Chinese
说完这些话。文殊菩萨说道：天子，孩子们做各种各样的事情，所以孩子们是各种各样事情的作者。因为他们做出各种各样的观看方式，所以他们被称为“做后效仿”。天子，真正安住的种姓之子们，什么也不做，既不做该做的，也不做不该做的。因为他们什么也不做，所以他们被称为“做后不效仿”。正如诸佛世尊所说：一切法都是无为、无作、无造作的，不超越平等性，也不接受其他，不做其他事情，所以是平等性。因此，被称为“做后不效仿”。天子说道：文殊，你是安忍吗？还是法性？你安住在哪里而说这些话？文殊菩萨说道：天子，我既不安忍，也不安住于法性。天子说道：文殊，那么你安住在哪里而说这些话？文殊菩萨说道：天子，安住在幻化之人的身体里。天子说道：文殊，幻化之人的身体安住在哪里？文殊菩萨说道：天子，幻化之人的身体安住在如是性所安住的地方。天子，此外，你还说“你是安忍吗？还是法性？你安住在哪里而说这些话？”天子，所谓“安忍”只是一个名称，而名称是无法安住的。法性也是不变且无分别的，因此，在那里也没有安住。天子，如来安住在一切众生所安住并示现的地方，并示现。为什么呢？因为如来安住在如是性中并示现。一切众生也不动摇如是性，一切众生的如是性，以及如来的如是性，这两者是无二的。之后，天子慧力住对文殊童子说道：文殊，以什么标准来称呼比丘和婆罗门呢？
English
Having spoken thus, Manjushri said: "Son of the gods, children do various things, so children are the doers of various things. Because they make various ways of looking, therefore they are called 'imitating what has been done.' Son of the gods, sons of good families who truly abide do nothing, neither what should be done nor what should not be done. Because they do nothing, therefore they are called 'not imitating what has been done.' Just as the Buddhas, the Bhagavat, have said: All dharmas are without action, without doing, without special doing, not transcending equality, nor taking from others, nor doing other things, so they are equality. Therefore, they are called 'not imitating what has been done.'" The son of the gods said: "Manjushri, are you forbearance? Or is it the nature of dharma? Where do you abide and speak these words?" Manjushri said: "Son of the gods, I am neither forbearance nor do I abide in the nature of dharma." The son of the gods said: "Manjushri, then where do you abide and speak these words?" Manjushri said: "Son of the gods, in the body of a magical person." The son of the gods said: "Manjushri, where does the body of a magical person abide?" Manjushri said: "Son of the gods, the body of a magical person abides in that which abides in suchness." Son of the gods, furthermore, you say, "Are you forbearance? Or is it the nature of dharma? Where do you abide and speak these words?" Son of the gods, the so-called 'forbearance' is only a name, and one cannot abide in a name. The nature of dharma is also unchanging and without discrimination, therefore, there is no abiding there either. Son of the gods, the Tathagata abides and shows in that which all sentient beings abide, and shows. Why is that? Because the Tathagata abides in suchness and shows. All sentient beings also do not waver from suchness, and the suchness of all sentient beings, and the suchness of the Tathagata, these two are non-dual. Then, the son of the gods, Wisdom Abode, said to Manjushri, who had become a youth: "Manjushri, by what standard are bhikshus and brahmins called bhikshus and brahmins?"
Chinese
如是做。妙吉祥菩萨说：天子，谁既不是沙门，也不是婆罗门，那才叫做沙门、善人和婆罗门。为什么呢？天子，谁对欲界也不执着，对色界和无色界也不执着，我才说他是沙门。天子，谁的眼睛不流溢，耳朵不流溢，鼻子不流溢，舌头不流溢，身体不流溢，意识不流溢，我才说他是沙门。天子，谁没有住处，也没有被安立为住处，没有普遍的住处，也没有被安立为普遍的住处，我才说他是沙门。天子，谁不从任何地方来，也不到任何地方去，没有创伤，也没有脱离创伤，我才说他是婆罗门。谁既不是比丘，也不是婆罗门，那才叫做比丘和婆罗门，这个词的教义就是这样。然后，在那同一个眷属中，有五个菩萨在修习四禅定，获得了五神通，他们因为还没有获得忍耐，所以安住并进入禅定，安住并起身。那些菩萨回忆起过去杀父、杀母、杀阿罗汉的往昔，因为他们还有业的成熟的残余，所以他们的心完全被痛苦所折磨，无法忍受深奥的佛法，只是依赖于自身并进行分别。他们的地是这样的：因为没有获得对佛法的忍耐，所以无法压制一切生起。然后，世尊为了调伏那五个菩萨，而摄受了妙吉祥童子的心。然后，妙吉祥童子从座位上站起来，把袈裟搭在一边的肩膀上，右手拿着剑，擦拭干净，向世尊所在的地方跑去。然后，世尊对妙吉祥童子说道：妙吉祥，现在已经杀完了，而且杀得很好了，放手吧！为什么呢？妙吉祥，众生在什么时候杀
English
Thus do. Manjushri said: Son of the gods, whoever is neither a Shramana nor a Brahmin, that is called a Shramana, a virtuous person, and a Brahmin. Why is that? Son of the gods, whoever is not attached to the desire realm, nor attached to the form realm and the formless realm, I say that is a Shramana. Son of the gods, whose eyes do not flow, whose ears do not flow, whose nose does not flow, whose tongue does not flow, whose body does not flow, whose mind does not flow, I say that is a Shramana. Son of the gods, whoever has no dwelling place and is not established as a dwelling place, has no universal dwelling place and is not established as a universal dwelling place, I say that is a Shramana. Son of the gods, whoever does not come from anywhere, nor go to anywhere, is without wounds and is free from wounds, I say that is a Brahmin. Whoever is neither a Bhikshu nor a Brahmin, that is called a Bhikshu and a Brahmin, that is the teaching of this word. Then, in that same assembly, there were five Bodhisattvas who were practicing the four dhyanas and had attained the five superknowledges. Because they had not yet attained forbearance, they remained and entered into samadhi, remained and arose. Those Bodhisattvas remembered their past lives of killing their father, killing their mother, and killing an Arhat. Because they still had the residue of the maturation of karma, their minds were completely tormented by suffering, and they could not endure the profound Dharma, but only relied on themselves and engaged in discrimination. Their ground was like this: because they had not attained forbearance towards the Dharma, they were unable to suppress all arising. Then, the Bhagavan, in order to tame those five Bodhisattvas, gathered the mind of Manjushri, who had become a youth. Then, Manjushri, who had become a youth, arose from his seat, draped his upper garment over one shoulder, took a sword in his right hand, wiped it clean, and ran towards the place where the Bhagavan was. Then, the Bhagavan said to Manjushri, who had become a youth: Manjushri, now it is already killed and killed well, let go! Why is that? Manjushri, when beings kill
Tibetan
་དོ་སྙམ་པའི་སེམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་སེམས་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དག་གིས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་བསད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་པོ་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ལ་བདག་གམ། སེམས་ཅན་ནམ། སྲོག་གམ། གང་ཟག་གམ། ཤེད་ལས་སྐྱེས་སམ། ཤེད་བུ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །འདི་ལ་ཕ་ཡང་མེད། མ་ཡང་མེད། སངས་རྒྱས་ཀྱང་མེད། ཆོས་ཀྱང་མེད། དགེ་འདུན་ཡང་མེད་དོ། །འདི་ལ་གང་མཚམས་མེད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་འདི་ནི་མཁས་པ། འཛངས་པ། ཡིད་གཞུངས་པ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟོད་པ། བསྔགས་པ། ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་པ། སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཁྲག་གི་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་ལྷག་པར་བྱ་བ་བྱས་པ། ཆོས་ཐམས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་ཤེས་ པ་ལ་མཁས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྟོན་པ། ཡང་དག་པར་སྨྲ་བ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གུས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་དེ་མཚོན་རྣོན་པོ་ཐོགས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ག་ལ་བ་དེར་རྒྱུག་ཅིང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་འཇམ་དཔལ་ད་ནི་བསད་ཟིན་ཅིང་ལེགས་པར་བསད་ཟིན་ཀྱིས་ཐོང་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་འདི་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཕ་ཞེས་བྱ་བ་དང། མ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་འགའ་ཞིག་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་གྱུར་ན་ནི་མཚམས་མེད་པ་འཛིན་པ་དེ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་དེ་དག་ནི་མེད་པ་ལོག་པ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་བཟུང་བ། སྟོང་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་གང་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་འམ། གང་ལ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་བྱེད་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་མོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་པོ་དེ་དག་གིས་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ན་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས། དེ་དག་དགའ་བ་དང་། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཏ་ལ་བདུན་སྲིད་ཙམ་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་མངོན་པར་འཕགས་ཏེ། མངོན་པར་འཕགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚིག་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གིས་མངོན་པར་སྟོད་དོ། །ཆོས་ཀུན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ཡོངས་སུ་རྟོགས་པས་ཀུན་ནས་བསྐྱེད། །འདི་ལ་གྲུབ་པ་མ་མཆིས་ཏེ། །ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ལགས། །བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་རྨོངས་པ་རྣམས། །ལོག་པར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བགྱིད། །སྔོན་གྱི་མཐར་ནི
Chinese
当生起想要生起这种想法的心时，因为他们已经杀了很久了。然后，那五个菩萨这样想：一切法如幻，此中无我，无有情，无命，无人，无力生，无力子。此中无父，无母，无佛，无法，无僧。此中也无有造作无间罪者。那是什么缘故呢？因为妙吉祥童子是贤者，聪慧者，心正直者，一切诸佛所赞叹者，所称赞者，能忍受甚深者，供养无数百千俱胝佛者，于过去诸佛作殊胜事者，于一切法善分别智者，如其所知而说法者，真实语者，恭敬如来者，彼持利剑，奔赴如来所在之处，如来亦如是说：妙吉祥今已杀，善杀，放舍。若此中有名为佛，名为法，名为僧，名为父，名为母，名为阿罗汉之真实法存在，则彼造无间罪者，亦必不生。以何缘故彼诸法是无有，颠倒，不如实执取，空如幻，是故于此无有能作者，亦无有能作之所作。当那五个菩萨这样知道时，便获得了无生法忍。然后，他们以欢喜和极大的欢喜，显现于空中，高达七棵多罗树，显现后，以这些偈颂赞叹世尊：一切法如幻，由通达而生起，此中无有成就，此一切法皆是空性。愚痴者执着于我，错误地完全分别，于先前之边际。
English
When the mind arises to generate such a thought, it is because they have been killing for a long time. Then, those five Bodhisattvas thought thus: All dharmas are like illusions, in this there is no self, no sentient being, no life, no person, no power-born, no power-child. In this there is no father, no mother, no Buddha, no Dharma, no Sangha. In this there is also no one who commits the five heinous crimes. What is the reason for that? Because Manjushri, the youth, is wise, intelligent, upright in mind, praised by all Buddhas, praised, able to endure the profound, has served countless hundreds of thousands of kotis of Buddhas, has done excellent deeds for the Buddhas of the past, is skilled in the wisdom of thoroughly distinguishing all dharmas, teaches the Dharma as he knows it, speaks truthfully, is respectful to the Tathagata, he takes up a sharp sword and runs to where the Tathagata is, and the Tathagata also says, "Manjushri has now killed, killed well, let go." If in this there is something called Buddha, called Dharma, called Sangha, called father, called mother, called Arhat, some truly existing dharma is completely established, then that one who commits the five heinous crimes will certainly not arise. For what reason are those dharmas non-existent, inverted, not truly grasped, empty like illusions, therefore in this there is no agent who acts, nor is there any action to be done. When those five Bodhisattvas knew this, they obtained the forbearance of non-arising dharmas. Then, with joy and great joy, they manifested in the sky as high as seven tala trees, and after manifesting, they praised the Bhagavan with these verses: All dharmas are like illusions, they arise from complete understanding, in this there is no accomplishment, all these dharmas are emptiness. The foolish ones are attached to the self, they completely discriminate wrongly, at the edge of the past.