Tibetan
་རྒྱལ་པོ་དྲང་སྲོང་ལྷ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་ གཟི་བརྗིད་ཆེ་ལ་མཐུ་ཆེ་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ལམ་གྱིས་འདོད་པ་དག་གི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལྔ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དྲང་སྲོང་ལྷ་བཟང་གཅིག་པུ་དབེན་པར་སོང་སྟེ། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་ཞུགས་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །བདག་གིས་འདིར་སེམས་ཅན་དག་འཆི་བ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། ངན་པ་དང་། བཟང་པོ་དང་། བདེ་འགྲོ་དང་། ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་མཐོང་བ་དེའི་རྒྱུ་ནི་གང་རྐྱེན་ནི་གང་ཡིན་གང་གིས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལུས་གཅིག་པོ་ཤི་ནས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྣང་སྟེ། ལ་ལ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ། ལ་ལ་ནི་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ། ལ་ལ་ནི་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་དུ། ལ་ལ་ནི་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་རིས་སུ། ལ་ལ་ནི་ཚངས་པར། ལ་ལ་ནི་རྒྱལ་རིགས་སུ། ལ་ལ་ནི་རྗེའུ་རིགས་སུ། ལ་ལ་ནི་དམངས་རིགས་སུ། ལ་ལ་ནི་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་ལྷ་རྣམས་སུ། ལ་ལ་ནི་ལྷ་མཐུ་བོ་ཆེ། ལ་ལ་ནི་ལྷའི་རྒྱལ་པོའི་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་པ། ལ་ལ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ། ལ་ལ་ནི་འཐབ་བྲལ་དང་། དགའ་ལྡན་དང་། འཕྲུལ་དགའ་དང་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་རྣམས་སུ། ལ་ལ་ནི་མི་ལས་ཤི་ནས་ཚངས་པར་སྐྱེ། ལ་ལ་ནི་ཚངས་རིས་དང་ཚངས་པའི་མདུན་ན་འདོན་དང་ཚངས་འཁོར་དང་། ཚངས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ། དེ་བཞིན་དུ་འོད་དང་འོད་ཆུང་དང་ཚད་མེད་འོད་དང་འོད་གསལ་ནས་དགེ་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུའོ། །ཆེ་བ་དང་། ཆུང་ཆེ་དང་། ཚད་མེད་ཆེ་བ་དང་། འབྲས་བུ་ཆེ་བ་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དང་། མི་ཆེ་བ་དང་མི་གདུང་བ་ནས་འོག་མིན་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་སྐྱེ། ལ་ལ་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དུ། ལ་ལ་ནི་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དུ། ལ་ལ་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེའོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་བྱེ་བྲག་དང་། ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་། སྐྱེ་བའི་བྱེ་བྲག་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་མངོན་པར་གྲུབ་ན་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་མངོན་པར་གྲུབ་ཅིང་། ལས་ཀྱི་རྒྱུ་སྐྱེའོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པར་མ་གྱུར་ན་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་ན་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་ལས་གོང་ན་ཆེས་ཞི་ བའམ། ཆེས་གྱ་ནོམ་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་མོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཚུལ་བ
Chinese
国王名为正士天善，具有大神变， 具大威光且具大威力，以外道的方式远离诸欲之贪欲，是一位具有五种神通之人。之后国王正士天善独自前往寂静处，进入内在的正定，心中这样想：我在此处看见众生死殁，以及出生，恶劣和善良，善趣和恶趣，其原因是何？因缘是何？以何因缘这些众生在唯一的身体死后，出现所谓的出生？有些众生转生于地狱中，有些转生于畜生之处，有些转生于阎罗王的世间，有些转生于非天之列，有些转生于梵天，有些转生于刹帝利种姓，有些转生于婆罗门种姓，有些转生于吠舍种姓，有些转生于四大天王之列的天王诸神中，有些转生为大力天，有些转生为天王所享用者，有些转生于三十三天，有些转生于无诤天、兜率天、乐变化天和他化自在天中，有些从人死后转生于梵天，有些转生于梵众天、梵辅天、大梵天中，同样地，从光天、少光天、无量光天、极光净天直到善现天。有些转生于广天、少广天、无量广天、遍净天、无想有情天，以及无热天和无烦天直到色究竟天。有些转生于空无边处天，有些转生于识无边处天，有些转生于无所有处天，有些转生于非想非非想处天的诸神之中。他这样想道。他这样思索：除了烦恼的差别、业的差别和出生的差别之外，没有其他的。如果烦恼的因显现，那么业的因也会显现，并且业的因会出生。他这样想道。他这样思索：如果不是烦恼，那么业就不会显现，如果没有业的显现，那么就不会有出生。他这样想道。他这样思索：从这之上，还有什么更加寂静，或者更加殊胜的呢？他如是观察。
English
A king named Righteous Sage, the Divine Good, possessed great miraculous powers, great splendor, and great strength. He was detached from the desires of those who follow external paths and possessed the five supernormal cognitions. Then, King Righteous Sage, the Divine Good, went alone to a secluded place and, entering into perfect concentration, thought to himself: 'Here, I see beings dying, being born, being inferior, being superior, going to happy realms, and going to unhappy realms. What is the cause of this? What is the condition? By what means do these beings, after dying in one body, appear in what is called rebirth? Some are born in the hell realms, some in the realm of animals, some in the realm of Yama, some in the ranks of the Asuras, some in Brahma, some in the Kshatriya caste, some in the Brahmin caste, some in the Vaishya caste, some in the gods who are the kings of the Four Great Kings, some as powerful gods, some as those who enjoy the pleasures of the king of the gods, some in the Thirty-three, some in the Free from Strife, the Joyful, the Enjoying Emanation, and the Controlling Others' Emanations. Some die as humans and are born in Brahma, some in the Retinue of Brahma, the Ministers of Brahma, the Assembly of Brahma, and the Great Brahma. Likewise, from the Light, the Small Light, the Immeasurable Light, and the Clear Light up to the Well-appearing. Some are born in the Great, the Small Great, the Immeasurable Great, the Great Fruit, the Non-perceiving Beings, the Non-great, and the Non-afflicted, up to the gods of the Akanishtha. Some are born in the Realm of Limitless Space, some in the Realm of Limitless Consciousness, some in the Realm of Nothingness, and some in the gods of the Realm of Neither Perception nor Non-perception.' He thought to himself. He reflected thus: 'Other than the distinctions of afflictions, the distinctions of actions, and the distinctions of births, there is nothing else. If the cause of afflictions is manifest, then the cause of actions will be manifest, and the cause of actions will be born.' He thought to himself. He reflected thus: 'If there are no afflictions, then actions will not be performed, and if there is no performance of actions, then there will be no birth.' He thought to himself. He reflected thus: 'What is more peaceful or more excellent than this?' He contemplated in this way.
Tibetan
ཞིན་ཡིད་ལ་བྱས་པས་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཚོར་བ་འགགས་ཤིང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དག་ལ་སེམས་རབ་ཏུ་འཇོག་གོ། །དེ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཚོར་བ་འགགས་ཤིང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཉེ་བར་ཞུགས་སོ། །དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ལངས་ནས་དབུགས་ཕྱུང་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་འདི་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་དོ་སྙམ་ནས། དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་མང་པོའི་ནང་དུ་འདུག་ནས་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཚོར་བ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟོན། གྲོགས་པོ་དག་གང་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལྟ་བུ་ཤེས་ན་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཞིང་། མ་རྟོགས་པ་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་འཁོར་བཞི་པོ་དེ་དག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་ཏོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་དྲང་སྲོང་ལྷ་བཟང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ཡིན་པར་སེམས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མི་བལྟ་སྟེ་ང་དེར་གྱུར་ཏོ། །ངས་འཁོར་བཞི་པོ་དེ་དག་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཚོར་བ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐོས་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་ཏོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་འདུ་བྱེད་དག་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །འདུ་བྱེད་དག་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་ལྟ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རི་རབ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་གིས་སེལ་བར་བྱེད། འཇིག་པར་བྱེད། འཐོར་བར་བྱེད། འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་ངས་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཤེས་པ་འགོག་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ནས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་བར་དུའོ། །མོོད་གལ་གྱི་བུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་འཁོར་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནས། དེའི་ཕ་རོལ་གྱི་ཡང་ཆེས་ཕ་རོལ་ན་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་བྲམ་ཟེ་དབང་པོའི་ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་གཟི་བརྗིད་ཆེ་ལ་མཐུ་ཆེ་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ལམ་གྱིས་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །དེས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་གནས་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྒྲུབས་སོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་གནས་ན་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་རྗེས་སུ་འཐོབ་པར་ནུས་སོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་འདི་ལ་རོ་མྱང་བར་བྱ་བ་ཡོད། ཉེས་དམིགས
Chinese
以信解作意，心极安住于灭尽受想之等至中。彼已完全超越一切非有想非无想处生处，而趋近于灭尽受想之等至。彼从彼定中起立，呼出气息，心想必有从此痛苦中解脱之法。彼时，于众多人群之中安坐，示现灭尽受想之等至。诸位道友，若谁知晓如此之等至，则彼将不退转于菩萨之诸法，且未证悟者亦将证悟。彼时，彼之四众眷属亦皆不退转于无上正等觉。莫德嘎拉雅那之子，汝意如何？彼时，彼时之国王，名为正士天善者，若汝认为彼是他人，则汝不应如是观想，我即是彼。我听闻四众眷属灭尽受想之等至后，便已不退转。莫德嘎拉雅那之子，是故菩萨行菩萨行时，应观待从诸行中解脱。观待从诸行中解脱之菩萨，纵有如须弥山般之业障，亦能以一刹那之发心而消除、摧毁、瓦解、寂灭。莫德嘎拉雅那之子，我为了知晓知见未来之边际之灭尽，故于往昔行菩萨行时，乃至现今证悟之间，皆是如是。莫德嘎拉雅那之子，于往昔已逝之无量劫之前，于彼之彼方，更遥远之彼方，有一大正士，名为婆罗门自在天，具大神通，具大威光，具大威力，以其他外道之法，远离欲界之贪欲。彼安住于初禅之中，成就五种神通。彼如是思忖： 若安住于初禅之中，则能证得从一切诸行中解脱之法。彼如是思忖：此初禅有可品尝之滋味，有应
English
Having made faith and attention, the mind is extremely settled in the samadhi of cessation of perception and feeling. He has completely transcended all the spheres of neither perception nor non-perception, and approaches the samadhi of cessation of perception and feeling. He rises from that samadhi, exhales, and thinks that there must be a way to be liberated from this suffering. At that time, sitting among a large crowd, he demonstrates the samadhi of cessation of perception and feeling. Friends, if anyone knows such a samadhi, then he will not regress from the dharmas of a Bodhisattva, and even those who have not realized it will realize it. At that time, his fourfold retinue also became non-regressing from the unexcelled perfect enlightenment. Son of Maudgalyayana, what do you think? At that time, the king at that time, named Righteous One, Good God, if you think that he is someone else, then you should not think like that, I am him. After I heard the samadhi of cessation of perception and feeling from the fourfold retinue, I became non-regressing. Son of Maudgalyayana, therefore, when a Bodhisattva practices the conduct of a Bodhisattva, he should contemplate liberation from all actions. A Bodhisattva who contemplates liberation from all actions, even if he has karmic obscurations as great as Mount Sumeru, can eliminate, destroy, disintegrate, and pacify them with a single moment of aspiration. Son of Maudgalyayana, in order to know and see the cessation of knowing the future limits, I have been like this from the past when I practiced the conduct of a Bodhisattva until the present enlightenment. Son of Maudgalyayana, in the immeasurable eons of the past, on the other side of that, even further beyond, there was a great righteous one, named Brahman, Lord of the Gods, who had great magical powers, great splendor, and great power, and who, by other non-Buddhist paths, was free from desire for the desire realm. He dwelt in the first dhyana and attained the five superknowledges. He thought to himself: If I dwell in the first dhyana, then I will be able to attain liberation from all actions. He thought to himself: This first dhyana has a taste to be savored, and has