Tibetan
ཤིན་དུ་ངེས་པར་སེམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་གྲོང་ངམ། གྲོང་ཁྱེར་རམ། གྲོང་རྡལ་དུ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་འཇུག་པ་ན་མཐར་ཆགས་སུ་བསླང་བར་བྱའོ། །དེས་འདི་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ལ་སྐྱེས་པ་བསོད་སྙོམས་སྟེར་གྱི་བུད་མེད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་འམ། བདག་ལ་བུ་མེད་བསོད་སྙོམས་སྟེར་གྱི་སྐྱེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་འམ། བདག་ཁྱེའུ་བསོད་སྙོམས་སྟེར་གྱི་བུ་མོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་འམ། བདག་ལ་བུ་མོ་བསོད་སྙོམས་སྟེར་གྱི་ཁྱེའུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་འམ། བདག་གིས་བཟང་པོ་རྙེད་ཀྱི་ངན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་འམ། བདག་གིས་སྟི་སྟང་དུ་བྱས་ནས་རྙེད་ཀྱི་སྟི་སྟང་དུ་མ་བྱས་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་འམ། བདག་གིས་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་ཀྱི་ཤ་ཐང་བར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་འམ། བདག་ལ་སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་དང་། ཁྱེའུ་དང་། བུ་མོ་བསུ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་འམ། ཕྱིན་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་པར་འགྱུར་རམ། བདག་སྡོད་དགོས་པར་འགྱུར་རམ། ཤིན་དུ་བསྡོགས་པ་རྙེད་པར་འགྱུར་རམ། བདག་གིས་ཁ་ཟས་བཟང་པོ་རོ་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་རྙེད་པར་འགྱུར་གྱི་དབུལ་པའི་ཟས་ལྟ་བུ་ངན་པ་རྙེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྙམ་དུ་དེས་མི་དགེ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པར་མི་ བྱའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་གོ་ཆ་བགོ་བར་ཡང་བྱ་སྟེ། རྙེད་པ་མ་རྙེད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཡི་ཆད་པར་མི་བྱ་བ་དང་། ངན་པ་དང་བཟང་པོའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་མི་བྱ་བ་འདི་ནི་དགེ་སློང་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཕལ་ཆེར་ནི་རོ་ལ་བརྐམ་སྟེ། ཟས་ཀྱི་ཕྱིར་སྡིག་པའི་ལས་རྣམས་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེའོ། །གང་དག་ཆོག་ཤེས་པ། མི་བརྐམ་པ། མ་ཞེན་པ་དང་། རོ་ལ་མི་གདུ་པ། ལྕེའི་དབང་པོ་ཆོག་ཤེས་པ། ཟས་ངན་ངོན་ཇི་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་འཚོ་བ་དེ་དག་ནི་ཤི་འཕོས་ཏེ། ཤི་བའི་དུས་བྱས་ནས་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་བདེ་འགྲོ་བར་འགྱུར། ལྷར་སྐྱེས་ནས་བདུད་རྩི་ཟ་བར་འགྱུར་རོ། །འོད་སྲུང་དེ་ལྟར་ན་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་གིས་རོ་ལ་སྲེད་པ་བཟློག་སྟེ་སེམས་ངེས་པར་སེམས་པས་ལྷད་ཟན་ཞག་བདུན་ལོན་པ་ཟ་ཡང་ཡིད་ཆད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལུས་གསོ་བ་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཚོགས་བསགས་པའི་དོན་དུ་བད་གིས་ཟས་བཟའོ་སྙམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོད་སྲུང་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་གིས་ལྷུང་བཟེད་དུ་འོངས་པ། ལྷུང་བཟེད་དུ་ཆུད་པ་ཆོས་དང་ལྡན་པ། ཆོས་ཀྱི་རྙེད་པ། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་དག་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ལ་བཟའ་བར་བྱའོ། །འོད་སྲུང་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པ་ན་བར་གྱུར་ཏེ། ནད་གཡོག་མེད་ལ་བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་ཀྱང་མི་ནུས་ན། དེས་འདི་སྙེམ་དུ་བདག་ནི་སྲོགས་མེད་ལ་བདག་ནི་གཅིག་པུ་གཉིས་སུ་མེད་པ། བདག་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ། བདག་གི་གྲོགས་པོ་ནི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། བདག་ནི་ཆོས་ལ་རྟོན་པ་ཡིན་ལ། བདག་ནི་མི་བདེ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་རབ་ཏུ་ན་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྨན་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ཐོས་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་དེ་དག་བདག་གིས་ཚུལ་བཞིན་བརྟག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །འོད་སྲུང་དེ་ལ་གང་ལུས་འདི་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པ་འདི་ནི་ཚུལ་བཞིན་ལ་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལུས་འདི་ལ་སྐྱོན་དུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ ན་ཚུལ་བཞིན་ལ་ཞུགས་པ་དེ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་དྲན་པ་དང་ལྡན་ལ། ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པས་བསམ་གཏན་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་གནས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་བསམ་གཏན་ཐོབ་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་འདོད་པ་ན་ཉི་མ་གཅིག་གམ། ཉི་མ་གཉིས་སམ། ཉི་མ་གསུམ་ནས་ཉི་མ་བདུན་གྱི་བར་དུ་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བའི་ཟས་ཀྱིས་གནས་སོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཞུགས་པ་བསམ་གཏན་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་ན། དེ་ལྟར་བརྩོན་ཞིང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་ཆོས་ལ་གནས་པ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་མངོན་པའི་ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དག་ལ་ཟས་འབུལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་འཐུན་པ་སྟེ། དེ་ལྷས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོད་སྲུང་གལ་ཏེ་སྤྲིན་ཏེ་འདུས་ཤིང་ཆར་འབབ་སྟེ་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་ལ་བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་མི་ནུས་པའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་བྱམས་པའི་ཟས་ཀྱི་གོས་བགོས་ཏེ། ཆོས་སེམས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་གནས་ནས། ཞག་གཉིས་སམ། ཞག་གསུམ་ཞིག་ཟན་ཆད་ན། འདི་ལྟར་ཡི་དགས་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་པ་ཉེས་པར་བྱེད་པའི་ལས་བྱས་གང་དག་ལོ་བརྒྱར་ཡང་མཆིལ་མ་ཐལ་བ་འགའ་བཟུར་མ་རྙེད་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ། དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཆོས་སེམས་པ་ལ་གནས་པས་ལུས་ཉམ་ཆུང་འམ། སེམས་ཉམ་ཆུང་བ་བསྐྱེད་པར་མི་བྱ་སྟེ། བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པས་ཇི་སྙམ་པར་བྱའོ། །འཕགས་པའི་ལམ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་
Chinese
应当以非常确定的心，进入村庄、城市或城镇去乞食，应当始终如一地行动。应当这样发心：‘我从男子那里获得食物，而不是从女子那里获得。’或者，‘我从女子那里获得食物，而不是从男子那里获得。’或者，‘我从男孩那里获得食物，而不是从女孩那里获得。’或者，‘我从女孩那里获得食物，而不是从男孩那里获得。’或者，‘我获得好的食物，而不是坏的食物。’或者，‘我受到尊重后获得食物，而不是不受尊重后获得食物。’或者，‘我轻易地获得食物，而不是费力地获得食物。’或者，‘我会被男子、女子、男孩和女孩迎接。’或者，‘我会立即被注意到吗？’‘我需要停留吗？’‘我会获得非常丰盛的食物吗？’‘我会获得各种美味的食物，而不是像穷人食物那样的劣质食物。’像这样，他不应该生起所有不善的作意。还应当穿戴这样的盔甲：即使没有获得食物，也不要完全灰心丧气，不要生起好与坏的想法，这是 ভিক্ষུ་（bhikṣu，梵文天城体：भिक्षु，梵文罗马拟音：bhikṣu，字面意思：比丘）乞食者的法性。那是什么原因呢？因为大多数众生贪恋味道，为了食物而造作罪恶之业，然后投生到地狱中。那些知足少欲、不贪婪、不执着、不贪图味道、对舌根知足、无论多么劣质的食物也能生存的人，他们死后，在死亡之时，会投生到天界。他们会在天和人之中获得善趣。他们会投生为天人，并食用甘露。光明守护者，因此，乞食的比丘应当阻止对味道的贪恋，以确定的心念，即使吃七天前的馊饭，也不要灰心丧气。那是什么原因呢？因为他认为：‘我为了滋养身体和积累通往圣道的资粮而吃食物。’光明守护者，乞食的比丘对于进入钵中的食物，进入钵中的食物，与法相应的，法的
English
One should enter a village, city, or town for alms with a very determined mind, and one should act consistently. One should generate the mind in this way: 'I will receive food from a man, but not from a woman.' Or, 'I will receive food from a woman, but not from a man.' Or, 'I will receive food from a boy, but not from a girl.' Or, 'I will receive food from a girl, but not from a boy.' Or, 'I will receive good food, but not bad food.' Or, 'I will receive food after being respected, but not after being disrespected.' Or, 'I will receive food easily, but not with difficulty.' Or, 'I will be greeted by men, women, boys, and girls.' Or, 'Will I be noticed immediately?' 'Will I need to stay?' 'Will I receive very abundant food?' 'I will receive various delicious foods, but not inferior food like the food of the poor.' Like this, he should not generate all unwholesome mental activities. One should also wear such armor: even if one does not receive food, one should not be completely discouraged, and one should not generate the idea of good and bad. This is the nature of the Dharma of alms-seeking bhikshus. What is the reason for this? Because most sentient beings are greedy for taste, and having committed sinful actions for the sake of food, they are born in the hells. Those who are content, not greedy, not attached, not craving for taste, content with the sense of the tongue, and who can survive on whatever inferior food, they, having died, at the time of death, will be born in the heavens. They will attain a good rebirth among gods and humans. They will be born as gods and eat ambrosia. Light Protector, therefore, an alms-seeking bhikshu should prevent craving for taste, and with a determined mind, even if he eats stale food that is seven days old, he should not be discouraged. What is the reason for this? Because he thinks: 'I eat food in order to nourish the body and accumulate the accumulations of the path to liberation.' Light Protector, the alms-seeking bhikshu, the food that comes into the alms bowl, the food that falls into the alms bowl, that which is in accordance with the Dharma, of the Dharma,
Chinese
获得。与行梵行的比丘们共同分享食用。光增，如果比丘在行乞时受阻，没有病人需要照顾，也无法行乞，那么他应当这样想：我是无依无靠的，我是孤独无二的，我是出家的，我的朋友是法，我是依靠法的，我是不适和痛苦的，极度生病，如来所说的法药是什么，我应当如所听闻的那样，如理作意地审查那些法。光增，对于他来说，如实地对这个身体进行各个部分的观察，这就是如理作意。当如实地对这个身体的过患进行各个部分的观察时，如理作意者就会心无旁骛，具有正念，具有正知，能够生起第一禅的处所就会存在。他获得禅定后，如果想要禅定的快乐，就可以一天、两天、三天乃至七天，以禅定的快乐为食而住。如果这样进入瑜伽修行不能生起禅定，那么如此精勤并修习瑜伽的比丘安住于法，就会有神通，可以向显现的天神、龙和夜叉供养食物。为什么呢？因为这是瑜伽修行者们的随顺之因，因此他能获得天神的摄受。光增，如果云聚集而下雨，行乞的比丘在不能行乞的时候，就穿上慈爱的食物之衣，安住于忆念法的作意中。如果断食两三天，应当这样想：就像饿鬼和阎罗世界中的众生，造作恶业，即使经过一百年也找不到一点唾液或灰尘来食用。因此，我安住于如理作意法，不应使身体衰弱或心识衰弱，应当忍受饥渴。为了修习圣道，应当不间断地精进。
English
attainment. It should be shared and eaten with fellow monks who practice Brahmacharya. O Light-increaser, if a monk is obstructed while begging for alms, and there is no sick person to care for, and he is unable to beg for alms, then he should think thus: I am without protection, I am alone and without a second, I am ordained, my friend is the Dharma, I rely on the Dharma, I am unwell and suffering, extremely ill, what is the Dharma medicine spoken by the Thus-Gone-One, I should examine those Dharmas as I have heard them, with proper attention. O Light-increaser, for him, to individually contemplate this body as it truly is, is to apply proper attention. When he individually contemplates the faults of this body as they truly are, the one who engages in proper attention will become single-minded, endowed with mindfulness, and endowed with awareness, and the place where the first dhyana arises will exist. Having attained dhyana, if he desires the bliss of dhyana, he can dwell on the food of the bliss of dhyana for one day, two days, three days, or up to seven days. If he cannot generate dhyana by entering into yoga practice in this way, then such a diligent and yoga-practicing monk who abides in the Dharma will have clairvoyance and will offer food to the manifest gods, nagas, and yakshas. Why is that? Because this is the concordant cause for yoga practitioners, therefore he can obtain the support of the gods. O Light-increaser, if clouds gather and rain falls, and a monk who begs for alms is unable to beg for alms, then he should put on the garment of loving-kindness for food, and abide in the attention of remembering the Dharma. If he fasts for two or three days, he should think thus: Just like the beings in the preta and Yama's world, who have committed evil deeds, even after a hundred years they cannot find a bit of saliva or dust to eat. Therefore, since I abide in properly attending to the Dharma, I should not cause the body to weaken or the mind to weaken, and I should endure hunger and thirst. In order to cultivate the noble path, one should not interrupt the effort.