Tibetan
པ་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་པ་དང་། ཞིག་པ་དང་ཞུ་བ་དང་། གནས་པ་མེད་པར་ཤེས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པར་ཡང་སོ་སོར་རྟོག་གོ །སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་ཆོས་སྐྱེ་བ་དེ་དག་གང་ནས་འོང་། འགག་པ་རྣམས་གང་དུ་སོགས་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་། འཇིག་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །དེས་ཆོས་རྣམས་གང་ནས་ཀྱང་མི་འོང་གང་དུ་ཡང་མི་འགྲོ་བར་ཤེས་ནས་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པར་སྒྲུབ་བོ། །བསྒྲུབས་ནས་ཀྱང་ནན་ཏན་དུ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚོར་བ་འགག་པར་བྱེད་ཀྱི། བདག་འབའ་ཤིག་གི་ཚོར་བ་འགག་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚོར་བ་རྣམས་ལ་ཚོར་བའི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཐབས་མཁས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའོ། །གང་ཚོར་བ་འགག་པ་ཡང་རབ་ཏུ་ཤེས་ལ་ཚོར་བ་འགག་པ་མངོན་སུམ་དུ་ཡང་མི་བྱེད་དེ། །ཚོར་བ་རྣམས་ལ་ཚོར་བའི་ རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེར་བར་གཞག་པ་སྒོམ་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ཚོར་བ་རྣམས་ལ་དབེན་པ་དང་། རྣམ་པར་དབེན་པ་ཡང་དག་པར་ཇི་ལྟ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །འདི་ལ་ནི་མྱོང་བ་གང་ཡང་མེད་དོ། །འདི་ལ་ནི་ཚོར་བར་བྱེད་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་སྟེ། བདག་དང་བདག་གི་དང་བྲལ་བའོ། །བྱེད་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་པོ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པའོ་བདག་པོ་མེད་པའོ་ང་འི་བ་མེད་པའོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའོ། །དེས་ཡང་དག་པར་ན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དེ་དག་གི་དངོས་པོ་མི་དམིགས་སོ། དེ་མ་དམིགས་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྐྱེན་སྟོང་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་སྟོང་པའོ་སྙམ་ནས་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རིག་པས་ལུས་དབེན་པ་དང་། སེམས་དབེན་པ་དང་དོན་ཤེས་པ་དང་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་རིག་པས་ཚོར་བ་རྣམས་ལ་ཚོར་བའི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྒོམ་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚོར་བ་རྣམས་ལ་ཚོར་བའི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་གང་ཞེ་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་གནས་པ་བྱང་ཆུབ
Chinese
因此，他了知一切法皆无生、无灭、无损、无住。他对一切法的生灭也分别了知。在分别了知时，他想：这些法的生从何而来？灭又将往何处？因此，他对诸法的生灭不能如实照见。他了知诸法无所从来，亦无所去，从而证得一切受皆断灭。即使证得了，也不执着。这是为什么呢？因为他使一切众生的受灭尽，而不是仅仅使自己的受灭尽。善男子，这位菩萨以善巧方便和伟大的慈悲所摄持，对诸受安住于观受的念住。他彻底了知受的灭尽，但并不显现受的灭尽。安住于修习观受之受的念住，他如实了知诸受的寂静和完全的寂静。于此，没有任何体验。于此，没有任何感受者。所有这些法都是空性的，离我及我所。不与作者和感受者相应。依赖于因和缘，无有主宰，无有我所，无有执取。他如实地不观察那些因和缘的实体。不观察到之后，他这样想：正如缘是空性一样，由缘所生的诸法也是空性的。他以智慧了知空性之义，身体寂静，心寂静，了知意义，了知诸法。以智慧了知，修习对诸受安住于观受的念住，这就是菩萨对诸受安住于观受的念住的清净行。善男子，什么是菩萨的心安住于观心之念住的清净行呢？善男子，菩萨以观心之念住安住于菩提。
English
Therefore, he knows that all dharmas are without arising, without ceasing, without diminishing, and without abiding. He also separately understands the arising and ceasing of all dharmas. When separately understanding, he thinks: "From where do these dharmas arise? And where will the cessation go?" Therefore, he does not truly see the arising and ceasing of dharmas. He knows that dharmas do not come from anywhere, nor do they go anywhere, and thus he realizes the cessation of all feelings. Even after realizing it, he does not cling to it. Why is that? Because he causes the cessation of feelings for all sentient beings, not just his own. Noble son, this Bodhisattva, upheld by skillful means and great compassion, abides in the mindfulness of observing feelings in feelings. He thoroughly knows the cessation of feelings, but does not manifest the cessation of feelings. Abiding in the practice of mindfulness of observing feelings in feelings, he truly knows the peace and complete peace of all feelings. In this, there is no experience. In this, there is no one who feels. All these dharmas are empty, devoid of self and what belongs to self. They are not associated with the doer and the feeler. They depend on causes and conditions, without a master, without mine, without grasping. He does not truly observe the substance of those causes and conditions. After not observing it, he thinks like this: "Just as conditions are empty, so too are the dharmas that arise from conditions empty." He understands the meaning of emptiness with wisdom, the body is peaceful, the mind is peaceful, he understands the meaning, he understands the dharmas. Knowing with wisdom, practicing the mindfulness of observing feelings in feelings, this is the pure conduct of a Bodhisattva abiding in the mindfulness of observing feelings in feelings. Noble son, what is the pure conduct of a Bodhisattva's mind abiding in the mindfulness of observing the mind? Noble son, the Bodhisattva abides in Bodhi with the mindfulness of observing the mind.
Tibetan
་ཀྱི་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཤིན་དུ་ཉེ་བར་བཞག་སྟེ། སེམས་དྲན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་ཀུན་དུ་ཚོལ་ལོ། །དེ་སེམས་ཀུན་དུ་ཚོལ་བ་ན་སེམས་ནང་ན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་། སེམས་ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་། སེམས་ཕྱི་དང་ནང་ན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་སེམས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་། ཁམས་རྣམས་ལ་ཡང་སེམས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་ཡང་སེམས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། དེས་ སེམས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་བས་སེམས་ག་ལས་བྱུང་ཞེས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཀུན་དུ་ཚོལ་ཞིང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དམིགས་པ་ཡོད་པ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་མོ། །དེ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཅི་དམིགས་པ་དེ་ཡང་གཞན་ལ་སེམས་དེ་ཡང་གཞན་ནམ་འོན་ཏེ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སེམས་ཡིན། གལ་ཏེ་དམིགས་པ་ཡང་གཞན་ལ་སེམས་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ན་ནི་སེམས་དེ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སེམས་ཡིན་ན་ནི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་དེ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཀྱིས་སེམས་མཐོང་བར་མི་རུང་ངོ་། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་རལ་གྲིའི་སོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རལ་གྲིའི་སོ་དེ་ཉིད་གཅད་པར་མི་ནུས་པ་དང་། སོར་མོའི་རྩེ་མོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོར་མོའི་རྩེ་མོ་དེ་ཉིད་ལ་རེག་པར་མི་ནུས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སེམས་དེ་ཉིད་མཐོང་བར་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ནས། དེ་འདི་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལས་གང་སེམས་མི་གནས་པ་ཆད་པ་མ་ཡིན་པ། རྟག་པར་མ་ཡིན་པ། ཐེག་ཟུག་ཏུ་མི་གནས་པ། རྒྱུ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ། རྐྱེན་དང་མི་འགལ་བ། དེ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་གཞན་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་པ། དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་གཞན་ཡང་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་སེམས་ཀྱི་འཁྲི་ཤིང་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་སེམས་མི་གནས་པ་དང་། སེམས་རྒྱུ་མེད་པ་དང་། སེམས་སྣང་བ་མེད་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་འཁྲུག་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་ངོ་། དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་དེ་དག་དབེན་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས། དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་འདི་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་གཞག་པའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་སེམས་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མི་མཐོང་། རྣམ་པར་མི་མཐོང་། མི་རྟོག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གཡོ་མེད་རློམ་སེམས་
Chinese
的心的正念近住非常近住，以心的正念智慧遍寻心。当他遍寻心时，心在内也无法如实见到，心在外也无法如实见到，心在内外也无法如实见到，在蕴上心也无法如实见到，在界上心也无法如实见到，在处上心也无法如实见到。因此， 由于没有如实见到心，他遍寻心的相续，心想：它会从有对境中产生吧。他又这样想：难道对境是其他的，心也是其他的吗？或者对境是什么，那本身就是心？如果对境是其他的，心也是其他的，那么心就变成二者了。然而，如果对境是什么，那本身就是心，那么心如何能见到心呢？心是不可能见到心的。比如，剑的刃无法用剑的刃来砍断，手指的指尖无法用手指的指尖来触碰，同样，心本身也无法见到心本身，这样想着。因此，从这样如理作意中，心不住灭断，不是常恒，不坚固，不是无因，不与缘相违，不是从它产生也不是从其他产生，不是它本身也不是其他的心之相续，心之蔓延，心之法性，心不住，心无因，心无相，以及心的自性如何，如实不扰乱真如，这样了知。这样见到。如真如如何，如是了知那些心是寂静性。如是见到，这就是善男子菩萨于心随观心的正念近住的清净行。善男子，此外，对于心，连少许也不见，不分别，不思不分别，无动摇傲慢心。
English
The mindfulness of the mind is very closely established, and the mind is sought everywhere with the wisdom of mindfulness. When he seeks the mind everywhere, he does not see the mind truly within, nor does he see the mind truly outside, nor does he see the mind truly inside and outside, nor does he see the mind truly on the aggregates, nor does he see the mind truly on the elements, nor does he see the mind truly on the sense bases. Therefore, Because he does not see the mind truly, he seeks the continuum of the mind, thinking, "It will arise from having an object." He also thinks this: "Is the object other and the mind other, or is the object whatever it is, that itself is the mind?" If the object is other and the mind is other, then the mind becomes two. However, if the object is whatever it is, that itself is the mind, then how can the mind see the mind? It is not possible for the mind to see the mind. For example, the edge of a sword cannot cut the edge of the sword itself, and the tip of a finger cannot touch the tip of the finger itself, similarly, the mind itself cannot see the mind itself, thinking thus. Therefore, from such proper application, the mind does not abide in cessation, is not permanent, is not firmly established, is not without cause, does not contradict conditions, is not produced from it nor from another, is neither it itself nor another, the continuum of the mind, the proliferation of the mind, the nature of the mind, the mind does not abide, the mind is without cause, the mind is without appearance, and how the self-nature of the mind, truly does not disturb suchness, thus he knows. Thus he sees. As suchness is, so he knows those minds to be emptiness. Seeing thus, this is the pure conduct of the son of good family, the bodhisattva, establishing mindfulness of following the mind with the mind. Son of good family, furthermore, for the mind, he does not see even a little, does not discriminate, does not think, does not discriminate, unwavering arrogant mind.
Tibetan
མེད། སྤྲོས་པ་མེད་པ་འདི་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །རིགས་ཀྱི་གཞན་ཡང་ཇི་ལྟར་སེམས་གཟུགས་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱིས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཀྱང་གཟུགས་ མེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་སེམས་ཀྱིས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་གཟུགས་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་བསྔོས་པ་ཡང་གཟུགས་མེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་བསྔོས་པ་གཟུགས་མེད་པ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་དེ་ཡང་གཟུགས་མེད་དེ་དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟ་བར་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་བྱང་ཆུབ་བོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ། གང་འདི་ལྟར་སེམས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཤེས་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །རིགས་ཀྱ་བུ་གཞན་ཡང་གང་མགྱོགས་པ། རབ་ཏུ་མགྱོགས་པ་མི་གནས་པར་རྒྱུ་བ། སྤྲེའུ་དང་རླུང་འདྲ་བ། འབབ་ཆུའི་རྒྱུན་དང་འབྲུ་མར་གྱི་མར་མེ་དང་འདྲ་བརྒྱང་རིང་པོར་འགྲོ་བ་ལུས་མེད་པ། ཡུལ་ལ་བརྐམ་པ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་སྤྱོད་རྩལ་པ། གཞན་ཡང་གཞན་གྱི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་གནས་པ། རྩེ་གཅིག་པ་མི་འཕྲོ་བ་རྣམ་པར་མི་འཕྲོ་བ་ཞི་གནས་ལ་རྩེ་གཅིག་པ། གཡེང་བ་མེད་པའི་འདི་ནི་སེམས་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་གང་ཞེ་ན། གང་སེམས་ལ་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གནས་པར་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ལ་སེམས་གནས་པར་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པས་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ལ་སྒྱུ་མའི་ཆོས་སུ་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ལ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ལ་དེ་ཁོ་ནར་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ལ་གཡོ་བ་མེད་ཅིང་གཟུང་བ་མེད་པར་ཤེས་པ་འདི་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། དེ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །རང་གི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་
Chinese
无。此无戏论亦是菩萨于心随观心之念住。种姓之子，又如心无色，如是心所显现之善根亦无色。如是心所显现之善根无色，如是回向菩提心亦无色。如是回向菩提心无色，如是菩提亦无色，是故心如何行，亦如是。行如何，菩提亦如是。菩提如何，回向亦如是。心之自性即菩提。菩提之自性即一切法。若如是善能辨别心，知此乃菩萨于心随观心之念住。种姓之子，又何者为速，极速不住而行，如猿如风，如流水之流，如油灯之灯芯，长远而行，无身，贪着于境，于六处善巧，又于他者之识而住之心，专注不散乱，不散乱，于寂止专注，无有散乱，此名为心住。彼念住圆满为何？谓于心知其分别，于心知其住于法界，于心知其心住，于心知其自性光明，于心如实知，于心以现量之识而善知，于心知其如幻之法，于心知其三时平等性，于心知其如是，于心知其无动摇且无所取，此名为念住圆满。彼自身之心性为何，一切有情之心性亦如是善知。完全了知心性后，如是宣说正法。自身之心之体性为何，一切有情之心
English
None. This absence of elaboration is also the mindfulness of a Bodhisattva, observing the mind following the mind. Son of good family, just as the mind is formless, so too are the roots of virtue manifested by the mind formless. Just as the roots of virtue manifested by the mind are formless, so too is the dedication to the mind of enlightenment formless. Just as the dedication to the mind of enlightenment is formless, so too is enlightenment itself formless. Therefore, however the mind acts, so it is. However the action, so too is enlightenment. However enlightenment is, so too is dedication. The nature of the mind is enlightenment. The nature of enlightenment is all phenomena. Whoever knows how to thoroughly distinguish the mind in this way, this is the mindfulness of a Bodhisattva, observing the mind following the mind. Son of good family, furthermore, what is swift? Extremely swift, moving without abiding, like a monkey and the wind, like the flow of a river, like the wick of an oil lamp, going far and long, without a body, craving objects, skilled in the six sense sources, furthermore, the mind abiding in the knowledge of others, single-pointed, not scattering, not scattering, single-pointed in quiescence, without distraction, this is called mind-abiding. What is the complete perfection of mindfulness in that? It is knowing the mind as discriminating, knowing the mind as abiding in the realm of phenomena, knowing the mind as abiding in the mind, knowing the mind as naturally luminous, knowing the mind as it is, knowing the mind thoroughly with manifest knowledge, knowing the mind as an illusory phenomenon, knowing the mind as the equality of the three times, knowing the mind as suchness, knowing the mind as unwavering and without grasping, this is called the complete perfection of mindfulness. Whatever is the nature of one's own mind, know well that the nature of the minds of all sentient beings is also the same. Having fully known the nature of the mind, teach the Dharma accordingly. Whatever is the essence of one's own mind, the mind of all sentient beings