Tibetan
ས་མཛེས་ལ། གང་བདག་ཅག་ནི་ཚངས་པ་དེས་རིམ་གྲོ་པར་སྤྲུལ་ཏོ། །དེ་དག་ནི་གཟུགས་བཟང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་དག་མཛེས་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་དག་བལྟ་ན་སྡུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་དག་ཁ་ཅིག་ནི་རྟག་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་མི་རྟག་པ་འདི་ནི་གཅིག་ཏུ་རྟག་པར་ལྟ་བ་གསུམ་པའོ། །དེ་དུས་ཡིན་དེ་དུས་མ་ཡིན་ཏེ། གང་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཚེ་ཟད་ཅིང་ལས་ཟད་ལ་བསོད་ནམས་ཟད་དེ། ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ནས་ཤི་ནས་ཁམས་འདིར་འོངས་ཏེ། མི་རྣམས་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་མཚུངས་པར་འབྱོར་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པས་དེ་སྔོན་བདག་གི་རང་བཞིན་ཤིན་ཏུ་དྲན་ནས་བདེ་བར་གྱུར་པ་འདི་ལྟ་བུ་འཐོབ་སྟེ། གང་ཚངས་པ་འདི་ནི་ཚངས་པ་ཆེན་པོ། དབང་ཕྱུག་བྱེད་པ་པོ་འཕྲུལ་བ་པོ། གཙོ་བོ་ཐོས་པར་བྱེད་པ། བྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་དག་གི་ཕ་སྟེ། དེ་ནི་རྟག་པ་བརྟན་པ། ཐེར་ཟུག་པ་མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ཏེ་ཇི་ཙམ་དུ་ཚངས་པ་དེས་བདག་ཅག་རིམ་གྲོ་པར་སྤྲུལ་ཏོ། །བདག་ཅག་དེ་དག་ནི་མི་རྟག་པ་མི་བརྟན་པ། ཐེར་ཟུག་མ་ ཡིན་ཞིང་ཚེ་ཐུང་བ་འཆི་བའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་འདི་དག་ཁ་ཅིག་ནི་རྟག་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་མི་རྟག་པ། འདི་ནི་གཅིག་ཏུ་རྟག་པར་ལྟ་བ་བཞི་པའོ། །གནས་འདི་ནི་ཡོད་དེ། གལ་ཏེ་དགེ་སྦྱོང་ངམ། བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་འབད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། སྦྱོར་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐའ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་ཤེས་སོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐའ་ཡོད་པ་འདི་ཉིད་བདེན་གྱི་གཞན་ནི་གཏི་མུག་གོ་སྙམ་པ་འདི་ནི་མཐར་ལྟ་བ་དང་པོའོ། །གནས་འདི་ནི་ཡོད་དེ། གལ་ཏེ་དགེ་སྦྱོང་ངམ། བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་ནས་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐའ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་ཤེས་སོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་མཐའ་མེད་པ་འདི་ཉིད་བདེན་གྱི་གཞན་ནི་གཏི་མུག་གོ་སྙམ་པ་འདི་ནི་མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་གཉིས་པའོ། །གནས་འདི་ནི་ཡོད་དེ། གལ་ཏེ་དགེ་སྦྱོང་ངམ། བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་ནས་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། ཇི་ལྟར་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པས་གང་གི་ཚེ་དེའི་འདུ་ཤེས་འཇིག་རྟེན་ན་གནས་ཏེ། དེའི་འདུ་ཤེས་གོང་མར་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐའ་ཡོད་ཀྱང་ཡོད་ལ། མཐའ་མེད་ཀྱང་མེད་པ་འདི་ཉིད་བདེན་གྱི། གཞན་ནི་གཏི་མུག་གོ་སྙམ་པ་འདི་ནི་མཐའ་ཡོད་པ་དང་མཐའ་མེད་པར་ལྟ་བའོ། །གནས་འདི་ནི་ཡོད་དེ། གལ་ཏེ་དགེ་སྦྱོང་ངམ། བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་ནས་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། ཇི་ལྟར་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པས་འདུ་ཤེས་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་འཇིག་རྟེན་ན་གནས་སོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མཐའ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདི་ཉིད་བདེན་གྱི། གཞན་ནི་བརྫུན་ནོ་སྙམ་པ་འདི་ནི་མཐའ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། མཐའ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ལྟའོ། །གཞན་ཡང་འདིར་ཁ་ཅིག་ཚིག་འཁྲུལ་པ་དང་གཞན་འཁྲུལ་པ་དག་ཡོད་དོ། །ཚིག་འཁྲུལ་པ་དང་། གཞན་ འཁྲུལ་པ་འཇུག་པ་ནི་དེ་ལ་བདག་ཡོད་དམ་ཞེས་དྲིས་པ་ན། སྨྲས་པ་འདི་ཡང་མ་ཡིན། གཞན་ཡང་མ་ཡིན། འདི་མ་ཡིན་འདི་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་ཚིག་འཁྲུལ་པ་དང་གཞན་འཁྲུལ་པ་འཇུག་གོ། །བདག་མེད་དམ་ཞེས་དྲིས་པ་ན། འདི་ཡང་དེ་བཞིན་མ་ཡིན། གཞན་ཡང་མ་ཡིན། འདི་ནི་ཡོད་ཀྱང་ཡོད་ལ། མེད་ཀྱང་མེད་ཅེས་ཚིག་འཁྲུལ་པ་དང་། གཞན་འཁྲུལ་པ་འཇུག་གོ། །བདག་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྟ་བ་དྲིས་པ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན། འདི་ནི་འདི་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན། དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་ཡིན། འདི་ནི་གཞན་ཡང་མ་ཡིན། འདི་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་ཚིག་འཁྲུལ་པ་དང་། གཞན་འཁྲུལ་པ་དག་འཇུག་སྟེ། འདི་ནི་ཚིག་འཁྲུལ་པ་བཞི་པའོ། །གནས་འདི་ནི་ཡོད་དེ། གལ་ཏེ་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་འབད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནས། དེ་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པས། སྔོན་གྱི་བདག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རྗེས་སུ་དྲན་ནོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་ངོ་། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་སྔོན་ནི་འདིར་མ་བྱུང་ལ་དེ་འདིར་དབྱུང་བས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་དེ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་འདི་ཉིད་བདེན་གྱི། གཞན་ནི་བརྫུན་ནོ་སྙམ་པ་འདི་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བར་ལྟ་བ་དང་པོའོ། །གཞན་ཡང་འདི་ལ་དགེ་སྦྱོང་ངམ། བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་རྟོག་གེ་པ་དཔྱོད་པ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་རྟོག་གེའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ། རང་གི་ལྟ་བ་པ། རང་གི་སྤོབས་པ་པ། དཔྱོད་པའི་རྗེས་སུ་དཔྱད་པ་དེ་འདི་སྐད་སྨྲ་སྟེ་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་འདི་ཉིད་བདེན་གྱི། གཞན་ནི་བརྫུན་ནོ་སྙམ་པ་འདི་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བར་སྨྲ་བ་གཉིས་པའོ། །བཅྭ་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་ནི་སྔོན་གྱི་མཐར་བརྟག
Chinese
土地是美丽的。我们这些人都被梵天变成了侍者。他们既不好看，也不美丽，他们也不悦目。这些世界有些是常恒的，有些是非常恒的，这是认为唯一常恒的第三种观点。那时是这样，那时不是这样，因为其他众生寿命已尽，业已尽，福德已尽，从梵天世界死后，来到这个世间，与人们和苦行相应，随顺圆满，获得那样的禅定，就像心平等安住，先前我非常忆念自己的本性而快乐一样，获得这样的禅定。这个梵天是伟大的梵天，是自在者，是创造者，是主宰，是听闻者，是过去和未来诸法的父亲，他是常恒的、坚固的、真实的、不变的法性，梵天将我们变成了侍者。我们这些不是常恒的，不是坚固的，不是真实的，寿命短促，是具有死亡之法性的。这些世界有些是常恒的，有些是非常恒的，这是认为唯一常恒的第四种观点。 有这样的情况，如果一些沙门或婆罗门随顺努力，随顺修行，获得那样的心的禅定，就像心平等安住，从而如实了知有我和世界的边际。他这样想：我和世界的边际是存在的，这才是真实的，其他的都是愚痴，这是执边见的第一种。 有这样的情况，如果一些沙门或婆罗门如前一样修行，就像心平等安住，从而如实了知我和世界没有边际。他这样想：我和世界没有边际，这才是真实的，其他的都是愚痴，这是执边见的第二种。 有这样的情况，如果一些沙门或婆罗门如前一样修行，就像心平等安住，当他的意识安住在世间时，他的意识不是更高的。他这样想：我和
English
The land is beautiful. We are all transformed into attendants by Brahma. They are neither good-looking nor beautiful, nor are they pleasing to the eye. Some of these worlds are permanent, and some are impermanent. This is the third view that considers only permanence. It is like this at that time, and not like this at that time, because other sentient beings have exhausted their lifespan, exhausted their karma, and exhausted their merit. After dying from the Brahma world, they come to this realm, corresponding to people and ascetic practices, following perfection, obtaining such samadhi, just as the mind dwells in equanimity, previously I greatly remembered my own nature and was happy, obtaining such samadhi. This Brahma is the great Brahma, the independent one, the creator, the lord, the hearer, the father of past and future dharmas, he is the permanent, steadfast, true, and unchanging nature of dharma, Brahma transformed us into attendants. We are not permanent, not steadfast, not true, short-lived, and have the nature of death. Some of these worlds are permanent, and some are impermanent. This is the fourth view that considers only permanence. There is such a situation, if some śramaṇas or brahmins follow effort, follow practice, obtain such samadhi of mind, just as the mind dwells in equanimity, thereby truly knowing that there is a boundary to myself and the world. He thinks like this: the boundary of myself and the world exists, this is the truth, the others are all ignorance, this is the first kind of extreme view. There is such a situation, if some śramaṇas or brahmins practice as before, just as the mind dwells in equanimity, thereby truly knowing that there is no boundary to myself and the world. He thinks like this: there is no boundary to myself and the world, this is the truth, the others are all ignorance, this is the second kind of extreme view. There is such a situation, if some śramaṇas or brahmins practice as before, just as the mind dwells in equanimity, when his consciousness dwells in the world, his consciousness is not higher. He thinks like this: myself and
Chinese
世间的边际，有也是有，没有也是没有，这才是真实的。其他的认为是愚痴，这是看作有边和没有边。这个处所是有的。如果有些沙门或婆罗门那样结合，如何心平等安住，而存在于世间的，既非有想也非无想。他这样想：我和世间既非有边也非无边，这才是真实的，其他的都是虚假的。这是看作既非有边也非无边。此外，这里有些人是语词错乱者和他人错乱者。语词错乱和他人错乱的进入是，如果问他是否有我，回答说，这也不是，那也不是，这不是，这不是也不是，这样语词错乱和他人错乱就进入了。如果问他是否无我，回答说，这也是一样不是，那也不是，这既是有也是没有，这样语词错乱和他人错乱就进入了。如果问我和世间的见解，回答说，那也不是这样，这不是这样，那也是那样，这不是另外，这不是，这样语词错乱和他人错乱就进入了。这是第四种语词错乱。这个处所是有的。如果有些沙门或婆罗门跟随努力之后，他心平等安住，就忆起了以前的自我的体性。他这样想：我和世间是从无因中产生的。那为什么呢？因为我以前没有在这里产生，而现在在这里产生，因此我和世间是从无因中产生的，这才是真实的，其他的都是虚假的。这是第一种看作从无因中产生。此外，这里有些沙门或婆罗门是思辨者和考察者，他们是思辨的遍行者，自己的见解者，自己的骄傲者，跟随考察而考察者，他们这样说：我和世间是从无因中产生的，这才是真实的，其他的都是虚假的。这是第二种说从无因中产生。这十八种是观察过去的边际。
English
The edge of the world, it is also existent, and it is also non-existent, this is the truth. Others think it is ignorance, this is seeing it as having an edge and not having an edge. This place exists. If some ascetics or Brahmins combine in that way, how the mind dwells in equanimity, and exists in the world, being neither with perception nor without perception. They think like this: I and the world are neither with an edge nor without an edge, this is the truth, the others are false. This is seeing it as neither with an edge nor without an edge. Furthermore, here some are those who are confused in words and those who are confused by others. Entering into confusion of words and confusion by others is, if asked whether there is a self, they answer, this is not, that is not, this is not, this is not not either, thus confusion of words and confusion by others enters. If asked whether there is no self, they answer, this is also not the same, that is also not, this is both existent and non-existent, thus confusion of words and confusion by others enters. If asked about the view of self and the world, they answer, that is also not like this, this is also not like this, that is also like that, this is also not different, this is not, thus confusion of words and confusion by others enters. This is the fourth kind of confusion of words. This place exists. If some ascetics or Brahmins follow after effort, they dwell in equanimity of mind, and remember the nature of their former self. They think like this: I and the world arose from no cause. Why is that? Because I did not arise here before, but now I arise here, therefore I and the world arose from no cause, this is the truth, the others are false. This is the first kind of seeing as arising from no cause. Furthermore, here some ascetics or Brahmins are speculators and examiners, they are those who are pervasively afflicted by speculation, holders of their own views, holders of their own pride, those who examine following examination, they say this: I and the world arose from no cause, this is the truth, the others are false. This is the second kind of saying arising from no cause. These eighteen are the investigation of the limits of the past.