decays. Therefore, before the disciples, It is said that moment by moment arises. Discrimination arises in form and form, Arising and ceasing are also like that. Conceptualization is arising, There is nothing other than conceptualization. What I have said moment by moment, This is said to be dependent origination. Abandoning all attachment to form, There is no birth and no destruction. Conditions and those born from conditions, Ignorance, suchness, and so on, Two dharmas can lead to entry, Two people are like two minds. Conditions and those born from conditions, If the dharmas have no difference, Then permanence and so on become the result, And the conditions also become the cause. Because the cause and effect are good, Your words and those of the Buddhas, Become no different from those of the tirthikas, Therefore, the Great Hero is not superior. In a body of one fathom's length, The origin of the world, the world, and, The path leading to cessation