Tibetan
་ཡོད། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་ཅིང་། དེ་འདིར་རོ་མྱང་བ་དང་ཉེས་དམིགས་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དམིགས་ཏེ། དེ་ལ་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་དོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པའི་གཞི་གཅིག་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རོ་མྱང་བ་དང་། ཉེས་དམིགས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་རོ་མྱང་བ་དང་། ཉེས་དམིགས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནས། ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་དུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་རོ་མྱང་བ་དང་། ཉེས་དམིགས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རོ་མྱང་བ་དང་། ཉེས་དམིགས་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བར་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །ད་དེ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་དེས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་བོ། །དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ལངས་ནས་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་གྲོང་རྡལ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དུ་འདུག་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་ན་དེས་སེམས་ཅན་ཁྲི་ཕྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་མི་སྐྱེ་བའི་བཟོད་པ་ལ་བཙུད་དོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དྲང་སྲོང་བྲམ་ཟེ་དབང་པོའི་ལྷ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ཡིན་པར་སེམས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མི་བལྟ་སྟེ། ང་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དྲང་སྲོང་བྲམ་ཟེ་དབང་པོའི་ལྷ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །ངས་སྲོག་ཆགས་ཁྲི་ཕྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དེ་དག་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བཟོད་པ་ལ་རབ་ཏུ་བཙུད་དོ། །མོོད་གལ་གྱི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱ། གཞན་དག་ལ་ཡང་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་ངས་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཤེས་པ་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་ སྙམ་ནས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་མངོན་པར་འདུས་བྱས་སོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་འཁོར་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནས། དེའི་ཕ་རོལ་གྱི་ཡང་ཆེས་ཕ་རོལ་ན་དྲང་སྲོང་གདོལ་པ་ཡིད་འོང་ཞེས་བྱ་བ། རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་གཟི་བརྗིད་ཆེ་ལ། མཐུ་ཆེ་བ་ལྔ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །དེ་ན
Chinese
存在。出离是存在的，在此处，对品尝、过患和出离进行观察。因此，从一切行中出离是存在的。 佛陀薄伽梵的教法之基，即出离圆满，品尝、过患和出离，眼入处品尝、过患和出离，乃至意入处之间。 同样地，结合香、味、触和法入处，品尝、过患和出离是存在的。 因此，菩萨应当如是辨识一切法的品尝、过患和出离。 现在，如是如理作意时，他将获得不生之法的忍。 他从该禅定中起身，居住在村庄、城市、城镇和国王的宫殿中。 当他为众生宣说获得不生之忍的法时，他使无数千万的众生安立于不生之忍中。 目犍连之子，你是怎么想的？ 在那时，那时成为名为自在天婆罗门仙人的那个人，你认为他是另一个人吗？你不应那样看，我在那时，那时成为了名为自在天婆罗门仙人的那个人。 我使无数千万的众生完全安立于不生之法的忍中。 目犍连之子，因此，菩萨应当努力获得不生之法的忍。 为了使其他人也获得不生之法的忍，应当宣说正法。 目犍连之子，为了知晓能阻止知晓后际的道路，我证得无上圆满正等觉后，应当如何如实地善加宣说？ 想到这里，我积聚了无数的善根。 目犍连之子，在过去无量劫之前，在那更遥远的彼岸，有一位名为悦意贱民仙人，他具有大神变、大威光和大力，并且具有五神通。 他那时
English
exists. Renunciation exists, and here, savoring, faults, and renunciation are observed. Therefore, renunciation from all formations exists. The basis of the teachings of the Buddha Bhagavan, namely, the perfection of renunciation, savoring, faults, and renunciation, savoring in the eye source, faults, and renunciation, up to the mind source. Similarly, combining smell, taste, touch, and the dharma source, savoring, faults, and renunciation exist. Therefore, the Bodhisattva should thus discern the savoring, faults, and renunciation of all dharmas. Now, when one attends in accordance with this, he will obtain forbearance of the unarisen dharma. He rises from that samadhi and dwells in villages, cities, towns, and the palaces of kings. When he teaches the Dharma of obtaining forbearance of the unarisen to sentient beings, he establishes countless millions of sentient beings in the forbearance of the unarisen. Maudgalyayana's son, what do you think? Do you think that the ascetic Brahmin named the god of power who became at that time was someone else? You should not look at it that way, I at that time became the ascetic Brahmin named the god of power. I have thoroughly established those countless millions of creatures in the forbearance of the Dharma of non-birth. Maudgalyayana's son, therefore, a Bodhisattva should strive to obtain the forbearance of the Dharma of non-birth. In order to enable others to obtain the forbearance of the Dharma of non-birth, the Dharma should be taught. Maudgalyayana's son, in order to know the path that will prevent knowing the later end, how should I, having manifestly awakened to the unsurpassed, perfectly complete enlightenment, properly and thoroughly teach? Thinking this, I manifestly accumulated immeasurable roots of virtue. Maudgalyayana's son, from immeasurable past eons ago, on the far shore of that, there was a mendicant named Delightful Outcaste, who had great magical powers and great splendor, and was powerful and had five superknowledges. He then
Tibetan
ས་གཅིག་པུ་དབེན་པར་སོང་ནས་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་ཞུགས་ཏེ། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །ཆོས་འདི་དག་ལ་རིགས་དང་རུས་སུ་བརྟག་པ་མེད་དེ། ཆོས་ཉིད་ལ་ཆོས་སུ་བརྟག་པ་མེད་ཅིང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཡང་མེད། ཆོས་འདི་དག་ལ་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཀྱིས་བརྟག་པ་མེད་ཅིང་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་པ་ཡང་མེད། གང་དང་གང་དུ་ཆོས་དམིགས་པ་ཉིད་དེ་ཆོས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡོན་ཏན་ནི་གང་ཡིན་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་པ་ནི་གང་ཡིན། གང་འཆི་བའི་ཚེ་སེམས་འགྱོད་པ་དེ་ནི་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་ནོ། །གང་འཆི་བའི་ཚེ་སེམས་བདེ་བ་དེ་ནི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མཁས་པས་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ན་ལས་དེ་མངོན་པར་འདུ་བྱའོ། །གང་སེམས་བདེ་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྐྲག་པ་མེད་ཅིང་དངངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྙམ་ནས་དེའི་ཚེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ལངས་ནས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སོང་སྟེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་སྒྲ་དབྱངས་འདི་སྐད་བསྒྲགས་སོ། །མཁས་པ་དག་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་མི་སྐྲག་མི་དངང་། དངང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་འདི་ལྟར་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དེ་དག་ནི་སྐྲག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། གང་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་དང་། གང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་དོ། །དེ་ལ་གང་བཟོད་པར་འདོད་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ངེས་པར་ཁས་ལེན་པ་འདི་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཁྱེད་ཅག་མ་སྐྲག་མ་དངང་དངས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་མ་སྤྱོད་མ་འཇུག་ཤིག །གང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ལ་ཡང་དག་པར་ཁས་ལེན་པ་དེ་ནི་བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །ངས་ཆོས་དེ་བཤད་པ་ན་སྲོག་ཆགས་ཁྲི་ཕྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་ཅིང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་ཏོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་དེ་ཇི་ སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དྲང་སྲོང་གདོལ་པ་ཡིད་འོང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ཡིན་པར་སེམས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མི་བལྟ་སྟེ། ང་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དྲང་སྲོང་གདོལ་པ་ཡིད་འོང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །ངས་སེམས་ཅན་ཁྲི་ཕྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དེ་དག་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བཟོད་པ་ལ་རབ་ཏུ་བཙུད་དོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་པར་བྱ། དེ་ཡང་སྐྱེ་བོ
Chinese
独自前往寂静之处，进入禅定，心中这样想：这些法没有种姓和血统的分别，对法性来说，没有法和非法之分。这些法没有功德和非功德的分别。无论在何处，只要能见到法，那就是法存在的地方。什么是功德？什么是非功德？临终时心生后悔就是非功德，临终时心生安乐就是功德。因此，智者若要显现业力，就应显现那业力。如果显现的是心生安乐，就不会恐惧和惊慌。这样想着，当时就从禅定中起身，前往十方世界，向那些众生宣说这样的法音：智者们不会对不生之法感到恐惧和惊慌，不会惊慌失措。而那些像孩子一样，没有听闻的凡夫俗子，才应该知道他们会感到恐惧。那是什么原因呢？因为对法的自性一无所见，无论是具有自性的，还是不具有自性的，都没有生和灭。因此，想要安忍，就必须坚定地承认一个方面，这就被称为对不生之法的安忍。所以，你们不要恐惧，不要惊慌，不要犹豫。不要进入魔的境界，不要沉溺其中。如果对非正法信以为真，那就是魔的境界。我说此法时，无数的众生获得了对不生之法的安忍，并且从无上圆满正等觉中不再退转。莫德迦拉雅那之子，你是怎么想的？你认为那时那刻成为名叫悦意的贱族仙人是另一个人吗？你不要那样看，我就是那时那刻成为名叫悦意的贱族仙人。我将无数的众生安置于对不生之法的安忍之中。莫德迦拉雅那之子，因此，菩萨摩诃萨为了获得对不生之法的安忍，应当宣说佛法。那也是众生
English
Having gone alone to a solitary place, he entered into meditation, and thought thus: "These dharmas have no distinctions of caste or lineage. For the nature of dharma, there is no distinction between dharma and non-dharma. These dharmas have no distinctions of merit and non-merit. Wherever dharma is perceived, that is where dharma abides. What is merit? What is non-merit? Regret at the time of death is non-merit. Joy at the time of death is merit. Therefore, if a wise person wishes to manifest karma, that karma should be manifested. Whoever manifests joy will not be afraid or terrified." Thinking thus, he arose from that samadhi and went to the ten directions of the world, proclaiming this sound to those beings: "The wise do not fear or dread the dharma of non-arising. They do not become terrified. But those who are like children, ordinary people without learning, should be known to be afraid. Why is that? Because the essence of dharma is not perceived at all. For that which has essence and that which has no essence, there is no birth and no cessation. Therefore, whoever desires to endure must definitely acknowledge one aspect. This is called endurance of the dharma of non-arising. Therefore, do not be afraid, do not be terrified, do not be hesitant. Do not engage in the realm of Mara, do not indulge in it. Whoever accepts what is not the true dharma as true, that is the realm of Mara." When I spoke that dharma, countless trillions of beings obtained endurance of the dharma of non-arising and became irreversible from unexcelled, perfect, and complete enlightenment. Maudgalyayana's son, what do you think? Do you think that the ascetic of the outcaste, named Delightful, who existed at that time, was someone else? You should not think that way. I was the ascetic of the outcaste, named Delightful, at that time. I firmly established countless trillions of beings in the endurance of the dharma of non-arising. Maudgalyayana's son, therefore, a Bodhisattva Mahasattva should teach the Dharma in order to obtain endurance of the dharma of non-arising. That is also for beings.
Tibetan
འི་ཚོགས་མང་པོ་དག་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་ངས་འཆི་བ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འཆི་བ་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་སྙམ་ནས་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྣ་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་མངོན་པར་འདུས་བྱས་སོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་འཁོར་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནས་དེའི་ཕ་རོལ་གྱི་ཡང་ཆེས་ཕ་རོལ་ན་རྒྱལ་པོ་དྲང་སྲོང་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་ཞེས་བྱ་བ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་གཟི་བརྗིད་ཆེ་ལ་མཐུ་ཆེ་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ལམ་གྱིས་འདོད་པ་རྣམས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། འཇིག་ རྟེན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་ཅིའི་ཕྱིར་ནགས་ཚལ་ན་དོན་མེད་པར་གནས། གང་བདག་གིས་ནགས་ཚལ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་གསུམ་དུ་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། གང་རླུང་ནད་ཅན་དེ་དག་ལ་ནགས་ཚལ་གྱི་ཆ་གཅིག་གཞག་པར་བྱ། གང་བད་ཀན་ཅན་དེ་དག་ལ་ཆ་གཉིས་གཞག་པར་བྱ། གང་མཁྲིས་ནད་ཅན་དེ་དག་ལ་ཆ་གསུམ་པ་གཞག་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གང་བདག་གིས་ནགས་ཚལ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དུ་རོ་བཙལ་བར་བྱ་བ་མཐོང་ནས་རོ་འདི་དག་ནི་སྐྱུར་བ་དང་། ལན་ཚྭ་དང་། མངར་བ་དང་། ཁ་བ་དང་། ཚ་བ་དང་། བསྐ་བའོ། །ནགས་ཚལ་ནི་གང་ཡིན་རོར་བརྩི་བ་ནི་གང་ཡིན་སྙམ་མོ། །དེའི་ཚེ་དེ་ལ་ནགས་ཚལ་གྱི་ལྷ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་མངོན་པར་སོང་སྟེ། དེའི་རྐང་པ་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས། རང་རང་གི་རོ་བརྗོད་དེ། གང་ཤིང་གི་ ནགས་ཚལ་གྱི་རོ་སྐྱུར་བ་འཆང་བ་དེ་དག་སྐྱུར་བ་སྨྲའོ། །གང་དག་ལན་ཚྭའི་རོ་འཆང་བ་དེ་དག་ལན་ཚྭའི་རོ་སྨྲའོ། །གང་དག་རོ་ཁ་བ་འཆང་བ་དེ་དག་རོ་ཁ་བ་སྨྲའོ། །གང་དག་རོ་ཚ་བ་འཆང་བ་དེ་དག་རོ་ཚ་བ་སྨྲའོ། །གང་དག་རོ་བསྐ་བ་འཆང་བ་དེ་དག་རོ་བསྐ་བ་སྨྲའོ། །གང་དག་རོ་མངར་བ་འཆང་བ་དེ་དག་རོ་མངར་བ་སྨྲའོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ནགས་ཚལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་རང་གི་རོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྨྲས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནད་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་དུ་ཞིག་ཡོད་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནད་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་ནི་བཞི་སྟེ། རླུང་ནད་དང་། མཁྲིས་ནད་དང་། བད་ཀན་དང་འདུས་པའོ། །དེ་བསྡུ་ན་དོན་གསུམ་སྟེ། རླུང་ནད་དང་མཁྲིས་ནད་དང་བད་ཀན་ནོ། །གང
Chinese
应当使众多的集合正确地受持。目犍连之子，我为了知晓死亡，在过去行持菩萨行时，心想我证得无上圆满正等觉后，应当如何为众生正确地开示知晓死亡的方法呢？于是积聚了各种不可估量的善根。目犍连之子，在过去无量劫之前，甚至在那更遥远的过去，有一位国王名叫正直仙人智慧海，他具有大神通、大威光和大威力，以外道的途径对各种欲望没有贪执，对世间充满慈爱，并如实安住于此。他心想：我为何无意义地住在森林里呢？我应当将这些森林分成三部分：一部分给予患有风病的人，第二部分给予患有痰病的人，第三部分给予患有胆病的人。他又心想：我应当在所有这些森林中寻找味道，看到这些味道有酸、咸、甜、苦、辣、涩。什么是森林？什么是味道的衡量标准呢？那时，所有森林之神都合掌向他显现，用头顶礼他的双足，各自陈述自己的味道：凡是树木的森林带有酸味的，就说酸味；凡是带有咸味的，就说咸味；凡是带有苦味的，就说苦味；凡是带有辣味的，就说辣味；凡是带有涩味的，就说涩味；凡是带有甜味的，就说甜味。他心想：森林之神都如实陈述了自己的味道，那么众生的疾病有多少种生起呢？他又心想：众生的疾病有四种生起：风病、胆病、痰病和混合病。如果归纳起来，就是三种：风病、胆病和痰病。
English
You should make many assemblies properly uphold. Maudgalyayana's son, in order to know death, when I practiced the conduct of a Bodhisattva in the past, I thought, after I attain the unsurpassed perfect complete enlightenment, how should I correctly reveal the method of knowing death to sentient beings? So I accumulated various immeasurable roots of virtue. Maudgalyayana's son, in the past, countless eons ago, even far beyond that, there was a king named Righteous Sage Ocean of Wisdom, who had great supernatural powers, great splendor, and great power, and was free from attachment to various desires through external paths, was full of love for the world, and truly abided in it. He thought: Why do I live in the forest meaninglessly? I should divide all these forests into three parts: one part for those with wind disorders, the second part for those with phlegm disorders, and the third part for those with bile disorders. He also thought: I should search for tastes in all these forests, seeing that these tastes are sour, salty, sweet, bitter, pungent, and astringent. What is the forest? What is the measure of taste? At that time, all the forest gods appeared to him with their palms together, bowed to his feet with their heads, and each stated their own taste: Those forests of trees that bear a sour taste speak of sourness; those that bear a salty taste speak of saltiness; those that bear a bitter taste speak of bitterness; those that bear a pungent taste speak of pungency; those that bear an astringent taste speak of astringency; those that bear a sweet taste speak of sweetness. He thought: The forest gods have all truthfully stated their own tastes, so how many kinds of diseases arise in sentient beings? He also thought: There are four kinds of diseases that arise in sentient beings: wind disorders, bile disorders, phlegm disorders, and mixed disorders. If summarized, there are three: wind disorders, bile disorders, and phlegm disorders.