Tibetan
ང་དུ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པ་གནས་པ་དེ་གཉིས་ག་ཡང་མཐའ་སྟེ། གང་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུ་མ་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་འདི་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་བརྡ་ཙམ་དུ་དབུ་མའི་ལམ་ཞེས་བྱའི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་དེ། །དེ་ལ་ནི་ཉུང་ངུ་ཡང་མེད་མང་པོ་ཡང་མེད་དོ། །གང་ལ་ཉུང་ངུ་ཡང་མེད་མང་པོ་ཡང་མེད་པ་དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་མོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་བདག་དང་བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གཉིས་ག་ཡང་མཐའ་སྟེ། བདག་དང་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དབུའི་ལམ་མོ། །སྲོག་དང་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་གཉིས་ག་ཡང་མཐའ་སྟེ། སྲོག་དང་གང་ཟག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་མོ། །མཚན་མ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གཉིས་ག་ཡང་མཐའ་སྟེ། མཚན་མ་མེད་པར་རྟོག་པ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་མོ། །དམིགས་དང་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གཉིས་ག་ཡང་མཐའ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་པ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་མོ། །བརྫུན་པ་དང་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གཉིས་ག་ཡང་མཐའ་སྟེ། བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་དམུ་མའི་ལམ་མོ། །ཚུ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གཉིས་ག་ཡང་མཐའ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་འགག་པ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་མོ། །འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཤེས་བྱ་བ་དེ་གཉིས་ག་ཡང་མཐའ་སྟེ། སྤྱོད་པ་མེད་པ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་མོ། །འཁོར་ བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གཉིས་ག་ཡང་མཐའ་སྟེ། རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་མོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་ལ་གནས་ཏེ། དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་འདུ་བར་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སོ། །དེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དབྱེར་མེད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དབྱེར་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གང་ཡིན་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་གང་ཡིན་པ་དེ་གཉིས་ག་ཡང་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་དང་མཚུངས་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱིངས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་ན་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་ཀྱང་ཆོས་ལ་མངོན་པར་ཆགས་ཤིང་ལྟ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ནམ་མཐོང་བ་དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཐ་དད་དུ་མི་བྱེད་དོ། །དེས་ཆོས་རྣམས་མཐོང་ཡང་ཤའི་མིག་གིས་མཐོང་བ་མ་ཡིན། ལྷའི་མིག་གིས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་མིག་མཚན་མར་འདུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཤའི་མིག་གིས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་མིག་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པར་ལྷུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྷའི་མིག་གིས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་མིག་སྤྲོས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་ནས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་སོ། །དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་གནས་པར་ཤེས་ནས་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དེས་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་མི་གཏོང་བ་འདི་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གནང་བའོ། །གང་ཅུང་ཟད་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དེ་ཡང་མི་འདོར་བ་འདི་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ལ་གནས་པ་དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་བཞི་རབ་ཏུ་སྤོང་སྟེ་བཞི་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པས་མི་སྡུག་པ་ལ་སྡུག་པར་འདུ་ཤེས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་རབ་ཏུ་སྤོང་ངོ་། །ཚོར་བ་རྣམས་ལ་ཚོར་བའི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདེ་བར་འདུ་ཤེས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རབ་ཏུ་སྤོང་ངོ་། །སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པས་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་འདུ་ཤེས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རབ་ཏུ་སྤོང་ངོ་། །ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པས་བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རབ་ཏུ་སྤོང་ངོ་། །དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་མེད་པས་ཡང་དག་པ་ཉིད་སྒྲུབ་བོ། །ཡང་དག་པ་ཉིད་ལ་ཞུགས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེ་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་རབ་ཏུ་འཐོབ་སྟེ། ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་གང་ཞེ་ན། གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་འབད་པ་མེད་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་སྦྱོར་བ་ལ་སེམས་འཇུག་གི་མི་དགེ་བ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་ཞིག་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང་། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས
Chinese
我和二取分别安住的这二者都是边。不能开示那二者的中道，这只是种姓之子，名言上称为中道，但并非是究竟的。究竟是不可言说的。因为在那里，既没有少，也没有多。于何处既没有少也没有多，那就是中道。种姓之子，此外，有我和无我，这二者都是边。我和无我的自性完全清净，那就是中道。命和补特伽罗，这二者都是边。命和补特伽罗的自性完全清净，那就是中道。有相和无相，这二者都是边。不执著于无相，那就是中道。有缘和无缘，这二者都是边。没有分别和毁灭，那就是中道。虚妄和真实，这二者都是边。不可言说，那就是中道。此岸和彼岸，这二者都是边。坏聚灭尽，那就是中道。有为和无为，这二者都是边。没有行为，那就是中道。轮回和涅槃，这二者都是边。没有分别识，那就是中道。种姓之子，如是菩萨安住于诸法随法观，并且安住于近念，因为法的法界无别，所以安住于念。他完全了知一切法都汇集于法界。何为法界，那就是有情界。他通达法界无别，因此有情界也无别。何为法界，何为有情界，他完全了知这二者都与虚空界相同。如果他了知一切法都是一个界，那么即使他随法观察诸法并安住其中，也不会对法产生执著和观点。他何时见到，就不会对诸法进行区分。他即使见到诸法，也不是用肉眼见到，不是用天眼见到，而是用智慧之眼见到。那是因为什么呢？
English
Both of these, the self and the dualistic apprehension dwelling separately, are extremes. This, which cannot teach the Middle Way of those two, is merely nominally called the Middle Way, but it is not the ultimate. The ultimate is inexpressible. For there, there is neither little nor much. Where there is neither little nor much, that is the Middle Way. Son of good family, furthermore, both self and non-self are extremes. The nature of self and non-self being completely pure is the Middle Way. Life and person, both of these are extremes. The nature of life and person being completely pure is the Middle Way. Sign and signlessness, both of these are extremes. Not clinging to signlessness is the Middle Way. Object and non-object, both of these are extremes. Without conceptualization and destruction is the Middle Way. False and true, both of these are extremes. Inexpressible is the Middle Way. This shore and the far shore, both of these are extremes. The cessation of the aggregates of destruction is the Middle Way. Conditioned and unconditioned, both of these are extremes. Without action is the Middle Way. Cyclic existence and nirvana, both of these are extremes. Without discriminating consciousness is the Middle Way. Son of good family, thus, that Bodhisattva who dwells in mindfulness, observing the dharmas according to the dharmas, dwells in mindfulness because the realm of dharmas is undifferentiated. He fully knows that all dharmas gather into the realm of dharmas. Whatever is the realm of dharmas, that is the realm of sentient beings. He understands that the realm of sentient beings is undifferentiated because the realm of dharmas is undifferentiated. He fully knows that whatever is the realm of dharmas and whatever is the realm of sentient beings, both of these are similar to the realm of space. If he knows all dharmas to be one realm, then even though he observes the dharmas according to the dharmas and dwells in them, he will not become attached to or view the dharmas. When he sees, he does not differentiate the dharmas. Even though he sees the dharmas, he does not see with the eye of flesh, nor does he see with the eye of the gods, but he sees with the eye of wisdom. Why is that?
Chinese
如果这样，他的眼睛不是执着于相，因此不是肉眼所见。他的眼睛不是沉溺于显现的造作，因此不是天眼所见。他的眼睛不是执着于戏论，因此不是智慧眼所见。对于诸法，随顺于法而安住，就能如实地见到一切法，并且不住于任何法。他了知一切法皆不住，忆念正法，不舍弃先前的誓愿，这位善男子是菩萨对于诸法忆念正法，是佛所开许的。即使稍微对甚深法进行分别，也不舍弃对一切智智的菩提心的忆念，这位善男子是菩萨对于诸法随顺于法的忆念处，是完全清净的行为。安住于这四种忆念处，就能彻底断除四种颠倒，这四种颠倒是什么呢？就像这样：以身随顺于身而安住，就能彻底断除将不净执着为净的颠倒。以感受随顺于感受而安住，就能彻底断除将痛苦执着为快乐的颠倒。以心随顺于心而安住，就能彻底断除将无常执着为常的颠倒。以法随顺于法而安住，就能彻底断除将无我执着为我的颠倒。因为没有颠倒，所以能成就真实。进入真实之后，菩萨的一切行为都会变得清净。善男子，像这样菩萨的清净行为，也能获得完全清净的正确断除的行为。什么是完全清净的正确断除的行为呢？就是菩萨不费力气，自然而然地将心投入于善法，而不是不善法。因此，为了断除已经产生的罪恶不善法而精进，以及对于尚未产生的罪恶不善法
English
If so, his eye is not clinging to characteristics, therefore it is not seen by the eye of flesh. His eye is not fallen into manifest fabrication, therefore it is not seen by the divine eye. His eye is not engaged in elaboration, therefore it is not seen by the eye of wisdom. Abiding by observing the Dharma in relation to the Dharmas, one sees all Dharmas as they are and does not abide in any Dharma. Knowing that all Dharmas do not abide, and remembering the Dharma, one does not abandon the previous vows. This son of good family, the Bodhisattva's remembrance of the Dharma in relation to the Dharmas, is granted by the Buddha. Even if one slightly discriminates about the profound Dharma, one does not abandon the remembrance of the mind of enlightenment of the all-knowing one. This son of good family, the Bodhisattva's practice of the four mindfulnesses, observing the Dharma in relation to the Dharmas, is completely pure. Abiding in these four mindfulnesses, one completely abandons the four inversions. What are the four? They are as follows: By abiding, observing the body in relation to the body, one completely abandons the inversion of perceiving impurity as purity. By abiding, observing feelings in relation to feelings, one completely abandons the inversion of perceiving suffering as happiness. By abiding, observing the mind in relation to the mind, one completely abandons the inversion of perceiving impermanence as permanence. By abiding, observing the Dharma in relation to the Dharmas, one completely abandons the inversion of perceiving selflessness as self. Because there are no inversions, one accomplishes reality. Having entered reality, all the Bodhisattva's actions become completely pure. Son of good family, in this way, the Bodhisattva's completely pure conduct also obtains the completely pure conduct of correct abandonment. What is the completely pure conduct of correct abandonment? It is that the Bodhisattva, without effort and spontaneously, engages his mind in virtuous Dharmas, but not in non-virtuous ones. Therefore, striving to abandon sinful, non-virtuous Dharmas that have arisen, and for sinful, non-virtuous Dharmas that have not arisen