Tibetan
ས་ལ་ཡང་མཉམ་ཞིང་འགྱུར་བ་མེད་དེ་མ་ཁེངས་མ་དུད་པ་ཡིན། གཟུགས་སྡུག་པ་དང་། མི་སྡུག་པ་རྣམས་ལ་ཡང་འཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ཡིན། སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་དང་། ཆོས་སྡུག་པ་དང་། མི་སྡུག་པ་རྣམས་ལ་ཡང་འཐུན་པ་དང་། མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འདོད་པ་རྣམས་ནི་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་དུ་བསླང་ནས་ལོག་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རོ་མྱོང་བ་ཡིན་པས་ཀེང་རུས་ལྟ་བུར་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་དགྲ་མང་བའི་ཕྱིར་ཤ་སྣག་གུ་ལྟ་བུར་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་བླངས་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡོངས་སུ་བཏང་ན་བདེ་བའི་ཕྱིར་རྩྭ་མེ་ལྟ་བུར་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་གནོད་པ་མང་བའི་ཕྱིར་ཤིང་གི་རྩེ་མོའི་ཤིང་རྟོག་ལྟ་བུར་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་དབང་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སློང་བ་ལྟ་བུར་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཞིག་ནོར་བས་དགའ་བའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བར་འདུ་ཤེས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་མཛེ་ལྟ་བུར་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པ་དང་། ངན་འགྲོ་ལོག་ པར་ལྟུང་བ་དང་། སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་མཐའ་ཡིན་པས་མཆིལ་པ་ལྟ་བུར་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་ངོམས་པར་མི་བྱེད་པ་དང་། སྐོམ་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཚྭ་ཆུ་ལྟ་བུར་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །དེ་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ་དང་། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་རྟོག་པ་དང་། དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ནད་ཡོངས་སུ་དང་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་བས་རྟོག་པ་མེད་པ། དཔྱོད་པ་མེད་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཤིང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ལུས་ཀྱི་མྱོང་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་དེ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་བདེ་བ་ལ་གནས་པ་བཏང་སྙོམས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ། བསམ་གཏན་གསུམ་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་ཏེ། སྔ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་ཤིང་ཡིད་བདེ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་ཡང་ནུབ་པས་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ
Chinese
如同大地一般平等且不变异，既不骄傲也不谦卑。对于美和丑的事物，既没有顺应也没有不顺应。对于声音、气味、味道、触觉、以及美好和不美好的事物，既没有顺应也没有不顺应。那些欲望，是自己内心生起，以颠倒错乱的分别念来品尝滋味，因此要将它们视为如骷髅一般。欲望是众多怨敌的根源，因此要将它们视为如肉块一般。欲望是获取时痛苦，舍弃时快乐，因此要将它们视为如草火一般。欲望是危害众多，因此要将它们视为如树梢上的果实一般。欲望不是能掌控的事物，因此要将它们视为如乞讨一般。欲望只是短暂的错误带来的快乐，因此要将它们视为如梦境一般。欲望是将痛苦视为快乐的颠倒认知所生，因此要将它们视为如麻风病一般。欲望是所有恶行的根源，是堕入恶趣的因，是众生地狱的尽头，因此要将它们视为如唾液一般。欲望是无法满足，且会增长渴求，因此要将它们视为如盐水一般。因此，远离这些欲望，远离罪恶和不善之法，具备思虑和观察，圆满了从远离中生起的喜乐之初禅，安住其中。之后，远离思虑和观察，疾病完全平息，心相续成为一体，没有思虑，没有观察，圆满了从禅定中生起的喜乐之二禅，安住其中。之后，远离喜的贪执，安住在舍的状态，具有正念和觉知，对于身体感受到的快乐，圣者们说：‘安住在具有正念的快乐中，这就是舍’，圆满了三禅，安住其中。之后，舍弃了快乐，之前也舍弃了痛苦，意乐和不悦也消失了，既非快乐也非痛苦
English
Like the earth, it is equal and unchanging, neither arrogant nor humble. Towards beautiful and ugly things, there is neither agreement nor disagreement. Towards sounds, smells, tastes, tactile sensations, and pleasant and unpleasant things, there is neither agreement nor disagreement. Those desires are aroused by one's own mind, and their taste is experienced through distorted and erroneous discriminations, therefore, they should be regarded as like skeletons. Desires are the source of many enemies, therefore, they should be regarded as like pieces of flesh. Desires are painful when acquired and pleasant when abandoned, therefore, they should be regarded as like grass fires. Desires are full of harm, therefore, they should be regarded as like fruits on the top of a tree. Desires are not something that can be controlled, therefore, they should be regarded as like begging. Desires are only a momentary joy born of error, therefore, they should be regarded as like dreams. Desires are born from the inverted perception of regarding suffering as pleasure, therefore, they should be regarded as like leprosy. Desires are the basis of all misdeeds, the cause of falling into the lower realms, and the end of the hells for sentient beings, therefore, they should be regarded as like spit. Desires are insatiable and increase thirst, therefore, they should be regarded as like salt water. Therefore, being separated from these desires, separated from sinful and unwholesome dharmas, possessing thought and examination, one dwells, having perfected the first dhyana, which is born of separation and is accompanied by joy and pleasure. Then, having abandoned thought and examination, with the illness completely subsided, the continuum of mind becomes one-pointed, without thought, without examination, one dwells, having perfected the second dhyana, which is born of samadhi and is accompanied by joy and pleasure. Then, being free from attachment to joy, one abides in equanimity, possessing mindfulness and awareness; the noble ones say of the pleasure experienced by the body, 'One abides in pleasure with mindfulness, this is equanimity,' one dwells, having perfected the third dhyana. Then, having abandoned pleasure, and having previously abandoned suffering, with both joy and displeasure having ceased, it is neither pleasure nor suffering.
Tibetan
་ཡིན་པ། བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བྱམས་པ་ཚད་མེད་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྡུག་བསྔལ་བའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྙིང་རྗེ་ཚད་མེད་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དགའ་བ་ཚད་མེད་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མེད་བདེ་བ་ཡང་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བཏང་སྙོམས་ཚད་མེད་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་གཟུགས་ལ་རགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་ནམ་མཁའ་ལ་ཞི་བའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་ སོ། །དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཞི་བའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལ་ཞི་བའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་ལ་ཞི་བའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་རང་གི་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟར་གནས་ཤིང་ཇི་ལྟར་འདུག་པ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་ཐུང་བ་རྣམས་ལ་ཡང་རྒྱུན་ཐུང་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། རྒྱུན་རིང་བ་རྣམས་ལ་ཡང་རྒྱུན་རིང་བའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་། འབྱུང་བ་དྲན་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་རྣམས་ལ་མི་སྡུག་པའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མི་སྡུག་པའི་འདུ་ཤེས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་འཆི་བའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་འཆི་བའི་འདུ་ཤེས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་ན་བ་དང་རྒ་བའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་ཁ་ཟས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་འགྱུར་བ་ལ་ནད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། གནོད་པའི་རྒྱུར་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཁ་ཟས་ལ་མི་མཐུན་པའི་འདུ་ཤེས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་ཁྱིམ་དང་། གྲོང་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དང་། ལྗོངས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱོར་པ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ནགས་ཚལ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དང་། ཀུན་དགའི་ར་བ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་མི་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་
Chinese
是。舍和正念完全清净的第四禅定圆满而住。他以对一切有情生起安乐之想，慈无量圆满而住。他以对一切有情生起痛苦之想，悲无量圆满而住。他以对有情生起喜悦之想，喜无量圆满而住。他以对有情生起非苦非乐之想，舍无量圆满而住。他以对色相粗重的想法，以及对虚空寂静的想法，虚空无边处圆满而住。 是。他以对识寂静的想法，识无边处圆满而住。他以对一无所有寂静的想法，无所有处圆满而住。他以对非有想非无想寂静的想法，非有想非无想处圆满而住。他如实地忆念自己的呼吸出入，短促的呼吸也如实地忆念短促，长久的呼吸也如实地忆念长久，圆满地忆念呼吸出入而住。他以对有情身体生起不净之相，不净想圆满而住。他以忆念死亡之相，死亡想圆满而住。他以忆念生病和衰老之相，过患想圆满而住。他以对食物的寻求和变化视为疾病之因和损害之因，对食物的不悦想圆满而住。他以对房屋、村庄、城市和国土的一切世间，视为与财富分离之相，以及对美妙的森林和美妙的园林视为分离之相，对一切世间生起极度不悦之想，圆满而住。
English
It is. He dwells having perfected the fourth dhyana, which is complete with equanimity and perfectly pure mindfulness. He dwells having perfected immeasurable loving-kindness, thinking of happiness for all sentient beings. He dwells having perfected immeasurable compassion, thinking of suffering for all sentient beings. He dwells having perfected immeasurable joy, thinking of joy for sentient beings. He dwells having perfected immeasurable equanimity, thinking of neither suffering nor happiness for sentient beings. He dwells having perfected the sphere of infinite space, thinking of coarse forms and peaceful space. It is. He dwells having perfected the sphere of infinite consciousness, thinking of the peace of consciousness. He dwells having perfected the sphere of nothingness, thinking of the peace of nothingness. He dwells having perfected the sphere of neither perception nor non-perception, thinking of the peace of neither perception nor non-perception. He dwells having perfected the mindfulness of breathing in and out, remembering his own breathing in and out as it is, remembering short breaths as short and long breaths as long. He dwells having perfected the perception of unattractiveness, thinking of the unattractive marks on the bodies of sentient beings. He dwells having perfected the perception of death, thinking of the marks of death. He dwells having perfected the perception of faults, thinking of the marks of sickness and old age. He dwells having perfected the perception of disagreeableness towards food, thinking of the seeking and transformation of food as the cause of disease and the cause of harm. He dwells having perfected the perception of extreme displeasure with all the world, thinking of all the world of houses, villages, cities, and lands as marks of separation from wealth, and thinking of the beautiful forests and beautiful gardens as marks of separation.