Tibetan
་ཡང་སྔན་ཆད་ངས་བཏང་ངོ་། །རྒྱལ་བུ་གཟི་བརྗིད་དྲི་མ་མེད་གྱུར་ཚེ། །ང་ཡིས་རྒྱལ་བའི་རིང་བསྲེལ་མཆོད་རྟེན་མདུན། །མཆོག་ཏུ་གུས་པས་ལུས་ལ་མེ་བཏང་སྟེ། །སྟོབས་བཅུ་མངའ་བ་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་བྱས། །ང་ནི་རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་གྱུར་པའི་ཚེ། །མི་བཟད་མིག་ཅན་ཁྲོས་པར་གྱུར་ནས་ནི། །དེ་ཡིས་ང་ཡི་མགོ་བོ་ བསླངས་པ་ན། །དེའི་ཚེ་ང་ཡི་མགོ་བོ་བཅད་དེ་བྱིན། །ད་ནི་བསོད་ནམས་མཉམ་ཞེས་བྱར་གྱུར་ཚེ། །གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དག་དང་ལམ་སྲང་སྒོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་རྒྱ་ཆེ་སྨན་གྱི་རྣམས། །དེ་དག་སེམས་ཅན་དོན་ཕྱིར་ངས་བཞག་གོ །སྲིད་པ་རྣམས་ན་སྤྱོད་པ་གང་གི་ཚེ། །ང་སྔོན་རྒྱལ་པོ་དགེ་བར་གྱུར་པ་ན། །བུད་མེད་གཟུགས་བཟང་གསེར་དང་མུ་ཏིག་གིས། །ལུས་བརྒྱན་སྟོང་དག་ངས་ནི་བཏང་བ་བྱས། །གང་ཚེ་སྔོན་མི་ཡི་རྒྱལ་པོ་ནི། །རིན་ཆེན་གཙུག་ཕུད་གྱུར་ཚེ་མེ་ཏོག་དང་། །སྤོས་མཆོག་རྣམས་དང་གསེར་གྱིས་བརྒྱན་པ་ཡི། །ཅོད་པན་དཔལ་ལྡན་དམ་པ་ངས་བཏང་ངོ་། །ང་སྔོན་རྒྱལ་པོ་མོས་ལྡན་གྱུར་པའི་ཚེ། །ཤིང་བ་ལ་འདའ་བ་འཇམ་པ་ལྟ་བུ་དང་། །པད་མའི་འདབ་མཉེན་ལྟ་བུར་འཇམ་གཞོན་པའི། །ལག་པ་རྐང་པ་དག་ཀྱང་ངས་བཏང་ངོ་། །དེད་དཔོན་སེང་གེ་འཛིན་དུ་གྱུར་པ་ན། །སྙིང་རྗེ་མེད་ཅིང་མི་བཟད་རབ་གཏུམ་པའི། །སྲིན་མོ་བརྒྱ་དག་ཤིན་དུ་ཚར་བཅད་ནས། །རྒྱ་ཤུག་གླིང་དུ་མི་རྣམས་བཀོད་པར་གྱུར། །གང་ཚེ་མིག་བཟང་ཤེས་བྱར་གྱུར་པ་ན། །བྱིས་པ་འདོད་དང་ལྡན་ཞིང་ཡིད་རྨོངས་པ། །སྲིན་མོ་དག་ལ་ན་ཆུང་འདུ་ཤེས་པ། །ཚོར་བ་ལྔ་བརྒྱ་དེ་དག་ཐར་པར་བྱས། །གང་ཚེ་བསོད་ནམས་འོད་ཟེར་གྱུར་པ་ན། །ལྷའི་བུ་མོ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་ལྡན་པའི། །བུད་མེད་བྱེ་བ་ཕྲག་བཞི་སྤངས་ནས་སུ། །རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་། །སེམས་ཅན་དོན་ཕྱིར་ང་ནི་སྤྱོད་པ་ན། །དྲི་མེད་དག་པའི་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་གྱི། །རྒྱལ་པོར་གང་ཚེ་ང་ནི་གྱུར་པ་ན། །སོར་མོ་དྲ་བས་འབྲེལ་བ་རྒྱ་ཆེན་བཏང་། །རྒྱལ་པོ་ཨུད་པ་ལ་མིག་ཅེས་བྱར་གྱུར་ཚེ། །པད་མ་སྔོན་པོ་བཟང་པོའི་མདོག་འདྲའི་མིག །ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་སྙིང་དུ་སྡུག་གྱུར་པ། །འགྲོ་བའི་དོན་དུ་ང་ཡིས་བཏང་བ་བྱས། །སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་སྐྲ་འདྲར་གྱུར་པའི་ཚེ། །སྡུག་དང་བྲལ་བས་ཉེན་བ་མཐོང་ནས་ནི། །བུད་མེད་ཆ་བྱད་གཟུགས་ལ་བློ་ཉམས་པ། །ངས་ནི་སྙིང་རྗེས་ཡོངས་སུ་ཐར་པར་བྱས། །སྔོན་གྱི་སྲིད་པར་ཀུན་མཐོང་གྱུར་པ་ནི། །ནད་ཀྱིས་བཏབ་པའི་ནད་པའི་མི་མཐོང་ནས། །ང་ཡིས་
Chinese
又先前我已施舍过。 当王子光辉无垢时， 我于胜者舍利塔前， 极恭敬地以身燃灯， 供养十力具足者们。 我为月光国王之时， 可憎恶眼者忿怒后， 其举起我的头颅时， 彼时我将头颅斩断施予。 今为福德和合之时， 城镇乡村以及街道路口， 一切处所广大的药草， 我为利有情而安放。 于诸有中行持之时， 我昔为善国王之时， 以妙色女子、黄金与珍珠， 装饰身体的千数施舍过。 何时昔日之人中王， 成为珍宝顶髻之时，以鲜花， 殊胜妙香以及黄金装饰的， 吉祥庄严的头饰我施舍过。 我昔为具信国王之时， 如柔软的蔓生树枝， 如莲花花瓣般柔软幼嫩的， 手足等也我都施舍过。 为商主狮子幢之时， 无有慈悲且可憎极暴恶的， 百位罗刹彻底降伏后， 于樟木林中安置众人。 何时明眼名为智者时， 孩童具欲且心愚昧， 于罗刹女视为妙龄者， 五百感受者彼等皆解脱。 何时福德光芒之时， 如天女般具妙色之， 四俱胝女子舍弃之后， 于胜者教法中而出家。 为利有情我行持时， 无垢清净金色之， 为国王何时我成之时， 指间有网相连广大施。 名为国王乌巴拉眼之时， 如妙好蓝色莲花之眼， 悦意且心中爱恋的， 为利有情我已施舍过。 为药王名为毛发之时， 见离痛苦之险后， 于女子仪容之色失念者， 我以慈悲令其得解脱。 于往昔有中为普见之时， 不见为疾病所困之病者， 我
English
Also, in the past, I have given. When the prince became stainlessly glorious, I, before the stupa of the Victorious One's relics, With utmost reverence, set my body ablaze, Making offerings to those with the ten powers. When I was King Moonlight, After the hateful, evil-eyed one became wrathful, When he raised my head, At that time, I cut off and gave my head. Now, when it became "Auspicious Union," Towns, cities, and street corners, Everywhere, vast medicinal herbs, I placed those for the sake of sentient beings. Whenever I acted in all existences, When I was formerly a virtuous king, Thousands of women with beautiful forms, adorned with gold and pearls, I gave away. Whenever the former king of men, Became the precious crest jewel, with flowers, Excellent incense, and adorned with gold, The glorious and sacred diadem, I gave away. When I was formerly a devoted king, Like a soft vine branch, Like the soft and tender petals of a lotus, Hands and feet, I also gave away. When I became the captain Lion Banner, Having no compassion and being extremely fierce and cruel, Hundreds of ogresses were thoroughly subdued, And people were settled in the Deodar forest. Whenever the good-eyed one was known as Wise, Children who were desirous and mentally deluded, Those who perceived young women as ogresses, Five hundred feeling beings, all were liberated. Whenever it was Fortune Radiance, Women with forms like goddesses, Having abandoned four hundred million, Were ordained in the Victorious One's teachings. When I acted for the sake of sentient beings, Of stainless, pure, golden color, Whenever I became a king, I gave away a vast expanse of fingers connected by webs. When I was called King Utpala-eye, Eyes like the color of a beautiful blue lotus, Attractive and beloved in the heart, For the sake of beings, I have given them away. When I was the King of Medicine, named Hair, Having seen the danger of being separated from suffering, Women who had lost their minds over the appearance of beauty, I liberated them entirely with compassion. When I was All-Seeing in a former existence, Not seeing the sick who were afflicted by disease, I
Tibetan
རང་གི་ཁྲག་ཀྱང་བྱིན་གྱུར་ཏེ། མི་ དེ་ངས་ནི་ནད་དང་བྲལ་བར་བྱས། །རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་བཟང་ཞེས་བྱར་གྱུར་ཚེ། །ང་ཡིས་ལུས་ལས་རུས་པ་ཕྱུང་ནས་ནི། །ནད་ཀྱིས་རིང་པར་གྱུར་ལ་རྐང་བྱིན་ཏེ། །ངས་ནི་ནམ་ཡང་སེམས་ཅན་མ་བཏང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་དོན་གྲུབ་ཅེས་བྱར་སྒོར་གྱུར་ཚེ། །རང་གི་མཛོད་རྣམ་ཐམས་ཅད་ངས་བཏང་ཞིང་། །ཕངས་ཤིང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་སྲོག་བཏང་སྟེ། །ཕོངས་པར་གྱུར་བའི་མི་ནི་ཐར་བར་བྱས། །རྒྱལ་པོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཏོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ། །བྱང་ཆུབ་འདོད་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར། །འཁོར་ལོའི་མཚན་ཅན་པད་མ་ལྟ་བུ་ཡི། །ལག་པ་ཕྲུགས་ཀྱང་མ་བལྟས་རབ་ཏུ་བྱིན། །རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་མཐོང་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ། །སྙིང་རྗེ་ལྡན་ཞིང་འགྲོ་དོན་ཕན་འདོད་དོ། །སྐྱེས་པ་བུད་མེད་དག་གིས་རྒྱལ་བ་ཡི། །གླིང་བཞི་པ་ཡང་ངས་ནི་བཏང་བ་བྱས། །རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ཡེ་ཤེས་ལྡན་གྱུར་ཚེ། །འཇམ་ཞིང་མཉེན་ལ་དྲི་མེད་དཀར་བའི་བརླ། །དགའ་ཞིང་མགུ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་བཅད་ནས་ནི། །རང་གི་ཤ་ཁྲག་ཀྱང་ངས་བྱིན་ནོ། །བུད་མེད་གཟུགས་ལྡན་ཞེས་ནི་བྱར་གྱུར་ཚེ། །བུད་མེད་བཀྲེས་སྐོམ་ཉམ་ཐག་ངས་མཐོང་ནས། །གསེར་ལྟར་སེར་ཞིང་ཤིན་དུ་གཞོན་པ་ཡི། །ནུ་མ་སྙིང་དུ་སྡུག་པ་གཉིས་ག་བཏང་། །རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྲགས་ཞེས་གྱར་གྱུར་པ་ན། །ཤིན་དུ་ཉམས་དགའ་བ་ཡི་རྒྱན་མཆོག་དང་། །རིན་ཆེན་དུ་མ་གོས་དང་ཤི་རྟ་བཞོན། །གཏད་པར་དཀའ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་གཏང་། །རྒྱལ་བུ་བྱས་པ་གཟོ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། །རྒྱ་མཚོ་ལས་ནི་བྱས་པ་མི་གཟོ་བསྒྲལ། །རིན་ཆེན་ཕྱིར་ནི་དེ་ཡིས་ང་མིག་ཕྱུང་། །འོན་ཀྱང་ང་ལ་ཁྲོས་པའི་སེམས་མེད་དོ། །སྲོག་ཆགས་གོ་དྷར་སྔོན་སྲིད་གྱུར་པའི་ཚེ། །སྲོག་སྦུར་དག་ནི་འཆི་བར་འགྱུར་དོགས་ནས། །ལུས་ཀྱི་དམ་པ་མ་བལྟས་བཏང་བ་བྱས། དེ་ཚེ་དེ་ཡི་སེམས་ནི་གཡོ་བ་མེད། །སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཚེ་བྱ་སྲེག་གྱུར་པ་ན། །རྒན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བར་རྟག་དགའ་སྟེ། ང་ནི་རིམ་གྲོ་གུས་ལ་རབ་ཏུ་དགའ། །ང་རྒྱལ་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཁེངས་པ་མེད། །སྐྱབས་སུ་འོངས་པའི་དོན་ཕྱིར་ང་ཡིས་མི། །སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་པ་བྱས་ནས་ལུས་བཏང་སྟེ། གདོལ་བའི་མི་ཡིས་མངའ་རྣམས་བསྣུན་ཀྱང་ནི། །སྤྲེའུར་གྱུར་ངས་ནི་མི་དེ་མ་ བཏང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་དབང་དུ་གྱུར་ཚེ་ང་ཡིས་ནི། །གླང་པོ་བླ་མ་རྒན་དྲན་ལུས་བསྐམས་ཏེ། ཤིན་དུ་ཡིད་འོང་ཟས་ཀྱང་ངས་མ་ཟོས། །དེ་ཚེ་གླང་པོ་བདག་ཉིད་ཐར་པར་གྱུར། བགྲོད་དཀའ་གངས་ཅན་རི་ལ་དྲེད་དབང་གྱུར
Chinese
我也曾布施自己的鲜血，使那人远离疾病。 当转世为国王名为妙花时，我从身体中取出骨头， 将腿布施给长期患病之人，我从未舍弃众生。 当转世为国王名为义成时，我布施了自己的所有宝藏， 布施了珍贵且令人愉悦的生命，使贫困之人得以解脱。 当转世为国王名为方顶时，为了希求菩提，为了利益众生， 对于具有轮相、如莲花般的手，也毫不吝惜地布施了。 当转世为国王名为一切见时，我具有慈悲心， желал блага существам. 男女们也布施了胜利者的四大部洲。 当转世为国王之女名为具慧时，我割下了柔软、光滑、无垢洁白的腿， 以欢喜愉悦的心情，布施了自己的血肉。 当转世为名为具色之女子时，我看见了饥渴交迫、虚弱无力的女子， 布施了如黄金般金黄、非常年轻的，心中珍爱的双乳。 当转世为国王名为吉祥称时，我布施了非常华丽的珍宝饰品， 以及各种珍贵的衣服、马匹和车辆，布施了许多难以施舍之物。 当转世为王子名为报恩时，从大海中救起了不知报恩之人， 为了珍宝，他挖出了我的眼睛，但我心中没有丝毫嗔恨。 当转世为动物蜥蜴时，因为害怕小虫死亡， 毫不顾惜地布施了自己的身体，当时他的心没有动摇。 当行持苦行，转世为火祭祀时，我总是乐于侍奉和尊敬老人， 我非常喜欢服侍和恭敬，没有傲慢和自负。 为了前来寻求救护之人，我生起慈悲心，布施了自己的身体， 即使被贱民殴打，化为猴子的我也没有舍弃那个人。 当转世为自在国王时，我让年迈体衰、思念主人的象王， 甚至没有吃非常可口的食物，当时象王自己获得了自由。 在难以通行的雪山中，我成为了熊的力量。
English
I also gave away my own blood, freeing that person from illness. When I was reborn as a king named Excellent Flower, I took bones from my body, And gave my leg to someone long afflicted with illness, I never abandoned sentient beings. When I was reborn as a king named Meaningful Accomplishment, I gave away all my treasures, Giving away my precious and pleasing life, freeing the impoverished. When I was reborn as a king named Crest of the Directions, desiring enlightenment, for the sake of benefiting beings, I generously gave away my lotus-like hands marked with wheels, without hesitation. When I was reborn as a king named All-Seeing, I possessed compassion and desired to benefit beings. Men and women also gave away the four continents of the victorious one. When I was reborn as a king's daughter named Possessing Wisdom, I cut off my soft, smooth, immaculate white thighs, With a joyful and delighted mind, I gave away my own flesh and blood. When I was reborn as a woman named Possessing Form, I saw a woman exhausted by hunger and thirst, And gave away my two breasts, golden like gold, very young, and beloved in my heart. When I was reborn as a king named Glorious Fame, I gave away very delightful supreme ornaments, As well as various precious clothes, dead horses, and vehicles, I gave away many things difficult to give. When I was reborn as a prince named Repaying Kindness, I rescued someone ungrateful from the ocean, For the sake of jewels, he gouged out my eyes, but I had no anger in my heart. When I was reborn as an animal, a lizard, fearing the death of small insects, I gave away my precious body without hesitation, at that time his mind did not waver. When practicing asceticism, when I was reborn as a fire sacrificer, I was always happy to serve and respect the elderly, I greatly delighted in service and respect, I was not arrogant or conceited. For the sake of those who came for refuge, I generated compassion and gave away my body, Even though I was beaten by outcastes, I, transformed into a monkey, did not abandon that person. When I was reborn as a powerful king, I caused the elderly, master elephant, weakened by longing, I did not even eat very delicious food, at that time the elephant himself was liberated. In the impassable snowy mountains, I became the power of a bear.