Tibetan
་དུ་རབ་ཏུ་འབར་ལ། ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་མཆེད་ཅིང་འབར་ ཏེ་མེར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེས་བསྡིགས་ཤིང་ངག་གི་ལས་གདུག་པ་སྨྲས་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོད་སྲུང་དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་གང་ལ་ལས་དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པ་འདུས་ཤིང་འདུས་པ་བཞག་ཏེ་དུས་དུས་སུ་མི་སྦྱིན་ཞིང་མཐོ་བརྩམས་ལ་གཙེས་ནས་སྦྱིན་པ་དང་། ཁ་ཅིག་བྱིན། ཁ་ཅིག་མ་བྱིན། ཁ་ཅིག་ལ་བྱིན། ཁ་ཅིག་ལ་མ་བྱིན་ན་མི་དགེ་བའི་ལས་དེས་ཡི་དགས་ཀྱི་སྐྱེ་གནས་རྐྱག་འཇིམ་བྱིན་པ་ནུབ་ཅེས་བྱ་བ་དེར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དེར་སྐྱེས་ནས་ཡི་དགས་གཞན་གྱིས་ཁ་ཟས་བླངས་ཏེ་དེ་ལ་བསྟན་ན། དེ་བསྟན་པའི་ཚེ་མིག་གཉིས་ག་མི་འཛུམས་པར་ཟས་དེ་ལྟ་ཞིང་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པས་ཉེན་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་མྱོང་གི །ལོ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་ཡང་ཟས་དེ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་བརྒྱ་ལ་བརྒྱ་ལམ་ན་ཟས་དེ་ཐོམ་ཀྱང་ངན་སྐྱུགས་དང་རྣག་ཁྲག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་དེས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ།། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ། སྦྱིན་གནས་རྣམས་མགུ་བར་མ་བྱས་ཤིང་རང་གི་རྙེད་པས་ཆོག་མི་ཤེས་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོད་སྲུང་དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་གང་ལ་ལས་དགེ་འདུན་གྱི་འམ། ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་འམ། མཆོད་རྟེན་གྱི་ཚོལ་བར་བྱས་ན་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ངས་བསྐལ་པ་གྲངས་པས་ཀྱང་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་ངོ་། །འོད་སྲུང་དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་གང་ལ་ལས་ཉེས་དམྱིགས་ཀྱི་གནས་འདི་ལྟ་བུ་འདི་དག་ཐོས་ནས་ཁྲོ་འམ། གཤེ་འམ། གནོད་པར་སེམས་སམ། ཁོང་ཁྲོ་བསྐྱེད་ན་དེ་ནི་གསོར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་ངས་བཤད་དོ། །འོད་སྲུང་དེ་ལྟ་བས་ན་དམ་པའི་ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་འདི་ཐོས་ནས་དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱའོ། །བདག་དང་གཞན་བསྲུང་པར་བྱའོ། །འོད་སྲུང་དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་རང་གི་ཤ་ལ་ཟ་ཡང་སླའི། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ལྷུང་བཟེད་དམ། ཆོས་གོས་སམ། བསོད་སྙོམས་སམ། ན་བའི་གསོས་སྨན་ནམ། ཡོ་བྱད་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པར་མི་ནི་མི་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྷོད་པའི་ཆོས་དང་། འཛེམ་མདོག་མཆིས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཛེམ་མདོག་གི་ཆོས་རྣམས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞལ་ཏ་བྱེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་དགོན་པ་པ་གང་དག་བདག་དགོན་པ
Chinese
猛烈燃烧，到处蔓延燃烧，变成火焰。那是什么缘故呢？因为他恐吓，说了恶毒的语言。持戒比丘充当管理者，对于僧团的财物聚集后存放，不按时分发，反而抬高身价，加以折磨后才施舍，或者一部分施舍，一部分不施舍，一部分人施舍，一部分人不施舍，这种不善业会导致他投生到饿鬼的处所，名为“粪土覆盖之处”。他投生到那里后，其他饿鬼拿来食物给他看，给他看的时候，他双眼紧闭，无法张开，只能看着食物，感受饥渴交迫的痛苦。即使过了一百一千年，也无法得到食物。即使百中有一的机会得到食物，也会变成呕吐物和脓血。那是什么缘故呢？因为他没有使持戒者、具功德者、应供者感到满意，并且对自己的所得不知满足。持戒比丘充当管理者，如果侵吞僧团的、四方僧团的或者佛塔的财物，那么他的异熟果报，我用无数劫也说不完。持戒比丘充当管理者，如果听到这样的罪过之处，就生气、辱骂、心怀恶意或者发怒，那么我说这是无法补救的。持戒，因此，听闻这样殊胜的佛法后，充当管理者的比丘应当身语意完全清净，守护自己和他人。持戒比丘充当管理者，宁可吃自己的肉，也不应该使用三宝加持过的钵、法衣、乞食、治病药物或者其他用具。然后，具寿大迦叶对世尊说道：世尊，您开示了放逸者的放逸之法，以及有惭愧者的惭愧之法。管理者之品，第四品。世尊，哪些住在寂静处的比丘，我的寂静处
English
It burns fiercely, spreads and burns everywhere, turning into flames. What is the reason for this? It is because he intimidated and spoke malicious words. A monastic acting as a manager, regarding the possessions of the Sangha that are gathered and stored, does not distribute them on time, but instead raises his own status, torments others before giving, or gives to some and not to others, or gives to some and not to others. This unwholesome karma will cause him to be born in the realm of pretas, in a place called "covered with excrement and dirt." Having been born there, when other pretas bring food and show it to him, at the time of showing it, his eyes are closed and cannot open, he can only look at the food and experience the suffering of being afflicted by hunger and thirst. Even after a hundred thousand years, he will not be able to obtain that food. Even if he gets that food in one out of a hundred opportunities, it will turn into vomit and pus and blood. What is the reason for this? It is because he did not satisfy those who uphold morality, those who possess qualities, and those who are worthy of offerings, and he was not content with his own gains. A monastic acting as a manager, if he misappropriates the possessions of the Sangha, the Sangha of the four directions, or the stupa, then the ripening of his karma is something I cannot finish speaking about even in countless eons. A monastic acting as a manager, if he hears of such faults as these, becomes angry, insults, harbors malice, or becomes enraged, then I say that this is irreparable. Therefore, having heard such excellent Dharma, a monastic acting as a manager should purify his body, speech, and mind completely, and protect himself and others. A monastic acting as a manager, it is easier to eat his own flesh than to use the bowl, Dharma robes, alms, medicine for the sick, or other utensils blessed by the Three Jewels. Then, the venerable Mahakashyapa said to the Blessed One: Blessed One, you have taught the Dharma of negligence for the negligent, and the Dharma of shame for the ashamed. The chapter on the manager, the fourth chapter. Blessed One, which monastics dwelling in solitary places, my solitary place
Tibetan
་པ་གང་དག་བདག་དགོན་པ་པ་ཞེས་མཆིད་ཀྱིས་འཚེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་དགེ་སློང་དགོན་པ་པ་ལགས། ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་དགེ་སློང་བསོད་སྙོམས་པ་ལགས། ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་དགེ་སློང་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་པ་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འོད་སྲུང་འདི་ལ་དགེ་སློང་དགོན་པ་པས་དགོན་པ་དང་། ནགས་ཚལ་གྱི་གནས་དང་། བས་མཐར་གནས་མལ་བཅའ་བར་བྱའོ། །ཚོམ་རྐུན་དང་། གནག་རྫི་དང་ཕྱུགས་རྫི་མེད་པ། སྡིག་སྦྲུལ་མེད་པ། རི་དགས་དང་བྱ་མང་པོ་མེད་པ། སྦྲང་བུ་དང་ཤ་སྦྲང་ཉུང་བ། སྒྲ་ཉུང་བ། ཅ་ཅོ་ཉུང་བ་དེ་ལྟ་བུའི་དགོན་པ་བས་མཐའ་དག་ཏུ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་དགོན་པའི་གནས་དེ་གནས་པ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བརྒྱད་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། ལུས་ལ་མི་བལྟ་བར་བྱ་བ་དང་། སྲོག་ལ་མི་བལྟ་བར་བྱ་བ་དང་། རྙེད་པ་བཀུར་སྟི་ལ་མི་བལྟ་བ་བྱ་བ་དང་། འདུ་འཛི་ཐམས་ཅད་ལ་མི་ལྟ་བར་བྱ་བ་དང་། དགོན་པ་དག་ཏུ་རི་དགས་འཆི་བ་ལྟར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་དང་། དགོན་པར་དགོན་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་གནས་པར་བྱ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འཚོ་བས་འཚོའི་ལོག་པས་འཚོ་བ་མ་ཡིན་པར་བྱ་བ་དང་། ཟང་ཟིང་དང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་འཚོ་བས་འཚོ་བར་བྱ་བ་སྟེ། ཡིད་ལ་བྱ་བ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་བསྐྱེད་ནས་དགོན་པའི་གནས་སུ་གནས་པར་བྱའོ། དེ་དགོན་པའི་གནས་དེ་ན་གནས་པ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། ཕན་པའི་བྱམས་པ་དང་། བདེ་བའི་བྱམས་པ་དང་། གནོད་པ་མེད་པའི་བྱམས་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་བྱམས་པ་དང་། ཐ་དད་པ་མེད་པའི་བྱམས་པ་དང་། ཞི་གནས་ཀྱི་བྱམས་པ་དང་། ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་ བྱམས་པ་དང་། བསམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་བྱམས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དགོན་པའི་གནས་དེ་ན་གནས་པ་ན། འདི་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་བདག་ནི་ལམ་རིང་པོ་ནས་འདིར་འོངས་ལ་གཅིག་པུ་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། ལེགས་པར་བྱས་པ་འམ། ཉེས་པར་བྱས་པ་སྐུལ་བའི་གྲོགས་ནི་གང་ཡང་མེད་ཀྱི། ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། དྲི་ཟ་དང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་དག་བདག་གི་སེམས་ཀྱི་བསམ་པ་དག་ནི་ཡོད་དེ། བདག་དགོན་པའི་གནས་ན་གནས་ལ་མི་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་སོང་ན་དེ་དག་དབང་དུ་འགྱུར་རོ། །བདག་ལམ་རིང་པོ་ནས་འོངས་ཤིང་གཅིག་པུ་གཉི
Chinese
如果有人以“我是隐居者”之名来冒犯，世尊，要怎样才算是比丘隐居者？要怎样才算是比丘托钵者？要怎样才算是比丘持粪扫衣者？如是请问之后，世尊对具寿大迦叶如此说道：迦叶，于此，比丘隐居者应于隐处、森林之处、边地建立住所。无有盗贼、无有牧牛人与牧羊人、无有毒蛇、无有众多野兽与鸟类、少有蚊蝇与虻虫、声音微小、喧闹稀少，应于如是边地之处安住。于彼隐处安住时，应生起八种作意。何为八？不顾及身体，不顾及性命，不顾及利养恭敬，不顾及一切喧嚣，应如野兽死于隐处般发愿，应于隐处如实受取隐处之功德而安住，应以正法为生计而非以邪命为生计，应以无有杂染与烦恼之生计而存活。生起此八种作意后，应于隐处安住。于彼隐处安住时，应对一切有情生起八种慈心。何为八？利益之慈、安乐之慈、无害之慈、如实之慈、无有差别之慈、寂止之慈、于法决定忆念之慈，以及意乐完全清净之慈。应对一切有情生起此八种慈心。于彼隐处安住时，应如是发心：我从长途而来，独自一人，无有伴侣。无论善作或恶作，皆无劝勉之友。然诸天、龙、药叉、乾闼婆，以及诸佛世尊，皆知我心之所念。我若于隐处安住，而为不善心所控制，则彼等亦将受其影响。我从长途而来，独自一人，
English
If anyone offends by claiming, "I am a recluse," how does the Blessed One define a bhikkhu as a recluse? How does he define a bhikkhu as an alms-gatherer? How does he define a bhikkhu as one who holds rag robes? After this request, the Blessed One spoke thus to the venerable Mahākāśyapa: "Kāśyapa, here, a bhikkhu who is a recluse should establish a dwelling in a secluded place, in a forest, or at the edge of the wilderness. Where there are no thieves, no cowherds or shepherds, no poisonous snakes, no many wild animals and birds, few mosquitoes and flies, little noise, and little clamor, one should dwell entirely in such a secluded place. When dwelling in that secluded place, one should generate eight kinds of attention. What are the eight? Not regarding the body, not regarding life, not regarding gain and respect, not regarding all disturbances, one should vow to be like a wild animal dying in a secluded place, one should dwell in the secluded place having properly taken up the qualities of the secluded place, one should live by the livelihood of the Dharma and not by a wrong livelihood, and one should live by a livelihood free from entanglement and affliction. Having generated these eight kinds of attention, one should dwell in the secluded place. When dwelling in that secluded place, one should generate eight kinds of loving-kindness towards all sentient beings. What are the eight? Loving-kindness that benefits, loving-kindness that brings happiness, loving-kindness that does no harm, loving-kindness that is true, loving-kindness that is without difference, loving-kindness of peace, loving-kindness of definite mindfulness of the Dharma, and loving-kindness of completely pure intention. One should generate these eight kinds of loving-kindness towards all sentient beings. When dwelling in that secluded place, one should generate this kind of thought: 'I have come here from a long journey, alone and without a companion. Whether I do good or bad, there is no friend to encourage me. However, the gods, nāgas, yakṣas, gandharvas, and all the Buddhas, the Blessed Ones, know the thoughts of my mind. If I dwell in a secluded place and am controlled by an unwholesome mind, then they will be influenced by it. I have come from a long journey, alone and without a companion.'