English
May I practice celibacy! Where do they reside? The Blessed One, the Tathagata, the Arhat, the Perfectly Enlightened One, the Manifestly Victorious King, in that place where he is praised with verses of song, they made a Tathagata temple out of red sandalwood, four yojanas in width and half a yojana in height. Having made that temple, they offered it to the Tathagata. Having offered it, they recited these verses to the Blessed One, the Tathagata, the Manifestly Victorious King: In whatever place you dwell, Which four places were praised by the former victors, In order to seek that place, I offer this temple to the Sugata. In which places do they always reside, Those born in the past, future, and present, The mind that is not sought by hundreds of millions of beings, I will seek that conduct. Which conducts are those that reach the other shore, Right abandonment and likewise miraculous feet, The correct wisdom of each of the four supreme ones. I will seek those conducts. In that very temple, they paid homage to the Blessed One, the Tathagata, the Manifestly Victorious King, and the Sangha of monks for half a month. They respected him. They revered him. They made offerings. In that temple, they paid homage to the Tathagata and the Sangha of monks. They respected him. They revered him. Having made offerings, In the presence of that very Tathagata, they shaved their hair and beards, donned saffron robes, and with faith went forth from home to homelessness, having become prisoners for seeking virtue. With the mind to seek virtue,
Tibetan
དག་ནི་མལ་དུ་མི་ཉལ་ལོ། །སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་དོན་འཚལ་ཕྱིར། །བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་ལམ་བཙལ་ལོ།། །བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡང་ལུས་དང་ནི། །སྲོག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྤངས་བགྱིས་ཏེ། །ལེ་ལོ་དག་ནི་ཀུན་སྤངས་ནས། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་བཙལ་བར་བགྱི། །ཤ་རྣམས་དང་ནི་དེ་བཞིན་ཁྲག་རྣམས་དང་། །ལྤགས་པ་དང་ནི་རྒྱུས་སྐམས་སྲོག་བོར་ཏེ། །ལེ་ལོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་བགྱིས་ནས། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་བར་བགྱི། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྡོམ་པ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་སྨྲས་སོ། །བདག་ཅག་གཉིས་ནི་འདུས་གྱུར་ནས། །སྲོག་ཆགས་ཀུན་ལ་ཕན་བའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྤྱད་ཅིང་། །བརྩོན་འགྲུས་དམ་པ་བརྩམས་བར་བྱ། །ལུས་རྣམས་དང་ནི་དེ་བཞིན་སྲོག་བོར་ཏེ། །ཤ་དང་ཁྲག་ནི་རྟག་ཏུ་སྐམས་གྱུར་ཀྱང་། །སྲིད་པ་སྟོང་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་རྗེས་སློབ་ཅིང་། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་བར་བྱ། །གང་དུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་པོ་བཞུགས་མཛེས་པ། །ཡེ་ཤེས་དམ་པ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བྱ་ཞིང་། །དགོན་པའི་གནས་ཀྱི་རི་དང་ཆུ་དྲུང་དུ། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་བར་བྱ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྡོམ་པ་དང་། །སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ལོ་སྟོང་དུ་ལེན་འགའ་ཡང་ཐ་ན་སེ་གོལ་གཏོགས་པ་སྲིད་དུ་ཡང་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ཀྱིས་ནོན་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །ལོ་སྟོང་དུ་ལན་འགའ་ཡང་ཉལ་ལོ་སྙམ་དུ་ཉལ་བའི་སེམས་མ་བསྐྱེད་དོ། །ལོ་སྟོང་དུ་ལན་འགའ་ཡང་འདུག་གོ་སྙམ་དུ་སྟན་འདོད་ པར་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་གཉིས་བཤད་པ་དང་། །གཅི་བའི་ཚེ་མ་གཏོགས་པར་ལོ་སྟོང་དུ་ཐ་ན་ལན་འགའ་ཡང་ཙོག་ཙོག་པར་མ་འདུག་གོ། །ནམ་ཁ་ཟས་ཟ་བ་ན་ཡང་འགྲེང་བཞིན་དུ་ཁམ་གསུམ་གསུམ་ཙམ་ཟ་ཞིང་ཆུ་ཕོར་གང་ཙམ་འཐུང་ངོ་། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་དུ་ལན་འགའ་ཡང་ཁ་ཟས་འདོད་པ་འམ། །བཀྲེས་ན་མྱུར་དུ་ཁ་ཟས་རྙེད་པར་དགའ་བ་མ་སྐྱེད་དོ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་དུ་ལན་འགའ་ཡང་ཁ་ཟས་དེ་ལས་ལྷག་པར་མ་ཟོས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་དུ་ཁ་ཟས་ཟ་བ་ན་ལན་འགའ་ཡང་ཁ་ཟས་ལ་མངར་བ་དང་། སྐྱུར་བ་དང་། བྲོ་བ་དང་། ཚ་བ་དང་། ཁ་བ་དང་། བསྐ་བར་ཐ་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་ཙམ་ཡང་འདུ་ཤེས་མ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་དུ་བསོད་སྙོམས་སྒྲུབ་པ་ལ་དེང་ལ་བསོད་སྙོམས་སྦྱིན་བ་འདི་བུད་མེད་དམ། །སྐྱེས་པ་འམ། ཁྱེའུ་འམ། བུ་མོ་འམ།
Chinese
我不睡在床上。 为了众生的利益， 我寻求菩提之路。 我完全放弃了自己的身体和生命， 完全舍弃了懒惰， 我将寻求殊胜的菩提。 舍弃血肉、皮肤、干枯的筋脉和生命， 完全舍弃一切懒惰， 为了殊胜的菩提，我将发起精进。 舍利子，此后安住于律仪的菩萨摩诃萨，对安住于律仪的菩萨摩诃萨说了这些偈颂： 我们二人聚集在一起， 为了利益一切众生， 我们将行持菩提行， 我们将发起殊胜的精进。 即使舍弃身体和生命， 即使血肉总是干枯， 在千百世中追随您， 为了殊胜的菩提，我们将发起精进。 无论何处，住着庄严的法主， 都应完全寻求殊胜的智慧， 在寂静处的山间和水边， 毫无疑惑地发起精进。 舍利子，此后菩萨斯多姆巴和安住于斯多姆巴者，一千年里连一次，甚至连打哈欠，被昏沉和睡眠压制也没有过。 一千年里连一次，也没有生起想睡觉的念头。 一千年里连一次，也没有想坐下而贪图坐垫。 他们二人说道，除了大小便的时候，一千年里甚至连一次也没有蹲下过。 当他们吃食物的时候，也是站着吃三口左右，喝一满杯水。 他们二人一千年里连一次，也没有贪求食物，或者饥饿时喜欢迅速找到食物。 他们二人一千年里连一次，也没有吃超过那些的食物。 他们二人在一千年里吃食物的时候，连一次也没有对食物产生甜、酸、味道、辣、苦、涩等念头。 他们二人在一千年里行乞的时候，对于今天布施食物的是女人，还是男人，还是男孩，还是女孩，
English
I do not sleep in bed. For the sake of all living beings, I seek the path to enlightenment. Having completely abandoned my own body and life, Having completely abandoned all laziness, I will seek the supreme enlightenment. Having abandoned flesh and blood, skin, dried tendons, and life, Having completely abandoned all laziness, For the sake of supreme enlightenment, I will initiate diligence. Shariputra, thereafter, the Bodhisattva Mahasattva abiding in vows, spoke these verses to the Bodhisattva Mahasattva abiding in vows: We two have gathered together, For the benefit of all living beings, We will practice the conduct of enlightenment, We will initiate supreme diligence. Even if we abandon body and life, Even if flesh and blood are always dried up, Following you in thousands of lifetimes, For the sake of supreme enlightenment, we will initiate diligence. Wherever the glorious lord of Dharma resides, One should completely seek supreme wisdom, In the mountains and by the water in solitary places, Without doubt, initiate diligence. Shariputra, thereafter, the Bodhisattva Stomba and the one abiding in Stomba, for a thousand years, not even once, not even being overcome by drowsiness and sleep from even a yawn. For a thousand years, not even once did they generate the thought of wanting to sleep. For a thousand years, not even once did they desire a seat, thinking they wanted to sit down. The two of them said, except for the time of urinating and defecating, for a thousand years, not even once did they squat down. When they ate food, they would eat only about three mouthfuls while standing, and drink about a cup of water. For a thousand years, the two of them never craved food, or rejoiced in quickly finding food when hungry. For a thousand years, the two of them never ate more than that amount of food. For a thousand years, when the two of them ate food, not even once did they have any awareness of thoughts such as sweet, sour, taste, spicy, bitter, or astringent in the food. For a thousand years, when the two of them went for alms, they did not think about whether the one giving alms today was a woman, a man, a boy, or a girl.