Tibetan
་ཞེས་བགྱི་ན་ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ལགས། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་གང་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཚུལ་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་ན་དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་ཅི་ལ་ཡང་མི་སྤྱོད་ན་དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཅི་ལ་མི་སྤྱོད་ཅེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་མི་སྤྱོད། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་མི་སྤྱོད། ཁམས་གསུམ་ལ་མི་སྤྱོད། དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལྷའི་བུ་གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཆོས་འགའ་ཡང་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད། འབྱེད་པར་མི་བྱེད་ན་དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་འཁོར་དེ་ལས་དགེ་སློང་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་དག་འདི་སྙམ་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་རྟོགས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་སུམ་བཅུ་རྩ་བདུན་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་འདིས་བཀག་པར་གྱུར་ན། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་བས་བསྟན་པ་འདི་ཇི་ལྟར་རུང་སྟེ། ཆོས་བསྟན་པ་འདི་འགལ་བའམ་གཅིག་ཏུ་མ་གྱུར་གྲང་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སེམས་སྐྱེས་པར་འགྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་དགེ་སློང་དེ་དག་གི་སེམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་ནས་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྱོད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡིད་ཆེས་པ་དད་དང་ལྡན་པ་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་གང་གི་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་བཙུན་པས་བདེན་པ་བཞི་པོ་དག་དམིགས་པའམ། མངོན་སུམ་དུ་བྱས་འམ། བསྒོམས་པ་འམ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་སུམ་བཅུ་རྩ་བདུན་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་པོ་དག་དམིགས་པའམ། མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་འམ། བསྒོམས་པ་ཅི་ཡང་ཡོད་དམ། ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་དེ་ནི་མེད་དེ། གང་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་འམ། བསྒོམ་པར་བྱ་འམ། རྟོག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་ནི་འགའ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བླང་དུ་མེད་པ། མ་སྐྱེས་པ། རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ། སྟོང་པ་ཡིན་པས་སྟོང་པས་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ
Chinese
如果这样，那么比丘如何行瑜伽呢？文殊菩萨说：天子，何时行瑜伽是这样的：如果将一切法以无生之方式合为一体，因此称为行瑜伽。何时对任何事物都不执着，因此称为行瑜伽。不执着于什么呢？比如，因为一切法皆非实有，所以不执着于此世，不执着于彼世，不执着于三界。因此称为行瑜伽。天子，何时行瑜伽对任何法都不作合，不作分，因此称为行瑜伽。之后，从那个眷属中，许多千比丘心想：世尊如来证悟了三种解脱门而证入涅槃，并且现证了三十七道品而证入涅槃。如果世尊所说被文殊童子所阻碍，那么文殊童子所教导的教法如何成立呢？这个教法是矛盾的，还是没有统一呢？他们心中生起了疑惑。之后，文殊童子以心知晓了那些比丘心中的分别念，对舍利弗尊者说：尊者舍利弗，您是被如来所信任、具足信心、被认为是具有大智慧者中的佼佼者。舍利弗，当您现证离欲之法时，尊者是否观照、现证、修习过四圣谛，以及三十七道品和三种解脱门呢？舍利弗说：文殊菩萨，没有。因为没有任何法可以被现证、修习或证悟。为什么呢？因为一切法都是不可取、无生、无分别、空性的，所以空性不会以空性来现证空性。
English
If so, how does a monk practice yoga? Manjushri said: Son of the gods, when the practice of yoga is like this: if all dharmas are united in one way by way of non-arising, therefore it is called the practice of yoga. When one does not cling to anything, therefore it is called the practice of yoga. What does one not cling to? For example, because all dharmas are not real, one does not cling to this world, one does not cling to the other world, one does not cling to the three realms. Therefore it is called the practice of yoga. Son of the gods, when the practice of yoga does not combine any dharma, does not separate, therefore it is called the practice of yoga. Then, from that retinue, many thousands of monks thought: The Blessed One Tathagata attained nirvana by realizing the three doors of liberation, and attained nirvana by directly realizing the thirty-seven factors of enlightenment. If what the Blessed One said is obstructed by Manjushri, then how can the teachings taught by Manjushri be established? Is this teaching contradictory or not unified? Doubts arose in their minds. Then, Manjushri, knowing the thoughts of those monks with his mind, said to the venerable Shariputra: Venerable Shariputra, you are trusted by the Tathagata, endowed with faith, and regarded as the best among those with great wisdom. Shariputra, when you directly realize the dharmas free from desire, does the venerable one contemplate, directly realize, or practice the four noble truths, and the thirty-seven factors of enlightenment and the three doors of liberation? Shariputra said: Manjushri, no. Because there is no dharma that can be directly realized, practiced, or realized. Why? Because all dharmas are ungraspable, unborn, non-discriminating, and empty, so emptiness does not directly realize emptiness with emptiness.
Tibetan
འི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་པ་འདི་བཤད་ པ་ན་དགེ་སློང་སུམ་སྟོང་ལེན་པ་མེད་པར་ཟག་པ་རྣམ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ།། །།བམ་པོ་བཞི་པ་སྟེ་ཐ་མ། དེ་ནས་ལྷའི་བུ་བློ་གྲོས་རབ་གནས་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ཏེ། འཇམ་དཔལ་དེ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཕྱེ་བས་གོ་བ་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་བསྟན་པ་ལགས་ཏེ། ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་ཁོ་བོ་ནི་ཕྱེ་བའི་གོ་བ་མ་ཡིན་གྱི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱེ་བས་གོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་དག་ནི་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ཅི་ཞིག་འབྱེད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་འབྱེད་པ་བྱེད་དོ། །དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་འབྱེད་བར་བྱེད་དོ། །གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་འབྱེད་པར་བྱེད་དོ། ཁམས་གསུམ་པ་འབྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་འབྱེད་པ་རྣམས་དང་། ཀུན་དུ་འབྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་བའི་སྔོན་གྱི་མཐའ་མི་མངོན་ནོ། །ལྷའི་བུ་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་འདོད་ཆགས་ཀུན་དུ་འབྱེད་བར་བྱེད་དོ། །ཞེ་སྡང་ཀུན་ཏུ་འབྱེད་བར་བྱེད་དོ། །གཏི་མུག་ཀུན་དུ་འབྱེད་བར་བྱེད་དོ། །ལྟ་བ་ཀུན་ཏུ་འབྱེད་བར་བྱེད་དོ། །མིང་དང་གཟུགས་ཀུན་དུ་འབྱེད་བར་འབྱེད་དོ། །ལྷའི་བུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཕྱེ་བས་གོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་མ་ཡིན་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་མ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱང་མ་ཡིན་གྱི་ལྷའི་བུ་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱེ་བས་གོ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་འོ་ན་ཅི་ཁྱོད་རྣམ་པར་སྤྲོས་ན་གོ་བ་ལགས་སམ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་འོ་ན་བཀྲི་དགོས་པ་ལགས་སམ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་འོ་ན་ཚིག་ལྷུར་ལེན་པ་ལེགས་སམ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། ཁོ་བོ་ནི་ཚིག་ལྷུར་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ཅི་ལས་ དགོངས་ཏེ་དེ་སྐད་སྟོན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཡི་གེ་གཅིག་དང་། ཚིག་གཅིག་ལས་ཀྱང་མི་གཡོ་ལ། ཡི་གེ་དེ་ཉིད་དང། ཚིག་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དང་། ཚུལ་དང་སྒོ་དང། ལམ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱེད་དེ་འདི་སྟོང་པའོ། །ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ནི་དབེན་པའོ་ཞེས་བྱ་བར
Chinese
之故。宣说此教法时，三千比丘未取（证果），然心从诸漏解脱。第四品完毕。此后，天子慧炽对化为童子文殊的（文殊菩萨）赞叹道：“善哉！”。此文殊即是这样，以分别了悟甚深之义，安住于忍耐空性，故为教法。善哉！善哉！文殊菩萨说道：“天子，我不是分别的了悟，一切凡夫俗子才是分别的了悟。”这是什么缘故呢？因为他们是分别者。分别什么呢？分别众生地狱。分别畜生之生处。分别阎罗王的世界。分别三界。如此分别者和普遍分别者的轮回，其起始之边际不可见。天子，凡夫俗子普遍地分别贪欲。普遍地分别嗔恨。普遍地分别愚痴。普遍地分别见解。普遍地分别名与色。天子，诸佛不是分别的了悟。声闻也不是，独觉也不是。获得忍耐的菩萨也不是，天子，凡夫俗子才是分别的了悟。天子问道：文殊，那么您是分别散布才是了悟吗？文殊菩萨说道：天子，不是的。天子问道：文殊，那么需要引导吗？文殊菩萨说道：天子，不是的。天子问道：文殊，那么逐字逐句地接受好吗？文殊菩萨说道：天子，正是如此。我就是逐字逐句地接受。天子问道：文殊，您根据什么想法而如此宣说？文殊菩萨说道：天子，凡是菩萨，即使对于一个字、一句话也不动摇，并且对于这个字、这句话的意义、方式、门径和道路，也能如实地彻底了解，并知道这是空性。并且知道这是寂静的。
English
Therefore. When this teaching was taught, three thousand monks did not take (attain fruition), but their minds were completely liberated from all defilements. The fourth chapter is complete. Then, the son of the gods, Blo Gros Rab Gnas, praised the youthful Manjushri, saying, "Well done!" This Manjushri is like this: having understood the profound meaning through differentiation, and abiding in the patience of emptiness, he is the teaching. Well done! Well done! Manjushri said, "Son of the gods, I am not the understanding of differentiation, but all ordinary people are the understanding of differentiation." Why is that? Because they are differentiators. What do they differentiate? They differentiate the hells of sentient beings. They differentiate the birthplaces of animals. They differentiate the world of Yama. They differentiate the three realms. Thus, the beginning of the cycle of those who differentiate and those who universally differentiate is invisible. Son of the gods, ordinary people universally differentiate desire. They universally differentiate hatred. They universally differentiate ignorance. They universally differentiate views. They universally differentiate name and form. Son of the gods, the Buddhas are not the understanding of differentiation. Neither are the Shravakas, nor the Pratyekabuddhas. Neither are the Bodhisattvas who have attained patience, son of the gods, ordinary people are the understanding of differentiation. The son of the gods asked: Manjushri, then is it that you understand by differentiating and elaborating? Manjushri said: Son of the gods, it is not. The son of the gods asked: Manjushri, then is it necessary to guide? Manjushri said: Son of the gods, it is not. The son of the gods asked: Manjushri, then is it good to accept word by word? Manjushri said: Son of the gods, that is exactly so. I am the one who accepts word by word. The son of the gods asked: Manjushri, based on what thought do you declare this? Manjushri said: Son of the gods, any Bodhisattva who does not waver from even a single letter or a single word, and who thoroughly understands the meaning, manner, gateway, and path of that very letter and word as they truly are, and knows that this is emptiness. And knows that this is solitude.
Tibetan
་ཤེས་པར་བྱེད་པོ། འདི་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང། ཅི་ནས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པར་མི་བྱེད། རིག་པར་མི་བྱེད། ཚོར་བར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱེད་པས་དེ་ཕྱིར་ཚིག་ལྷུར་ལེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་བ་ལ་ལེགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ཏེ། འཇམ་དཔལ་དེ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུངས་ཐོབ་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ནི་གཟུངས་པ་ཐོབ་པ་མ་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་གཟུངས་ཐོབ་པ་ལགས་ཀྱི། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་གཟུངས་ཐོབ་པ་མ་ལགས་པའི་སླད་དུའོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་འཛིན་པར་བགྱིད་པའི་སླད་དུ་སྟེ། ཅི་ཞིག་འཛིན་པར་བགྱིད་ཅེ་ན། བདག་ཏུ་འཛིན་པར་བགྱིད་དོ། །སེམས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་དང། སྲོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང། གང་ཟག་ཏུ་འཛིན་པ་འཛིན་པར་བགྱིད་དོ། །ཆད་པར་འཛིན་པ་དང། རྟག་པར་འཛིན་པ་དང། འདོད་ཆགས་དང། ཞེ་སྡང་དང། གཏི་མུག་འཛིན་པར་བགྱིད་དོ། མ་རིག་པ་དང། སྲིད་པའི་སྲེད་པ་དང། ཕུང་པོ་ལྔ་དང། འཇིག་ཚོགས་དང། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དང། ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང། ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འཛིན་པར་བགྱིད་དོ། །རྟོག་པ་དང། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང། ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དག་འཛིན་པར་བགྱིད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་ལགས་པས་ བྱིས་པ་རྣམས་ནི་གཟུངས་ཐོབ་པ་ལགས་སོ། །རྟོག་གེ་བ་རྣམས་ནི་རྟོག་པ་དང། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང། ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དག་འཛིན་པར་བགྱིད་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་སླད་དུ་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་གཟུངས་ཐོབ་པ་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བྱིས་པ་རྣམས་ཆོས་གང་དག་འཛིན་པར་བགྱིད་པ་དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཛིན་པར་མི་མཛད། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་མི་བགྱིད། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་མི་བགྱིད། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་མི་བགྱིད་བས། དེའི་སླད་དུ་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་གཟུངས་ཐོབ་པ་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ལེགས་པར་འཛིན་པ་མ་ལགས་པ་འཛིན་པར་བགྱིད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་མི་མཛད། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་མི་བགྱིད། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་མི་བགྱིད། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་མི
Chinese
是知者。知此是无物。知此是无生。无论如何也不分别，不认知，不感觉，如是知晓，因此称为执取词句。然后，世尊对文殊童子说：“善哉！”并赐予加持。文殊是这样，因获得总持而宣说，善哉！善哉！文殊菩萨禀告说：“世尊，我不是获得总持者。那是什么缘故呢？世尊，孩童们是获得总持者，而诸佛和菩萨们不是获得总持者之故。”那是什么缘故呢？世尊，孩童们是为了执取而行，执取什么呢？执取我。执取有情和命，以及执取补特伽罗。执取断灭和常，以及执取贪欲和嗔恨，以及愚痴。执取无明和有爱，以及五蕴和坏聚，以及十八界和内六处，以及外六处。执取分别和种种分别，以及完全分别和完全分别，以及见解的种种相，世尊，因为是这样，所以孩童们是获得总持者。论师们执取分别和种种分别，以及完全分别和见解的种种相，世尊，因此孩童们是获得总持者。那是什么缘故呢？孩童们执取的所有法，诸佛不执取，声闻也不执取，独觉佛也不执取，菩萨们也不执取，因此孩童们是获得总持者。那是什么缘故呢？如此，孩童们执取不善之执取，而诸佛不执取，声闻也不执取，独觉佛也不执取，菩萨们也不
English
Is the knower. Knows this to be non-existent. Knows this to be unborn. In no way does it discriminate, recognize, or feel, and thus knows it, therefore it is called grasping at words. Then, the Blessed One said to Manjushri, the youthful one, "Well done!" and bestowed his blessing. Manjushri is like this, having attained dharani, he teaches, well done! well done! Manjushri said, "Blessed One, I am not one who has attained dharani. What is the reason for this? Blessed One, children are those who have attained dharani, but Buddhas and Bodhisattvas are not those who have attained dharani." What is the reason for this? Blessed One, children act for the sake of grasping. What do they grasp? They grasp at self. They grasp at sentient beings and life, and they grasp at the person. They grasp at annihilation and permanence, and they grasp at desire and hatred, and ignorance. They grasp at ignorance and craving for existence, and the five aggregates and the destructible, and the eighteen realms and the six internal sense bases, and the six external sense bases. They grasp at conception and various conceptions, and complete conception and complete conception, and the various aspects of views, Blessed One, because it is like that, children are those who have attained dharani. The logicians grasp at conception and various conceptions, and complete conception and the various aspects of views, Blessed One, therefore children are those who have attained dharani. What is the reason for this? Whatever dharmas children grasp, the Buddhas do not grasp, nor do the Shravakas, nor do the Pratyekabuddhas, nor do the Bodhisattvas, therefore children are those who have attained dharani. What is the reason for this? Thus, children grasp at what is not well grasped, but the Buddhas do not grasp, nor do the Shravakas, nor do the Pratyekabuddhas, nor do the Bodhisattvas.