Tibetan
པའོ། །ཟད་པ་དང། རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང། འགོག་པ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་བས་རྣམ་གྲངས་གྱི་ཚིག་གིས་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པའི་རྣམ་གྲངས་འདི་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །དགེ་བ་འམ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མངོན་བར་ཞེན་བར་མི་བྱ་སྟེ། མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མངོན་བར་ཞེན་པས། མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མངོན་བར་ཞེན་པར་འགྱུར་རོ། །མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མངོན་བར་ཞེན་པས་སྡུག་བསྔལ་དང། ཡིད་མི་བདེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མངོན་བར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་འདི་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་བར་བཏགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་བསྟན་ཏོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་མངོན་བར་ཞེན་པ་མེད་པ་དང། སྲེད་པ་འགོག་པ་འདི་དག་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་སྤང་ཞིང་འཕགས་པའི་བདེན་པ་གཉིས་པོ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་བསྟན་ཏོ། །འགོག་པའི་ཕྱིར་དང་། རློམ་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཟད་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་ཉེ་བར་བརྟག་པ་དང་། ཉེ་བར་མི་ལེན་པ་དང་། མངོན་པར་དགའ་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་མེད་པ་དང་། རློམ་སེམས་དང་བྲལ་བ་འདི་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བདེན་པ་གསུམ་བའི་རྣམ་གྲངས་སུ་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་ས་དང། རློམ་སེམས་དང་། གཡོ་བ་དང་། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་སའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཡོངས་སུ་བཙལ་ཞིང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བསྒོམ་བ་ནས། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ གྱིས་བར་དུ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ལམ་རྣམས་བསྟན་པ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྱུར་པའི་ལམ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འཕགས་པའི་བདེན་བ་བཞི་པའི་རྣམ་གྲངས་སུ་བསྟན་ཏེ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཀུན་འབྱུང་བ་སྤང་བ་དང། འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དང་། ལམ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དག་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་བཞག་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་འདི་ནི་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་བ་ལས་བཏགས་པར་ཟད་དོ། །མ་རིག་པ་ལ་སོགས་བ་ཤེས་པའི་གཞི་རྣམས་ནི་འདི་གཉིས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་པ་མེ་ད་པ་ལ་ནི་གཞི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་དེ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མེད་པ། སྣང་བ་མེད་པ། ཤེས་པ་མེད་པ། ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་མེད་པས་ན་དེ་ལ་གང་གི་གཞིར་འགྱུར་ཏེ། མེད་པ་། གསོག་། བརྫུན་པ། སླུ་བའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཞི་དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་བ་ལས་བཏགས་པ་སྟེ། འདི་ལ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། ཆད་པ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གཞི་མེད་པས་ན་རློམ་སེམས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཞི་ལ་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གཞི་མེད་པ་ལ་མངོན་དུ་ཤེས་པ་ཡང་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །མ་རིག་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བས་སྡུག་བསྔལ་ནི་མི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ་མ་རིག་པ་ནི་གང་དང་ཡང་མཚུངས་པར་ལྡན་བ་ཡང་མ་ཡིན་། མི་ལྡན་བ་ཡང་མ་ཡིན་བས་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མ་རིག་པ་ལ་ནི་བྱེད་པ་པོ་གདགས་སུ་མེད་ཅིང་བྱེད་པ་པོ་མི་དམིགས་པས་མི་རྟོག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་མི་བྱེད་རྣམ་པར་མི་བྱེད་དོ་བཀོད་པ་མཐའ་ཡས་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རིག་པ་དང་རྗེས་སུ་འཐུན་པ། མ་རིག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་སྒོ་སྟེ། གང་གིས་མ་རིག་པའི་མུན་པ་བསལ་ཅིང་རིག་པ་དང་ རྗེས་སུ་འཐུན་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ལ་མཁས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒོ་འདི་དག་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་ཞིང་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ལྷག་པར་དམིགས་པ་ན་ཀུན་འབྱུང་བ་ནུབ་པ་དང་། ཟད་པ་དང་། འགག་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ལྟར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་སྒྲུབ་ཅིང་སྒོམ་པ་དང་། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པས་དེ་ལྟར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་ཤེས་ཤིང་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ། །མངོན་དུ་ཤེས་པས་སྤང་བར་བྱའོ། །མངོན་དུ་ཤེས་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱའོ། །མངོན་དུ་ཤེས་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གང་མངོན་དུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །གང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་སྤང་བའོ། །གང་སྤང་བ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའོ། །གང་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དེ་ནི་བསྒོམ་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་འཕགས་པའི་ཆོས་ཤེས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྩོན་འགྲུས་དང་མ་བྲལ་བར་བདེན་བ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པོ་ཞེས་བླང་བ་མེད་པ་དང་ངོར་བ་མེད་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །བཀོད་པ་མཐའ་ཡས་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྟགས་པ། རྣམ་པར་བསྒྲུབས་པ། གཅེས་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད།
Chinese
འོ། །穷尽和，变异和，止息等是如来以名相之语所宣说，当入于如来等的意之名相。对于善或非善之法不应现前耽著，以对非善之法现前耽著故，将对非善之法现前耽著。以对非善之法现前耽著故，痛苦和，不悦意之法现前生起，这些被安立为痛苦圣谛，故如来宣说了非善之法的名相。对于善和非善没有现前耽著和，断除贪欲这些是为了舍弃集谛且证悟二圣谛，故如来宣说了善法的名相。为了止息和，为了没有骄慢和，穷尽和，于离贪欲而近观察和，不近取和，现前欢喜和，没有想和受和，离骄慢这些是为了证悟灭苦圣谛，故如来宣说了三谛的名相。如实证悟法之地和，从骄慢和，动摇和，一切戏论中完全超离之地道是哪些，那些完全寻觅且从修习正见开始，以正定之间八支和合之道等所宣说，此是为了证悟能止息痛苦之道圣谛，故如来宣说了四圣谛的名相，此是诸佛薄伽梵等为了完全了知痛苦和，断除集谛和，现前止息和，修习道谛等，从痛苦集谛和，痛苦止息和，能止息痛苦之道之名相而安立，此痛苦并非真实存在而是假立而已。无明等是了知之基，此二者是，为何如此呢？因为没有识则丝毫没有基，故彼是显
English
O! Exhaustion, change, and cessation are taught by the Tathagata with terms of names, and one should enter into these terms of names of the Tathagatas' intentions. One should not be attached to virtuous or non-virtuous dharmas, because by being attached to non-virtuous dharmas, one will become attached to non-virtuous dharmas. Because of being attached to non-virtuous dharmas, suffering and unpleasant dharmas arise manifestly. These are designated as the noble truth of suffering, therefore the Tathagata taught the terms of non-virtuous dharmas. Not being attached to virtuous and non-virtuous dharmas, and abandoning craving, these are for abandoning the origin and realizing the two noble truths, therefore the Tathagata taught the terms of virtuous dharmas. For the sake of cessation, for the sake of not having pride, exhaustion, closely examining detachment from desire, not closely taking, manifest joy, absence of perception and feeling, and freedom from pride, these are for realizing the noble truth of the cessation of suffering, therefore the Tathagata taught the terms of the third truth. The ground of realizing the Dharma as it is, and the path of the ground that is completely beyond all pride, agitation, and proliferation, which are those, those are fully sought and from cultivating right view onwards, with the eightfold path in between with right concentration, etc., what is taught, this is for realizing the noble truth of the path that will cease suffering, therefore the Tathagata taught the terms of the four noble truths, this is because the Buddhas, Bhagavan, etc., in order to fully know suffering, abandon the origin, manifest cessation, and cultivate the path, etc., from the terms of suffering, the origin of suffering, the cessation of suffering, and the path that will cease suffering, are established, this suffering is not truly existent but merely imputed. Ignorance, etc., are the basis of knowledge, these two are, why is that? Because without consciousness there is no basis at all, therefore it is manifest.
Chinese
因为没有证悟，没有显现，没有知识，没有归属，所以它会成为什么的 आधार 呢？是虚无，积聚，虚假，欺骗的法。那个 आधार 也不是真实存在的，而是假立的。因为没有对实在的显现执着，也没有对断灭的显现执着的基础，所以不以傲慢心执着，而应考察痛苦的 आधार 。像这样，对于没有 आधार 的东西，也应完全了知为没有显现的 ज्ञान 。由无明的 कर्म 所产生的痛苦，其自性是不可知的，因为无明与任何事物既不相应也不不相应，所以它不是存在的，因此它不是相应的。因此，对于无明来说，不存在作者，并且由于作者不可见，因此不思，不分别思，不作，不分别作。这种无边庄严是与菩萨们的智慧相符的，是完全了知无明自性的门。通过它，无明的黑暗被消除，并且与智慧相符的法的门得以显现，为了使菩萨们能够精通并证悟圣谛，应当完全修习并显现这些门。当特别专注于痛苦时，集起就会消失，耗尽和止息。像这样，修习和禅修 समता 的道，像这样行持，以 समता 道的各种方式，显现并完全了知所有这些法。通过显现来舍弃，通过显现来现前，通过显现来修习。因此，凡是显现的，就是完全了知的。凡是完全了知的，就是应当舍弃的。凡是应当舍弃的，就是应当现前的。凡是应当现前的，就是被教导要修习的。像这样，在了解圣法之后，以不分别的方式，不离精进地显现真理，并且将安住于无取无舍之中。无边庄严，圣者们已经考察、分别修习和珍爱一切法，不应以傲慢心来理解。
English
Because there is no realization, no appearance, no knowledge, no belonging, what will it become the basis of? It is the dharma of non-existence, accumulation, falsehood, and deception. That basis is also not truly existent, but is imputed. Because there is no basis for clinging to the appearance of permanence, and no basis for clinging to the appearance of annihilation, one should not cling with arrogance, but should examine the basis of suffering. Thus, for that which has no basis, one should also completely know that there is no manifest knowledge. Suffering, which arises from the activity of ignorance, is by nature unknowable, for ignorance is neither concordant nor discordant with anything, therefore it is not existent, therefore it is not concordant. Therefore, for ignorance, there is no agent to be designated, and because the agent is not visible, there is no thought, no non-thought, no action, no non-action. This boundless array is in accordance with the wisdom of the bodhisattvas, it is the door of completely knowing the self-nature of ignorance. Through it, the darkness of ignorance is dispelled, and the door of dharma that accords with wisdom is manifested, and in order that the bodhisattvas may master and realize the noble truths, these doors should be completely trained and manifested. When one particularly focuses on suffering, the arising will cease, be exhausted, and be extinguished, and thus one should cultivate and meditate on the path of equality, and by acting thus, one should manifest and completely know all those dharmas by means of the various aspects of the path of equality. By manifestation, it is to be abandoned; by manifestation, it is to be made manifest; by manifestation, it is to be cultivated. Therefore, whatever is manifested is completely known. Whatever is completely known is to be abandoned. Whatever is to be abandoned is to be made manifest. Whatever is to be made manifest is taught to be cultivated. Thus, having known the noble dharma, one will abide without taking or rejecting, manifesting the truth without separation from diligence, in a non-discriminating manner. Boundless array, the noble ones have examined all dharmas, cultivated them separately, and cherished them, and one should not understand them with arrogance.