Tibetan
འདས་ལ་སླར་ཉན་པ་དང་། དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཁ་ཅིག་ནི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་འགོག་པ་དང་། ཡུལ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། རྟག་པ་དང་ཆོས་མི་འཐུན་པར་མཐོང་བས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མང་པོ་མི་འབྱུང་སྟེ། འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་ཡུལ་མི་དྲན་པ་དང་། མར་མེ་དང་། ས་བོན་དང་། རླུང་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ཟད་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འཇུག་པར་བརྗོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བློར་འགྱུར་མོད་ཀྱི། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འཇིག་པར་ལྟ་བས་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གཞན་དག་ནི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཟད་པས་མདའི་ཤུགས་ཟད་པ་བཞིན་དུ་ཡུལ་གཞན་གྱི་གནས་སུ་སོང་ན་ཐར་པའོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཡང་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཁ་ཅིག་ནི་བློ་དང་རིག་པར་བྱ་བ་མཐོང་བ་རྣམ་པར་ཞིག་པས་ཐར་པར་བརྗོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འཇུག་ཅིང་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་མཐོང་བས་ཐར་པར་རྟོག་གོ །ཁ་ཅིག་ནི་མཚན་མར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མང་པོ་ནི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་འཐོབ་པར་བྱེད་པའོ་སྙམ་ནས། རང་གི་སེམས་སྣང་བ་ཙམ་ལ་མི་མཁས་པ་དག་དང་། མཚན་མས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་སྟེ། མཚན་མ་མཐོང་བས་བདེ་བ་འདོད་པའི་ཕྱིར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བློར་འགྱུར་བར་བརྗོད་དོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་ནང་དང་ཕྱིའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་མི་འཇིག་སྟེ། ཡོད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྟོག་གོ །ཁ་ཅིག་ནི་བདག་དང་། སེམས་ཅན་དང་། སྲོག་དང་། གསོ་བ་དང་། སྐྱེས་བུ་དང་། གང་ཟག་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་འཇིག་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྟོག་གོ །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་མུ་སྟེགས་བྱེད་མི་མཁས་པའི་བློ་ཅན་ཁ་ཅིག་ནི་རང་བཞིན་དང་། སྐྱེས་བུའི་བྱེ་བྲག་མཐོང་བ་དང་། ཡོན་ཏན་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་པོའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྟོག་གོ །ཁ་ཅིག་ནི་བསོད་ནམས་དང་། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་ཟད་པས། ཁ་ཅིག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པར་ཤེས་པས། ཁ་ཅིག་ནི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ནི་དབང་པོས་རང་དབང་དུ་བྱས་པར་མཐོང་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྟོག་གོ །ཁ་ཅིག་ནི་འཇིག་ རྟེན་གྱི་འབྱུང་བ་འདི་ནི་གཅིག་གིས་གཅིག་ཞུགས་པ་སྟེ། རྒྱུ་ལས་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་རྒྱུ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་བཞིན་དུ་གཏི་མུག་པས་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་དེ། དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་མྱ་ངན་ལས
Chinese
追问过去之事，对此，世尊如是说道：大慧，有些外道认为，通过止息蕴、界、处，以及对境的离欲，并视常与法为不相符，从而使心及心所不生起。他们认为，不再忆念过去、未来、现在的境，如同灯火、种子、风一样，因耗尽动力而不再产生分别念。因此，他们自以为已获得涅槃之智，但大慧，由于他们执着于毁灭之见，所以无法真正从痛苦中解脱。大慧，还有一些人认为，当对境的分别念止息，就像箭的动力耗尽一样，到达其他境界时，就是解脱。还有一些外道认为，当智慧和所知之见完全消失时，就是解脱。有些人认为，当分别念不再生起，并且能够看到常与无常时，就获得了真正的解脱。有些人认为，对相的诸多分别念会导致痛苦的产生，因此，那些不善于认识自心仅是显现的人，对相感到恐惧和害怕，为了通过看到相而获得快乐，他们声称自己已获得了涅槃之智。还有一些人认为，通达内外一切法的自相和共相，并且过去、未来、现在的事物都不会毁灭，因为它们是存在的，所以他们认为这就是涅槃。有些人认为，我、有情、命、滋养、士夫、补特伽罗以及一切法都不会毁灭，所以他们认为这就是涅槃。大慧，有些不精通的外道认为，通过看到自性和士夫的区别，以及功德的转变，就能获得涅槃。有些人认为，当福德和非福德完全耗尽时，有些人认为，当了知烦恼已尽时，有些人认为，当看到世间诸法皆由根识所控制时，就能获得涅槃。有些人认为，这个世界的产生是相互渗透的，并非源于因，他们对那个因怀有强烈的执着，却因愚痴而无法理解，如果他们能够理解它，就能获得涅槃。
English
Questioning about the past, the Blessed One spoke thus: "Great Wisdom, some non-Buddhists believe that by ceasing the aggregates, realms, and sources, and by being free from desire for objects, and by seeing permanence and dharma as incompatible, many minds and mental factors do not arise. They believe that they no longer remember past, future, and present objects, and like a lamp, seed, and wind, they claim that discrimination does not occur because the cause is exhausted. Therefore, they think they have attained the wisdom of Nirvana, but Great Wisdom, because they cling to the view of destruction, they cannot truly be liberated from suffering. Great Wisdom, others believe that when discrimination towards objects ceases, like the exhaustion of an arrow's force, going to another realm is liberation. Some non-Buddhists also believe that liberation is achieved when wisdom and the objects of knowledge completely disappear. Some think that when discrimination does not arise and one can see permanence and impermanence, one attains true liberation. Some think that many discriminations of signs lead to the attainment of suffering, therefore, those who are not skilled in recognizing that their own mind is merely an appearance, fear and are frightened by signs. Desiring happiness by seeing signs, they claim to have attained the wisdom of Nirvana. Others believe that by understanding the self-characteristics and general characteristics of all internal and external dharmas, and that past, future, and present things do not perish because they exist, they think this is Nirvana. Some believe that self, sentient beings, life, nourishment, individuals, persons, and all dharmas do not perish, so they think this is Nirvana. Great Wisdom, some unskilled non-Buddhists think that by seeing the difference between nature and the individual, and the transformation of qualities, one can attain Nirvana. Some think that when merit and non-merit are completely exhausted, some think that when they know that afflictions are exhausted, some think that when they see that all worldly phenomena are controlled by the senses, they can attain Nirvana. Some believe that the arising of this world is mutually interpenetrating and not from a cause, they have a strong attachment to that cause, but because of ignorance, they cannot understand it. If they could understand it, they could attain Nirvana."
Tibetan
་འདས་པར་རྟོག་གོ །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཁ་ཅིག་ནི་བདེན་པ་དང་། ལམ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྟོག་གོ །ཁ་ཅིག་ནི་ཡོན་ཏན་དང་། ཡོན་ཏན་ཅན་མངོན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་གཅིག་པ་དང་། ཐ་དད་པ་དང་། གཉི་ག་དང་། གཉི་ག་མ་ཡིན་པར་མཐོང་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བློར་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རང་བཞིན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། རྨ་བྱའི་རྣམ་པར་བཀྲ་བ་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་ཁུངས་རྣམ་པ་མང་པོ་དང་། ཚེར་མ་རྣོ་བ་ལྟ་བུར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐོང་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྟོག་གོ །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཁ་ཅིག་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས། ཁ་ཅིག་ནི་སྐྱེ་དགུ་སྐྱོང་བ་དང་། ཡོན་ཏན་དྲུག་བསྟན་པ་འཛིན་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྟོག་གོ །ཁ་ཅིག་ནི་བྱེད་པ་པོ་དུས་ཡིན་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་འབྱུང་བ་དུས་ལ་རག་ལས་སོ། །ཞེས་དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྟོག་གོ །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཁ་ཅིག་ནི་སྲིད་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྲིད་པ་དང་། སྲིད་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྲིད་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་མཐོང་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྟོག་གོ །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རང་གི་སེམས་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ལ་མ་ཆགས་པ་དང་། མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བ་ཡང་དག་པར་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་དང་། རང་གི་སེམས་སྣང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཐའ་གཉིས་སུ་མ་ལྷུང་བ་དང་། གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པ་མི་དམིགས་པ་དང་། ཚད་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པར་མ་མཐོང་བ་དང་། རྣམ་པར་སླུ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་རྟོག་སྟེ། དེ་བསལ་བ་དང་། བདག་གི་སོ་སོ་རང་གི་འཕགས་པའི་ཆོས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང་། བདག་མེད་པ་གཉིས་རྟོགས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་རྣམ་པར་ལོག་པ་ དང་། སྒྲིབ་པ་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། སའི་གོང་ནས་གོང་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ལ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སེམས་དང་། ཡིད་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་བཟློག་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྟོག་གོ །དེ་ལྟར་ལོག་པའི་མུ་སྟེགས་ཅན་རྟོག་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་དག་བསྟན་ཀྱང་དེ་རིགས་པ་དང་མི་ལྡན་ཞིང་མཁས་པས་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་མཐའ་གཉིས་སུ་ལྷུང་བའི་བསམ་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྟོག་གོ
Chinese
认为已经寂灭。一些具有大智慧的外道，因为通达真谛和道路而认为已经寂灭。一些人因为通达功德和有功德者，并且见到一、异、二、非二，而转为寂灭之想。一些人认为（寂灭）是从自性中产生的，就像孔雀的羽毛绚丽多彩，珍宝的产地多种多样，荆棘尖锐一样，见到事物本身的自性而认为已经寂灭。一些具有大智慧的人，因为通达二十五谛，一些人因为执持养育众生和宣说六种功德而认为已经寂灭。一些人因为见到造物者是时间，所以世界的产生依赖于时间，像这样通达而认为已经寂灭。一些具有大智慧的人认为是存在（有），一些人是完全了解存在和不存在，一些人是见到存在和寂灭没有差别而认为已经寂灭。一些具有大智慧，宣说一切智者狮子吼的人是这样认为的：通达自己的心只是显现，不执着于外境，见到远离四边真实如是安住，自己的心不堕入显现的分别二边，不可见能取和所取，不见到一切量成立真如，因为是虚妄的，所以不思议真如，断除它，通达自己各自的圣法，证悟二无我，两种烦恼完全止息，两种障碍完全清净，从更高的地上，在如来地，以幻化等形象的等持，从心、意和意识中解脱而认为已经寂灭。像这样颠倒的外道，有各种各样的想法，他们所说的并不符合道理，被智者所抛弃，因为所有这些具有大智慧的人，都是以堕入二边的思想而认为已经寂灭。
English
They think they have attained Nirvana. Some non-Buddhists with great wisdom, because they understand the truth and the path, think they have attained Nirvana. Some, because they understand merit and those who possess merit, and see oneness, otherness, both, and neither, transform into the thought of Nirvana. Some think that (Nirvana) arises from its own nature, like the colorful patterns of a peacock's feathers, the diverse origins of precious jewels, and the sharpness of thorns, seeing the inherent nature of things, they think they have attained Nirvana. Some with great wisdom, because they understand the twenty-five principles, and some because they uphold the nurturing of beings and the teaching of the six qualities, think they have attained Nirvana. Some, because they see the creator as time, believe that the arising of the world depends on time, and thus understanding, they think they have attained Nirvana. Some with great wisdom think it is existence (being), some fully understand existence and non-existence, and some see no difference between existence and Nirvana, and thus think they have attained Nirvana. Some with great wisdom, proclaiming the lion's roar of the all-knowing, think in this way: understanding that one's own mind is merely appearance, not clinging to external objects, seeing the absence of the four extremes, abiding in reality as it is, one's own mind not falling into the two extremes of conceptualizing appearance, not perceiving the object of grasping and the grasper, not seeing that all valid cognitions establish suchness, because it is illusory, not contemplating suchness, abandoning it, understanding one's own individual holy Dharma, realizing the two selflessnesses, the two afflictions completely ceasing, the two obscurations completely purified, from higher and higher grounds, in the Tathagata ground, through the samadhi of illusory images, reversing from mind, intellect, and consciousness, they think they have attained Nirvana. Thus, these inverted non-Buddhists, with various thoughts, what they say does not accord with reason and is abandoned by the wise, because all these with great wisdom think they have attained Nirvana with thoughts that fall into the two extremes.