Tibetan
ལ་ཡང་མངོན་བར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་རབ་ཏུ་དགོད་པ་མཛད་དོ། །བཀོད་པ་མཐའ་ཡས་འདི་ནི་ཉི་མའི་རིགས་ཀྱི་འོད་ཟེར་སྣང་བར་བྱེད་པ་དང། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དག་རྣམ་པར་འཕེལ་ཞིང་མངོན་བར་འཕགས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་བསྟན་པ་འདི་ལ་མོས་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱིས་སྣང་བར་བྱེད་དོ། །བཀོད་པ་མཐའ་ཡས་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནང་དུ་ཚུལ་བཞིན་དུ་སེམས་པ་དང། ཕྱི་རོལ་དུ་དྲན་པ་མི་གཡེང་བ་དང། སྒྲིབ་པ་སྤང་བ་ལ་གནས་པ་དང། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀུན་དུ་སྣང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང། ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་མོས་པ་དག་གིས་ཆོས་འདི་ལ་ཉེ་བར་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རྐྱེན་གྱི་དོན་ལ་མཁས་པ་སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་པ་སྟེ། རྐྱེན་གྱིས་དོན་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གསོག་གསོབ་ཡ་མ་རླ་སྙིང་པོ་མེད་པ་སྟེ། བརྫུན་བསླུ་བའི་ཆོས་སུ་བསྟན་ཏོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གང་དག་གིས་སེམས་ཅན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཀྱང་གསོག་གསོབ་ཡ་མ་རླ་སྙིང་པོ་མེད་པ་སྟེ། བརྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གང་དག་གིས་སེམས་ཅད་རྣམས་རྣམ་པར་དག་བའི་འགྱུར་བ་དེ་དག་ཀྱང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་སུ་བཙལ་ཀྱང་སྣང་བར་མི་འགྱུར། དམིགས་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་ཅིང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གང་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་སྤང་བར་བརྟགས་ན་ཆོས་རྣམས་མ་ཡིན་བ་རྣམས་སྤངས་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། གང་སྤང་བ་དེ་ཡང་བླང་བ་མེད་པ་དང། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གཞན་མ་ཡིན་པ་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གནས་བསྟན་དུ་མེད་པའོ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་གནས་མེད་པ། གནས་པ་མེད་པ། བརྗོད་པས་མིད་དུ་བཏགས་པ་སྟེ་གང་བརྗོད་པས་མིང་དུ་བཏགས་པ་དེ་ནི་ཡ་མ་རླ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཉེ་བར་གནས་པ། ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་པ། གནས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་དེ་དག་ནི་གནས་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་གནས་
Chinese
并且对于没有显现执着而极度欢喜。这无量的庄严是太阳族的光芒照耀，以及以何种佛法之光，能使菩萨们的愿望殊胜圆满增长和显现超胜的佛法之光。因此，对于此佛法之理的信奉的善男子们，以佛法照亮众生。对于那无量的庄严，菩萨们内在如理作意，外在不散乱忆念，安住于断除障碍，忆念菩萨的禅定普遍显现，以及对于甚深佛法的信奉，应当对这佛法进行详细观察。这些所有的佛法，是为了使精通因缘之义者各自证悟，如来所开示的。因缘之义的自性也是自性空寂，无有坚实，虚假欺骗之法。以何种因和缘使众生完全烦恼，那些也是空寂，无有坚实，是虚假欺骗之法。以何种因和缘使一切众生清净的转变，即使在十方世界中寻找也无法显现，无法观察，因为这些所有的佛法是无有能取和所取，以及非有，因此是无所缘的。如来如果观察到哪些法也应当舍弃，那么舍弃非法更不用说了，因为所舍弃的也是无有可取，自然成就，自性清净的缘故，丝毫也不存在。一切法都是如实证悟自性的，因此是无有分别和完全分别的。一切法都是非异体性，因此是无有处所可指示的。因此，这些所有的法是无有处所，无有安住，以言语假立名称，凡是以言语假立名称的，那就是空寂，无有自性而安住，非安住，无有安住。如是，那些是无有处所的缘故不住。
English
And he rejoices greatly at the absence of manifest attachment. This immeasurable array is the light of the sun's rays illuminating, and by what light of Dharma, the excellent aspirations of the Bodhisattvas are fully increased and manifested as the supreme light of Dharma. Therefore, sons of good family who have faith in this teaching of the Dharma illuminate sentient beings with the Dharma. In that immeasurable array, Bodhisattvas should closely examine this Dharma with inner mindfulness, outer non-distraction, abiding in the abandonment of obscurations, remembering the universally appearing Samadhi of the Bodhisattva, and faith in the profound Dharma. All these Dharmas are taught by the Tathagata so that those who are skilled in the meaning of conditions may realize them individually. The very nature of the meaning of conditions is also naturally empty, without essence, and a false and deceptive Dharma. Whatever causes and conditions cause sentient beings to be completely afflicted are also empty, without essence, and are false and deceptive Dharmas. Whatever causes and conditions cause the transformation of all beings to purity, even if sought in the realms of the ten directions, will not appear, will not be observed, because all these Dharmas are without grasping and grasper, and are non-existent, therefore they are without object. If the Tathagata considers which Dharmas should also be abandoned, then what need is there to mention the abandonment of non-Dharmas, because what is abandoned is also without acceptance, spontaneously accomplished, and naturally pure, therefore it does not exist in the slightest. All Dharmas are realized as they are in their own nature, therefore they are without discrimination and complete discrimination. All Dharmas are non-otherness, therefore there is no place to indicate. Therefore, all these Dharmas are without place, without abiding, named by speech, and whatever is named by speech is emptiness, abiding without self-nature, non-abiding, without abiding. Thus, those do not abide because they are without place.