Tibetan
གག་པ་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། གཞོན་ནུར་རིགས་ཀྱི་བུའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ལ་ལ་ཞིག་གོང་དུ་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་གཟུངས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པས་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་བརྒྱད་བཅུ་པོ་འདི་དག་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་བཀའ་སྩལ་པ། གང་ཞིག་མིག་གི་སྐྱེ་མཐའ་དང་། །ཟད་མཐའ་དག་ནི་མི་རྟོགས་པ། །དེ་ནི་ཀུན་འཛིན་ལ་རྨོངས་པས། །མཁས་པས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ། །གང་ཞིག་མིག་ལ་བདག་མེད་དང་། །སེམས་ཅན་མེད་པར་རྟོགས་གྱུར་པ། །དེས་ནི་ཀུན་འཛིན་ལ་གནས་པས། །མཁས་པས་ཡོངས་སུ་བསྟེན་པར་བྱ། །གང་ཞིག་མིག་ནི་སྐྱེ་ཟད་དང་། །ཡི་གེ་སྤངས་པར་རྟོགས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཀུན་འཛིན་ལ་གནས་པས། །མཁས་པས་ཡོངས་སུ་བསྟེན་པར་བྱ། །གང་ཞིག་མིག་གི་དབེན་པ་དང་། །གནས་པ་མེད་པར་རྟོགས་གྱུར་བ། །དེ་ནི་ཀུན་འཛིན་ལ་གནས་པ། །མཁས་པས་ཡོངས་སུ་བསྟེན་པར་བྱ། །གང་ཞིག་མིག་གི་རང་བཞིན་ཉིད། །གནས་པ་མེད་པར་རྟོགས་གྱུར་པས། །དེ་ནི་ཀུན་འཛིན་ལ་གནས་པས། །མཁས་པས་ཡོངས་སུ་བསྟེན་པས་བྱ། །གང་ཞིག་མིག་ལ་འཇུག་མེད་དང་། །གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་རྟོགས་པ། །དེ་ནི་ཀུན་འཛིན་ལ་གནས་པས། །མཁས་པ་ཡོངས་སུ་བསྟེན་པར་བྱ། །གང་ཞིག་མིག་ལ་སྐྱེ་མེད་དང་། །རང་བཞིན་ཞི་བར་རྟོགས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཀུན་འཛིན་ལ་གནས་པས། །མཁས་པས་ཡོངས་སུ་བསྟེན་པར་བྱ། །གང་ཞིག་མིག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །མིག་གི་མཚན་ཉིད་སྤངས་པས་ན། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་དང་། །བསྟན་དུ་མེད་པར་རྟོགས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཀུན་འཛིན་ལ་གནས་པས། །མཁས་པས་ ཡོངས་སུ་བསྟེན་པར་བྱ། གང་ཞིག་མིག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །མིག་གི་མཚན་ཉིད་སྤངས་པས་ན། །སུ་ཡང་སེམས་ཤིང་འཛིན་པ་དང་། །བཤད་དུ་མེད་པར་རྟོགས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཀུན་འཛིན་ལ་གནས་པས། །མཁས་པས་ཡོངས་སུ་བསྟེན་པར་བྱ། །དེ་བཞིན་གཟུངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཡི་གེས་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པས། །ཕྱོགས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། །སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་ཕྱིན་མི་འགྱུར། ཆོས་དེ་ལ་ནི་དགའ་བ་མེད། །ཞེ་སྡང་ལ་ཡང་གནས་པ་མིན། །རི་རྒྱལ་བཞིན་དུ་མི་གཡོ་བས། །རྗོད་པར་བྱེད་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད། །ཀུན་འཛིན་ཡང་དག་ཡོད་མ་ཡིན། །བདག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་ནི་རང་བཞིན་སྟོང་། །ཀུན་འཛིན་ཡང་ནི་ཡོད་མི་འགྱུར། །ཀུན་འཛིན་རང་བཞིན་སྟོང་ཡིན་ན། །བྱིས་བས་ཡོད་པར་རབ་ཏུ་བརྟགས། །ཡང་དག་མ་ཡིན་བརྟགས་
Chinese
不知何者为非理，若有善男子或善女子，欲成就如前所说之陀罗尼，应断除此八十种行非法之人。尔时，世尊复以偈颂曰：若人不了知，眼之生灭边，彼为迷于持，智者应永舍。若人于眼中，了知无我及无众生者，彼住于持中，智者应永依。若人于眼中，了知生灭及离文字者，彼住于持中，智者应永依。若人于眼中，了知寂静及无住处者，彼住于持中，智者应永依。若人于眼之自性，了知无住处者，彼住于持中，智者应永依。若人于眼中，了知无入及无色相者，彼住于持中，智者应永依。若人于眼中，了知无生及自性寂静者，彼住于持中，智者应永依。若人于眼之自性，已舍眼之相，了知诸佛之赞叹及不可说者，彼住于持中，智者应永依。若人于眼之自性，已舍眼之相，了知无人思惟、执持及不可说者，彼住于持中，智者应永依。如是陀罗尼之体性，非文字所能诠说，亦无方所，心亦不能至。于彼法中无喜乐，亦不住于嗔恚，如山王般不动摇，虽可言说亦无所缘。持一切者非真实有，我亦非有，若我自性空，持一切者亦非有。持一切者自性空，愚童妄计为有，作非真实之计度。
English
Whatever does not know what is irrational, if there is a son or daughter of good family who wishes to accomplish the dharani as previously stated, they should completely abandon these eighty types of people who practice non-dharma. Then, the Bhagavan again spoke in verse: Whoever does not understand the beginning and end of the eye, they are confused about holding, and the wise should abandon them forever. Whoever understands that there is no self and no sentient beings in the eye, they dwell in holding, and the wise should always rely on them. Whoever understands that the eye is born and ceases and is free from letters, they dwell in holding, and the wise should always rely on them. Whoever understands that the eye is solitary and has no dwelling place, they dwell in holding, and the wise should always rely on them. Whoever understands that the nature of the eye itself has no dwelling place, they dwell in holding, and the wise should always rely on them. Whoever understands that there is no entry into the eye and no characteristic of form, they dwell in holding, and the wise should always rely on them. Whoever understands that there is no birth in the eye and that its nature is peaceful, they dwell in holding, and the wise should always rely on them. Whoever, by the nature of the eye, has abandoned the characteristic of the eye, and understands the praise of the Buddhas and that it is unspeakable, they dwell in holding, and the wise should always rely on them. Whoever, by the nature of the eye, has abandoned the characteristic of the eye, and understands that no one thinks, holds, or speaks of it, they dwell in holding, and the wise should always rely on them. Likewise, the nature of the dharani is not something that can be expressed by letters, nor does it have a direction, nor can the mind reach it. There is no joy in that dharma, nor does it dwell in anger, it is unshakeable like a mountain king, and even if it is spoken of, there is no object of focus. The one who holds everything is not truly existent, nor is the self existent, and if the self is empty in nature, then the one who holds everything is also non-existent. If the one who holds everything is empty in nature, then foolish children wrongly assume it to be existent, making unreal calculations.
Tibetan
པས་ན། །མ་ཐོས་པར་ཡང་མྱ་ངན་སྐྱེད། །གང་ཞིག་འདོད་དང་ཀུན་འཛིན་དག། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་རྟོག་པ། །རྟོག་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ཀྱང་། །མཐར་ནི་གང་ཡང་དམིགས་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྟོང་ཉིད་སྟོང་རྟོགས་ན། །ཀུན་འཛིན་དག་ཀྱང་ཡོད་མི་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བར་དག་དང་། །ཏིང་འཛིན་དག་ཀྱང་སྟོང་པ་ཡིན། །གང་ཞིག་ཀུན་འཛིན་སྟོང་ཉིད་དང་། །ཏིང་འཛིན་དག་གི་བར་དག་ཀྱང་། །རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་གྱུར་ན་ནི། །མིག་ཀྱང་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །གང་ཞིག་མིག་ནི་ཟང་པའི་མཐའ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་རབ་རྟོགས་ན། །ཀུན་འཛིན་སྒོ་ནི་གང་ཡིན་པ། །མཐར་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་མིག་ནི་སྐྱེ་པའི་མཐའ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་རབ་རྟོགས་ན། །ཀུན་འཛིན་སྒོ་ནི་གང་ཡིན་པ། །མཐར་ནི་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་མིག་གི་མཐའ་ཡི་རྣམས། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་རབ་རྟོགས་ན། །ཀུན་འཛིན་སྒོ་ནི་གང་ཡིན་པ། །མཐར་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་མིག་ནི་རབ་དབེན་པ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་རབ་རྟོགས་ན། །ཀུན་འཛིན་སྒོ་ནི་གང་ཡིན་པ། །མཐར་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་མིག་གི་འཇུག་པ་དག། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་རབ་རྟོགས་ན། །ཀུན་འཛིན་སྒོ་ནི་གང་ཡིན་པ། །མཐར་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད། ། གང་ཞིག་མིག་ནི་ཡོད་མིན་པ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་རབ་རྟོགས་ན། །ཀུན་འཛིན་སྒོ་ནི་གང་ཡིན་པ། །མཐར་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་མིག་ནི་ཉེར་ཞི་བ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་རབ་རྟོགས་ན། །ཀུན་འཛིན་སྒོ་ནི་གང་ཡིན་པ། །མཐར་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་མིག་ནི་འགྱུར་བ་ཡི། །ཟད་མཐའ་ཡང་དག་བཞིན་རྟོགས་ན། །ཀུན་འཛིན་སྒོ་ནི་གང་ཡིན་པ། །མཐར་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་མིག་གི་འགྱུར་བ་ཡི། །སྐྱེ་མཐའ་ཡང་དག་བཞིན་རྟོགས་ན། །ཀུན་འཛིན་སྒོ་ནི་གང་ཡིན་པ། །མཐར་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་མིག་གི་འགྱུར་བ་ཡི། །མཐར་ནི་ཡང་དག་བཞིན་རྟོགས་ན། །ཀུན་འཛིན་སྒོ་ནི་གང་ཡིན་པ། །མཐར་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་མིག་གི་འགྱུར་བ་ཡི། །རབ་དབེན་ཡང་དག་བཞིན་རྟོགས་ན། །ཀུན་འཛིན་སྒོ་ནི་གང་ཡིན་པ། །མཐར་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་མིག་གི་འགྱུར་བ་ཡི། །འཇུག་པ་ཡང་དག་བཞིན་རྟོགས་ན། །ཀུན་འཛིན་སྒོ་ནི་གང་ཡིན་པ། །མཐར་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་མིག་གི་འགྱུར་བ་ཡི། །མེད་པ་ཡང་དག་བཞིན་རྟོགས་ན། །ཀུན་འཛིན་སྒོ་ནི
Chinese
因此，未听闻也会生起忧伤。若有欲求和一切执持，于空性中分别，那两种分别，最终也无所缘。如果空性中执著空性，一切执持也不存在。菩提支分之间，以及禅定也都是空性。若有一切执持空性，以及禅定之间的那些，如果能够彻底证悟，那么也能彻底证悟眼。若有眼是虚妄的边际，如实彻底证悟，一切执持之门是什么，最终就能圆满。若有眼是生起的边际，如实彻底证悟，一切执持之门是什么，最终就能彻底证悟。若有眼的边际的那些，如实彻底证悟，一切执持之门是什么，最终就能圆满。若有眼是极寂静的，如实彻底证悟，一切执持之门是什么，最终就能圆满。若有眼的行境，如实彻底证悟，一切执持之门是什么，最终就能圆满。 若有眼是不存在的，如实彻底证悟，一切执持之门是什么，最终就能圆满。若有眼是寂灭的，如实彻底证悟，一切执持之门是什么，最终就能圆满。若有眼是变化的，坏灭的边际如实证悟，一切执持之门是什么，最终就能圆满。若有眼的变化的，生起的边际如实证悟，一切执持之门是什么，最终就能圆满。若有眼的变化的，边际最终如实证悟，一切执持之门是什么，最终就能圆满。若有眼的变化的，极寂静如实证悟，一切执持之门是什么，最终就能圆满。若有眼的变化的，行境如实证悟，一切执持之门是什么，最终就能圆满。若有眼的变化的，不存在如实证悟，一切执持之门是
English
Therefore, even without hearing, sorrow arises. If there are desires and all grasping, discriminating emptiness as such, those two discriminations, in the end, will have no object of focus. If emptiness is understood as empty, then all grasping will also not exist. The intermediate stages of the limbs of enlightenment, and also the samadhis, are empty. If one has emptiness of all grasping, and also the intermediate stages of samadhis, if one becomes thoroughly realized, then one will also thoroughly realize the eye. If the eye is the limit of falsehood, thoroughly realizing it as it is, whatever is the door of all grasping, in the end, it will be completely perfected. If the eye is the limit of arising, thoroughly realizing it as it is, whatever is the door of all grasping, in the end, it will be thoroughly realized. If there are all the limits of the eye, thoroughly realizing them as they are, whatever is the door of all grasping, in the end, it will be completely perfected. If the eye is utterly secluded, thoroughly realizing it as it is, whatever is the door of all grasping, in the end, it will be completely perfected. If there are the activities of the eye, thoroughly realizing them as they are, whatever is the door of all grasping, in the end, it will be completely perfected. If the eye is non-existent, thoroughly realizing it as it is, whatever is the door of all grasping, in the end, it will be completely perfected. If the eye is pacified, thoroughly realizing it as it is, whatever is the door of all grasping, in the end, it will be completely perfected. If the eye is changing, realizing the limit of exhaustion as it is, whatever is the door of all grasping, in the end, it will be completely perfected. If the eye is changing, realizing the limit of arising as it is, whatever is the door of all grasping, in the end, it will be completely perfected. If the eye is changing, ultimately realizing the limit as it is, whatever is the door of all grasping, in the end, it will be completely perfected. If the eye is changing, realizing utter seclusion as it is, whatever is the door of all grasping, in the end, it will be completely perfected. If the eye is changing, realizing the activity as it is, whatever is the door of all grasping, in the end, it will be completely perfected. If the eye is changing, realizing non-existence as it is, whatever is the door of all grasping,