Tibetan
འཁོར་དུ་སྣང་བ་བཞིན་དུ་འདུ་ཤེས་ཐོབ་བོ། །དེ་སེམས་ཅན་ཁྲི་ཕྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་བཟོད་པ་དེ་ལ་རབ་ཏུ་བཙུད་དོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། དྲང་སྲོང་ཆོས་ལ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ཡིན་པར་སེམས་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མི་བལྟ་སྟེ། ང་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། དྲང་སྲོང་ཆོས་ལ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །ངས་དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་ཁྲི་ཕྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དེ་དག་མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རབ་ཏུ་བཙུད་དོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་སོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བ་ལྟ་བུའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སེམས་གཞུག་པར་བྱའོ། །མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བ་ལྟ་བུའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སེམས་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་ངས་འདོད་པའི་ཟག་པ་ཤེས་པ་འགོག་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དགེ་བའི་རྩ་བ་སྣ་ཚོགས་དག་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་བར་དང་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱ་ཆེར་སྦྱར་རོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་འཁོར་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནས། དེའི་ཕ་རོལ་གྱི་ཡང་ཆེས་ཕ་རོལ་ན་དྲང་སྲོང་ཨུད་ཛྱ་དད་ཏ་ཞེས་བྱ་བ། རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ། གཟི་བརྗིད་ཆེ་བ། མཐུ་ཆེ་བ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གང་བདག་གིས་ཆོས་རྟོགས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ལས་ཆེས་མངོན་པར་བྱུང་བའམ། ཆེས་གྱ་ནོམ་པའི་ཆོས་གཞན་གང་ཡང་ཡོད་དམ་ སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གང་བདག་གིས་ཆོས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེ་དག་ནི་འགོག་པའི་ཆོས་སོ། །ཆོས་གང་འགོག་པ་མེད་པའི་ཆོས་དེ་གོང་དུ་ཆེས་མངོན་པར་བྱུང་བ་དང་། ཆེས་གྱ་ནོམ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཆོས་གང་དག་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ནི་འགོག་པའི་ཆོས་ཡིན་ལ། གང་སྐྱེས་པ་མེད་པ་དེ་དག་ནི་འགོག་པ་མེད་པའི་ཆོས་སོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཆོས་གང་སྐྱེས་པ་མེད་པ་དེ་གང་ཡིན། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་
Chinese
如在轮中显现般获得认知。他使无数千百万的众生安住于此忍耐之中。莫德迦拉雅纳之子，你作何想？彼时彼刻，名为正士住法者是他人所为吗？你不应如是观，我于彼时彼刻，即是名为正士住法者。我于彼时使无数千百万的众生安住于如镜中显现般的等持之中。彼等善根亦回向于无上正等觉。莫德迦拉雅纳之子，因此，菩萨应将心专注于如镜中显现般的诸法。心专注于如镜中显现般的诸法的菩萨，将不退转于无上正等觉。莫德迦拉雅纳之子，我为了知欲漏而知断灭，乃至各种善根皆已显现聚集之间，亦应如是广为宣说。莫德迦拉雅纳之子，于过去无量劫之前，其彼岸之极彼岸处，有一名为正士邬达雅达达者，具大神通，具大威光，具大威力。彼如是思：我所证悟之法中，有何更为显现或更为殊胜之法耶？彼如是思：我所通达之法乃是断灭之法。何法为不断灭之法，彼法将更为显现且更为殊胜耶？彼如是思：凡是生起之法皆是断灭之法，凡是不生之法皆是不断灭之法。彼如是思：何法为不生之法？彼如是思：因非真实之故，一切法皆是自性不生，一切法皆是无自性，一切法皆是离自性。因此，一切法之自性为何
English
He obtained the cognition as it appears in the wheel. He firmly established countless millions of beings in that patience. Son of Maudgalyayana, what do you think? At that time, do you think that the one who became known as the righteous one abiding in the Dharma was someone else? You should not see it that way. At that time, I was the one who became known as the righteous one abiding in the Dharma. At that time, I firmly established countless millions of beings in the samadhi that is like an appearance in a mirror. Those roots of virtue were also dedicated to the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. Therefore, son of Maudgalyayana, a Bodhisattva should focus his mind on the dharmas that appear like reflections in a mirror. A Bodhisattva whose mind is focused on the dharmas that appear like reflections in a mirror will not turn back from the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. Son of Maudgalyayana, from the point of knowing the cessation of the outflows of desire, up to the point where various roots of virtue are manifestly gathered, it should be similarly expanded. Son of Maudgalyayana, in the immeasurable past aeons, beyond the far shore, there was a righteous one named Udyadatta, who had great miraculous powers, great splendor, and great strength. He thought to himself: Among the dharmas that I have realized, is there any other dharma that is more manifest or more excellent? He thought to himself: The dharmas that I have understood are the dharmas of cessation. Which dharma is the dharma without cessation, that will become more manifest and more excellent? He thought to himself: Whatever dharmas are born are the dharmas of cessation, and whatever is unborn is the dharma without cessation. He thought to himself: What is that unborn dharma? He thought to himself: Because it is not real, all dharmas are unborn by their own nature. All dharmas are without self-nature. All dharmas are devoid of self-nature. Therefore, what is the self-nature of all dharmas?
Tibetan
དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་སྐྱེས་སོ། །དེས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བཟོད་པ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཁྲི་ཕྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་རབ་ཏུ་བཙུད་དེ། དོན་ཀྱང་འཛིན་ཏུ་བཅུག་གོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། དྲང་སྲོང་ཨུད་ཛྱ་དད་ཏ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ཡིན་པར་སེམས་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མི་བལྟ་སྟེ། ང་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དྲང་སྲོང་ཨུད་ཛྱ་དད་ཏ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །ངས་སེམས་ཅན་ཁྲི་ཕྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བཟོད་པ་ལ་རབ་ཏུ་བཙུད་ཅིང་། དོན་དམ་པ་ཡང་འཛིན་ཏུ་བཅུག་གོ། །མོོད་གལ་གྱི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བཟོད་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱའོ། །མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བཟོད་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་ངས་འདོད་པའི་ཟག་པ་ཤེས་པ་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ནས། མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་བར་དུའོ། །མོོད་གལ་གྱི་བུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ནས། དེའི་ཕ་རོལ་གྱི་ཡང་ཆེས་ཕ་རོལ་ན། དྲང་སྲོང་ལྷག་མཐོང་སྤྱད་པ་ཞེས་བྱ་བ། རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་གཟི་བརྗིད་ཆེ་ལ་མཐུ་ཆེ་བ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ལམ་གྱིས་ འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདོད་པའི་ཟག་པ་འབྱུང་བ་གང་ཡོད། གང་མེད་ན་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འབྱུང་བ་ནི་ཡུལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པས་ནི་མི་འབྱུང་ངོ་། །འདོད་པའི་ཟག་པ་འགོག་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་འདི་ནི་ལམ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན། འདོད་པའི་ཟག་པ་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་ལམ་བསྐྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ལམ་འདིས་འདོད་པའི་ཟག་པ་འགགས་ནས། མི་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ལམ་འདིས་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་འགགས་ཏེ་མི་སྐྱེའོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མངོན་པར་ཤེས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཐོབ་བོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཐོབ་ནས། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་མང་པོ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་རབ་ཏུ་བཙུད་དོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། དྲང་སྲོང་ལྷག་མཐོང་སྤྱད་
Chinese
那是无生。当他那样如理作意时，生起了对无生法的忍。他使无数百千万的众生安立于那无生法忍中，也让他们领会了意义。莫德嘎拉雅纳之子，你怎么想？那时那刻，你认为成为名叫邬达迦·罗摩子的仙人是另一个人吗？你不应那样看，我那时那刻就是成为名叫邬达迦·罗摩子的仙人。我使无数百千万的众生安立于无生法忍中，也让他们领会了究竟的意义。莫德嘎拉雅纳之子，因此，菩萨应当安住于无生法忍中。安住于无生法忍的菩萨，迅速证得无上正等觉。莫德嘎拉雅纳之子，为了知晓我欲漏的灭尽，为了知晓成为灭尽之路，从前我行菩萨行，直到现观。莫德嘎拉雅纳之子，从前，在过去的时间里，在那更遥远的过去，有一位名叫毗钵舍那行者的仙人，他具有大神变、大光辉、大威力，以外道的方式脱离了对诸欲的贪著。他这样想：什么是欲漏的生起？什么不存在它就不会生起？他这样想：生起不是别的，就是对境作意，没有作意就不会生起。这不是别的，就是欲漏的止息，我认为这就是道路。当他那样如理作意时，因为欲漏是无我的，所以生起了真实义的道路。正如这条道路使欲漏止息而不生起，同样，这条道路使一切漏止息而不生起。当他那样如理作意时，获得了五种神通。获得五种神通后，他使许多众生安立于五种神通中。莫德嘎拉雅纳之子，你怎么想？那时那刻，那位名叫毗钵舍那行者的仙人
English
That is unborn. When he properly contemplates in that way, tolerance for the unborn dharma arises. He firmly established countless hundreds of thousands of beings in that tolerance for the unborn dharma, and also caused them to grasp the meaning. Maudgalyayana's son, what do you think? At that time, do you think that the ascetic who became known as Udraka Ramaputra was someone else? You should not see it that way. At that time, I was the ascetic who became known as Udraka Ramaputra. I firmly established countless hundreds of thousands of beings in tolerance for the unborn dharma, and also caused them to grasp the ultimate meaning. Maudgalyayana's son, therefore, a Bodhisattva should abide in tolerance for the unborn dharma. A Bodhisattva who abides in tolerance for the unborn dharma will quickly awaken to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. Maudgalyayana's son, for the sake of knowing the path that will cause the cessation of the outflow of desire, from the time I practiced the conduct of a Bodhisattva until the time of manifest realization. Maudgalyayana's son, in the past, in a time long past, there was an ascetic named Vipashyana-caryā, who had great magical powers, great splendor, and great strength, and who, by means of external paths, was free from attachment to desires. He thought to himself, "What is the arising of the outflow of desire? What is it that, if it does not exist, will not arise?" He thought to himself, "Arising is none other than attending to objects, and without attending to them, it will not arise. This is none other than the cessation of the outflow of desire; I think this is the path." When he properly attended to it in that way, because the outflow of desire is selfless, he generated the path of true meaning. Just as this path causes the outflow of desire to cease and not arise, so too, this path causes all outflows to cease and not arise. When he properly attended to it in that way, he obtained the five superknowledges. Having obtained the five superknowledges, he firmly established many assemblies of beings in the five superknowledges. Maudgalyayana's son, what do you think? At that time, that ascetic named Vipashyana-caryā
Tibetan
པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ཡིན་པར་སེམས་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མི་བལྟ་སྟེ། ང་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། དྲང་སྲོང་ལྷག་མཐོང་སྤྱད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །ངས་སེམས་ཅན་ཁྲི་ཕྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་རབ་ཏུ་བཙུད་དོ། །མོོད་གལ་གྱི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ལམ་དེ་དག་ལ་ཀུན་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ། བསྒོམ་པར་བྱ། མང་དུ་བྱའོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕན་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་ངས་སྲིད་པའི་ཟག་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ནས། མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་བར་དང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་འཁོར་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནས། དེའི་ཕ་རོལ་གྱི་ཡང་ཆེས་ཕ་རོལ་ན། དྲང་སྲོང་སྲིད་པ་ལ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ། རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་གཟི་བརྗིད་ཆེ་ལ་མཐུ་ཆེ་བ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ལམ་གྱིས་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ བྱུང་སྟེ། སྲིད་པ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པར་འདུ་ཤེས། མི་རྟག་པར་འདུ་ཤེས། སྡུག་བསྔལ་བར་འདུ་ཤེས། ཉེས་དམིགས་སུ་འདུ་ཤེས། སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ངན་པ་དང་། ཟག་པ་དང་དབུགས་དབྱུང་བ་མེད་པ་དང་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། སྲིད་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གང་སྲིད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དང་མི་འཐུན་པ། བདེ་བ་འདོད་ན་སེམས་ཅན་གང་སྲིད་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ། དེ་དག་བདེ་བ་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་འདིའི་ཀུན་འབྱུང་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་མི་འབྱུང་ན་སྡུག་བསྔལ་དེ་མེད་དོ་སྙམ་མོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན། སྲིད་པ་ལ་ཡིད་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་སྲིད་པ་ལ་ཡིད་བྱུང་བ་ནས། སྲིད་པ་ལ་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་སྲིད་པ་ལ་མི་གནས་པའི་ཤེས་པ་འདི་ནི་མཆོག་དང་། གཙོ་བོ་དང་། ཕུལ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ལངས་ནས། སྒྲ་འབྱིན་པར་བྱེད་དོ། །སྲིད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །སྲིད་པ་ལ་མི་གནས་པ་ནི་བདེ་བའོ་ཞེས་སྒྲ་དབྱངས
Chinese
如果你认为名为“巴”的那位是另一个人，你不应该那样看。我在那个时候，那个时期，是名为“正士胜观行者”的人。我使无数的众生安住于五神通之中。莫伽罗之子，因此，想要证得无上圆满正等觉的菩萨，应该普遍地宣说、修习、广行这些道。安住于五神通的菩萨，将会利益一切众生。莫伽罗之子，为了知晓有之烦恼，从我过去行菩萨行开始，直到现证，都应该像那样结合起来。莫伽罗之子，在过去无量劫之前，在那更遥远的过去，有一位名为“乐有”的正士，他具有大神通、大威光、大威力，以其他外道之法远离诸欲之贪。他了知有是无意义的，了知有是无常的，了知有是痛苦的，了知有是过患的，他了知一切有都是恶的、有漏的、无气息的、完全变异的法。那些对有感到非常欢喜的众生是痛苦的。为什么呢？因为凡是名为“有”的，都是痛苦的来源。一切众生都不喜欢痛苦，都想要快乐。如果众生对有感到非常欢喜，那就是对痛苦感到非常欢喜，他们并不真正了解快乐。为什么呢？因为此痛苦的集起就是有。如果它不生起，那么痛苦就不存在了。当他如理作意时，就对有生起了厌离。当他对有生起厌离时，就不再安住于有之中。他这样想：不执著于有的智慧是殊胜的、主要的、卓越的。然后，他从那个禅定中起身，发出声音：有是痛苦的，不执著于有是快乐的。
English
If you think that the one called 'Pa' is someone else, you should not think that way. At that time, at that moment, I was the one called 'Righteous One Who Practices Higher Vision.' I established countless beings in the five superknowledges. Maudgalyayana, therefore, a Bodhisattva who wishes to awaken to unsurpassed, perfect, complete enlightenment should always teach, meditate on, and extensively practice these paths. A Bodhisattva who abides in the five superknowledges will benefit all sentient beings. Maudgalyayana, in order to know the defilements of existence, from when I practiced the conduct of a Bodhisattva in the past until the attainment of manifest realization, it should be combined in that way. Maudgalyayana, in the immeasurable past aeons, even far beyond that, there was a righteous one named 'Delighting in Existence.' He had great magical powers, great splendor, and great strength. He was free from attachment to desires through external paths. He understood existence to be without essence, understood it to be impermanent, understood it to be suffering, understood it to be faulty. He understood all existence to be evil, defiled, without breath, and of a nature that completely changes. Those sentient beings who greatly delight in existence are suffering. Why is that? Because whatever is called 'existence' is the origin of suffering. All sentient beings dislike suffering and desire happiness. If sentient beings greatly delight in existence, they greatly delight in suffering, and they do not truly understand happiness. Why is that? Because the origin of this suffering is existence. If it does not arise, then suffering does not exist. When he properly attends to it in that way, he becomes disgusted with existence. When he becomes disgusted with existence, he does not abide in existence. He thinks to himself: 'This wisdom that does not abide in existence is supreme, principal, and excellent.' Then, he rises from that samadhi and utters a sound: 'Existence is suffering, not abiding in existence is happiness.'