Tibetan
སྣང་བ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཛིན་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། དངོས་པོ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་གཉིས་ནི་མཚན་ཉིད་ཐ་མི་དད་ཅིང་གཅིག་གི་རྒྱུ་གཅིག་གོ །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དངོས་པོ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ལ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་འགག་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ཀུན་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་འགོག་པ་སྟེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འདི་ནི་མཚན་ཉིད་འགག་པའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རྒྱུན་འགག་པ་ནི་གང་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གང་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་གནས་པ་དང་། གང་ལ་དམིགས་པའོ། །དེ་ལ་གང་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་བག་ཆགས་སོ། །གང་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་སེམས་སྣང་བ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། འཇིམ་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་། འཇིམ་པའི་གོང་བུ་ནི་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་། ཇི་ལྟར་གསེར་དང་རྒྱན་བཞིན་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཅི་སྟེ་འཇིམ་པའི་གོང་བུ་འཇིམ་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་ཐ་དད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེ་དག་ལས་བརྩམས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན། དེ་ནི་འཇིམ་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་དག་ལས་ཀྱང་བརྩམས་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྟེ་ ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་འཇིམ་པའི་གོང་བུ་དང་། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ཐལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་སྟེ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའང་འགག་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་བདག་གི་རིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འགག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་རིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འགག་པར་མི་འགྱུར་གྱི་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་འགག་གོ
Chinese
执著于显现为显现的识。大慧，显现的识和对事物个别进行分别的识，这两者体性无差别，一个的因也是一个。大慧，其中的显现的识，是从不可思议的习气完全转变的因中产生的。大慧，对事物个别进行分别的识，是从对境进行分别的因中产生的，也是从无始以来的戏论习气的因中产生的。其中，大慧，所有感官的识灭尽是这样的：阿赖耶识的非真实分别的各种习气止息，大慧，这是体性灭尽。大慧，相续灭尽是从何处产生的呢？大慧，所谓从何处，是指安住于何处，以及缘于何处。其中，所谓安住于何处，是指无始以来的戏论、恶趣的习气。所谓缘于何处，是指自我的心显现，在识的境中进行分别。大慧，这就像例如，泥土的微尘和泥团，既不是一体，也不是他体，就像黄金和饰品一样。大慧，如果泥团与泥土的微尘是他体，那就不会是从那些（微尘）所造。因为它也是从那些泥土的微尘所造的，所以不是他体。如果不是他体，那么泥团和微尘就没有差别了。同样，大慧，入的识的各种阿赖耶识的自性相符，如果是他体，就不会从阿赖耶识的因中产生。如果不是他体，那么入的识灭尽时，阿赖耶识也会灭尽。这样，自我的自性也不会灭尽，因此，大慧，各种识的自己的自性不会灭尽，但业的自性会灭尽。
English
Grasping at the appearance as the appearance of consciousness. Mahamati, the consciousness of appearance and the consciousness that individually distinguishes things, these two are of the same nature, and the cause of one is also one. Mahamati, the consciousness of appearance arises from the cause of the complete transformation of inconceivable habitual tendencies. Mahamati, the consciousness that individually distinguishes things arises from the cause of distinguishing objects, and also from the cause of the habitual tendencies of beginningless elaboration. Among these, Mahamati, the cessation of all sense consciousnesses is like this: the various habitual tendencies of the unreal discrimination of the Alaya-consciousness cease. Mahamati, this is the cessation of nature. Mahamati, from where does the continuous cessation arise? Mahamati, what is meant by 'from where' is where it abides and what it focuses on. Among these, what is meant by 'where it abides' is the habitual tendencies of beginningless elaboration and bad destinations. What is meant by 'what it focuses on' is the appearance of one's own mind, discriminating in the realm of consciousness. Mahamati, this is like, for example, particles of clay and a lump of clay are neither the same nor different, just like gold and ornaments. Mahamati, if a lump of clay were different from particles of clay, then it would not be made from those (particles). Because it is also made from those particles of clay, therefore it is not different. If it were not different, then there would be no distinction between a lump of clay and particles. Similarly, Mahamati, the natures of the various entering consciousnesses are in accordance with the nature of the Alaya-consciousness. If they were different, they would not arise from the cause of the Alaya-consciousness. If they were not different, then when the entering consciousnesses cease, the Alaya-consciousness would also cease. In this way, the nature of the self would also not cease. Therefore, Mahamati, the own nature of the various consciousnesses will not cease, but the nature of karma will cease.
Tibetan
།རང་གི་རིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འགགས་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའང་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་ན་ནི་སྨྲ་བ་འདི་ཡང་མུ་སྟེགས་བྱེད་པའི་ཆད་པར་སྨྲ་བ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་སྨྲ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་རྒྱུན་ཆད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་ཆད་པས་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་རྒྱུན་ཡང་ཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ནི་རྒྱུ་ལས་རྒྱུན་འབྱུང་བར་སྨྲའི། རྒྱུ་མ་གཏོགས་པར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཟུགས་དང་སྣང་བ་འདུས་པ་ལས་འབྱུང་བར་མི་སྨྲ་སྟེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རྒྱུ་ནི་གཙོ་བོ་དང་། སྐྱེས་བུ་དང་། དབང་པོ་དང་། དུས་དང་། རྡུལ་ཕྲ་མོར་སྨྲ་བའོ། །གཞན་ཡང་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་བདུན་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་འདུ་བ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དང་། དངོས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་དང་། མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་དང་། འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་དང་། རྒྱུའི་དངོས་པོ་དང་། རྐྱེན་གྱི་དངོས་པོ་དང་། འགྲུབ་པའི་དངོས་པོ་སྟེ་བདུན་ནོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གཞན་ཡང་དོན་དམ་པ་བདུན་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་། ལྟ་བ་གཉིས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་། ལྟ་བ་གཉིས་ལས་འདས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་། སྣང་བ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་། སྲས་ཀྱིས་ལས་འདའ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། འདི་དག་ནི་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དང་། དོན་དམ་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དང་དོན་དམ་པའི་སྙིང་པོ་དེ་དང་ལྡན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཆོག་གི་ཆོས་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་གཏོགས་པའི་རྣམས་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་རྣམ་པར་འགོད་དེ། ཇི་ལྟར་མུ་སྟེགས་བྱེད་པའི་སྨྲ་བ་དང་། ལྟ་བ་ངན་པ་དང་ཐུན་མོང་དུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་འགོད་དོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟར་ན་མུ་སྟེགས་བྱེད་པའི་སྨྲ་བ་དང་། ལྟ་བ་ངན་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣ
Chinese
如果自己的宗派的体性断绝，那么阿赖耶识也就会断绝。大慧，如果阿赖耶识断绝，那么这种说法就与外道所说的断灭论没有什么差别了。大慧，外道们的说法是这样的：像这样，对境的执着如果断绝，那么识的相续也会断绝，识的相续断绝，那么无始以来的相续也会断绝。大慧，外道们说从因产生相续，但他们不说除了因之外，眼识是从色和显现聚合而产生的。大慧，他们所说的因是自在、神我、根、时间和极微。此外，大慧，事物的自性有七种，即积聚的事物自性、事物自性的事物、体性的事物、四大自性的事物、因的事物、缘的事物和成就的事物，共有七种。大慧，还有七种胜义谛，即心的行境、智慧的行境、两种见解的行境、超越两种见解的行境、无相的行境、由佛子所超越的行境，以及如来各自证知的行境。这些就是大慧，过去、未来和现在的如来、阿罗汉、正等觉者们的事物自性和胜义谛的精华。因为具有事物自性和胜义谛的精华，所以如来们以圣者的智慧之眼来分别安立世间和出世间的殊胜之法，包括自相和共相，就像不与外道的说法和邪见相同那样进行安立。大慧，怎样才能不与外道的说法和邪见相同呢？是这样的：大慧，各种识
English
If the characteristic of one's own lineage ceases, then the ālaya-vijñāna will also cease. Mahāmati, if the ālaya-vijñāna ceases, then this statement will be no different from the annihilationist views of the tirthikas. Mahāmati, the tirthikas' statement is like this: Thus, if the grasping of objects is cut off, then the continuum of consciousness will be cut off; if the continuum of consciousness is cut off, then the continuum of beginningless time will also be cut off. Mahāmati, the tirthikas say that the continuum arises from a cause, but they do not say that other than the cause, eye-consciousness arises from the aggregation of form and appearance. Mahāmati, the cause they speak of is Īśvara, puruṣa, the senses, time, and atoms. Furthermore, Mahāmati, there are seven natures of things, namely, the nature of aggregation, the thing of the nature of things, the thing of characteristics, the thing of the nature of the great elements, the thing of cause, the thing of condition, and the thing of accomplishment, these are seven. Mahāmati, there are also seven ultimate meanings, namely, the realm of mind, the realm of wisdom, the realm of the two views, the realm beyond the two views, the realm of no appearance, the realm transcended by the sons, and the realm of self-awareness of the Tathāgatas. These, Mahāmati, are the nature of things and the essence of ultimate meaning of the Tathāgatas, Arhats, Perfectly Awakened Ones of the past, future, and present. Because they possess the nature of things and the essence of ultimate meaning, the Tathāgatas, with the eye of the wisdom of the noble ones, distinguish and establish the supreme Dharma of the mundane and supramundane, including the self-characteristics and the general characteristics, in such a way that they do not become common with the statements and wrong views of the tirthikas. Mahāmati, how is it that it is not common with the statements and wrong views of the tirthikas? It is like this: Mahāmati, the various consciousnesses