Tibetan
་བོ། ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་གང་དེ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞོག་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཉེ་བར་འཇོག་པ་མེད་། རབ་ཏུ་འཇོག་པ་མེད། མི་འཇོག་པ་མེད་དེ། ཆོས་ཉིད་དེ་གནས་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། དེ་བས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ནི་གནས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གནས་གང་ལ་གནས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱང་གནས་དེ་ལ་གནས་སོ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་གནས་གང་ལ་གནས་པ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱང་གནས་ཏེ། དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་ཤེས་བྱའོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་རྟོན་པ་ཡིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སུ་མོས་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཟད་པར་ཤེས་པ་ཡང་སྐྱེད་མོད་ཀྱི། འདུས་མ་བྱས་པའི་ཟད་པ་ཡང་མངོན་དུ་མི་བྱེད། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ཡང་མངོན་པར་སྒྲུབ་མོད་ཀྱི། སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ཡང་སྐྱེ་ལ་མི་སྐྱེ་ བའི་མཐའ་དེ་ཡང་མི་གཏོང་ངོ་། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དྲན་པ་དེ་ལ་གཞོག་པར་བྱེད་ཅིང་ཉན་ཐོས་སམ། རང་སངས་རྒྱས་སམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་བསྟན་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ། ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་འདུ་བ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཚིམ་པར་བྱེད་པ། བདུད་ཐམས་ཅད་འདུལ་བ། རང་བྱུང་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྒོམ་མོ། དེ་དག་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ལ་མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་མཁས་པ་གང་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་འདི་བདུན་ཏེ། བདུན་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཆོས་རྣམས་པར་འབྱེད་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། དགའ་བ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ནོ། དེ་ལ་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་གང་གིས་ཆོས་རྟོགས་པར་བྱེད། ཆོས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད། ཆོས་ལ་དཔྱོད་པར་བྱེད། ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་ཅིང་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། དེ་དྲན་པ་དེས་གང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་རྟོགས་སོ། ། ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་སྟེ། གང་དེ་ལྟར་དྲན་ཞིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེ་ནི་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱའོ། དེ་ལ་ཆོས་རྣམས་པར་འབྱེད་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གང་ཞེ་ན། གང་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཤེས་པ་སྟེ། ངེས་པའི་དོན་ཀྱང་ངེས་པའི་དོན་དུ། དྲང་བའི་དོན་ཀྱང་དྲང་བའི་དོན་དུ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དོན་དུ། དོན་དམ་པ་ཡང་དོན་དམ་པར། བརྡ་ཡང་བརྡར། རྣམ་པར་གཏན་ལ་བབ་པ་ཡང་རྣམ་པར་གཏན་ལ་བབ་པར་ཆོས་དེ་དག་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་དག་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་དེ། དེ་ནི་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱའོ། དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གང་ཞེ་ན། གང་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དགའ་བ་དང་། ཤིན་དུ་སྦངས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཏང་སྙོམས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། སྤྲོ་བ་དང་། སྟོབས་དང་། རཏལ་བ་དང་། མི་ཟློགས་པའི་མོས་པ་དང་། མཐུ་དང་། བརྩོན་པ་མི་འདོར་བ་དང་། ལམ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་པ་སྟེ། དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱའོ། །ང་ལ་དགའ་བ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གང་ཞེ་ན། དགའ་བ་གང་དང་། ཆོས་ལ་དགའ་བ་གང་དང་། ཆོས་ལ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་གང་གིས་སེམས་མི་ཞུམ་ཞིང་དད་པ་སྟེ། མ་ཞུམ་པའི་དགའ་བ་དེས་གང་ལུས་སམ་སེམས་ཀྱང་ཤིན་དུ་བྱང་བར་བྱེད་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་སེལ་བ་དེ་ནི་དགའ་བ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱའོ། དེ་ལ་ཤིན་དུ་སྦྱངས་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གང་ཞེ་ན། གང་ལུས་ཤིན་དུ་སྦྱངས་པ་དང་། །སེམས་ཤིན་དུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཤིན་དུ་སྦྱངས་པ་དག་། སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང་། ཏིང་
Chinese
哦。 烦恼的自性是什么，菩提的自性也是那样的。菩提的自性是什么，烦恼的自性就是那样的。像这样忆念安住，稍微也不安住，极不安住，不安住，因为如是法性安住之性中极为了知。因此，法的界性就叫做安住之性。 法的界性安住在哪里，有情众生的界也安住在那里。有情众生的界安住在哪里，虚空的界也安住于此。因此，要知道一切法与虚空相同。 菩萨安住于法，随顺于法，从而依赖于佛法。信解一切法为佛法。虽然生起了知其灭尽，却不显现未造作的灭尽。虽然显现证得不生，为了观看有情，也不舍弃生与不生的边。 所谓忆念安住，就是一切法都安住在忆念中，听闻者或者独觉，或者随顺佛法，忆念安住，这叫做无量教法，不是普遍的行境，完全包含一切佛法，使一切有情心满意足，调伏一切魔，为了证悟自生。舍利子，因此菩萨安住于法，随顺于法，修习忆念安住。这些叫做四念住。舍利子，因此菩萨精通这四念住，行于般若波罗蜜多。 那么，菩萨们精通菩提分是什么呢？ 菩萨们的菩提分有七种，是哪七种呢？ 就像这样：正念正等觉支，择法正等觉支，精进正等觉支，喜正等觉支，轻安正等觉支，禅定正等觉支，舍
English
O. Whatever is the nature of affliction is also the nature of enlightenment. Whatever is the nature of enlightenment is the nature of affliction. Thus, even when mindfulness is applied, there is no slight abiding, no supreme abiding, no non-abiding, because the suchness of dharma is fully known as the abiding nature. Therefore, the realm of dharma is called the abiding nature. Wherever the realm of dharma abides, the realm of sentient beings also abides there. Wherever the realm of sentient beings abides, the realm of space also abides. Therefore, know that all dharmas are equal to space. The Bodhisattva abides in dharma, follows dharma, and thus relies on the Buddha's dharma. He believes that all dharmas are the Buddha's dharma. Although he generates the knowledge of its cessation, he does not manifest the unconditioned cessation. Although he manifests the attainment of non-arising, he does not abandon the extreme of arising and non-arising for the sake of viewing sentient beings. What is called mindfulness is that all dharmas abide in that mindfulness, and the hearers, or solitary Buddhas, or those who follow the Buddha's dharma, abide in mindfulness. This is called immeasurable teaching, not a universal realm of practice, completely encompassing all Buddha's dharmas, satisfying the minds of all sentient beings, subduing all demons, for the sake of realizing self-origination. Shariputra, therefore, the Bodhisattva abides in dharma, follows dharma, and cultivates mindfulness. These are called the four mindfulnesses. Shariputra, therefore, the Bodhisattva is skilled in these four mindfulnesses and practices the Prajnaparamita. So, what are the Bodhisattvas skilled in the limbs of enlightenment? The Bodhisattvas have seven limbs of enlightenment. What are the seven? Like this: mindfulness as a limb of perfect enlightenment, discrimination of dharmas as a limb of perfect enlightenment, diligence as a limb of perfect enlightenment, joy as a limb of perfect enlightenment, serenity as a limb of perfect enlightenment, samadhi as a limb of perfect enlightenment, and equanimity.
Chinese
调柔乃是正等觉支。舍利子，这些就是菩萨们的七觉支。其中，何为正念觉支？以何种忆念能够证悟佛法？能够分别思择佛法？能够观察佛法？能够完全寻觅佛法并且能够辨别佛法？能够对佛法进行分别思择。以该忆念，也能随之证悟诸法自性之相。 又，了知诸法自性之相是什么呢？一切法皆自性空。如是忆念并理解，即称为正念觉支。其中，何为择法觉支？即是了知能够完全辨别八万四千法蕴的智慧。胜义谛也视为胜义谛，世俗谛也视为世俗谛，隐义也视为隐义，显义也视为显义，名言也视为名言，究竟决定也视为究竟决定。如是辨别诸法，即称为择法觉支。其中，何为精进觉支？即是对该择法的欢喜、轻安、禅定、舍、智慧的胜解、喜悦、力量、勇猛、不退转的意乐、能力、不舍精进，以及为现证菩提道而精进，即称为精进觉支。何为喜觉支？以何种欢喜，以及对佛法的欢喜，以及对佛法的极大欢喜，使心不退怯并生起信心。以不退怯的欢喜，使身或心皆得轻安，并且消除一切烦恼，即称为喜觉支。其中，何为轻安觉支？即是身轻安、心轻安、烦恼轻安，无有障碍，以及定
English
Calmness is a branch of perfect enlightenment. Shariputra, these are the seven branches of enlightenment of the Bodhisattvas. Among them, what is the branch of perfect mindfulness? With what kind of mindfulness does one realize the Dharma? Does one separately contemplate the Dharma? Does one examine the Dharma? Does one completely seek the Dharma and distinguish the Dharma? Does one separately contemplate the Dharma? With that mindfulness, one also subsequently realizes the characteristics of the nature of all Dharmas. Furthermore, what is the knowledge of the characteristics of the nature of all Dharmas? All Dharmas are empty of their own nature. Remembering and understanding in this way is called the branch of perfect mindfulness. Among them, what is the branch of perfect discrimination of Dharmas? It is the knowledge that can completely distinguish the eighty-four thousand aggregates of Dharma. The definitive meaning is also regarded as the definitive meaning, the interpretable meaning is also regarded as the interpretable meaning, the conventional meaning is also regarded as the conventional meaning, the ultimate meaning is also regarded as the ultimate meaning, the expression is also regarded as the expression, and the ultimate determination is also regarded as the ultimate determination. Thus distinguishing these Dharmas is called the branch of perfect discrimination of Dharmas. Among them, what is the branch of perfect effort? It is the joy of that very discrimination of Dharmas, tranquility, samadhi, equanimity, the superior understanding of wisdom, joy, strength, courage, unwavering intention, ability, not abandoning effort, and striving to manifest the path to enlightenment, which is called the branch of perfect effort. What is the branch of joy? With what kind of joy, and joy in the Dharma, and great joy in the Dharma, does the mind not shrink back and generate faith? With unwavering joy, making the body or mind tranquil, and eliminating all afflictions, is called the branch of joy. Among them, what is the branch of tranquility? It is tranquility of body, tranquility of mind, tranquility of afflictions, without obstruction, and samadhi.