Tibetan
སུ་ཞིག་ཅེས་ལན་འགའ་ཡང་གདོང་དུ་མ་བལྟས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་དུ་ཤིང་གང་གི་དྲུང་ན་གནས་པ་ཤིང་དེ་ལ་གྱེན་དུ་ལན་འགའ་ཡང་མ་བལྟས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་དུ་ལན་འགའ་ཡང་ཆོས་གོས་གཉིས་སུ་མ་བརྗེས་སོ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་དུ་ལན་འགའ་ཡང་ཐ་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་ཀྱང་འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་བརྟགས། །གནོད་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་མ་བརྟགས། འཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྟགས་སོ། །དེས་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་དུ་ལན་འགའ་ཡང་ཐ་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་ཀྱང་ཟླ་བ་ལ་སོང་བ་འམ། །ཉི་མ་སོང་བ་འམ། ཕ་ལ་སོང་བ་འམ། མ་ལ་སོང་བ་འམ། སྤུན་ལ་སོང་བ་འམ། སྲིང་མོ་ལ་སོང་བ་འམ། ཉེ་དུ་ལ་སོང་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྐྱེད་དོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་འདས་ཀྱི་བར་དུ་ལན་འགའ་ཡང་ཐ་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་ཀྱང་ཁྱིམ་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་བརྟགས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་དུ་ལན་འགའ་ཡང་ཟླ་བ་འམ། །ཉི་མ་འམ། སྐར་མའི་གཟུགས་སམ། བར་སྣང་ལ་གྱེན་དུ་མ་བལྟས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་དུ་ལན་འགའ་ཡང་བརྩིག་པ་འམ། །ཤིང་ལ་མ་བསྙེས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་དུ་ལན་འགའ་ཡང་མར་རམ། འབྲུ་ མར་གྱིས་ལུས་མ་བསྐུས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་དུ་ལན་འགའ་ཡང་ཐ་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་ཀྱང་མར་དང་ལྡན་བའི་སེམས་མ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལན་འགའ་ཡང་ཐ་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་ཀྱང་ལུས་ལ་སྐྱོ་བ་མ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་དུ་ལན་འགའ་ཡང་ཐ་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་ཀྱང་བདག་ཅག་གིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་མི་ནུས་ཤེས་ལུས་དལ་བ་མ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་གཉིས་ལོ་སྟོང་དུ་ལན་འགའ་ཡང་ལུས་ན་བ་འམ། །སེམས་ན་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་དག་གིས་ལོ་སྟོང་དུ་འདས་ཀྱི་བར་དུ་ནམ་ཡང་སྐྲ་བྲེགས་པར་སེམས་མ་བསྐྱེད་དོ། །གཞན་དུ་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་འོངས་ནས་མགོ་ལ་བྱུགས་ཏེ་སྐྲ་ཁྱེར་ནས་ཕྱིར་འདོད་དོ། །དེ་དག་སྐྲ་ཁྱེར་ནས་མཆོད་རྟེན་བཙུགས་སོ། །དེ་དག་གིས་ལོ་སྟོང་གི་བར་དུ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་དག་འོངས་པ་དང་། །སོང་པ་ལ་ནམ་ཡང་འོང་བ་དང་། །འགྲོ་བའི་སེམས་མ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་དུ་གྲིབ་མ་བབ་པ་ན་ཉི་མ་དང་། །ཉི་མས་ཕོག་ན་གྲིབ་མའི་སེམས་མ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་དུ་གྲང་བའི་དུས་ན་ཡང་ལན་འགའ་ཡང་ལུས་ལ་གཡོག་པའི་འདུ་ཤེས་མ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་དུ་ལན་འགའ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚིག་མ་སྨྲས་སོ། །ཡང་ཤཱ་རིའི་བུ་དེའི་དུས་ན་དྲན་པ་རྨོངས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་བདུད་གཅིག་བྱུང་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ད་ལྟར་གྱི་ངའི་བདུད་སྡིག་ཅན་བཞིན་ནོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་བདུད་དྲན་པ་རྨོངས་བྱེད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྡོམ་པའི་འཆག་སར་རལ་གྲིའི་སོ་གཏམས་པ་བྱས་པར་གྱུར་པ་དང་། །དེས་རལ་གྲིའི་སོ་དེ་ལ་རལ་གྲིའི་སོར་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་དེས་བདག་ནི་བག་མེད་པ་ལ་གནས་སོ། །བདག་ནི་བག་མེད་པ་ལ་གནས་སོ་ཞེས་སྒྲ་ཕྱུང་བ་དང་། །སྒྲ་དེས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དབྱངས་ཀྱིས་གོ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཤཱ་རིའི་བུ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དབྱངས་ཀྱིས་གོ་བར་བྱས་པ་དང་། །དེ་ནས་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལས་བདུད་ཀྱི་རིས་ཀྱི་ལྷ་བྱེ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་སྟོང་གིས་ཀྱེ་མའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤི་འཕོས་ སུ་མ་གྱུར་ཏོ། །ཤི་འཕོས་སུ་མ་གྱུར་ཏོ། ཞེས་སྒྲ་ཕྱུང་ངོ་། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྡོམ་པ་དེ་ལྟར་འཆག་པས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེའི་རྫས་སུ་ཞུགས་ཏེ། །ཡང་ཤཱ་རིའི་བུ་ལྷ་དང་བཅས་པའི་སྒྲ་གཉིས་པ་ཕྱུང་བ་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྡོམ་བས་མ་ཐོས་སོ། །གང་ལྷའི་སྒྲ་དང་། །གང་སྡོམ་པའི་སྒྲ་དེ་གཉིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྡོམ་བ་ལ་གནས་པས་མ་ཐོས་ཏེ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེ་གཉིས་སྤྱོད་ལམ་དེ་ལྟ་བུ་དང་། །སྤྱོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་། །ནན་ཏན་དེ་ལྟ་བུ་དང་། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟ་བུ་དང་། རཏལ་བ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་བར་གྱུར་ཏེ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་དུ་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམས་སོ། །གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་པར་འཕགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། །དེ་ནས་ལྷ་ཞིག་འདས་ནས་རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ་ཞེས་སྦྲན་ཏེ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ་ཞེས་ཐོས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་ཁྲི་གང་ན་ཡོད་པ་དེར་སོང་སྟེ། །འགྲེང་བཞིན་དུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་ཉི་མ་བདུན་གྱི་བར་དུ་མིག་མི་འཛུམས་པར་ལྟ་སྟེ། །བྱམས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་འགྲན་ཟླ་མེད་པས་གུས་པས་རྗེས་སུ་དྲན་བར་བྱས་ཏེ། །དེ་དག་གིས་བརྩོན་འགྲུས་མ་བཏང་པས་འགྲེང་བཞིན་དུ་འཆི་བའི་དུས་བྱས་སོ། །དེ་དག་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ཆངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ། །དེ་གཉིས་ཚངས་
Chinese
谁也没有抬头看过一次脸。他们两个在一棵树下住了上千年，也从未抬头看过那棵树。他们两个上千年都没有换过一次僧衣。他们两个上千年，甚至连一个生起想要贪欲的念头都没有。没有生起想要害人的念头。生起了想要伤害的念头。他们两个上千年，甚至连一个生起想要给月亮，或者太阳，或者父亲，或者母亲，或者兄弟，或者姐妹，或者亲戚的念头都没有。他们两个在上千年的时间里，甚至连一个想要住在家的念头都没有。他们两个上千年都没有抬头看过月亮，或者太阳，或者星星的形状，或者天空。他们两个上千年都没有靠近过墙壁或者树木。他们两个上千年都没有用酥油或者油涂抹身体。他们两个上千年，甚至连一个想要拥有酥油的念头都没有。他们两个甚至连一个厌恶身体的念头都没有。他们两个上千年，甚至连一个“我们无法证得无上圆满正等觉”的懈怠念头都没有。他们两个上千年都没有生过身体上的疾病或者心理上的疾病。他们在过去的上千年里，从未生起过剃发的念头。否则，四大天王会来抚摸他们的头，拿走头发并归还。他们拿走头发并建造佛塔。他们在上千年的时间里，对于那些四大天王的到来和离去，从未生起过到来和离去的念头。他们两个上千年，当阴影落下时，没有生起太阳的念头；当太阳照射时，没有生起阴影的念头。他们两个上千年，即使在寒冷的时候，也从未生起过想要遮盖身体的念头。
English
No one ever looked up at their faces even once. For a thousand years, they stayed under a certain tree, never looking up at that tree even once. For a thousand years, they never changed their monastic robes even once. For a thousand years, they never even conceived a thought of desiring sensual pleasures. They did not conceive a thought of harming others. They conceived a thought of violence. For a thousand years, they never even conceived a thought of dedicating merit to the moon, or the sun, or their father, or their mother, or their brother, or their sister, or their relatives. For a thousand years, they never even conceived a thought of staying at home. For a thousand years, they never looked up at the moon, or the sun, or the shapes of the stars, or the sky. For a thousand years, they never approached walls or trees. For a thousand years, they never anointed their bodies with butter or oil. For a thousand years, they never even conceived a thought of wanting to have butter. They never even conceived a thought of being disgusted with their bodies. For a thousand years, they never even conceived a lazy thought of "We cannot attain the unexcelled, perfect, complete enlightenment." For a thousand years, they never experienced physical or mental illness. For the past thousand years, they never even conceived the thought of shaving their hair. Otherwise, the Four Great Kings would come, stroke their heads, take the hair, and return it. They took the hair and built stupas. For a thousand years, they never conceived the thought of the Four Great Kings coming and going, neither coming nor going. For a thousand years, when the shadow fell, they did not conceive the thought of the sun; when the sun shone, they did not conceive the thought of the shadow. For a thousand years, even in cold weather, they never conceived the idea of covering their bodies.
Chinese
那二位一千年里多次没有说世间的语言。还有，舍利子，那个时候出现了一个叫做“使记忆昏昧”的魔。就像现在我的罪恶魔一样。舍利子，魔“使记忆昏昧”在菩萨戒律的行处，做了用剑刃填满的事情。他对于那个剑刃生起了剑刃的认识，因此他安住在放逸之中。他发出“我安住在放逸之中”的声音。那个声音使三千大千世界的界域都听到了。舍利子，像这样使三千大千世界的界域都听到了。之后，从上方的虚空中，无数百千万魔众的天神发出“唉呀！菩萨没有死去转生！没有死去转生！”的声音。舍利子，之后菩萨戒律像那样行走，进入了发心的事物中。还有，舍利子，与天神一起发出的第二个声音，菩萨戒律没有听到。无论是天神的声音，还是戒律的声音，那二者菩萨戒律安住着没有听到，舍利子，那二位殊胜的人具有那样的行为，那样的行止，那样的精进，那样的大悲，那样的坚定。那二位一千年里修习忆念佛陀。当世尊如来显现殊胜的国王完全寂灭的时候。之后，一个天神逝去后宣扬说：善男子们，如来完全寂灭了。那二位听到完全寂灭后，去了世尊的宝座所在之处。站立着合掌，七天之中眼睛不眨地观看。以慈爱和无与伦比的恭敬忆念。他们没有舍弃精进，站立着结束了死亡的时刻。他们从那之后死去转生到了梵天世界。那二位梵
English
Those two did not speak worldly words even several times in a thousand years. Also, Shariputra, at that time a demon called "making memory faint" appeared. Like my sinful demon now. Shariputra, the demon "making memory faint" filled the place of practice of the Bodhisattva's vows with sword blades. He generated the perception of a sword blade for that sword blade, and therefore he dwelt in carelessness. He uttered the sound "I dwell in carelessness." That sound made the realm of the three thousand great thousand worlds hear it. Shariputra, like that, he made the realm of the three thousand great thousand worlds hear it. Then, from the sky above, hundreds of thousands of millions of gods of the demon host uttered the sound, "Alas! The Bodhisattva has not died and been reborn! Has not died and been reborn!" Shariputra, then the Bodhisattva's vows, walking like that, entered into the object of the generation of the mind. Also, Shariputra, the second sound uttered together with the gods, the Bodhisattva's vows did not hear. Whether it was the sound of the gods, or the sound of the vows, those two, the Bodhisattva's vows, abiding, did not hear, Shariputra, those two excellent beings possessed such conduct, such behavior, such diligence, such great compassion, such steadfastness. Those two practiced mindfulness of the Buddha for a thousand years. When the Blessed One, the Thus-Gone One, the Manifestly Supreme King, completely passed into nirvana. Then, after a god had passed away, he proclaimed, "Noble sons, the Thus-Gone One has completely passed into nirvana." Those two, having heard "completely passed into nirvana," went to where the throne of the Blessed One was. Standing with palms joined, they looked without blinking their eyes for seven days. They remembered with love and incomparable reverence. They did not abandon diligence, and standing, they ended the time of death. They, from then on, died and were reborn in the Brahma world. Those two Brahma