Tibetan
སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་། སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དང་། བཟོའི་གནས་དང་། ལས་ཀྱི་གནས་ཀྱི་དོན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་། ཆོས་ཤེས། དུས་ཤེས། དུས་ཚོད་ཤེས། བདག་ཤེས། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཤེས་ཏེ། དེ་དག་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་དག་དཔག་ཏུ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གི་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་འདི་དག་ནི་རྟོགས་ན་ཤེས་པ་གང་གིས་ཤེས་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་གང་དུ་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་དེ་དག་མི་ཤེས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་དགེ་སྦྱོང་ངམ། བྲམ་ཟེ་གང་ དག་ཤེས་པ་འདི་ལ་བསླབས་པ་སུ་ཡོད་སྙམ་ནས། དེ་ཤེས་པ་དེ་བཙལ་བའི་ཕྱིར་སློངས་མོས་འཚོ་བར་གྱུར་ནས། དེ་མུ་སྟེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་བ་དང་། དེ་སློངས་མོས་འཚོ་བར་རིག་ནས་གདོལ་པ་ཡན་ཅད་དག་གིས་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་ཀྱང་གང་གིས་ཡང་མ་བླངས་སོ། །དེ་མ་བླངས་པས་སློངས་མོས་འཚོ་བའི་སྒྲ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་དུ་གྲགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལྷོ་ཕྱོགས་ན་གངས་རིའི་རྒྱལ་པོ་ལ་དྲང་སྲོང་ཀུན་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ལྔ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཞིག་གནས་སོ། །དེ་ཉིན་མཚན་དུ་གནས་ན་འདུག་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །ཇི་ལྟར་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དག་རབ་ཏུ་ཤེས། ངག་གི་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཤེས། ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཤེས། དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཤེས། བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཤེས། ཡོན་ཏན་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཤེས། ཤེས་པ་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཤེས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་ལྷའི་མིག་གིས་སློངས་མོས་འཚོ་བ་འོད་བཟང་དེ་མཐོང་སྟེ། དེའི་སེམས་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཤེས། དེའི་བསམ་པ་ཡང་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །སློངས་མོས་འཚོ་བ་འོད་བཟང་འདི་སྟོབས་དང་སྟོབས་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་ཏེ། རབ་ཏུ་མི་ཤེས་པས་ཉམ་ཐག་གོ་སྙམ་ནས། དེ་དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་སོ། །དེ་སྙིང་རྗེས་ནོན་པའི་སེམས་ཀྱིས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། སྐྱེས་བུའི་ལག་པ་བསྐུམ་པ་ལས་བརྐྱང་བའམ། ལག་པ་བརྐྱང་བ་ལས་བསྐུམ་པ་དེ་བཞིན་དུ་དྲང་སྲོང་ཀུན་རིག་གངས་རིའི་རྒྱལ་པོ་ལས་བབས་ནས། སློངས་མོས་འཚོ་བ་འོད་བཟང་གི་མདུན་དུ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པར་བྱས་ནས་འདུག་གོ། །སློངས་མོས་འཚོ་བ་འོད་བཟང་གིས་ཤེས་རིག་དེ་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་འོང་བ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ན
Chinese
知曉眾生的死亡和轉生，知曉出生，知曉工巧之處，知曉業之處的所有意義，知曉法，知曉時，知曉時辰，知曉自我，知曉善巧方便。像這些等等其他的知曉差別，變得不可估量。他心中想著：我的這些知曉差別，如果通達，以何種知曉能阻斷所有這些知曉呢？他不知曉完全知曉的知曉。心想：世間的沙門或婆羅門中，有誰教導我這些知曉呢？為了尋找那種知曉，他以乞討為生。他去到所有外道那裡，他們知道他是以乞討為生的人後，即使是旃陀羅也供養他，但他誰的也不接受。因為他不接受，所以他以乞討為生的名聲傳遍了十方世界。那時，在南方雪山之王那裡，住著一位名叫一切明仙人，具有五種神通。他日日夜夜都安住在那裡，以名為「思維」的等持入定。正如他平等地安住於心，他完全知曉所有眾生的心之行為，也完全知曉語之行為，也完全知曉身之行為，也完全知曉苦行之行為，也完全知曉禁戒之行為，也完全知曉功德之行為，也完全知曉知曉之行為，也完全知曉了別之行為。他以天眼看見了以乞討為生的光善，也完全知曉了他的心，也完全知曉了他的想法。他心想：這位以乞討為生的光善，不能完全知曉知曉力量和非力量的決定性因素，因為不能完全知曉而感到痛苦。於是他對他生起了慈悲心。他以慈悲心壓倒的心，就像人屈伸手臂一樣，一切明仙人從雪山之王降臨，在以乞討為生的光善面前，以具有智慧的方式坐下。以乞討為生的光善看見了那位智者從遠方而來，看見後
English
Knowing the death and transmigration of beings, knowing birth, knowing the place of crafts, knowing all the meanings of the place of karma, knowing Dharma, knowing time, knowing the hour, knowing self, knowing skillful means. Like these and other differences of knowledge, they became immeasurable. He thought to himself: These differences of my knowledge, if understood, by what knowledge can all these knowledge be blocked? He does not know the knowledge of complete knowledge. He thought: In the world, among the ascetics or Brahmins, who has taught me this knowledge? In order to seek that knowledge, he lived by begging. He went to all the heretics, and when they knew that he was a beggar, even the Chandalas made offerings to him, but he accepted none of them. Because he did not accept, his reputation as a beggar spread throughout the ten directions. At that time, in the south, at the King of Snow Mountains, there lived a sage named Sarvavidya, who possessed five supernormal powers. He stayed there day and night, absorbed in a samadhi called "Thinking." Just as he equally placed his mind, he completely knew the actions of the minds of all beings, and he also completely knew the actions of speech, and he also completely knew the actions of body, and he also completely knew the actions of asceticism, and he also completely knew the actions of vows, and he also completely knew the actions of merit, and he also completely knew the actions of knowledge, and he also completely knew the actions of discrimination. He saw the beggar Light-Good with his divine eye, and he also completely knew his mind, and he also completely knew his thoughts. He thought: This beggar Light-Good does not fully know the definitive factors of knowing strength and non-strength, and he is distressed because he does not fully know. Then he felt compassion for him. With a mind overwhelmed by compassion, like a man stretching or contracting his arm, the sage Sarvavidya descended from the King of Snow Mountains and sat down in front of the beggar Light-Good in a wise manner. The beggar Light-Good saw that wise man coming from afar, and after seeing him