Tibetan
མེད་པ་དང་། སྲོག་མེད་པ་དང་། གང་ཟག་མེད་པ་དང་། ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་སྒྱུ་མའི་ཕུང་པོར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། །། ཁམས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་སུ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། །སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་གྲོང་སྟོང་པར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། །མིག་ལ་བར་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་མི་འགལ་བར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་མཐོང་བའི་ཤེས་པའོ། །ཡང་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་དང་། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་དང་། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་མཐོང་བ་དང་། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་མཐོང་བ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་མེད་པ་མཐོང་བ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་མཐོང་བའོ། །ཡང་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་མཐོང་བ་མེད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། འཇིག་པ་དང་། གནས་ པའི་རྒྱུ་མཐོང་བ་མེད་པ་དང་། །དམིགས་པའི་རྒྱུས་མཐོང་བ་མེད་ཅིང་ལྷག་པར་མཐོང་ཡང་ཅུང་ཟད་ལྷག་པར་མི་མཐོང་བའོ། གཞན་ཡང་ལྷག་མཐོང་ནི་མཐོང་བས་ཀྱང་མཐོང་ལ་ལྟ་བ་ཡང་མི་མཐོང་བ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པར་མཐོང་བའོ། །ཡང་དག་པར་མཐོང་ན་ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ་ཡང་རྗེས་སུ་འཐོབ་སྟེ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྷག་མཐོང་དེ་ལྟར་མཐོང་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པར་ཡང་མི་ལྟུང་ཞིང་དགེ་བའི་རྩ་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་མི་གནས་ཏེ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྷག་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཞི་གནས་དང་། ། ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གཞན་ཡང་ལམ་ལ་མཁས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རྣམ་པ་བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད། འབད་པར་བྱེད། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་དང་། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད། འབད་པར་བྱེད། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད།
Chinese
无有，无命，无人，以及于诸蕴见为幻化蕴之识，于诸界见为法界之识，于诸处见为空聚落之识，于眼见为间隙而各别分离之识，于缘起见为不相违之识，见为离于有情之识，见因与果异熟之识，见现前作证得果之识，于趣入真实性见为趣入之识。复次，何谓胜观？谓如实见诸法，见诸法之真如，见诸法之非异性，见诸法之空性，见无相之无有，见无愿。复次，何谓胜观？谓不见无因，不见生、灭、住之因，以所缘之因不见，虽胜见然亦不见少分胜。又，胜观乃以见亦见，然亦不见观视，何之时如是见，彼时即为如实见。若如实见，则亦随得胜观之巧便，于此菩萨之胜观如是见，亦不堕于现行作意，亦不住于现行作意善根，是乃菩萨之胜观。如是，菩萨之止观巧便行于般若波罗蜜多。复次，善于道者，乃菩萨众之四种道，何为四种？谓此如下：为令未生之罪恶不善法不生起，生起欲，精进，发起勤奋，心善摄持，如理善安立；为令已生之罪恶不善法断除，生起欲，精进，发起勤奋，心善摄持，如理善安立；为令未生之善法生起，生起欲。
English
Non-existence, lifelessness, non-person, and the consciousness that sees the aggregates as illusory aggregates. The consciousness that sees the realms as the realm of Dharma. The consciousness that sees the sense bases as empty villages. The consciousness that sees the eye as a gap and separately distinguished. The consciousness that sees dependent origination as non-contradictory. The consciousness that sees as separated from sentient beings. The consciousness that sees the ripening of causes and effects. The consciousness that sees the manifestation of attaining the fruit. The consciousness that sees entering into reality as entering. Furthermore, what is Vipassanā? It is seeing the dharmas as they are, seeing the suchness of the dharmas, seeing the non-difference of the dharmas, seeing the emptiness of the dharmas, seeing the absence of signs, and seeing the absence of aspirations. Furthermore, what is Vipassanā? It is not seeing the absence of cause, not seeing the cause of arising, ceasing, and abiding. One does not see with the cause of an object, and although one sees excellently, one does not see a slight excellence. Moreover, Vipassanā is seeing even with seeing, but also not seeing observation. When one sees in this way, at that time it is seeing as it is. If one sees as it is, then one also attains the skill of Vipassanā. In this, the Vipassanā of the Bodhisattva sees in this way, and also does not fall into manifest engagement, and also does not abide in manifest engagement with the root of virtue. This is the Vipassanā of the Bodhisattva. Thus, the Śamatha and Vipassanā skills of the Bodhisattva practice the Perfection of Wisdom. Furthermore, being skilled in the path means the four paths of the Bodhisattvas. What are the four? They are as follows: In order to prevent unarisen sinful and unwholesome dharmas from arising, one generates desire, exerts effort, initiates diligence, well-maintains the mind, and properly establishes it. In order to abandon arisen sinful and unwholesome dharmas, one generates desire, exerts effort, initiates diligence, well-maintains the mind, and properly establishes it. In order to generate unarisen wholesome dharmas, one generates desire.
Tibetan
འབད་པར་བྱེད། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་གནས་པ་དང་། ཕྱིར་ཞིང་འབྱུང་བ་དང་། ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཆུད་མི་ཟ་བའི་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད། འབད་པར་བྱེད། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་པའོ། །གང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེས་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། །འབད་པར་བྱེད། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་མི་གཏོང་བའོ། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་བཞིན་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚུལ་བཞིན་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ རྣམས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་དང་། གང་གཞན་ལ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཤེས་བྱའོ། དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གང་ཞེ་ན། གང་ཆོ་ག་ཉམས་པ་དང་། གང་གཞན་ལ་ལ་སེམས་གཡེང་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོའི་མི་མཐུན་པའི། ཕྱོགས་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཤེས་བྱའོ། དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ལྟ་བ་ཉམས་པ་དང་། གང་གཞན་ལ་ལ་ལྟ་བ་ཀུན་ནས་ལྡང་བའི་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཤེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཤེས་བྱའོ། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་གིས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་དེ་དག་སྤོང་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད། འབད་པར་བྱེད། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་སེམས་ལ་ཕུང་པོར་གྱུར་བ་མ་ཡིན། ཡུལ་ན་མི་གནས། ཕྱོགས་ན་མི་གནས་སོ། གང་ཡང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་རྣམས་སེམས་ལ་རྒྱུ་བའི་སྡུག་པའི་རྣམ་པས་འདོད་ཆགས་སམ། ཁོང་ཁྲོ་བའི་རྣམ་པས་ཞེ་སྡང་ངམ།
Chinese
努力去做。发起精进。完全地摄持心。完全地安住，为了善法生起后能够住留，并且增长，不衰退，不浪费的作为，生起希求。努力去做。发起精进。完全地摄持心。完全地安住。凡是对于没有生起的罪恶不善之法，为了不生起而生起希求，这被称为如理作意的殊胜语。努力去做。发起精进，这被称为不舍弃如理作意。完全地摄持心。完全地安住，这被称为对于如理分别观察的殊胜语。那是因为什么呢？因为如理地完全结合，是为了不善之法不产生。那么，什么是不善之法呢？例如，戒律的相违品，禅定的相违品，智慧的相违品。什么是戒律的相违品呢？例如，戒律毁坏，以及使他人戒律毁坏的法，这就是戒律的相违品。什么是禅定的相违品呢？凡是仪式毁坏，以及使他人心散乱的法，禅定蕴的相违品，那就是禅定的相违品。什么是智慧的相违品呢？例如，见解毁坏，以及使他人产生见解的障碍的法，凡是智慧蕴的相违品，那就是智慧的相违品。这就是罪恶不善之法。以如理作意，为了舍弃罪恶不善之法，生起希求。努力去做。发起精进。完全地摄持心。完全地安住。因此，那些不善之法不是心中的蕴，不住于处所，不住于方所。无论如何，那些不善之法以心中流动的痛苦之相，以贪欲之相的贪，或者以愤怒之相的嗔恨。
English
Make effort. Initiate diligence. Completely hold the mind. Completely abide, and for the sake of the deeds of the arisen virtuous dharmas remaining, increasing, not declining, and not being wasted, generate desire. Make effort. Initiate diligence. Completely hold the mind. Completely abide. Whatever is said to generate desire in order not to generate unarisen sinful and unwholesome dharmas is a superior term for proper attention. 'Make effort. Initiate diligence' is called not abandoning proper attention. 'Completely hold the mind. Completely abide' is called a superior term for individually examining proper attention. Why is that? Because completely joining with proper attention is for the sake of unwholesome dharmas not arising. What are the unwholesome dharmas? For example, the opposite of morality, the opposite of samadhi, and the opposite of wisdom. What is the opposite of morality? For example, the destruction of morality, and the dharmas that cause others to destroy morality, that is known as the opposite of morality. What is the opposite of samadhi? Whatever ritual is destroyed, and whatever dharma causes the minds of others to be distracted, the opposite of the aggregate of samadhi, that is known as the opposite of samadhi. What is the opposite of wisdom? For example, the destruction of views, and whatever dharma obstructs the arising of views in others, whatever is the opposite of the aggregate of wisdom, that is known as the opposite of wisdom. That is known as sinful and unwholesome dharmas. With proper attention, in order to abandon such sinful and unwholesome dharmas, generate desire. Make effort. Initiate diligence. Completely hold the mind. Completely abide. Therefore, those unwholesome dharmas are not aggregates in the mind, do not abide in a place, and do not abide in a direction. In any case, those unwholesome dharmas, with the aspect of suffering flowing in the mind, with the aspect of desire, or with the aspect of anger, hatred.
Tibetan
མ་རིག་པའི་རྣམ་པས་གཏི་མུག་གམ། རྒྱུ་དང་སྒྲིབ་པ་གང་དག་ལས་བྱུང་བ་ཤེས་ཤིང་དེ་ལ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་མི་གཙང་བས་འདོད་ཆགས་ཞི་བར་བྱེད། བྱམས་པས་ཞེ་སྡང་ཞི་བར་བྱེད། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བས་གཏི་མུག་ཞི་བར་བྱེད་དེ། གང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ཞི་བ་དེ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་སྤོང་བ་ཞེས་བྱའོ། གང་སྤོང་བ་ནི་གང་ཡང་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་བས་ན་དེའི་ཕྱིར་ ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་གཉིས་པའོ། གང་ཡང་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད། འབད་པར་བྱེད། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་གནས་ཚད་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། དེ་ལ་འདུན་པ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བའོ། བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བའོ། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་ཉམས་སུ་ལོན་པར་བྱེད་པ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སྟེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་གསུམ་པའོ། གང་ཡང་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་གནས་པ་དང་། ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད། འབད་པར་བྱེད། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་པའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་བའི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་པ་ནི་མཐར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོའི་བར་དུ་སླར་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་རོ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཁམས་གསུམ་ལ་མི་གནས་པར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། གང་ཁམས་གསུམ་ལ་གནས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ནི་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི་ཁམས་གསུམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། གང་ཡང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཁམས་གསུམ་ལ་མི་གནས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བསྔོས་པ་དེ་ལ་ཟད་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། དེ་ནི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་པའོ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལམ་ཡན་ལག་བཞི་པ་ལ་མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། གཞན་ཡང་ལམ་ལ་མཁས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཡན་ལག་ལྔ་པ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དད་པའི་དབང་པོ་དང་། བརྩོན་
Chinese
以无明的状态是愚痴吗？了知从何种因和障碍产生，并且如理作意，以不净观平息贪欲，以慈爱平息嗔恨，以缘起平息愚痴。因此，平息一切烦恼，是名为假立的舍弃。舍弃是任何也得不到的。以平等性现见一切，因此名为 真实舍弃，这是第二种真实舍弃。为了生起尚未生起的善法，生起希求，精进努力，发起精进，摄持其心，如理安立，这叫做无量住。为什么呢？因为菩萨摩诃萨所应真实成办的善法是无量的。其中，希求是一切善根的根本，真实成办的精进是一切善根的根本，修习摄持其心是一切善根的根本，这是第三种真实舍弃。为了使已生起的善法住留、不衰退、不耗损，生起希求，精进努力，发起精进，摄持其心，如理安立，这叫做将善根回向菩提的殊胜之语。为什么呢？因为将善根回向菩提，最终直至菩提心要之间，不再耗损。为什么呢？因为如此不执着于三界而发心。执着于三界的善根终将耗尽。为什么呢？因为如此发心是执着于三界的。不执着于三界的一切善根，回向一切智智，则没有任何耗损。这是第四种真实舍弃。如此，菩萨精通四支道，行于般若波罗蜜多。此外，精通道是菩萨的第五支道，哪五种呢？即：信根和精进
English
Is ignorance a form of delusion? Knowing from what causes and obscurations it arises, and properly directing the mind towards it, one pacifies desire with the aspect of impurity. One pacifies hatred with love. One pacifies delusion with dependent origination. Therefore, the pacification of all those afflictions is called abandonment in name only. Abandonment is that which cannot be found. Because all is manifestly seen by equality, therefore it is called true abandonment. This is the second true abandonment. In order to generate those virtuous dharmas that have not yet arisen, one generates desire, makes effort, exerts diligence, holds the mind, and properly establishes it. This is called immeasurable abiding. Why is that? Because the virtuous dharmas that a Bodhisattva Mahasattva should truly accomplish are immeasurable. Among these, desire is the root of all virtuous roots. Truly accomplishing diligence is the root of all virtuous roots. Practicing holding the mind is the root of all virtuous roots. This is the third true abandonment. In order to maintain those virtuous dharmas that have arisen, so that they do not decline and are not exhausted, one generates desire, makes effort, exerts diligence, holds the mind, and properly establishes it. This is called the supreme word of dedicating virtuous roots to enlightenment. Why is that? Because dedicating virtuous roots to enlightenment will ultimately not be exhausted again until the essence of enlightenment. Why is that? Because in this way, one generates the mind without abiding in the three realms. The virtuous roots that abide in the three realms will be exhausted. Why is that? Because generating the mind in this way abides in the three realms. Whatever virtuous roots do not abide in the three realms, dedicated to omniscience, there is no exhaustion whatsoever. This is the fourth true abandonment. Thus, a Bodhisattva, skilled in the four branches of the path, practices the Perfection of Wisdom. Furthermore, being skilled in the path is the fifth branch of the Bodhisattva's path. What are the five? They are: the power of faith and diligence.