Tibetan
གསུམ་པ་ཡི་ནི་རྒྱུ་མེད་དོ། །གང་ལས་ནོར་པ་འབྱུང་བ་དང་། །གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་འབྱུང་བ་ནི། །སེམས་ལ་བཅུ་གཉིས་བཅྭ་བརྒྱད་དྲུག །དེ་ཡི་ཕྱིར་ནི་ངས་བཤད་དོ། །བདག་གི་ས་བོན་གཟུང་འབྲེལ་ལས། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །སེམས་ནི་བརྟག་བྱར་འཇུག་པ་ཡིས། །ཆོས་སུ་འཛིན་པ་སྤོང་བར་འགྱུར། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་འབྱུང་བ། །ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཡིན་ཏེ། །སྣང་བ་གང་ཡིན་ཕྱི་རོལ་ཏེ། །ཇི་ལྟར་མི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས། །སྐ་དང་སྐྲར་གཟུང་རྨི་ལམ་གཟུགས། །འདུས་བྱས་པ་དང་འདུས་མ་བྱས། །རྟག་པར་རྟོག་སྟེ་དེ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་། །སྒྱུ་མ་དང་ནི་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ། །མེད་བཞིན་དུ་ནི་སྣང་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་ནོ། །བདག་དང་དབང་པོར་གདགས་པ་ནི། །ངས་ནི་སེམས་ལ་མི་བཤད་དེ། །སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་པ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་བྲལ་བའོ། །སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་དང་། །དེ་བཞིན་བདག་མེད་རྣམ་གཉིས་དང་། །ཆོས་ལྔ་དག་དང་རང་བཞིན་རྣམས། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གསུམ་དུ་འགྱུར། །བག་ཆགས་གཅིག་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་། །ཇི་ལྟར་ཚོན་རྩི་གཅིག་པུ་ཡང་། །རྩིག་པ་ལ་ནི་སྣ་ཚོགས་སྣང་། །སེམས་དང་བདག་མེད་གཉིས་པོ་དང་། །ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། །རང་བཞིན་རྣམས་དང་ཆོས་ལྔ་པོ། །དེ་དག་ང་ཡི་རིགས་ལ་མེད། །སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྲལ་བ་དང་། །རྣམ་པར་ཤེས་དང་ཡིད་སྤངས་ཤིང་། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཡིན་ནོ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་རྣམས་ཀྱིས། །དེ་ལ་དགེ་བར་བྱ་བ་ཡིན། །དེ་བཞིན་ གཤེགས་རིགས་དག་པ་སྟེ། །ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བ་སྤངས་པའོ། །མངོན་པར་ཤེས་དང་དབང་གིས་དག །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྟོབས་ཀྱིས་བརྒྱན། །ཡིད་ཀྱི་ལུས་ནི་སྣ་ཚོགས་པ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགེ་བའི་རིགས། །སོ་སོ་རང་རིག་དྲི་མ་མེད། །རྒྱུ་ཡི་མཚན་ཉིད་སྤངས་པ་སྟེ། །ས་བརྒྱད་པ་དང་སངས་རྒྱས་ས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཡིན་ནོ། །ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་རིང་དུ་སོང་། །ཆོས་སྤྲིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རིགས། །ལྷག་མ་ཐེག་པ་གཉིས་འཐོབ་བྱེད། །སེམས་ཅན་རྒྱུད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་། །མཚན་ཉིད་ཕྱིར་ཡང་བྱིས་པ་ལ། །སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་འགྲོ་བའི་ས། །བདུན་པོ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བཤད། །ངག་ལུས་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན། །ས་བདུན་ལ་ནི་མི་འཇུག་སྟེ
Chinese
第三无有因， 何者生起错谬， 依何而生起者， 心有十二、十八、六。 是故我当宣说之， 由我之种子与所取之关联， 强烈生起我执。 以心投入于观察之境， 将舍弃执著于法。 从阿赖耶识， 生起何种识， 即是内在之生处， 显现为何者即是外境。 如不智之人， 执著于身与毛发、梦境之色， 有为与无为， 恒常思虑，然彼不存在。 如乾闼婆之城市， 幻术与阳焰之水， 如无而显现般， 如是乃是他者之自在。 安立为我与根， 我于心上不宣说， 心与意及识， 皆离于自性。 心与意及识， 如是无我之二者， 五法及自性等， 彼乃佛之行境。 以体性则变为三， 由一习气之因所生。 如一颜料， 于墙壁上显现多种。 心与无我二者， 意与识， 自性等及五法， 彼等非我之种姓。 心之体性离， 识与意已舍， 法之自性无， 彼乃如来之种姓。 以身语意等， 于彼当行善， 如来 种姓清净， 已舍弃周遍游走。 以神通与自在而喜， 以禅定与力量而庄严， 意之身乃多种， 如来之善种姓。 各别自证无垢染， 已舍弃因之体性， 八地与佛地， 乃如来之种姓。 善妙智慧长远行， 法云如来亦如是， 彼等乃诸佛之种姓， 余者二乘之获得者。 有情相续之差别， 及为体性之故，于孩童， 心之自在所行之地， 七者诸佛所宣说。 语身意之恶趣， 于七地不入
English
The third has no cause, From what does error arise, And relying on what does it arise, The mind has twelve, eighteen, six. Therefore, I shall explain it, From the connection of my seed and the object, The grasping of self arises strongly. By the mind entering into the object of examination, Attachment to phenomena will be abandoned. From the Alaya consciousness, What kind of consciousness arises, Are the internal sense bases, Whatever appears is the external. Like the unwise, Clinging to the body and hair, the form of dreams, Created and uncreated, Constantly contemplating, but it does not exist. Like the city of Gandharvas, Illusions and the water of mirages, Like appearing as non-existent, So it is the power of others. To designate as self and senses, I do not speak of the mind, The mind, intellect, and consciousness, Are devoid of their own characteristics. The mind, intellect, and consciousness, Likewise, the two aspects of selflessness, The five dharmas and natures, That is the realm of the Buddhas. By characteristics, it becomes three, Arising from the cause of one habit. Like a single color, Appears in various ways on a wall. The mind and the two aspects of selflessness, The intellect and consciousness, The natures and the five dharmas, Those are not of my lineage. The nature of the mind is devoid, Consciousness and intellect are abandoned, The nature of phenomena is non-existent, That is the Tathagata's lineage. With body, speech, and mind, One should do good to that, The Tathagata's Lineage is pure, Having abandoned wandering everywhere. Joyful with clairvoyance and power, Adorned with Samadhi and strength, The body of mind is manifold, The Tathagata's virtuous lineage. Self-aware, individually, without defilement, Having abandoned the nature of cause, The eighth ground and the Buddha ground, Are the Tathagata's lineage. Excellent wisdom goes far, The Dharma cloud, the Tathagata, is also like that, Those are the lineage of the Buddhas, The remaining two vehicles are attainers. The distinctions of sentient beings' continuums, And also for the sake of characteristics, to children, The ground where the mind goes under control, The seven are explained by the Buddhas. The evil destinies of speech, body, and mind, Do not enter the seven grounds
Tibetan
། །ས་བརྒྱད་ལ་ནི་དེ་ཡི་གནས། །རྨི་ལམ་ཆུ་བོ་མཚུངས་ཤིང་འདྲ། །ས་བརྒྱད་དང་ནི་ལྔ་པ་ལ། །བཟོ་དང་རིག་དང་སྒྱུ་རྩལ་རྣམས། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ནི་ཤེས་བྱེད་ཅིང་། །སྲིད་པའི་གནས་ན་རྒྱལ་པོའང་བྱེད། །སྐྱེ་དང་མི་སྐྱེ་སྟོང་མི་སྟོང་། །བློ་ལྡན་གྱིས་ནི་བརྟག་མི་བྱ། །རང་བཞིན་ཉིད་དང་རང་བཞིན་མེད། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་ཡོད་པ་མིན། །ཡང་དག་འདི་འོ་ཡང་དག་འདི། །འདི་ནི་ལོག་ཅེས་བརྟག་བྱ་བ། །རང་རྒྱལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་བཤད། །རྒྱལ་བའི་སྲས་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་ཡོད་མིན་ཏེ། །ཡོད་དང་མེད་པ་ཡོད་ལས་མིན། །སྐད་ཅིག་པ་དང་མཚན་ཉིད་མེད། །བརྟགས་པ་དང་ནི་རྫས་ཀྱང་མེད། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་དངོས་རྣམས་ཡོད། །དོན་དམ་དུ་ནི་རང་བཞིན་མེད། །རང་བཞིན་མེད་ལ་གང་ནོར་བ། །དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ལ། །ང་ཡིས་རབ་ཏུ་གདགས་པ་བྱས། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་བརྗོད་སྤྱོད་ནི། །ཡང་དག་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཡིན། །བརྗོད་པ་ལས་བྱུང་དངོས་པོ་ཡི། །དོན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོད་པའོ། །བརྗོད་པ་ལས་བྱུང་དངོས་པོ་དག །ལྟ་བས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྩིག་པ་མེད་པར་རི་མོ་དང་། །སྡོང་དུམ་ལ་སོགས་སྤངས་གྲིབ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་དག་པ་ནི། །རླབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་མཛེས་སོ། །སེམས་ནི་གར་མཁན་བཞིན་དུ་གནས། །ཡིད་ནི་བཞད་གད་པ་འདྲ་སྟེ། ། ལྔ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས། །སྣང་བ་ཚོན་དང་འདྲ་བར་རྟོག །ཆོས་བསྟན་རྒྱུ་དང་འདྲ་བ་དང་། །རྒྱུ་དང་འདྲ་བས་གང་སྤྲུལ་པ། །དེ་དག་ངོ་བོའི་སངས་རྒྱས་ཡིན། །ལྷག་མ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མེད། །སེམས་ནི་སྣང་བས་རབ་ཏུ་རྨོངས། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་འདྲ་བར། །མི་རྣམས་ལ་ནི་ཀུན་གཞི་སྣང་། །སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་དང་། །རང་བཞིན་དང་ནི་ཆོས་ལྔ་དང་། །བདག་མེད་གཉིས་པོ་དག་པ་ནི། །རྣམ་པར་འདྲེན་པ་རབ་ཏུ་འཆད། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གང་འཆད་པ། །སོ་སོ་རང་རིག་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །རྟོག་གེ་ཅན་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིའང་མ་ཡིན་ནོ། །རིང་དང་ཐུང་ལས་སོགས་འབྲེལ་པ། །གཅིག་གིས་གཅིག་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག །ཡོད་པར་སྒྲུབ་པ་མེད་པ་སྟེ། །མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ཡོད་པ་ཡིན། །རྡུལ་ཕྲན་དུ་ནི་རྫས་གཞིགས་ཤིང་། །གཟུགས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་རྣམ་གཞག་པ། །ལྟ་བ་ངན་པས་མི་དད་དོ། །སྟོང་པ་རྣམ་པར་རྟོག་ཙམ་འམ། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། །དེ་ཉིད་ཡོད་དང་མེད་རྟོག་
Chinese
第八地是它的处所， 梦境之河相似且相同。 第八地和第五地上， 工巧、明处和技艺等， 菩萨们都能了知， 在有顶处也做国王。 生与不生、空与不空， 有智者不应去观察。 自性有与自性无， 唯识中并不存在。 真实是此，真实是此， 此是颠倒，应作观察。 为自证声闻们宣说， 而非为佛子们宣说。 唯识中并不存在， 有与无非由有而生。 刹那性和无相性， 观察和实物也不存在。 世俗谛中事物存在， 胜义谛中自性不存在。 自性无中若有错谬， 那是世俗谛的真理。 一切诸法皆无有， 我已如是作了安立。 孩童们的言语行为， 是完全舍弃了真实的。 由言语所生的事物， 具有意义的行境存在。 由言语所生的事物， 以见解而言并不存在。 如无墙之壁画， 如树干等所生的阴影。 如是清净的阿赖耶， 不会因波浪而美丽。 心如舞者般安住， 意如欢笑者一般， 与五俱生的识， 觉知显现如彩虹。 所说的法如因， 由因所生的幻化， 那些是法身的佛陀， 其余是化身。 显现没有各种各样的相， 心被显现所蒙蔽。 身体、受用和处所等， 阿赖耶显现于人们。 心、意和识， 自性和五法， 以及二种无我， 善巧引导者如是宣说。 所说的圆满正等觉， 各自自证的行境， 非是论师的境界， 也不是声闻们的境界。 长和短等相互关联， 一者融入于另一者。 成立有即是否定无， 否定有即是成立有。 于微尘中观察实物， 于色法不作分别。 于唯识中作安立， 为恶见者所不信。 空性仅是分别， 或者说空性非空性， 彼即是有与无的分别
English
The eighth ground is its place, Like a river of dreams, similar and the same. On the eighth and fifth grounds, Crafts, sciences, and arts, The bodhisattvas understand, And in the realm of existence, they also become kings. Birth and non-birth, emptiness and non-emptiness, Should not be investigated by the wise. Self-nature and no self-nature, Do not exist in mind-only. Truly this, oh truly this, This is wrong, it should be examined. It is taught to the self-realized hearers, But not to the sons of the Buddhas. It does not exist in mind-only, Existence and non-existence do not arise from existence. Momentariness and no characteristics, Investigation and substance also do not exist. In conventional truth, things exist, In ultimate truth, self-nature does not exist. If there is error in no self-nature, That is the truth of conventional truth. All phenomena are non-existent, I have thus established them. The speech and actions of children, Are completely abandoned from reality. The objects arising from speech, The realm of meaningful action exists. The objects arising from speech, Do not exist by view. Like a painting without a wall, Like the shadow cast by a tree trunk and so on. Likewise, the pure alaya, Is not beautiful with waves. The mind abides like a dancer, The intellect is like a laughing one, The consciousness together with the five, Understands appearance like a rainbow. The taught dharma is like a cause, Whatever is emanated by the cause, Those are the Buddhas of essence, The rest are the emanation bodies. Appearances do not have various forms, The mind is greatly deluded by appearances. Body, enjoyment, and place are similar, The alaya appears to people. Mind, intellect, and consciousness, Self-nature and the five dharmas, And the two selflessnesses, The skillful guide explains in detail. Whatever perfect Buddhas teach, The object of individual self-awareness, Is not the realm of logicians, Nor is it the realm of hearers. Relationships such as long and short, One enters into the other. Establishing existence is denying non-existence, Denying existence is establishing existence. Examining substance in atoms, Not discriminating forms. Establishing in mind-only, Is not believed by those with evil views. Emptiness is merely conceptualization, Or saying emptiness is not emptiness, That is the discrimination of existence and non-existence.