Tibetan
སྙིང་རྗེ་དང་། དགའ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་ལས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་བལྟའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཇི་ཙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྩོམ་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁར་ལས་པ་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ། ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོན་པ་སྟེ། དེ་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་པས་ཡེ་ཤེས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། བདུད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལ་གླགས་མི་རྙེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་བརླབས་ཀྱང་འཐོབ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་གཞོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་གཉིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཚོགས་དེ་གཉིས་ལ་མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་མཁས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་བཞི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྒོམ་པ་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྒོམ་པ་དང་། ཚོར་བ་ལ་ཚོར་བའི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྒོམ་པ་དང་། སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྒོམ་པ་དང་། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྒོམ་པའོ། །དེ་ལ་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྒོམ་པ་གང་ཞེ་ན། །ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ་དེ་ལུས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་ཡང་སོ་སོར་རྟོག། །ལུས་ཀྱི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་ཡང་སོ་སོར་རྟོག། ལུས་ཀྱི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ཡང་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། ཀྱེ་མའོ་ལུས་འདི་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ། གཡོ་བ་མེད་པ། བྱེད་པ་མེད་པ། བདག་པོ་མེད་པ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྩྭ་དང་། ཤིང་གལ་པ་དང་། སྨན་དང་། ནགས་ཚལ་དག་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་ཞིང་བདག་པོ་མེད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལུས་འདི་ཡང་རྩྭ་དང་། རྩིག་པ་དང་། ཤིང་དང་། བོང་བ་དང་། མིག་ཡོར་ལྟ་བུ་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་བདག་དང་བདག་གི་འམ། རྟག་པ་འམ། བརྟན་པ་འམ། ཐེར་ཟུག་གམ། མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། ལུས་དེ་ལ་ང་ཡིར་མི་བྱའི་ལུས་སྙིང་པོ་མེད་པ་དེས་སྙིང་པོ་བླང་བར་བྱའོ། དེ་ལ་སྙིང་པོ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའོ། །དེ་
Chinese
慈悲和，欢喜和，舍弃也看作是智慧的集合。那是什么缘故呢？因为无论菩萨的造作，那一切都是在智慧的基础上运作，智慧先行。依赖于智慧。因为他安住于智慧，成为一切有智慧者的依赖。一切魔众也不能从中找到破绽。也获得佛的加持。也趋向于一切智的智慧。那两个是菩萨的福德资粮和，智慧资粮。菩萨摩诃萨精通那两个资粮，行于般若波罗蜜多。那么菩萨们于念住精通的是什么呢？这四种是菩萨们的念住修习。四种是什么呢？例如，于身观身念住修习，于受观受念住修习，于心观心念住修习，于法观法念住修习。那么于身观身念住修习是什么呢？舍利子，在此菩萨于身观身而住，他亦分别了知身体的前际，亦分别了知身体的后际，亦分别了知身体的现在生起。唉呀！这个身体是从颠倒中产生的，从因和缘而生，没有动摇，没有作者，没有主宰，没有执取。例如，外面的草和，树木和，药物和，森林等从因和缘而生，没有主宰没有执取，同样，这个身体也如草和，墙壁和，树木和，木桩和，眼翳一样，蕴和，界和，处执取我与我所吗？常吗？稳固吗？坚实吗？是不变的法吗？是空性的。不要把那个身体当成我，要从那个没有实义的身体中取出实义。那么，实义是什么呢？例如，如来之身。
English
Compassion, joy, and equanimity are also regarded as collections of wisdom. What is the reason for this? Because all the actions of a Bodhisattva are based on wisdom, with wisdom going first. Relying on wisdom. Because he abides in wisdom, he becomes the reliance of all wise beings. All demons cannot find fault with him. He also obtains the blessings of the Buddha. He also inclines towards the wisdom of omniscience. These two are the collections of merit and the collections of wisdom of a Bodhisattva. The Bodhisattva Mahasattva, skilled in these two collections, practices the Perfection of Wisdom. So, what are the Bodhisattvas skilled in regarding mindfulness? These four are the mindfulness meditations of the Bodhisattvas. What are the four? For example, contemplating the body in the body, practicing mindfulness; contemplating feelings in feelings, practicing mindfulness; contemplating the mind in the mind, practicing mindfulness; and contemplating dharmas in dharmas, practicing mindfulness. So, what is contemplating the body in the body, practicing mindfulness? Shariputra, here the Bodhisattva abides contemplating the body in the body, he also separately understands the past limit of the body, he also separately understands the future limit of the body, he also separately understands the present arising of the body. Alas! This body arises from perversion, born from causes and conditions, without movement, without a maker, without a lord, without grasping. For example, external grass and, trees and, medicine and, forests arise from causes and conditions, without a lord and without grasping, similarly, this body is also like grass and, walls and, trees and, stumps and, cataracts, aggregates and, realms and, sources grasping at self and what belongs to self? Is it permanent? Is it stable? Is it solid? Is it an unchanging dharma? It is empty. Do not regard that body as me, take the essence from that meaningless body. So, what is the essence? For example, the body of the Tathagata.
Tibetan
བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། རྡོ་རྗེའི་སྐུ། མི་ཕྱེད་པའི་སྐུ། སྲ་པའི་སྐུ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ཐམས་ཅད་དང་ཁྱད་ཞུགས་པའི་སྐུ་བདག་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །བདག་གི་ལུས་འདི་ཉེས་པ་དུ་མའི་སྐྱོན་ཆགས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཐོབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དེ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མཐུས་ལེགས་པར་མཐོང་ནས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་གནས་ཀྱི་ལུས་ཡོངས་སུ་སྲུང་བར་ བྱེད་དེ། །ངའི་ལུས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཅི་དགོས་པར་ཟད་པར་བྱའོ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་སའི་ཁམས་དང་། ཆུའི་ཁམས་དང་། མེའི་ཁམས་དང་། རླུང་གི་ཁམས་སྒོ་སྣ་ཚོགས་དང་། དམིགས་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། རྣམ་གྲངས་སྣ་ཚོགས་དང་། ཡོ་བྱད་སྣ་ཚོགས་དང་། ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཉེ་བར་འཚོ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་གི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ལས་གྱུར་པའི་ལུས་འདི་སྒོ་སྣ་ཚོགས་དང་། དམིགས་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། རྣམ་གྲངས་སྣ་ཚོགས་དང་། ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཉེ་བར་འཚོ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་མོ། །དེ་ལུས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཡང་སོ་སོར་རྟོག་མོད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་། ཤི་འཕོས་ཀྱང་མི་སྐྱེའོ། །ལུས་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་ཡང་སོ་སོར་རྟོག་མོད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མི་གདུང་ངོ་། །ལུས་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡང་སོ་སོར་རྟོག་མོད་ཀྱི། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་ཡང་མི་སྐྱེའོ། །ལུས་ཞི་བ་ཉིད་དུ་ཡང་སོ་སོར་རྟོག་མོད་ཀྱི། ལུས་ཞི་བ་བཏང་སྙོམས་སུ་ཡང་མི་ལྟུང་ངོ། །ལུས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ལུས་དབེན་པ་ཉིད་དུ་ཡང་སོ་སོར་རྟོག་མོད་ཀྱི་དབེན་པའི་མུར་ཡང་མི་ལྟུང་ངོ་། །དེ་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་ལུས་ལ་རྫས་དང་སྙིང་པོར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །ནང་གི་ལུས་ལ་ཡང་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ་ནན་ནང་གི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གོ་སྐབས་མི་འབྱེད་དོ། །དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་སོ། །དེ་ལུས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་ལུས་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལུས་ཡོངས་སུ་དག་ནས་མཚན་གྱིས་ཡང་དག་པར་བརྒྱན་པའི་སྐུ་འཐོབ་བོ། །དེ་ལུས་མཚན་གྱིས་བརྒྱན་པར་གྱུར་ནས་ལྷ་དང་མི་རྣམས་མངོན་དུ་འདུལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་
Chinese
如来之身乃法身，金刚之身，不可分之身，坚固之身，超越一切三界之身，我当成办。我之此身虽有诸多过失之垢染，然当获得远离一切过失之如来之身。如是依彼各别观察之力，善见后，当守护大种之处之身。我的身体，当成为一切有情所需之尽。譬如，外之四大种，即地界、水界、火界、风界，以种种门、种种所缘、种种名目、种种资具、种种受用，有情皆得近而存活，如是，我之此由四大种所成之身，以种种门、种种所缘、种种名目、种种受用，愿成有情之近而存活。彼虽亦各别观察身体之无常性，然生与死殁亦不生起。虽亦各别观察身体之痛苦性，然亦不为身体之痛苦所完全恼害。虽亦各别观察身体之无我性，然于成熟有情之事亦不退怯。虽亦各别观察身体之寂静性，然亦不堕身体寂静之舍弃。虽亦各别观察身体之空性与身体之寂静性，然亦不堕寂静之边。彼于身体观身而住，不随观身体为实物与心要。于内之身体亦观身而住，不为随内之烦恼诸法开启机会。彼于外之身体观身而住时，不与随外之烦恼诸法共同安住。彼身无烦恼，故具足身体之业完全清净。彼身完全清净后，当获得以妙相完全庄严之身。彼身成妙相庄严后，当能现前调伏天人等众，彼乃
English
The body of the Tathagata is the Dharmakaya, the Vajra body, the indivisible body, the solid body, the body that transcends all three realms, I shall accomplish. Although this body of mine is stained with many faults, may I attain the body of the Tathagata, free from all faults. Thus, through the power of individually examining it, having seen it well, one protects the body, the place of the great elements. May my body be exhausted for whatever all sentient beings need. For example, just as the four great external elements, namely the earth element, the water element, the fire element, and the wind element, with various doors, various objects, various names, various implements, and various uses, sentient beings live in close proximity, so may this body of mine, which is made up of the four great elements, with various doors, various objects, various names, and various uses, become the close sustenance of sentient beings. Although one also individually examines the impermanence of the body, birth and death do not arise. Although one also individually examines the suffering nature of the body, one is not completely afflicted by the suffering of the body. Although one also individually examines the selflessness of the body, one does not shrink from the task of maturing sentient beings. Although one also individually examines the peacefulness of the body, one does not fall into abandoning the peacefulness of the body. Although one also individually examines the emptiness of the body and the solitude of the body, one does not fall into the extreme of solitude. One dwells contemplating the body in the body, and does not see the body as a substance or essence. When one dwells contemplating the body in the inner body, one does not open the opportunity for the afflictions that follow the inner. When one dwells contemplating the body in the outer body, one does not dwell together with the afflictions that follow the outer. Because that body is without afflictions, it is endowed with the complete purification of the actions of the body. After that body is completely purified, one will attain a body perfectly adorned with marks. After that body has become adorned with marks, one will be able to directly subdue gods and humans, that is