Tibetan
པའི་རྒྱུ། །གང་རྒྱུ་ཚོགས་ལས་བྱུང་བ་དེ། །ཁྱོད་ཀྱིས་མེད་པར་ཤེས་མི་བྱ། །ཡོད་པའི་རྒྱུས་ནི་མེད་པ་སྟེ། །མེད་པ་མེད་པར་མི་རུང་ངོ་། །ཡོད་པ་མེད་པའི་ཟླ་ལས་བྱུང་། །ཕན་ཚུན་ཟླ་ཡི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ཞིག་ལ་ནི་གནས་བཅས་ཤིང་། །ཅི་ཞིག་སྣང་བར་སུས་བསམས་པ། །གང་ལ་རྟེན་པ་ཅི་ཞིག་ནི། །རྒྱུ་མེད་པ་སྟེ་རྒྱུ་མེད་མིན། །གལ་ཏེ་གཞན་ལ་དེ་རྟེན་ཅིང་། །དེ་ཡང་གཞན་ལ་སྣང་གྱུར་ན། །ཐུག་པ་མེད་པར་རབ་འགྱུར་ཏེ། །ཅི་ཞིག་ཅི་ཡང་མེད་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་ལོ་མ་ཤིང་སོགས་ལ། །རྟེན་ཅིང་སྒྱུ་མ་སྣང་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ དངོས་ལ་བརྟེན་བྱས་ཤིང་། །མི་རྣམས་ལ་ནི་སྣ་ཚོགས་སྣང་། །སྒྱུ་མའི་དྲ་བ་ལོ་མ་མིན། །གྱོ་མོ་མ་ཡིན་ཤིང་མ་ཡིན། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྱུ་མར་མཐོང་། །སྒྱུ་མ་བྱེད་པས་གནས་མཐོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དངོས་ལ་བརྟེན་བཅས་ཏེ། །ཅི་ཞིག་བྱེ་བྲག་ཏུ་འགྱུར་ན། །སྣང་བའི་ཚེ་ན་གཉིས་མེད་པར། །ཅི་ཞིག་ཏུ་ནི་ཇི་ལྟར་བརྟག །རྣམ་པར་རྟོག་ལ་རྣམ་བརྟགས་མེད། །རྣམ་པར་རྟོག་པའང་མེད་པ་སྟེ། །རྣམ་པར་རྟོག་ལ་མེད་པས་ན། །མྱ་ངན་འདས་མེད་འཁོར་བ་མེད། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་ན། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འཇུག་གོ །མ་ཞུགས་ན་ནི་ཇི་ལྟར་སེམས། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་མི་རུང་ངོ་། །བསམ་པ་དུ་མ་ཐ་དད་ཕྱིར། །བསྟན་པ་ལ་ནི་སྙིང་པོ་མེད། །སྙིང་པོ་མེད་ཕྱིར་ཐར་པ་མེད། །འཇིག་རྟེན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མེད། །ཇི་ལྟར་བྱིས་པས་བརྟགས་པ་ཡི། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ནི་སྣང་བ་མེད། །སེམས་ནི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་སྣང་། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་མགོ་ཡུང་བསླང་། །ཡོད་མེད་མ་བྱུང་མེད་པས་ན། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་ཏེ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་མོ། །རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྤངས། །བྱིས་པ་རྐྱེན་གྱིས་དངོས་པོར་འཆད། །མཁས་པ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་སེམས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །སེམས་ནི་འཕགས་པར་ཉེར་འགྲོ་ཞིང་། །གྲངས་ཅན་གཅེར་བུ་ཁྱད་པར་ཅན། །དེ་བཞིན་བྲམ་ཟེ་ཕྱུགས་བདག་རྣམས། །ཡོད་དང་མེད་པའི་ལྟ་བར་ལྷུང་། །རྣམ་པར་དབེན་པའི་དོན་གྱིས་སྤངས། །རང་བཞིན་མེད་དང་མ་སྐྱེས་དང་། །སྟོང་པ་སྒྱུ་མ་དྲི་མེད་རྣམས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་། །སུ་ཡི་ཕྱིར་ནི་དེ་དག་བཤད། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་ནི་སེམས་བཙལ་ལ། །ལྟ་བ་རྟོག་གེ་རྣམ་སྤངས་པའི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་བཤད། །ངས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་འདི་ཀུན་སེམས་ཡིན་ན། །འཇིག་རྟེན་ཅི་ལ་རབ
Chinese
之因。 何因缘和合所生者， 汝勿知彼为非有。 有之因者乃无有， 无有非无不应理。 有由无有之伴生， 互相为伴之因也。 何物安住于何上， 何物显现谁思量？ 何所依凭为何物， 无因非无因也耶？ 若彼依凭于他物， 彼亦显现于他物， 则成无穷无尽也， 何物亦将变为无。 犹如树叶于树等， 依凭且如幻显现， 如是 依于事物而作已， 种种显现于人前。 幻化之网非树叶， 亦非树皮亦非树， 孩童见之为幻术， 行幻术者见其处。 如是安住于事物， 何物若成各别异， 显现之时无二元， 当于何物如何观？ 分别念中无所分别， 亦无分别念之事， 以于分别念无故， 无有涅槃亦无轮。 以无分别念之故， 分别念亦不生起。 不生起时如何思？ 唯心亦定不应理。 以有诸多思念故， 教法之中无精要。 无有精要故无脱， 世间种种亦皆无。 如同孩童所测度， 外境之显现亦无。 心如影像般显现， 习气使之如旋风。 以有无未生无故， 一切事物皆不生， 此等一切唯是心。 诸分别念皆已断， 孩童因缘说事物， 智者则不如是说。 自性离于心识也， 心识趋近于圣境， 数论派与裸形外道， 如是婆罗门牧牛者， 堕入有无之见中， 以远离之义而断除。 自性无有与无生， 空性幻化与无垢， 诸佛如来与汝等， 为于何人说彼等？ 瑜伽行者寻觅心， 远离见解与思择， 诸佛如来说瑜伽， 我亦如是善宣说。 若此一切皆是心， 世间缘何而
English
The cause of. That which arises from the collection of causes, you should not know that to be non-existent. The cause of existence is non-existence, and non-existence cannot be non-existent. Existence arises from the companion of non-existence. They are the cause of each other as companions. What abides on what, and who contemplates what appears? What relies on what is causeless, not causeless? If it relies on something else, and that also appears to something else, then it becomes infinite, and everything becomes nothing. Just as leaves on trees, etc., rely and appear as illusions, so having relied on things, various things appear to people. The net of illusion is not leaves, nor bark, nor tree. Children see it as magic, and the magician sees its place. Likewise, abiding in things, if something becomes distinct, when it appears, there is no duality. How should one examine what is in what? In conceptual thought, there is no conceptualization, and there is no such thing as conceptual thought. Because there is no conceptual thought, there is no nirvana and no samsara. Because there is no conceptual thought, conceptual thought does not arise. If it does not arise, how does one think? It is definitely not just mind. Because there are many different thoughts, there is no essence in the teachings. Because there is no essence, there is no liberation, and all the various aspects of the world are also non-existent. Just as children measure, there is no appearance of external objects. The mind appears like an image, and habits cause it to rise like a whirlwind. Because existence and non-existence have not arisen, all things are unborn. All these are just mind. All conceptual thoughts have been abandoned. Children explain things through conditions, but wise people do not. Nature is separate from mind, and mind approaches the sacred. Samkhya and naked ascetics, likewise Brahmins and cowherds, fall into the view of existence and non-existence, and are cut off by the meaning of separation. Nature is non-existent and unborn, emptiness, illusion, and stainlessness. For whom do the Buddhas and you explain these? Yogis seek the mind, abandoning views and thoughts. The Buddhas teach yoga, and I also explain it well. If all this is mind, why is the world so
Tibetan
་ཏུ་གནས། །ཅི་ཕྱིར་མི་རྣམས་འོང་འགྲོ་བར། །ས་ལ་རབ་ཏུ་སྣང་བར་གྱུར། །ཇི་ལྟར་བྱ་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལ། །རྟོག་པས་ཀུན་ཏུ་བསྐྱོད་པས་ན། །གནས་མེད་རྟེན་པ་མེད་བཞིན་དུ། །ས་ཡི་སྟེང་བཞིན་དེ་དག་སྤྱོད། །དེ་བཞིན་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྐྱོད་པས་ན། །དེ་དག་བདག་གི་སེམས་ལ་རྒྱུ། །ནམ་མཁའ་ ལ་ནི་བྱ་བཞིན་ནོ། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་སྣང་བའི། །སེམས་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག་བཤད་པ། །སྣང་དང་འཇུག་པ་ཇི་ལྟར་ཅིས། །སེམས་ཙམ་པོ་ནི་བདག་ལ་གསུངས། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་རྣམས་དང་། །སྣང་དང་འཇུག་པ་བག་ཆགས་དང་། །སྣང་དང་འཇུག་པར་རྣམ་རྟོག་པས། །མི་བརྩོན་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དངོས་པོ་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཡུལ། །སེམས་ནི་ཡུལ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། །སྣང་བའི་སེམས་ནི་ཡོངས་ཤེས་པས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འཇུག་གོ །བཏགས་པའི་མིང་ནི་མིང་བྲལ་དང་། །བློ་དང་རིག་བྱ་སྤངས་པར་ནི། །འདུས་བྱས་ནམ་ཞིག་མཐོང་གྱུར་པ། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་གྲོལ་བར་འགྱུར། །མིང་ལ་མིང་ནི་རྣམ་སྒོམ་པར། །ཤེས་པར་བྱ་བ་དེ་ཙམ་སྟེ། །གང་དག་གཞན་དུ་ཤེས་བྱེད་པ། །དེ་དག་མི་ཤེས་ཤེས་བྱེད་མིན། །ཆོས་ལྔ་རྣམས་དང་རང་བཞིན་དང་། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་རྣམས་དང་། །བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་ནང་དུ་ནི། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་འདུས། །གང་གི་ཚེ་ན་འགྲོ་བ་དག །བློ་དང་རིག་བྱས་དབེན་མཐོང་བ། །དེ་ཚེ་མིང་ལ་མིང་རྟོག་པ། །མངོན་པར་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སེམས་མཐོང་ཕྱིར་ནི་བྱ་བ་དང་། །ཡི་གེ་རྟོག་པ་ཕྱིར་ལྡོག་གོ །རང་གི་སེམས་ནི་མ་མཐོང་ཕྱིར། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་འཇུག །གཟུགས་མེད་པ་ཡི་ཕུང་པོ་བཞིན། །དེ་དག་ལས་ནི་བགྲང་བ་མེད། །འབྱུང་བ་ཐ་དད་མཚན་གྱི་གཟུགས། །ཇི་ལྟར་གཟུགས་རྣམས་མང་པོར་འགྱུར། །མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་བཏང་བའི་ཕྱིར། །འབྱུང་ལས་གྱུར་མིན་འབྱུང་བ་མིན། །འོན་ཏེ་མཚན་ཉིད་གཞན་གཟུགས་ན། །ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཅིར་མི་སྐྱེ། །ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་གྲོལ་བ། །གང་ཚེ་མཚན་ཉིད་མེད་མཐོང་ཞིང་། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ཚེ་སེམས་ནི་ལྡོག་པར་འགྱུར། །ཡུལ་དང་དབང་པོ་ཐ་དད་ཕྱིར། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་དུ་སྐྱེ། །མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གསུམ་ཡིན་ཏེ། །སྣང་བ་མེད་ལ་ལྡོག་པར་འགྱུར། །ཀུན་གཞི་ཡིད་ཀྱི་བདག་ཡིན་ཏེ། །ཤེས་པ་ཉིད་ནི་བདག་གི་ཡིན། །གཉིས་སུ་འཛིན་པས་རབ་ཏུ་འཇུག །ཡོངས་སུ་རྟོག་ན་ལྡོག་པར་འགྱུར། །གཅིག་དང་ཐ་དད་རྣམ་གྲོལ་ ཞིང་།
Chinese
安住于。为何人们来来往往，在地上显得如此明显？如同鸟儿在天空中，因思绪的驱动而四处飞翔，无处停留，无所依傍，却能在地上自由行动。同样，一切有情众生，也因分别念的驱动，在我的心中流转，如同鸟儿在天空中。身体、受用和住所的显现，据说心是深入其中的。显现和深入是如何发生的？唯心者请为我讲述。身体、受用和住所等，以及显现和深入的习气，因分别念而显现和深入，对于不精进的人来说，就会产生。事物被分别观察，是为对境。心是从对境中产生的。通过完全了解显现的心，分别念就不会产生。所安立的名，是离名的，是舍弃了知和所知的。何时能见到有为法，那时就能获得解脱。在名上修习名，所要了解的仅此而已。那些将之理解为其他事物的人，他们是不了解，也不是能了解的。五法、自性、八识，以及二无我之中，包含了所有的大乘。当众生看到远离了知和所知时，那时对名的名分别，就不会显现出来。为了见到心，所以要行动，为了分别文字，所以要返回。因为没有见到自己的心，所以分别念才会深入。如同无色蕴，从它们之中无法计数。元素各异，是名称的色。诸色如何变得众多？因为完全舍弃了体性，所以不是从元素转变而来，也不是元素。然而，如果体性是其他的色，为何蕴不能产生？蕴、处、解脱，何时能见到无体性，并且因为见到法无我，那时心就会返回。因为对境和根各异，所以产生八识。以体性来说是三种，在没有显现时就会返回。阿赖耶识是意的我，识本身是我的。因为执着于二元，所以会深入。如果完全了知，就会返回。一与异，以及解脱。
English
Abides in. Why do people come and go, appearing so clearly on the earth? Just as birds in the sky, driven by thoughts, move around everywhere, without a place to stay, without anything to rely on, yet they can move freely on the earth. Similarly, all sentient beings, also driven by discriminating thoughts, flow in my mind, like birds in the sky. The appearance of body, enjoyment, and dwelling, it is said that the mind deeply enters into them. How do appearance and entry occur? Please tell me, O Mind-Only one. Body, enjoyment, and dwelling, and the habitual tendencies of appearance and entry, appear and enter due to discriminating thoughts, and for those who do not strive, they will arise. Things that are discriminated are objects. The mind arises from objects. By fully understanding the appearing mind, discriminating thoughts will not arise. The name that is established is without name, it is abandoning knowing and what is to be known. When will one see conditioned phenomena? At that time, one will be liberated. Meditating on name in name, that is all that needs to be understood. Those who understand it as something else, they do not understand, nor are they able to understand. The five dharmas, self-nature, the eight consciousnesses, and the two selflessnesses, contain all the Mahayana. When beings see what is devoid of knowing and what is to be known, at that time, the discrimination of name in name will not manifest. In order to see the mind, one must act, in order to discriminate letters, one must return. Because one has not seen one's own mind, discriminating thoughts deeply enter. Like the formless aggregates, from them there is no counting. The elements are different, they are the form of names. How do forms become many? Because the nature is completely abandoned, it is not transformed from the elements, nor is it the elements. However, if the nature is another form, why do the aggregates not arise? Aggregates, sources, liberation, when one sees no nature, and because one sees the selflessness of phenomena, at that time the mind will return. Because objects and faculties are different, the eight consciousnesses arise. By nature, there are three, and when there is no appearance, it will return. The alaya is the self of mind, consciousness itself is mine. Because of clinging to duality, one will deeply enter. If one fully understands, one will return. One and different, and liberation.