Tibetan
དམ་པར་སྐྱེ་བ་དང་། འགག་པའི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་མཚན་མ་གཟུང་བར་བྱའོ། །འོད་སྲུང་དེ་ལྟར་དགེ་སློང་དགོན་པ་པས་ཆོས་ཀྱི་ཡི་དམ་གྱི་སྤྱོད་པ་འདི་ལྟ་བུས་དགོན་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ལ་གནས་པ་དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་འམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པའམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པ་ཞིག་ཏུ་མྱུར་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་པར་གྱུར་ན་ནི་དེ་མྱུར་དུ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས་ཏེ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་ན་ཡང་དེ་ཟག་པ་རྣམས་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་གྱི་བར་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཉིས་སམ་གསུམ་ལས་མི་འདའོ། །གལ་ཏེ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པར་གྱུར་ན་ནི་མྱུར་པ་ཉིད་དུ་རང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པར་གྱུར་ན་ནི་དེ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །སྒྲིབ་པ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་མཐོང་ནས་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དགོན་པ་པའི་ལེའུ་འདི་བཤད་པ་ན་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ལེན་པ་མེད་པ་ཟག་པ་རྣམས་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །དགོན་པ་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །འོད་སྲུང་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འོད་སྲུང་འདི་ལ་དགེ་སློང་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པས་འདི་ལྟར་བདག་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཁ་ཟས་ལ་གནས་ཏེ་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ལ་ བདག་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་དམ་བཅའ་བ་ལ་གནས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་དེས་མི་བརྐམ་པ་དང་། ཚུལ་འཆོས་པ་མེད་པ་དང་། ཁ་གསག་མེད་པ་དང་། འགྲོན་དུ་བོད་པ་ཐམས་ཀྱི་སེམས་མེད་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པ་དང་མ་འབགས་པ་དང་ཡིད་ལ་བརྟན་པར་བྱའོ། །དེས་ཁ་ཟས་བཟང་པོ་རྣམས་ལ་རོ་བྲོ་བའི་འདུ་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་བསྐྱེད་པར་མི་བྱའོ། །དེས་འདི་ལྟར་བདག་གིས་གདོལ་བུ་ལྟ་བུ་དང་། ལུས་དང་སེམས་གཙང་མར་བྱའི་ཁ་ཟས་ཀྱིས་ལུས་གཙང་མར་ནི་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཟས་བཟང་པོ་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཟོས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐ་མར་རྣག་ཏུ་ཟག་གོ །ཐ་མར་མི་མཐུན་ནོ། །ཐ་མར་དྲི་ང་བའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་གིས་བཟང་པོ་འདོད་པར་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་དེ་ལྟར་
Chinese
应当如是执持，认为没有任何法是真实的生和灭。 善护，比丘住在寂静处，应当以这样的法之意趣行持而安住于寂静处。 如此安住于法者，无论是声闻乘者，还是独觉乘者，还是菩萨乘者，都会迅速变得殊胜。 如果成为声闻乘者，则会迅速获得果位。 如果被业障所障蔽而未能获得果位，那么在从诸漏中获得心解脱之前，不会超过两尊或三尊如来。 如果成为独觉乘者，则会迅速获得独觉菩提。 如果成为菩萨乘者，那么在此生中就会获得不生之法的忍，他将无碍地见到佛。 无碍地见到佛后，将迅速证得无上正等觉。 在宣说此寂静处品时，五百比丘未取受而从诸漏中获得心解脱。 寂静处品第五。 善护，如何成为行乞的比丘呢？ 善护，在此，行乞的比丘应当如此修学：我安住于行乞的食物，在善说之法和律中出家，我应当安住于先前的愿望和誓言。 具有殊胜意乐的行乞比丘，应当不贪婪，不虚伪，不谄媚，没有邀请客人的心，不染污僧众的利养，并且心中坚定。 他不应当在一切时处生起对美味食物的味觉认知。 他应当这样想：我不会像贱民一样，用应当使身心清净的食物来使身体清净。 这是为什么呢？ 因为无论吃了多少美味的食物，最终都会变成脓液流出。 最终是不和谐的。 最终是恶臭的。 因此，我不应当贪求美味，应当如此修学。 他应当如此。
English
One should hold on to the notion that there is no dharma that is truly born or ceases. O Sunetra, a monk dwelling in solitude should abide in solitude by practicing the Dharma in this way. One who abides in such a Dharma will quickly become distinguished as either a follower of the Hearer Vehicle, the Solitary Buddha Vehicle, or the Bodhisattva Vehicle. If one becomes a follower of the Hearer Vehicle, one will quickly attain the fruit. If one is obscured by karmic obscurations and does not attain the fruit, one will not pass beyond two or three Tathagatas before one's mind is completely liberated from the outflows. If one becomes a follower of the Solitary Buddha Vehicle, one will quickly attain self-awakening. If one becomes a follower of the Bodhisattva Vehicle, then in this very life one will attain the forbearance of non-arising dharmas, and one will see the Buddha without obscuration. Having seen the Buddha without obscuration, one will quickly awaken to unsurpassed perfect and complete enlightenment. When this chapter on solitude was taught, five hundred monks, without taking anything, had their minds completely liberated from the outflows. This is the fifth chapter on solitude. O Sunetra, how does a monk practice alms-begging? O Sunetra, here, a monk who practices alms-begging should train in this way: 'I abide in the food of alms-begging, having gone forth into the well-spoken Dharma and Discipline, and I should abide in my previous aspirations and vows.' A monk who practices alms-begging, endowed with superior intention, should not be greedy, not hypocritical, not flattering, not have the mind of inviting guests, not defile the gains of the Sangha, and should be steadfast in mind. He should not generate the perception of savoring the taste of good foods at all times and in all places. He should think thus: 'I will not purify my body with food that should purify the body and mind, like a low-born person.' Why is that? Because however much delicious food is eaten, in the end it will all flow out as pus. In the end, it is discordant. In the end, it is foul-smelling. Therefore, I should not desire good things,' he should train thus. He should do so.