Tibetan
། ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་མཚན་མ་སྤངས། །མཚན་མ་སྤངས་པས་སྐྱེ་བ་མེད། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་འགག་པ་མེད། ཕུང་པོ་མཚན་ཉིད་དེ་འདྲའོ། །མཚན་མེད་མི་བདེན་མཚན་མར་མཐོང། །མཚན་མ་དེ་ནི་གང་ལས་ཡོད། །ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཕྱིར། །ཕུང་པོ་འདི་ཡང་རང་བཞིན་མེད། དེ་བཞིན་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱང་། །ཐམས་ཅད་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བས་ན། །རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། །མཚན་མ་མེད་ཅིང་ངོ་བོ་མེད། །ཆོས་རྣམས་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ལ། །ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་མི་དམིགས་པར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་གང་ཤེས་པ། །དེ་ནི་དོན་སེམས་པ་ཞེས་བྱ། །འདོད་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ཁམས། །ཐམས་ཅད་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བས་ན། །རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། །མཚན་མ་མེད་ཅིང་ངོ་བོ་མེད། །འདི་ལ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །ཇི་ ལྟར་ཡུལ་དེ་ཤེས་པར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་འདི་དང་ཡུལ་དེ་དག། །རང་བཞིན་རྟག་ཏུ་སྤངས་པས་ན། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་རྐྱེན་མང་པོ། །འདི་གཉིས་ལ་ཡང་བྱེད་པ་མེད། ཁྱེད་མེད་དེ་ལྟར་གང་ཤེས་པ། །དེ་ནི་ཡང་དག་མཚན་ཉིད་ཡིན། །མཚན་ཉིད་མེད་ཀྱང་མཚན་ཉིད་བཤད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་ཞུགས་ཀྱང་། །མཚན་ཉིད་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཡང་། །རྣམ་བར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་གང་ཤེས་པ། །ཡང་དག་མཚན་ཉིད་མཐོང་བས་ན། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནི་དབྱིངས་དག་ལ། །ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཅུང་ཟད་མེད། །ཆོས་རྣམས་དང་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །འདི་གཉིས་ལ་ཡང་མཚན་མ་མེད། །ཆོས་རྣམས་མཚན་མ་སྤངས་པས་ནི། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤེས་བཤད་པ་ཡིན། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤེས་གང་བཤད་པ། །དབྱིངས་མེད་དབྱིངས་མེད་པ་ཡང་མིན། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤེས་རབ་བསྟན་ཀྱང། །ཡང་དག་པར་ནི་དམིགས་སུ་མེད། །དོན་འདི་རབ་ཏུ་སེམས་པའི་ཚེ། །དམིགས་སུ་མེད་པར་མི་སེམས་ཤིང་། རྣམ་རྟོག་རྣམས་ནི་སྤངས་བའི་ཕྱིར། །ཆོས་ཀྱི་སྣང་ཆེན་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྣང་བ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་མེད། །དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐོབ་པོ་ཡིན། །རྟོག་མེད་ཡེ་ཤེས་མི་མཐོང་ཞིང། ལྟ་བ་འདི་ཡང་མི་མཐོང་བ། །ཆོས་རྣམས་མི་བདེན་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །འདི་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་ཅེས་བསྟན། །ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་བསམ་མི་ཁྱབ། །མཐའ་མེད་ཅིང་མི་ཚད་ཀྱང་མེད། །ཆོས་རྣམས་སྟོང་པར་མཐོང་བས་ན། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བཤད། །ཆོས་རྣམས་དང་ནི་མཚན་ཉིད་རྣམས། རྟག་ཏུ་ཐོབ་དང་འཇུག་མེད་པའི། །རྣམ་དག་ཆོས་སྒྲ་འདི་ཐོས་ནས། །དགའ་བ
Chinese
诸蕴皆已离相，离相故无生，无生故无灭，诸蕴之体性即是如此。无相非真，然见为相，此相又从何而来？诸法皆无自性故，此蕴亦无自性。如是界与处，一切皆由因缘生，故自性本体皆空，无相亦无本体。诸法之中，于一切法，不观法之本体，若能知晓一切法，此即名为思义。欲界、色界、无色界，一切皆由因缘生，故自性本体皆空，无相亦无本体。于此分别之智慧，如何能知彼境？此智慧与彼境，自性恒常已舍弃，故生与众多因缘，于此二者亦无作用。无有您，如是所知者，即是真实之体性。虽无体性，然宣说体性，菩萨虽已入，然于体性与无体性，亦不作分别。如是若能善知，以见真实体性故，于诸法之界中，对法之概念亦无少许。诸法与法界，此二者亦无相。诸法离相故，是说法界之知。所说之法界之知，非有界亦非无界。虽已善示法界之知，然于真实中无所缘。思维此义之时，不思无所缘，以舍弃分别故，将获得法之大光明。诸法无自性故，光明亦无自性。如是分别了知故，是获得法之光明。无分别之智慧不可见，此见亦不可见，以见诸法非真故，是故宣说于此作分别。法之光明不可思议，无边且无量。以见诸法空性故，是说为无分别。诸法与体性等，恒常无得与入，听闻此清净法音后，欢喜。
English
The aggregates have abandoned characteristics. Because of abandoning characteristics, there is no birth. Because there is no birth, there is no cessation. The nature of the aggregates is just like that. Without characteristics, it is untrue, but it is seen as a characteristic. From where does that characteristic come? Because all phenomena are without inherent existence, this aggregate is also without inherent existence. Likewise, the elements and sense bases, since all arise from conditions, are empty of inherent existence and essence. There are no characteristics and no essence. In all of these phenomena, without focusing on the essence of phenomena, whoever knows all phenomena is called 'thinking of the meaning.' The desire realm, the form realm, and the formless realm, since all arise from conditions, are empty of inherent existence and essence. There are no characteristics and no essence. How does the discriminating wisdom in this know that object? This wisdom and that object, since their inherent nature is always abandoned, birth and many conditions have no effect on these two. Without you, what is known in that way is the true nature. Although there is no nature, the nature is explained. Although the Bodhisattva has entered, he does not discriminate between nature and non-nature. Whoever knows well in that way, seeing the true nature, has no concept of phenomena in the realm of phenomena. Phenomena and the realm of phenomena, these two also have no characteristics. Because phenomena have abandoned characteristics, it is said to be the knowledge of the realm of phenomena. What is said to be the knowledge of the realm of phenomena is neither existent nor non-existent. Although the knowledge of the realm of phenomena is well shown, there is no object of focus in reality. When thinking about this meaning, do not think without an object of focus. Because of abandoning discriminations, one will obtain the great light of Dharma. Because phenomena are without inherent existence, light also has no inherent existence. Therefore, because of individually discriminating, one obtains the light of Dharma. Non-discriminating wisdom is not seen, and this view is also not seen. Because phenomena are seen as untrue, it is taught that one should discriminate here. The light of Dharma is inconceivable, without end and without measure. Because phenomena are seen as empty, it is said to be non-discrimination. Phenomena and characteristics, always without attainment or entry, having heard this pure Dharma sound, joy.
Tibetan
་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་བསྐྱེད། །གལ་ཏེ་ཆོས་ནི་སྐྱེ་མེད་དང་། །རྟག་ཏུ་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་ཡི། །རྣམ་དག་ཆོས་སྒྲ་འདི་ཐོས་ནས། །རབ་དབེན་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་མ་འོངས་དུས་ཀྱི་ཚེ། །བླ་མེད་ཆོས་ནི་ཐོས་གྱུར་ན། །སེམས་ཅན་དེ་དག་ཡུན་རིང་ནས། །ཡོན་བསགས་པ་ཡང་བཤད་པར་བྱ། །གལ་ཏེ་མ་འོངས་དུས་ཀྱི་ཚེ། །བླ་མེད་ཆོས་འདི་ཐོས་གྱུར་ན། །དེ་ནས་ཡང་དག་ཆོས་འདི་ལ། །མྱུར་བར་ཁོ་ནར་གཞོལ་བར་འགྱུར། །བམ་པོ་ལྔ་པ། གཞན་ཡང་བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སོ་སོར་རྟག་ཏུ་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐོབ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་བལྟའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་བལྟའོ། ཆོས་འགའ་ཙམ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་འམ། མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་བལྟའོ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་འམ་མི་སྟོང་པར་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་བལྟའོ། ལྟ་བ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟ་བར་ཡང་མི་བྱེད་དོ། དེ་ལྟར་ལྟ་བའི་ཚེ་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་མཚན་མ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་བལྟའོ། མཚན་མ་མེད་པ་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་ཡང་མཚན་མ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་བལྟའོ། ཆོས་འགའ་ཙམ་ཡང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་འམ་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་བལྟའོ། མཚན་མ་མེད་པས་མཚན་མ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་བལྟའོ། མཚན་མ་དང་བཅས་པས་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་ལྟ་བ་དང་། མཚན་མ་མེད་པའི་ལྟ་བ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་མི་བྱེད་དེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། བྱེད་པ་མེད་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ཟད་པ་ལ་ཡང་ཟད་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་བལྟའོ། ཟད་པ་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་ཡང་ཟད་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་བལྟའོ། ཆོས་འགའ་ཙམ་ཡང་ཟད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་འམ་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པར་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་བལྟའོ། ཟད་པས་ཟད་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་བལྟའོ། ཟད་པ་ལ་ཟད་པ་མེད་པར་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་བལྟའོ། ཟད་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཟད་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་བལྟའོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་དེ་ལྟར་ལྟ་བའི་ཚེ་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་བལྟར་ཡོད་པ་འམ། བལྟར་མེད་པ་འམ། བསྟན་དུ་ཡོད་པ་འམ། བསྟན་དུ་མེད་པ་འམ། འཇུག་ཏུ་རུང་བ་འམ། འཇུག་ཏུ་མི་རུང
Chinese
大为增长。 如果法是无生， 恒常无分别， 听到这清净的法音后， 将获得极寂静的安乐。 如果未来之时， 听闻无上之法， 那些众生从长远以来， 所积聚的功德也将被宣说。 如果未来之时， 听闻此无上之法， 从那以后，对于这真实之法， 将迅速地唯一倾注。 第五品。 此外，智慧无边菩萨摩诃萨们，像那样对一切法各自恒常思择之时，因对诸法获得法的显现，故不视空性为空性。 也不视空性为空性之外的另一物。对于任何少许法，也不如实随视与空性相似相应，或不相似相应。也不如实随视以空性空空性，或不空空性。也不以见视一切法。 如是观视之时，也不如实随视无相为无相。也不视无相为无相之外的另一物。对于任何少许法，也不如实随视与无相相似相应，或不相似相应。也不以无相随视无相。不以有相随视有相之见，以及无相之见，以及非无相亦非非无相之见，因为无生和无作也是如此。对于灭尽，也不如实随视灭尽。也不视灭尽为灭尽之外的另一物。对于任何少许法，也不如实随视与灭尽相似相应，或不相似相应。也不以灭尽随视灭尽。也不如实随视灭尽为非灭尽。也不如实随视非灭尽，亦非非灭尽。菩萨摩诃萨们如是观视之时，对于任何少许法，无论是可观视的，或不可观视的，或是可指示的，或不可指示的，或是可进入的，或不可进入的
English
greatly increased. If the Dharma is unborn, Constantly without discrimination, Having heard this pure Dharma sound, One will obtain the bliss of utter solitude. If in the future time, One hears the unsurpassed Dharma, It will also be said that those sentient beings, Have accumulated merit from a long time. If in the future time, One hears this unsurpassed Dharma, From then on, for this authentic Dharma, One will quickly and solely devote oneself. Fifth fascicle. Furthermore, when the Bodhisattva Mahasattvas of limitless wisdom constantly and individually contemplate all dharmas in this way, because they obtain the appearance of dharma for all dharmas, they do not view emptiness as emptiness. Nor do they view emptiness as something separate from emptiness. They also do not truly observe whether any small amount of dharma is similarly associated with emptiness or not similarly associated. They also do not truly observe whether emptiness empties emptiness or does not empty emptiness. Nor do they view all dharmas with a view. When viewing in this way, they also do not truly observe the signless as signless. Nor do they view the signless as something separate from the signless. They also do not truly observe whether any small amount of dharma is similarly associated with the signless or not similarly associated. They also do not truly observe the signless with the signless. They do not truly observe the view of the signed with the view of the signed, the view of the signless, and the view of neither the signless nor the non-signless, because the unborn and the uncreated are also the same. Regarding cessation, they also do not truly observe cessation as cessation. Nor do they view cessation as something separate from cessation. They also do not truly observe whether any small amount of dharma is similarly associated with cessation or not similarly associated. They also do not truly observe cessation with cessation. They also do not truly observe cessation as non-cessation. They also do not truly observe neither cessation nor non-cessation. When the Bodhisattva Mahasattvas view in this way, regarding any small amount of dharma, whether it is observable or unobservable, whether it is demonstrable or undemonstrable, whether it is accessible or inaccessible