Tibetan
ཇམ་དཔལ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ནམ་མཁའ་ནི་གནས་མེད་པ། འདུས་མ་བྱས་པ། མ་སྐྱེས་པ། མ་འགགས་པ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་གནས་མེད་པ། འདུས་མ་བྱས་པ་མ་སྐྱེས་པ།མ་འགགས་པ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །འཇམ་དཔལ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། འཇམ་དཔལ་ཡང་དག་པར་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་ཡང་དག་པར་ནི་ཚིག་ནི་མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་འགགས་པ་ཡིན་པས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇམ་དཔལ་བྱང་ཆུབ་ནི་གཟུང་བ་མེད་པ་ཉིད་དང་། གནས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་གཟུང་བ་མེད་པ་ནི་གང་། གནས་ མེད་པ་ནི་གང་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་མིག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གཟུང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་གནས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྣ་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གཟུང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་གནས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྣ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གཟུང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དྲི་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་གནས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ལྕེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གཟུང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རོ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་གནས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ལུས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གཟུང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རེག་བྱ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་གནས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གཟུང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་གནས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་དེ་ལྟར་གཟུང་བ་མེད་པ་ཉིད་དང་། གནས་མེད་པ་ཉིད་དུ་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཀྱང་། མིག་གཟུང་དུ་མེད་པ་དང་། གཟུགས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་གནས་སོ། །རྣ་བ་གཟུང་དུ་མེད་པ་དང་། སྒྲ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་གནས་སོ། །སྣ་གཟུང་དུ་མེད་པ་དང་། དྲི་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་གནས་སོ། །ལྕེ་གཟུང་དུ་མེད་པ་དང་རོ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་གནས་སོ། །ལུས་གཟུང་དུ་མེད་པ་དང་། རེག་བྱ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་གནས་སོ། །ཡིད་གཟུང་དུ་མེད་པ་དང་། ཆོས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་
Chinese
妙吉祥，例如，虚空是无处所的，非造作的，不生的，不灭的，不可言说的。妙吉祥，菩提也同样是无处所的，非造作的，不生的，不灭的，不可言说的。妙吉祥，例如，在如实地遍求时，一切法都不可言说，同样，妙吉祥，在如实地遍求菩提时，也是一切法都不可言说。为什么呢？妙吉祥，因为如实地，语词是不生的，不灭的，所以是不存在的。妙吉祥，菩提是不可取和无处所的。妙吉祥，其中什么才是不可取，什么才是无处所呢？妙吉祥，眼之遍知是不可取的。色无所缘是无处所的。耳之遍知是不可取的。声无所缘是无处所的。鼻之遍知是不可取的。香无所缘是无处所的。舌之遍知是不可取的。味无所缘是无处所的。身之遍知是不可取的。触无所缘是无处所的。意之遍知是不可取的。法无所缘是无处所的。如来就是这样在不可取和无处所中现证菩提成佛的。现证菩提成佛之后，因为眼不可取，色无所缘，所以不住于眼之识。因为耳不可取，声无所缘，所以不住于耳之识。因为鼻不可取，香无所缘，所以不住于鼻之识。因为舌不可取，味无所缘，所以不住于舌之识。因为身不可取，触无所缘，所以不住于身之识。因为意不可取，法无所缘，所以不住于意之识。
English
Mañjuśrī, for example, space is without location, unconditioned, unborn, unceasing, and inexpressible. Mañjuśrī, likewise, enlightenment is also without location, unconditioned, unborn, unceasing, and inexpressible. Mañjuśrī, for example, when truly and completely sought, all dharmas are inexpressible, similarly, Mañjuśrī, when truly and completely seeking enlightenment, all dharmas are also inexpressible. Why is that? Mañjuśrī, because truly, words are unborn and unceasing, therefore they are non-existent. Mañjuśrī, enlightenment is without grasping and without location. Mañjuśrī, what is without grasping, and what is without location? Mañjuśrī, the complete knowledge of the eye is without grasping. Form without an object is without location. The complete knowledge of the ear is without grasping. Sound without an object is without location. The complete knowledge of the nose is without grasping. Smell without an object is without location. The complete knowledge of the tongue is without grasping. Taste without an object is without location. The complete knowledge of the body is without grasping. Touch without an object is without location. The complete knowledge of the mind is without grasping. Dharmas without an object are without location. The Tathāgata thus awakened to complete perfect enlightenment in that which is without grasping and without location. Having awakened to complete perfect enlightenment, because the eye is without grasping and form is without an object, he does not abide in the consciousness of the eye. Because the ear is without grasping and sound is without an object, he does not abide in the consciousness of the ear. Because the nose is without grasping and smell is without an object, he does not abide in the consciousness of the nose. Because the tongue is without grasping and taste is without an object, he does not abide in the consciousness of the tongue. Because the body is without grasping and touch is without an object, he does not abide in the consciousness of the body. Because the mind is without grasping and dharmas
Tibetan
པར་ཤེས་པ་ལ་མི་གནས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་གནས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོའོ། །འཇམ་དཔལ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གནས་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ ཀྱི་གནས་བཞི་པོ་དེ་དག་མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་འགགས་པར་ཤེས་སོ། །འཇམ་དཔལ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་བླ་དགས་ཡིན་ཏེ། འཇམ་དཔལ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྟོང་སྟེ། འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་དེ་དག་ཇི་ལྟར་སྟོང་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ནར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །འཇམ་དཔལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འཇམ་དཔལ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་དམ་བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་ཤེས་པའི་ཚུལ་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད། བྱང་ཆུབ་ཀྱང་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་འཇམ་དཔལ་གང་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། བྱང་ཆུབ་ཅེས་གཉིས་སུ་དབྱེ་བའི་གཉིས་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ། མཚན་ཉིད་མེད་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པ། མིང་མེད་པ་མཚན་མ་མེད་པ། སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ། མ་སྐྱེས་པ། མ་འགགས་པ། རྒྱུ་བ་མེད་པ། སྤྱོད་པ་མེད་པ། ཀུན་འབྱུང་བ་མེད་པ། ཡི་གེ་མེད་པ། སྒྲ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། །།བམ་པོ་གསུམ་པ་སྟེ་ཐ་མ། འཇམ་དཔལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་དང་། འཛིན་པ་མེད་པའི་ཚིག་བླ་དགས་ཡིན་ཏེ། འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་ནི་དོན་དམ་པར་ན་གང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་གང་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །འཇམ་དཔལ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ནམ་མཁའ་ནམ་མཁའ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་སྟོང་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཇུག་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མིང་མེད་པ་ཡིན་ན། དེ་དག་ལ་མིང་གིས་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། འཇམ་དཔལ་མིང་ནི་ཡུལ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན། ཕྱོགས་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་ཇི་ལྟར་མིང་ཡུལ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན། ཕྱོགས་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་མིང་གང་གིས་ཆོས་གང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་དེ་ཡང་། ཡུལ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན། ཕྱོགས་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་ དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་གཟོད་མ་ཉིད་ནས་མ་སྐྱེས་པ་མ་བྱུང་བ། མ་འགགས་པ། མཚན་ཉིད་མེད་པ། སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ། ཡི་གེ་མེད་པ། སྒྲ་མེད་པར་ཤེས་སོ། །འཇམ་དཔལ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་ཏེ། བཅིངས་པ་ལས་གྲོལ་བར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་བྱང་ཆུབ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ནི་མཉམ་པ་མ་ཡིན། མི་མཉམ་པ་མ་ཡིན་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་མཉམ་པ་མ་ཡིན། མི་མཉམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་ཆོས་གང་ལ་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་འགྲུབ་པ་མེད་པ་དེ་ནི་མཉམ་པ་དང་། མི་མཉམ་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་མེད་པ་དང་། མི་མཉམ་པ་མེད་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཆོས་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་མཉམ་པར་མ་བྱས། མི་མཉམ་པར་མ་བྱས་པ་དེ་ལྟར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཤིང་། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པས་ཆོས་དེ་དག་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ནར་ཤེས་སོ། །འཇམ་དཔལ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཡང་གང་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྩ་བ་མེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་འགགས་པ་དང་། མ་བྱུང་བ་ལས་འབྱུང་བ་དང་། བྱུང་ནས་ཀྱང་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ། འཇམ་དཔལ་དེ་དག་ཀྱང་བདག་པོ་མེད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པར་འབྱུང་ཞིང་བདག་པོ་མེད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པར་འཇིག་པར་ཤེས་པའོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་དང་། འཇིག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་རྣམས་འཇུག་པར་འགྱུར་ཡང་འདི་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡང་མེད་དེ། དེ་ནི་ལམ་གྱི་རྒྱུན་བཅད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་སྟོན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་གནས་གང་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་མི་འདའོ། །བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་མི་འདའོ། །བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བ་དེ
Chinese
因为不住于遍知，因此，如来、应供、正等觉被称为具有不住于遍知。文殊，这四者是众生的心之所住，是哪四者呢？即是说，色是众生的心之所住。文殊，同样，受、想、行也是众生的心之所住。文殊，如来了知众生的心之所住这四者是不生不灭的。文殊，菩提这个词是空性的异名。文殊，以空性所证得的菩提之空性，一切法也是空的。文殊，如来如实地证悟了它们是如何空性的。文殊，也不是以空性证悟空性。文殊，例如，空性或菩提是一种认识方式。文殊，对于没有空性，也没有菩提的，文殊，对于那样的，以什么来区分空性和菩提这二者呢？丝毫也没有。那是什么原因呢？文殊，一切法是无二的，无自性，不可分割，无名，无相，远离心、意、识，不生，不灭，无有行，无有为，无有生起，无有文字，无有声音的缘故。第三品完毕。文殊，所谓的空性，是没有显现执着和没有执取的异名。文殊，对于那样的空性，究竟来说，没有什么可以被认为是空的法。文殊，例如，虽然说虚空虚空，但虚空不是可以被言说的。文殊，同样，虽然说空性空性，但空性不是可以被言说的，一切法的进入就是如此。文殊，一切法是没有名字的，但可以用名字来表达它们。文殊，名字是
English
Because they do not abide in omniscience, therefore, the Tathāgata, Arhat, Perfectly Awakened One is counted as possessing non-abiding in omniscience. Mañjuśrī, these four are the abodes of the minds of sentient beings. What are the four? They are: Form is the abode of the minds of sentient beings. Mañjuśrī, similarly, feeling, perception, and formations are the abodes of the minds of sentient beings. Mañjuśrī, the Tathāgata knows that these four abodes of the minds of sentient beings are unborn and unceasing. Mañjuśrī, the term "bodhi" is a synonym for emptiness. Mañjuśrī, by the emptiness of bodhi attained through emptiness, all phenomena are also empty. Mañjuśrī, the Tathāgata has truly awakened to how they are empty. Mañjuśrī, it is not that emptiness awakens to emptiness. Mañjuśrī, for example, emptiness or bodhi is a single mode of knowing. Mañjuśrī, for those who have neither emptiness nor bodhi, Mañjuśrī, for such ones, by what can the duality of emptiness and bodhi be distinguished? There is not even a little. Why is that? Mañjuśrī, all phenomena are non-dual, without characteristics, indivisible, without names, without signs, free from mind, intellect, and consciousness, unborn, unceasing, without going, without activity, without arising, without letters, without sound. End of the Third Chapter. Mañjuśrī, what is called emptiness is a synonym for non-manifestation of attachment and non-grasping. Mañjuśrī, for such emptiness, ultimately, there is no phenomenon that can be designated as empty. Mañjuśrī, for example, although one says space, space, space is not something that can be spoken of. Mañjuśrī, similarly, although one says emptiness, emptiness, emptiness is not something that can be spoken of; such is the entry of all phenomena. Mañjuśrī, all phenomena are without names, but they are expressed by names. Mañjuśrī, names are
Chinese
处所中住者非有，方所中住者亦非有。文殊，如何名于处所中住者非有，方所中住者非有，如是名以何法宣说何法之法亦，处所中住者非有，方所中住者亦非有。文殊，如来是如是诸法自始本初即知不生、不现、不灭、无相、离心及意与识、无字、无声。文殊，如其所知，如是即为解脱，然非从系缚中得解脱。文殊，菩提与虚空等同，然虚空非等同，非不等同，菩提亦非等同，非不等同。何以故？文殊，于何法无真实成办，则彼非可言说为等同与不等同。文殊，如来是如是诸法无等同与无不等同而现证菩提，如其未曾于少分法作等同，未曾作不等同，如是现证菩提，且以真实之智如实知彼诸法。文殊，何为真实之智耶？文殊，诸法皆无根、不生、不灭、非从生而生，生已亦复坏灭，文殊，彼等亦于无主与无所执中生，且知于无主与无所执中灭。文殊，如是依生与灭，诸法虽转入，然于此无有转入者，是因断绝道之相续，故名如来为说法者。文殊，所谓菩提者，是如实之住处，文殊，于彼何为如实之住处耶？文殊，所谓如实之住处者即是菩提，如菩提之如实，色亦不离如是之性。如菩提之如实，受与想与行等，及识亦不离如是之性。如菩提之如实，
English
It does not reside in a place, nor does it reside in a direction. Manjushri, how is it that name does not reside in a place, nor does it reside in a direction? Likewise, the dharma by which a name expresses a certain dharma also does not reside in a place, nor does it reside in a direction. Manjushri, the Tathagata knows all those dharmas as unoriginated, unproduced, unceasing, without characteristics, separate from mind, intellect, and consciousness, without letters, and without sound from the very beginning. Manjushri, just as it is known, in that very way it is liberated, but it is not liberated from bondage. Manjushri, enlightenment is equal to space, but space is not equal, nor is it unequal, and enlightenment is also not equal, nor is it unequal. Why is that? Manjushri, that which does not truly accomplish anything in any dharma cannot be spoken of as equal or unequal. Manjushri, the Tathagata thus manifestly and completely awakened to all dharmas as without equality and without inequality. Just as he did not make even the slightest dharma equal or unequal, so he manifestly and completely awakened, and with true knowledge, he knows those dharmas exactly as they are. Manjushri, what is true knowledge? Manjushri, all dharmas are without root, unborn, unceasing, and arise from non-arising, and having arisen, they also perish. Manjushri, those also arise without an owner and without grasping, and it is known that they perish without an owner and without grasping. Manjushri, although the dharmas enter based on such arising and perishing, there is nothing that enters here, because the continuum of the path is cut off. Therefore, the Tathagata is called a teacher of the Dharma. Manjushri, what is called enlightenment is the state of suchness. Manjushri, what is the state of suchness in that? Manjushri, what is called the state of suchness is enlightenment. Just as enlightenment is suchness, form also does not deviate from suchness. Just as enlightenment is suchness, feeling, perception, formations, and consciousness also do not deviate from suchness. Just as enlightenment is suchness,